In de vierde ronde van het kandidatentoernooi is er veel gebeurd. In beide kandidatentoernooien eindigden twee partijen in remise, een winst voor wit en een voor zwart. Vooral bij het toernooi dat ze de paradoxale naam “Open” hebben gegeven, is er vandaag nogal wat veranderd in de stand vanwege de winst van Sindarov op zijn medekoploper.

Open

Javokhir Sindarov heeft dus opnieuw gewonnen. Ditmaal moest medekoploper Fabiano Caruana eraan geloven, en dat terwijl laatstgenoemde gisteren dankzij zijn miniatuurtje tegen Wei Yi alleszins langer de tijd had om bij te slapen, een manicure te nemen, te voetballen, een duik te nemen, 200 keer een pingpongballetje hoog te houden, te aarzelen wat hij voor avondeten zou kunnen bestellen, en daarna (als De Verraders weer voorbij is en hij inmiddels denkt te weten wie de Mol is) iets aan zijn voorbereiding te doen. Toch kwam hij ernstig in de problemen in zijn partij, wat hem veel te veel tijd kostte.

Ook voor onze landgenoot Anish Giri viel er een punt te noteren. Hoewel hij zich eerst nog door Esipenko had laten wijsmaken dat de rokaderegel was afgeschaft, had hij die eigenlijk ook niet nodig. Kunstmatig rokeren en het loperpaar overhouden bleek goed genoeg als compensatie voor de rokade.

Daarmee is de huidige tussenstand als volgt:

1 Javokhir Sindarov (3,5)
2 Fabiano Caruana (2,5)
3-5 Anish Giri, Rameshbabu Praggnanandhaa, Mathias Blübaum (2)
6-7 Hikaru Nakamura, Wei Yi (1,5)
8 Andrey Esipenko (1)

Dames

Bij de dames eindigen deze editie meer partijen in remise. Dat is wel eens anders geweest, al ontbreekt het zeer beslist niet aan strijdlust.

Bibisara Assaubayeva was door haar overwinning van gisteren tegen Zhu Jiner op een halfje voorsprong gekomen samen met Kateryna Lagno. Anna Muzychuk nam de gedeelde koppositie over van Lagno doordat laatstgenoemde zichzelf in een rechtstreeks duel pootje ging lichten.

Zhu Jiner herstelde zich van haar verliespartij van gisteren met een overwinning op Divya Deshmukh. De Indische miste een kleine combinatie om in de partij te blijven en ging er daarna geruisloos af:

De tussenstand bij de dames is als volgt:

1-2 Anna Muzychuk, Bibisara Assaubayeva (2,5)
3-6 Rameshbabu Vaishali, Zhu Jiner, Alexandra Goryachkina, Kateryna Lagno (2)
7-8 Tan Zhongyi, Divya Deshmukh (1,5)

~ Michaël van Liempt

Zelf doe ik ook mee aan het toernooi, en een clubgenoot (die liever anoniem wenst te blijven) legde het idee voor om deze ruimte te gebruiken om uitgebreid op de eerste zes ronden van mijn eigen toernooi te reflecteren en als mosterd na de maaltijd in een halve bijzin aan te geven dat het in de hoofdgroepen nog spannend zal gaan worden. Bij dezen.

Masters

De Oezbeken doen het goed dit toernooi. Met een eerste en gedeeld tweede plaats voor respectievelijk Nodirbek Abdusattorov (6½) en Javokhir Sindarov (6) ziet het er goed voor ze uit. Gedeeld tweede samen met Sindarov staan Jorden van Foreest en Matthias Blübaum, die na zijn overwinning van gisteren op Anish Giri (nu op 4½) virtueel de ratinggrens van 2700 getrotseerd heeft. Daarachter volgen Hans Niemann en Yağız Kaan Erdoğmuş met 5½.

Op basis van de stand lijkt Sindarov misschien het makkelijkste programma te hebben. Hij is de enige uit de Masters die vooralsnog ongeslagen is, en hij heeft zijn directe concurrenten al gehad. Hij heeft de nummers 11, 12 en 14 nog te gaan, alleen zijn dat wel Erigaisi, Praggnanandhaa en Nguyen. Laatstgenoemde heeft evenwel nog geen partij gewonnen dit toernooi. Abdusattorov moet nog tegen Van Foreest en Blübaum. In de voetballerij zou men spreken van zespuntenwedstrijden, al heb ik dit altijd een wat curieuze benaming gevonden: theoretisch gezien is iedere wedstrijd een zespuntenwedstrijd.

