Ik heb zelf nog eens nagedacht over een mogelijke oplossing. Constaterende dat de heren grootmeesters toch wel bijna al hun tijd zullen gebruiken die ze krijgen voor de eerste 40 zetten om de kwaliteit van hun zetten te optimaliseren lijkt er me maar 1 oplossing, maar ik sta open voor andere suggesties. Om meer tijd te reserveren voor de latere fases van de partij moet de tijd die spelers erbij krijgen na zet 40 omhoog. Om dan te zorgen dat de partij nog steeds even lang duurt zal de tijd voor de eerste 40 zetten dus ietsje beperkt moeten worden. Dus bijvoorbeeld in plaats van 120/40 + 30 minuten dan een speeltempo van 90/40 + 60 minuten erbij na zet 40. Of mogelijk is een variant hierop met een langer increment nog beter met bijvoorbeeld 60 minuten voor de eerste 40 zetten en daarna 30 minuten erbij voor de rest van de partij met een increment van 60 seconden per zet vanaf zet 1. Ik verwacht dat dit de kwaliteit van de latere fases van de partij flink ten goede zal komen.

Rudy, het klassieke schaken is altijd al aan verandering onderhevig geweest. In de 19e eeuw werd nog zonder klok gespeeld en konden partijen gerust een hele dag duren. Tot de jaren 90 werden partijen nog afgebroken en op een later moment uitgespeeld. Dat men tegenwoordig naar een andere time control gaat in verband met de veranderende behoeften van de schaker vind ik niet minder dan logisch. Het verkorten van partijen op clubavonden past ook in deze gedachte.

Dat gezegd hebbende, sta ik best open voor zo’n toernooi met 60 minuten + 30 seconden per zet. Ik heb wel een aantal partijen met ongeveer een uur starttijd gespeeld, bijvoorbeeld tegen jeugdspelers op de clubavond, en volgens mij ging dat me best goed af. Kennelijk slaag ik er dan toch in mijn denktijd iets te beperken, zonder dat de kwaliteit van mijn zetten er al te veel onder lijdt.

Het topschaak volg ik niet echt, dus daar heb ik niet echt een mening over. Wel vind ik het jammer dat er bijna geen toernooien meer zijn waar gedeelde winnaars worden uitgeroepen. Een blitz-tiebreak heeft niet mijn voorkeur. Al begrijp ik dat het voor bepaalde toernooien, zoals de World Cup en het Kandidatentoernooi, niet anders kan.

De huidige kwalificatie is het eerlijkste formaat binnen de mogelijkheden, lijkt me, want iedereen speelt tegen iedereen. Daarnaast wordt op het NK zowel het klassieke als het snelschaaktempo gebruikt; rapid bij de kwalificatie is dan een logisch compromis.

Overigens wordt bij het schaatsen de kwalificatie voor een toernooi met vier afstanden vaak bepaald met de resultaten van twee losse individuele afstanden. Eerlijker zou zijn een kwalificatietoernooi met dezelfde vier afstanden te organiseren, maar de betrokken schaatsers zul je daar waarschijnlijk geen plezier mee doen.

Kwalificaties met een beduidend korter tempo vind ik ook erg raar. Volgens mij is de toernooikalender ook wel erg vol, en dan krijg je dit misschien ook wel. Meer potjes in minder tijd…

Wat vinden jullie, als alternatief van een directe knock-out, de opzet met een ‘losers bracket’ waarbij je in principe als verliezer eerst nog een keer in een afvalrace terecht komt en je zelfs weer terug kan werken naar een finale tegen de speler die in de ‘winner bracket’ alles wint? Dan heb je in ieder geval nog 2 ronden (of met het NK, 4 potjes omdat je met wit en zwart speelt), uitgaande dat je 2x verliest. Zelf voel ik hier wel wat voor.

Dat artikel lijkt meer te gaan over een versimpeling van de tijdscontrole door maar 1 keer tijd te geven. Mij gaat het meer over de verdeling van de tijd over de verschillende fases van het spel. Met name dat het eindspel nu steeds afgeraffeld moet worden op increment. Maar dat lijk je met mij eens in je laatste zin 😉

Mooi, tot nadenkend stemmend verhaal, Joeri. En ja, wat is aantrekkelijk? Wat schakers (en vele andere mensen op alle gebieden, denk aan kunst of sport, of vermaak) vaak vergeten is dat je het nooit iedereen naar de zin kunt maken. Zo’n simpele wijsheid, en zo waar… en waarom zou je het ook iedereen naar de zin willen maken (lukt toch niet)?

Volgens mij worstelt de profwielersport hier ook mee….

jaaa fouten van GM’s. Goh wat ik genoot ik van: https://renzoverwer.wordpress.com/2024/01/14/verliezen-van-hans-niemann/

Al vind ik het erg voor Liam. Dit was nog met normaal tempo.

Leuke en goede vraag, overigens, Arjo!