Volgens Simon Williams was Dxg6 de beste zet (laten we dat een pseudo Gusti-doctrine zet noemen, want het is een legale zet die alleen maar gebruik maakt van de regels en ze niet buigt), want dan kan zwart onmogelijk op tijd een zet uitvoeren.

Ik begrijp wat je bedoelt. Onderscheid maken tussen bewust of onbewust is inderdaad lastig, al voelen spelers dat zelf best aan denk ik. Het lastige van dwingende bepalingen (als a dan b) vind ik dat de ruimte voor nuance verloren gaat. Enfin. Een wat ruimer increment is zeker een goed idee. Twee seconden is best weinig.

Ja, daar los je wel een hoop problemen mee op, onreglementaire zetten zijn niet meer mogelijk en stukken omgooien / slordig spelen ook niet.

Delen van de beruchte Kramnik – Jospem Clash of Claims-match zijn zo gespeeld. Het blindschaak-deel van de Ambertoernooien werden ook zo gespeeld, dat ging ook moeilijk anders: de spelers zagen dan alleen een leeg bord voor zich op het scherm om de zetten op uit te voeren.

Maar goed, dat is mij dan weer te radicaal, als oplossing voor het WK blitz. 😉

Iedereen wil op borden met stukken blijven schaken en het publiek wil dat zien. Een zaal met mensen achter laptops is geen gezicht. Er gaat natuurlijk niks boven één gedeeld fysiek bord met stukken, met kemphanen aan weerszijden. Dat vervangen door elk een laptop is het kind met het badwater weggooien.

Maar met betere regels en een fatsoenlijke increment kunnen er excessen worden aangepakt, zonder dat het een snelschaaktoernooi verder wezenlijk verandert. Betere regels zijn fijn op elk niveau, maar het lijkt me vooral prettig voor beroepsschakers, voor wie de belangen groot zijn. Dan wil je toch zoveel mogelijk willekeur uitbannen.

Verder moet iedereen natuurlijk vooral naar hartenlust kolderschaaktoernooitjes* blijven organiseren, zonder increment of met eigen regels. Maar de officiële FIDE-regels voor over-the-board schaken zijn echt toe aan een serieuze herziening.

* Het NK Lightning is bijvoorbeeld een fantastisch evenement in Nederland voor de liefhebbers en specialisten. Maar daar hoort de chaos erbij, dat weet iedereen die eraan begint, met een speeltempo van 2+0. Waarbij overigens toppers als Bosboom zelfs onder deze omstandigheden hun zetten meestal nog netjes weten uit te voeren.

“Ik meen gehoord te hebben dat bij Qatar vooraf was gezegd dat omgooien van de stukken en dan de klok indrukken zou leiden tot verlies.” -> interessant!

“Hier had de arbiter denk ik niet echt een keuze.” -> Nou, bij het tweede geval moest die Chris Bird stevig in zijn schoenen staan, want hij werd nog wel behoorlijk door Carlsen aan de tand gevoeld. Volgens Ashley en Leko waren er wel degelijk twee mogelijkheden.

Er ging trouwens nog wel het één en ander mis in Qatar. In dit geval had de arbiter gewoon het filmpje kunnen bekijken om te constateren dat er ruim meer dan 50 zetten gespeeld waren nadat de laatste pion geslagen was.

Dank voor je reactie, Jan Willem. Volgens mij komt het niet zo vaak voor en het hoeft zeker niet voor te komen als er een fatsoenlijke increment van minstens 5 seconden wordt gehanteerd. Ik vind de sanctie ook niet radicaal. Stel, je zet een stuk precies op de grens van twee velden. Dit zou je toch zelf moeten zien voordat je de klok indrukt. Dan heb je dus nog tijd om het stuk nog snel naar het veld te zetten waar je hem heen wilde spelen voordat je de klok indrukt. De regels geven hiervoor ook de mogelijkheid, want de zet is pas voltooid als de klok is ingedrukt en dan komt ook het oordeel: onreglementair of niet. Maar goed, zet je je stuk écht klunzig neer, precies halverwege, of precies op een kruispunt, of je koning tegen de koning van de tegenstander aan, zoals Vidit een keer bewust flikte, en je drukt daarna ook nog de klok in, tja, dan is dat jouw probleem. Niks radicaals aan, in mijn optiek.

Laten we wegblijven van “bewust” of “onbewust”. Veel beter als de arbiter die afweging niet hoeft te maken, zie de opmerking over lafheid van Dimitri. En: of het slordige spel van een speler nu bewust of onbewust is, het is in beide gevallen even irritant voor de tegenstander. In het bijzonder als dat iemand is die zélf (al dan niet dwangmatig) juist altijd heel netjes speelt. Ik denk bijvoorbeeld aan alle brave autisten die het schaken rijk is. Voorbeeld: David Navarra. Wat moet het voor een erkende autist als hij gruwelijk zijn om tegen iemand te spelen die (bewust of onbewust) steeds zijn stukken half op verkeerde velden zet! Is het radicaal om het schaken wat inclusiever te maken voor autisten?

En voor wat betreft mijn pleidooi voor een fatsoenlijke increment. Ik kan zo gauw geen voorbeeld verzinnen (misschien kan iemand me helpen?), maar stel, er is een briljante schaker die licht spastisch of motorisch gestoord is. Mag die dan nooit blitz wereldkampioen worden? Of zouden we het ook niet voor die categorie iets inclusiever maken, d.m.v. een fatsoenlijke increment?

(OK, bij een zware lichamelijke handicap wordt over-the-board snelschaken lastig, daar lijkt me niks aan te doen, het blijft competitieve sport.)

Bij Tata Steel Blitz had de arbiter vermoedelijk wel een keuze en de meeste arbiters maken dan de laffe keuze. Net als de spelregelcommissie van de FIDE de laffe keuze heeft gemaakt geen keuze te maken. Kies: of je mag in zo’n geval de klok stilzetten (eventueel met tijdbonus voor de tegenstander en ik ben bang dat het misbruikt kan worden), of je verliest als je bewust de klok indrukt met omgevallen stukken.