Challengers

In de Challengers is de puntenverdeling wat minder eerlijk verdeeld. Er is een duidelijke kopgroep van Aydin Suleymanli (8), gevolgd door Andy Woodward en Marc’Andria Maurizzi (7½) en Vasyl Ivanchuk (7). In de strijd om de eindzege wordt vooral ronde 11 interessant, met Woodward tegen Maurizzi en Suleymanli tegen Ivanchuk. Voor Ivanchuk is er alles aan gelegen om te winnen als hij nog aanspraak wil maken op de overwinning. Indien Ivanchuk inderdaad wint en de andere partij remise wordt, staan twee ronden voor het einde vier mensen met 8 punten op de gedeeld eerste plaats.

Voor de chauvinisten onder ons: het is helaas niet echt het toernooi voor de Nederlandse deelnemers. Max Warmerdam is zijn valse start van het begin enigszins te boven gekomen met onder meer een overwinning op Maurizzi, maar kijkt nog altijd tegen een score van -1 aan. Zijn tegenstander in ronde 11 wordt Erwin l’Ami, die van een nog valsere start heeft moeten herstellen en nu op 4 staat, maar wel zijn laatste twee partijen gewonnen heeft. Een van die twee was tegen Eline Roebers, die nog drie rondes te gaan heeft om haar score van twee jaar geleden (2/13) te verbeteren (ook al zei ze zelf geen doel te hebben qua punten).

Om mijn hierboven reeds genoemde clubgenoot te citeren: het belooft spannend te worden. Ik ben zelf erg slecht in voorspellingen doen, dus ik kan nog niet zeggen wat ze in Tata Steel Chess 2026 gaan doen, maar neem je zwemspullen mee!

Vandaag stond ronde 1 op de planning om te beginnen om 14.00 uur. Vanwege het feit dat Extinction Rebellion 2025 kilo aan kolen bij de Moriaan voor de deur had gelegd, liep de openingsronde echter anderhalf uur vertraging op. Goed nieuws voor wie normaal gesproken te laat komt, maar men heeft er in elk geval wel weer een anekdote bij.

Vertraging was er ook voor vier van de vijf Nederlanders in de eerste ronde. Vier van de vijf Nederlandse deelnemers hebben vandaag hun goede voornemens voor het toernooi in vertraging zien ontaarden.

Masters

Alleen Jorden van Foreest kwam op het scorebord met een remise tegen Thai Dai Van Nguyen, de winnaar van de Challengers vorig jaar, in een weinig enerverende Russische partij die al spoedig verzandde in zetherhaling:

Stelling na 24.Td3

De partij ging verder met 24…Te4 25.Kf3 Th4 26.Kg2 Te4 27.Kf3 Th4 en remise.

Anish Giri scoorde in zijn match tegen Vincent Keymer in onderstaande stelling in eigen doel:

Stelling na 21.Tc7

Met Zwarts stelling is weinig mis. Oké, Wits toren staat wat ambetant op c7, maar alleen richt die nog niet veel uit. Na 21…Lc6 staat Zwart meer dan oké. Giri speelde echter het passieve 21…Tb8? en na 22.Pa5 tot overmaat van ramp ook nog eens 22…Lxd4??, wat na het eenvoudige 23.Tc4 simpelweg een stuk kost.

Hans Niemann won in recordtempo van Vladimir Fedoseev, die op diverse momenten in zijn partij voor Pxc5 kon gaan, maar dat deed op het meest beroerde moment. (Fragment volgt.)

Ook Arjun Erigaisi kwam tot scoren tegen zijn landgenoot en titelverdediger Rameshbabu Praggnanandhaa. (Fragment volgt.)

Challengers

Alle drie de Nederlandse spelers in de Challengers gingen voor de bijl, al was dat in sommige gevallen een dubbeltje op z’n kant.

