Namen zijn irrelevant, want de voorbeelden zijn hypothetisch.

Een wellicht theoretisch voorbeeld:
w. Ka3 Pb3 Lh1 z. Ka5 Dh4

Zwart speelt in een snelschaaktoernooi Dh4-h5. Zonder arbiter zou ik wellicht met wit liever Lf3(schaak) spelen, dan er een minuut bijkrijgen. Zie hier de damwereld waar de regel is ’tegenstander bepaalt of de zet terug moet of doorspelen’

Misschien minder theoretisch en iets wat ik meeneem in overwegingen bij blitz/rapid/klassiek.
Een speler heeft weinig tijd in een complexe stelling en moet een beslissing nemen. Bij “onschuldige overtredingen” zoals stukken omgooien of verkeerde hand klok indrukken en zo, moet ik formeel ingrijpen, partij stil leggen, tegenstander er 1 of 2 minuten bij geven.
Die tijd (daar ben ik echt wel minstens 10 seconden mee bezig, en ongetwijfeld wel iets meer omdat ik dingen moet toelichten, de tijd MOET aanpassen, klok weer aanzetten etc) heeft de speler om na te denken, want dat kan ik moeilijk voorkomen. De tegenstander wordt ook uit zijn concentratie gehaald, en dat alles voor een schamel beetje bedenktijd.
Maar ja, ik moet nu eenmaal die tijd erbij geven, het reglement geeft me geen mogelijkheid om wel die “1e onreglementaire actie” vast te stellen en de partij meteen door te laten gaan. Dus dan besluit ik in het belang van de onschuldige speler niet in te grijpen.

Zomaar 2 voorbeelden waar ik ongelukkig ben met de toepassing.

Daarop voortbordurend bedacht ik vanochtend: is die “aanraken” regel nou echt zo belangrijk? Schaf die af. Klok indrukken maakt zet definitief en maakt heel veel regels veel simpeler. De speler die allerlei stukken gaat aanraken bestraf je maar met ‘hinderen van tegenstander’

– Welk niveau moet een arbiter hebben om bijv een partij Van Wely-Reinderman te kunnen leiden?

– Wordt dit ook besproken met wedstrijdleiders? Ik kan me in allerlei situaties voorstellen dat er een redenering achter “Doorspelen!” zit. Overigens neem ik aan dat dat deels niet zomaar “Doorspelen” is, maar dat er ook argumenten bij zitten.

– Zijn spelers (ook die aan de top) het wellicht met me eens dat regels de scheidsrechters niet helpen en de slachtoffers niet beschermen in sommige gevallen? Ik kan daar wel voorbeelden van noemen waarom ik de regels soms ongelukkig vind, en waarom ik soms besluit wat ik besluit of twijfel wat te doen.