Dag Arjo,

Ik denk dat je ongelijk hebt met je laatste opmerking maar wellicht dat de kenners zich hier nog eens over kunnen uitlaten. Giri was een enorm talent maar het vrijmaken van dit soort bedragen ten faveure van de schaakontwikkeling van de beste jongeman heeft er onmiskenbaar aan bijgedragen.

Afijn, geen Wintertaling die zich hier verder druk over maakt.

Moedig voorwaarts!

Ik denk dat je alle vaardigheden  en dus ook geconcentreerd nadenken niet kan afdwingen. Het is leren en (be)oefenen. Wel opvallend dat die kinderen die op internet zitten nog geconcentreed kunnen denken. Ik betrap me erop dat door het gebruik van allerlei elektronische IT hulpmiddelen ik minder ga nadenken en zelf zaken uitzoeken. Lang gecentreerd nadenken zit toch al niet zo in mijn systeem, daar moet ik mijn best voor doen. Als het nieuw is en er een uitdaging aan vast zit gaat het al een stuk beter. Wellicht is dat de kracht van de jeugd, alles is nieuw en te ontdekken.

Dan verschillen we daarover blijvend van mening.
Blijft echter dat toen Giri zich in Nederland vestigde het leeuwendeel van zijn schaakeducatie al verricht was in Rusland. En ik blijf dus bij wat ik in de laatste paar zinnen van mijn eerste bijdrage schreef.

Dag Arjo,

Ik zie nu dat je van beleid voeren gestructureerd beleid voeren hebt gemaakt. Je verandert dus tussentijds de spelregels van je eigen bijdrage(-n). 🙂

Geld beschikbaar stellen om een talentvolle jongeling naar de schaaktop te helpen is wel degelijk beleid voeren. Je faciliteert als bond immers hiermee tal van ontwikkelingen.

Moedig voorwaarts!

Dag Melchior,

Lees mijn reactie nog eens wil je. Er staat echt iets heel anders.

Het voeren van gestructureerd beleid is wel wat meer dan alleen het beschikbaar stellen van een grote zak geld.

Een stuk hieruit:
“[..] we shall first give a brief overview of the existing literature on excellence, and where necessary, touch upon the related topics of talent and expertise (note that a discussion of the differences between the nature of these concepts is not the aim of this article). Already in 1869, sir Francis Galton published a book on the heredity of genius. Galton (1869) studied the family-trees of eminent scientists, poets, musicians, artists, and athletes, and found that the relatives of these individuals often were excellent performers as well. Therefore, in Galton’s (1875) words “there is no escape from the conclusion that nature prevails enormously over nurture” (p. 241). However, around that same time, De Candolle (1873) wrote a book in which he stated that environmental resources (e.g., family, education, facilities), and hence nurture, is the primary explanation for the development of excellence. De Candolle based this conclusion on his observation that excellent scientists, including Galton, were raised under beneficial environmental circumstances, such as high-quality education. He therefore concluded that a stimulating environment (i.e., nurture) is the key to excellence. These early works on excellence gave rise to the famous nature-nurture debate that has featured prominently in the domain of psychology ever since. The identification of specific nature and nurture components underlying excellent human performance has remained a major challenge.

In line with the early ideas of Galton (1869), several researchers hold the view that excellent performance primarily develops out of a specific property in the person, in the sense of some innate talent or a gift (e.g., Mayer, 2005). This gift is often identified as domain-specific genetic endowment (e.g., Bloom, 1982; Winner, 2000; Simonton, 2005). This entails that individuals who have a domain-specific gift (e.g., in science, music, sports, etc.) have the potential to reach excellent performance (e.g., Gagné, 2004, 2013). On the other hand, in accordance with the early view of De Candolle (1873), researchers have postulated that the environment plays a major role. That is, an individual’s development of excellent performance can be supported (or limited) by the home environment or the support of a teacher or coach, for instance (e.g., Sloane, 1985; Jussim and Eccles, 1992; Van Yperen, 1995, 1998; Howe et al., 1998; Côté, 1999; Barab and Plucker, 2002; Bloom, 2002; Baker et al., 2003a; Van Bakermans-Kranenburg et al., 2005). A third point of view is that a great amount of effort, i.e., hard work and practice, is required to become an excellent performer. That is, rather than genetic endowment or the environment, many hours of deliberate and high-quality practice are the primary explanation for excellent performance. According to Ericsson and colleagues, becoming an expert often requires more than 10 years of deliberate practice (e.g., Ericsson, 2004; Ericsson et al., 1993; see also Bloom, 1985; Johnson et al., 2006; note that based on a recent meta-analysis, Macnamara et al. (2014) concluded that deliberate practice is not as important as has been argued).

Although the different theoretical propositions have not discarded the role of either genetic endowment or environmental factors and practice, they have—sometimes greatly—differed in the emphasis they put on these factors (see Bloom, 1985; Howe, 1990; Howe et al., 1998; Winner, 2000; Ericsson et al., 2007; Simonton, 2007; Colvin, 2008; Coyle, 2009). However, in general researchers seem to have reached consensus that excellence is multidimensional.”

Verder vraag ik me af of schaken als kijksport gediend is bij een focus op tieners. Nog los van of een leven voor de camera’s niet schadelijk is voor ‘wonderkinderen’ zelf, heb ik er als kijker ook weinig mee. Iemand die alleen maar schaakt, heeft verder niks te melden. Het is niet boeiend als een jongeman zoveelentwintig zetten Siciliaanse theorie eruit kan gooien. Tuurlijk zijn dat efficiënte patronen, maar er zitten geen oorspronkelijke gedachten achter: wat een smalle vorming! Qua begeleiding zou ik het dus beter vinden als een Nederlands ‘supertalent’ wordt opgeleid om géén prof te worden, maar een breder gevormd mens.

Ik bedoel maar, de situatie bij schaken is toch wel wat anders dan bij pakweg tennis of turnen. Bij schaken ontwikkelen jonge talenten zich alleen maar als ze er plezier in hebben. Geconcentreerd nadenken kun je niet afdwingen, in tegenstelling tot over een balk lopen of tegen een bal slaan.

Ik dacht me toch ook te herinneren dat een KNSB bestuur van begin deze eeuw een bedrag a 90 of 100.000 euro had gereserveerd om te investeren in de schaakcarriere van Giri.