Lu – Warmerdam, stelling na 40.Kd1

Beeld je even in. Je bent Zwart, de partij is een tactische chaos geweest die je in een Siciliaans met tegengestelde rokades kunt verwachten. Je hebt al een kwaliteit geofferd, een hoop duw- en trekwerk achter de rug, en het is nu zover dat je daadwerkelijk toegang tot Wits koning hebt. Er rest je nog slechts 26 seconden om de tijdcontrole te halen en je hoeft nog maar één zet te spelen. Wat doe je?

Warmerdam besloot tot 40…Txg2?? (beter was 40…Db7 om middels een matdreiging op b1 de vrije e-pion te dekken). De straf is behoorlijk zwaar: na 41.Txe3 dreigt er schaak op e7, en als Zwart die dreiging oplost met 41…Pg8 dan dwingt Wit dameruil af met 42.Dd6, waarna de vrije c-pion de doorslag gaat geven. Na 41…Tg1+ 42.Kc2 Dxh2+ 43.Td2 waren de schaakjes voorlopig op. Na nog enkele spartelzetten moest Zwart zich gewonnen geven.

L’Ami overschatte tegen Suleymanli zijn aanvalskansen en kwam in een mindere stelling met ongelijke lopers terecht. Omdat Zwart het centrum en de koningsvleugel wist te consolideren, kon hij het initiatief overpakken en kreeg daar bovendien een gevaarlijke vrije c-pion bij, die uiteindelijk de doorslag gaf. (Fragment volgt.)

Tot slot had ook Eline Roebers een lastige dag. Ze wendde tegen Panesar Vedant een moderne Anti-Nimzo-variant met 3.Lf4 Lb4+ 4.Pd2 aan die volgens Renier Castellanos veel perspectieven op origineel spel biedt, maar ze speelde in het vroege middenspel te gretig op aanval. Hierdoor bleef haar koning in het midden, waardoor ze in de problemen kwam. Zwart ging in de tegenaanval, kwam twee pionnen voor en liet het overwicht niet meer uit handen glippen.

Een valse start dus voor de Nederlandse spelers. Maar er zijn nog twaalf rondes te gaan, en Fischer en Gukesh verloren ook in hun eerste WK-tweekamp de eerste partij, dus wie weet wat er nog te gebeuren staat.

Alle rondeverslagen via deze link

Terwijl Bernadskij en Kazakouski zich binnen 17 zetten reeds tevredenstelden met een puntendeling, trok Ruzhansky in een Richter-Rauzer-Siciliaan aan het langste eind toen zijn tegenstander Babazada koos voor een vaag plan om de h5-pion te consumeren:

Rick Lahaye kreeg het in het eindspel tegen David Pires Tavares Martins zwaar te verduren. In onderstaande stelling zou een normale sterveling de stelling misschien in eerste instantie taxeren als gelijkwaardig, maar dat is niet het geval:

Martins – Lahaye, stelling na 39.Ke2

Vanwege ongelijke lopers zou je misschien geneigd zijn te denken dat het wel remise zal worden, en misschien zelfs dat Zwart een voordeel heeft na 39…Txa3. Het probleem voor Zwart is echter dat zijn koning en paard kwetsbaar zijn en weinig speelruimte hebben, en Zwart de toren als teamcaptain mist om de boel op orde te brengen. Maar schat dat maar eens correct in met minder dan 2 minuten op de klok. Daardoor komt Zwart in de problemen na 40.Lf5+ Kh8 41.Tg6. Als de loper wijkt, dan volgt Td6 gevolgd door schaak op d8 en d7 en het paard valt.

Het getouwtrek duurde nog even, maar Zwarts pionnen waren dankzij Wits fantastische paard op c6 beduidend kwetsbaarder dan de witte:

Zwart ruilde zijn stukken later allebei in voor Wits pionnen, zodat Wit zich eraan mocht wagen om met loper en paard mat te zetten. Toen Wit echter liet zien dat hij dit beter kan dan Nakamura, Epishin, Ushenina en nog zo’n pannenkoeken, staakte Zwart de strijd.

