in Kuifje (o.a. in ‘Het gebroken oor’) schiet altijd zijn pistool leeg als hij verliest met schaken.

Maar dat is een strip, dus niet echt.

Je hebt gelijk. Het is laat.

Ik lees het zo dat niet Nimzowitsch maar Sämisch dit verhaal aan Kmoch heeft verteld.

Nou, als Nimzovitsch dit zelf aan Kmoch verteld heeft, wordt die hearsay een beetje moeilijk vol te houden. Maar ik ben daar dus gelukkig mee. Dank!

https://nimzowitsch.net/gegen-diesen-idioten-muss-ich-verlieren.html

Hans Kmoch schreef dit 22 jaar later. Als hij getuige was geweest van dit voorval, had hij waarschijnlijk ook wel deelgenomen aan dit toernooitje, maar dat was niet zo. Hearsay?

In hetzelfde artikel op chesshistory staat dat diverse bronnen melden dat het ging om het toernooi van Baden-Baden 1925. ‘… but what evidence exists that such an incident occurred there?’ Kortom, er zijn geen ooggetuigeverslagen bekend. Verderop wordt alleen gemeld dat er inderdaad een toernooitje in Berlijn was, in 1928, maar in het bijgeleverde verslag staat niets over dit incident.

Nimzovitsj was nogal een karakter, en er doen wel meer verhalen over hem de ronde. Er zal vaak een kern van waarheid in zitten, maar in een tijd dat er nog geen filmbeelden wereldwijd gedeeld werden van zichzelf even vergetende topspelers was er genoeg gelegenheid om verhalen steeds iets verder aan te dikken. Wat ook zijn charme heeft, en het geeft historici wat te doen.

@renzo: Dat omgooien lijkt me een rare vertaalfout, maar hier een voorbeeld van Gukesh die (met de partij nog bezig) met zijn vuist op de tafel slaat: https://www.facebook.com/watch?v=640344179042187

Was wel pas 15 toen.

Edward Winter heeft er enige opmerkingen over op: https://www.chesshistory.com/winter/extra/nimzowitsch1.html. Hans Kmoch, auteur van de Onsterfelijke Überdeckungspartie (Nimzowitsch – Sistemsson),  schreef: “‘On another occasion, in Berlin, having missed the first prize by losing to Sämisch, Nimzowitsch got up on a table and shouted, “Why must I lose to this idiot?” This story was told to me by the idiot himself.’” Dat zou dan plaatsgevonden moeten hebben tijdens een snelschaaktoernooi in Berlin, september 1928.

Dus mogelijk Friedrich Sämisch, en die was weer de verliezer van de Onsterfelijke Zugzwangpartie tegen Nimzowitsch.

Puik stukje historie met een vleugje fantasie.

Ik vond het toch wel een beetje jammer te lezen dat het hele verhaal niet op aanwijsbare gronden was gebaseerd.

Ik denk dat je gelijk hebt/gaat krijgen (in geval van bijv Niemann), Sake Jan.