Van professor A.D. (“Adé”) de Groot komt de benadering dat je moet denken aan twee curven. De ene is die van de schaakervaring het toenemen van het verstand. Als je gezond blijft kan die curve tot in de ouderdom blijven stijgen. De tweede curve is die van het vermogen om te kunnen rekenen. Die curve loopt eigenlijk al vrij snel naar beneden. Waar die twee curven elkaar kruisen zou ongeveer de optimale speelsterkte liggen. De Groot ging ervan uit dat dit voor de meeste topschakers ergens tussen hun 35e en 40e jaar zou zijn. Het is voorstelbaar dat dit inmiddels wel iets naar beneden bijgesteld kan worden, omdat informatie sneller (op jongere leeftijd) beschikbaar is. De eerste curve stijgt nu sneller dan vroeger, maar dooft dan ook iets eerder uit.

Vandaag een wintertaling gespot! Lijkt me veel belangrijker voor het belang van ons welzijn.

Moedig voorwaarts!

Het schaken gaat volgens mij niet alleen om geheugen. Concentratie, visualisatie, beslis proces, energie en conditie spelen allemaal een rol denk ik. Al die zaken worden, naast geheugen en ambitie ook allemaal wat minder op hoger leeftijd kan ik uit ervaring zeggen. Alleen er is meer tijd om eraan te werken ;-).

Maar dit geldt natuurlijk in sterk aflopende mate minder voor de lagere niveaus; het belang van theoriekennis wordt daar steeds minder.