Bernadskij schond binnen tien zetten vrijwel alle openingsregels die we aan onze jeugdspelers leren en hield een levensvatbare stelling over. Daarmee liet hij zien wat de schaakwereld eigenlijk al meer dan honderd jaar weet: de oude leerstellingen zijn weliswaar zeer nuttig, maar het gaat te ver om ze als dogma’s te accepteren.

Aan bord 2 verslikte Vignesh zich in een variant die hij niet in kon:

Vignesh – Kazakouski, stelling na 36…Lc5

Met nog 4 zetten te gaan tot de tijdcontrole speelt Wit hier het zure 37.Dg4? (noodzakelijk was 37.Dh8+ Ke7 38.Dc8. Dankzij de druk tegen Lc5 stelt Zwarts aanval niets voor), waarna 37…Lxf2 een gratis pion betekende. Na 38.Dd7 g5! had Zwarts koning tevens een veilig onderkomen en wordt de aanval tegen b2 ineens een stuk gevaarlijker. De partij duurde nog een tijd, maar uiteindelijk wist Zwart af te wikkelen naar een gelijk lopereindspel waarin de pluspion de doorslag gaf.

Op het derde bord eindigde de Nederlandse confrontatie tussen Rick Lahaye en Thomas Beerdsen in remise. Er ontstond een zeer interessante situatie vanuit de volgende stelling:

Lahaye – Beerdsen, stelling na 21…Lg6

De loper op e7 doet wat passief aan, en Zwarts toren op b5 staat wat merkwaardig. Wit vond een manier om de toren te vangen met 22.Lxd5 cxd5 (22…exd5 kan uiteraard niet omdat de loper op e7 blijft hangen) 23.Pa3 Txb2 24.Lc3. Maar dan?

Zij komen daarmee op 4½ punt, evenals de FM’s Ramon Koster en Rick Duijker die beiden wonnen.

De huidige stand aan kop is als volgt:

 
In de vijfde ronde van het Chessfestival Groningen heeft Elias Ruzhansky de ongedeelde koppositie in handen gekregen. In een Giuoco Pianissimo koos de Belgische IM voor een interessante wending waarbij hij middels een schijnoffer op f7 het loperpaar inruilde voor een permanent verzwakte koningsstelling:

Het treffen tussen de andere twee koplopers Manafov en Vignesh eindigde in remise.

Thomas Beerdsen stond voor aanvang van deze ronde een halfje achter. Met Zwart kwam hij tegen Shyaam niet verder dan remise. Van in het begin stevende de partij daar al op af, met vroegtijdig ruil van beide paarden en de dames.

Shyaam – Beerdsen, stelling na 16…0-0

De stelling is hier niet symmetrisch, maar de dubbelpion in de witte stelling betekent geen noemenswaardig nadeel. Het belangrijkste is dat Zwart geen meerderheid heeft. Zou de pion op e5 gestaan hebben in plaats van d5, dan was het een heel ander verhaal geweest, en dan was elke ruil in Zwarts voordeel geweest.

De partij bleef nog 20 zetten in evenwicht en eindigde met een remise door zetherhaling.

De andere achtervolger op een half punt, Rick Lahaye, kwam er tegen GM Bernadskiy niet aan te pas. In een a4-Najdorf werd hij positioneel overspeeld. Hoewel hij lang probeerde de stelling dicht te houden, lukte het toch niet om alles onder controle te houden.

FM Sjoerd van Roon deed goede zaken door te winnen van FM Onno Elgersma, al ging dat niet van harte:

Van Roon – Elgersma, stelling na 22.f3

Zwart heeft een behoorlijke aanval op touw gezet voor het stuk dat hij geïnvesteerd heeft. Om zijn aanval kracht bij te zetten vervolgde hij hier met de logische manoeuvre Tf8-f6-g6+, maar hierdoor kreeg Wit precies genoeg tijd om de stelling bijeen te houden. Na 22…Tf6 23.Tf1 Tg6+ 24.Kh1 Tgg3 25.Tf2! (zie diagram) gevolgd door 26.Tg1 heeft Wit precies genoeg tijd om de aanval af te weren.

