Jw Duijzer, zo kun je idd denken. Kanttekeningen:

1) Als in een interview over thema A weinig of niets staat, heeft dat 100 procent met de interviewer te maken. Ik heb het idee dat mensen dat aangaande interviews niet gansch snappen, terwijl het toch eenvoudig is, gewoon zuiver redeneren, zo werken media.

2) ik (maar dit is zeer persooblijk) vind het verfrissend als een beroemdheid nu eens NIET emotioneel incontinent is en alles uitvent. Influencers, B-C-D-E-zangers en -actrices en sommige sporters doen dat al genoeg. Een verplichting is het niet, al lijkt het in deze hysterische tijden dat dat moet… maar weerstand bieden aan hypes is best goed. Al komen dan de verwijten. Giri lijkt me slim genoeg zich daar niets van aan te trekken. Giri gaat over zijn leven.

Wij gaan daar niet over.

Oke, ik begrijp je punt. Je verhouding tot de samenleving is inderdaad iets wat er toe doet. Of je gelukkig bent is in mijn ogen heel persoonlijk.

Donner had volgens mij gewoon een podium nodig om zich te etaleren en dat deed hij inderdaad op boeiende wijze

Eens! Giri lijkt mij absoluut een leuke jongeman, maar een actievere en meer zichtbare deelname aan ‘de samenleving’ zou ik persoonlijk wel leuk vinden, hij is nu een beetje een ‘homo mechanicus’. Die deelname hoeft voor mij helemaal niet politiek te zijn. Het tonen van een bredere interesse (in sport, cultuur of in wat dan ook) zou leuk zijn en het ‘merk’ Giri ook veel meer waard maken. Zo extreem als zijn Haagse voorganger Donner hoeft het natuurlijk niet te worden, al was dat altijd boeiend.

Dat je Donner niet noemt …

Dat ben ik wel met je eens Jan Willem.
Gevoelsmatige inschattingen en sociaal maatschappelijke opvattingen, daar hoor je ook bij Giri niet veel over.
Maar ja, met evenementen in landen die geen naam verdienen vanwege de mensenrechten en democratie … is dat misschien wat verklaarbaar. (Ook Carlsen kun je niet echt betrappen op opvattingen en overtuigingen.)
En zij het dat iemand als Bobby Fischer over van alles en nog wat een mening had, die er echter steeds minder toe deed naarmate hij het spoor in z’n leven en gedachten compleet kwijt raakte.
Gelukkig, vind ik althans, kwam daar later Garry Kasparov voor in de plaats als wereldkampioen, die zich heel duidelijk en gefundeerd uitspreekt over wereldse aangelegenheden. Mede daarom trouwens heeft hij voor mij de plek ingenomen als dé meest bewonderde wereldkampioen tot op heden – niet alleen door zijn prestaties op het bord.

Beste Pieter,
ik heb in m’n schaakboekenkast(en) wel twee planken vol staan met biografieën van topschakers uit heden en verleden, waarvan vele behalve schaaktechnisch en -historisch, boordevol persoonlijke informatie over de geportretteerden. Om een paar spelers te noemen: Philidor, Zukertort, Tarrasch, Nimzowitsch, Capablanca, Lasker, Aljechin, Petrosian, Fischer, Tal, Kasparov, Ivanchuk & neem ‘onze’ Hollanders Euwe, Timman, Van der Sterren en de geweldige schaker en (biografische) schrijver Genna Sosonko die zich 1972 in NL vestigde.

Ik kan het wel begrijpen met alle kritiek die mensen over hem uitstrooien. Hij is open over zijn vak en gesloten over zijn persoonlijke leven. Maar van welke bekende topschaker weten wel veel over hun persoonlijk leven?