Als Zwart in de uitgangsstelling voor 22…g5! had gekozen, dan had Wit voor deze verdediging gelegenheid gekregen. 23.Tf1 kan nu worden beantwoord met 23…g4,

Analysediagram

en 24.Tf2 (24.fxg4 Dg3+ haalt de loper op e3 op) 24…g3 is geen optie meer, ook niet na 25.Tg2 Kh7 omdat het paard op h2 nu gepend staat.

Stand

Ruzhansky gaat dus alleen aan kop met 4½ uit 5. Hij wordt op een half punt achtervolgd door vijf spelers (Bernadsky, Vignesh, Kazakouski, Mafanov en Korchynski). De twee hoogst genoteerde Nederlanders zijn Thomas Beerdsen en Sjoerd van Roon, op de gedeelde plaatsen 7-15 met 3½ punt.

Ook aardig dat we onderaan de top-20 vader en zoon Grooten zien staan, die vandaag allebei hun partij wisten te winnen.

Ronde 1

Op bord 4 won Jasper Kamphuis met Zwart van een van de twee Oezbeekse grootmeesters:

Enkele borden verderop verging het FM Ivo Maris ook niet al te best. Hij verslikte zich in Thomas van Veelen:

De twee grootste verrassingen waren echter elders te noteren. Ten eerste kwam de publieksfavoriet van vorig jaar Rob van Helvoort dicht bij remise tegen IM Eelke de Boer, die deze zomer back-to-back het Open Nederlands Kampioenschap in Dieren won en gedeeld toernooiwinnaar werd in het HZ-toernooi in Vlissingen.

En daarnaast verloor ook Schaaksite-icoon Herman Grooten in de eerste ronde. De jonge tegenstander Lode de Jong kreeg in het eindspel een cadeautje dat hij graag uitpakte:

Ronde 2

De spelers die in de eerste ronde verrassend hadden gewonnen, werden in de tweede ronde weer met beide benen op de grond gezet. Alleen Eelke de Boer won opnieuw, maar op papier kunnen we zijn winst uit de eerste ronde moeilijk een verrassing noemen.

Tweevoudig Nederlands kampioen tot 10 jaar Bram ten Dam moest na een succesvolle aanvalspartij uit de eerste ronde helaas de duimen leggen voor de Indiase IM die de ratinglijst op dit toernooi aanvoert:

GM Thomas Beerdsen won met Zwart van de jeugdspeler FM Gachathur Kazarjan. In de volgende stelling ging het mis:

Op het moment van schrijven zijn rondes 3 en 4 inmiddels gespeeld. Het verslag voor deze rondes zal weldra volgen.

~ Michaël van Liempt

De finale van het Nederlands Dameskampioenschap gaat tussen Robin Duson en Machteld van Foreest. Het mag gezegd zijn dat beide dames enigszins geluk hadden in de halve finale (Machteld kwam in een objectief verloren eindspel weg met remise; Robin kreeg in de verlenging de gelegenheid om een klassiek matoffer te brengen; zie het verslag van gisteren), maar dat hoort er soms bij.

Foto © Frans Peeters

Vandaag speelden ze hun eerste partij, die in een enerverende remise eindigde.

Morgen de definitieve beslissing wie zich Nederlands Dameskampioen 2025 mag noemen en de opvolger wordt van Maaike Keetman.

~ Michaël van Liempt

In de partij tussen de finalisten van het Online NK2020, Machteld van Foreest en Anna-Maja Kazarian, had Machteld een venijnige zijvariant tegen de Najdorf klaarliggen, waarin ze al in een vroeg stadium haar f- en g-pionnen aanbood voor open lijnen. Anna-Maja ging dapper op de uitdaging in en verbruikte veel tijd in een poging zich door de kluwen aan lastige varianten heen een weg te banen. Het lukte de Zwartspeelster niet om het pad naar gelijkspel te vinden, en ze kreeg een dodelijke koningsaanval om haar oren.

Bij de partij tussen Robin Duson en Anne Kuipers-Haast werd het een Stonewall-gevecht. Robin kreeg het in een vroeg stadium voor elkaar om de zwartveldige lopers te ruilen en voerde daarna een dressuurkuur uit om het paard in contact te brengen met het centrumveld e5. Anne probeerde in de tussentijd een tegenactie op de koningsvleugel op touw te zetten. Reeds vroeg in de partij lukte het Wit om de damevleugel te openen en een paard op het centrumveld e5 te handhaven. Wit speelde het in het vervolg onhandig en vergat dat Zwart op zet 31 ook gewoon met de pion kon gaan lopen, waardoor Wit een stuk achter kwam te staan. Helaas voor de meervoudig kampioene overzag ook zij een kleinigheid met 36…Kh8?, waardoor ook zij een stuk verloor en de stelling weer in evenwicht kwam. Er resteerde een eindspel van toren en twee pionnen tegen loper en drie pionnen dat voor Wit moeilijk te winnen was. Maar toen Zwart een pion kwijtraakte en daarna ook tot haar afgrijzen zag hoe uit de liquidatie op de koningsvleugel een witte pion als sole survivor overeind zou blijven staan, was het pleit beslecht.

~ Michaël van Liempt

Jorden van Foreest – Thomas Beerdsen
(Analyse van René Tiggelman)

Gisteren eindigde de eerste partij na het nodige spektakel in remise. Nu, met ratingfavoriet Jorden achter de witte stukken, mocht de argeloze toeschouwer zeker nog meer vuurwerk verwachten. Toch?

Mmm, zie hier de stelling na 9 zetten. Thomas had ten onrechte verzuimd om een zet eerder zelf de dames te ruilen op d1 en zit ondanks het hoge diazepamgehalte van de positie hier toch al een beetje in de problemen.

Remise, en dus barrage.

Liam Vrolijk – Benjamin Bok
(Analyse van René Tiggelman)

Eveneens barrage.

Ivan Sokolov – Loek van Wely
(Analyse van René Tiggelman)

Ronde 2 van dit NK, maar toch al de finale van het officieuze seniorenkampioenschap. Al in de jaren negentig kruisten deze krasse 50+-ers de degens op de nationale kampioenschappen. Destijds mopperde Loek nog over de deelname van spelers als Sokolov en Nikolic aan een NK, inmiddels ouder en wijzer zal hij daar tegenwoordig denk ik wel iets milder over denken. Zo niet, dan slaagt de soepele remise van vandaag er misschien in om wat love en peace over de onderlinge relatie te strooien.

Na wits 16^e zet stond bovenstaande stelling op het bord en leek een scherp gevecht in de maak. Loek wist met 23. ..,Pe4 echter de afruilknop te vinden en de partij ging linea recta naar een totaal gelijkstaand eindspel van ongelijke lopers. Dat dit nog even werd doorgespeeld was niet om het publiek te plezieren. Remise en Loek door naar de volgende ronde.

Arthur de Winter – Erwin l’Ami
(Analyse van Michaël van Liempt)

Arthur had de eerste ronde verloren en moest vandaag dus winnen om een kans te maken in het toernooi te blijven. Erwin had genoeg aan remise, maar liet in onderstaande stelling een kans schieten:

Zwart had enkele zetten geleden een stuk op h3 geofferd. Als hij hier 30…Dxf3+ 31.Kh2 Dh5 had gespeeld, met de vervelende dreiging Dxh3+ gevolgd door Dxg3+, dan was remise binnen handbereik geweest (direct 30…Dxh3+? is minder vanwege 31.Dh2). Wit heeft weinig anders dan 32.Lxf4, waarna Zwart met 32…Pf3+ gevolgd door 33…Pxe1 en 34…gxf4 zo veel dreigingen rond Wits koning heeft dat Wit aan de noodrem moet trekken. In plaats daarvan speelde Zwart het mindere

30…Pxf3?

en werd daarna getrakteerd op het vervelende

31.e5+! Kh8 32.Df5!

Plotseling heeft Zwart helemaal niets meer. Hij kan de toren op e1 nog meepakken voor zijn ellende, maar Wit maakte het vakkundig af.

En dus kwam er driemaal een tiebreak.

In de match tussen Jorden van Foreest en Thomas Beerdsen gingen wellicht de ratingpunten tellen. In een poging zijn slechtste stuk in onderstaande stelling te verbeteren sloeg Thomas drie vliegen in één klap:

Met 32…Pfe8?? speelde hij de ene verdediger van Tg8 weg, onderbrak hij de achtste rij voor de andere verdediger van Tg8, en liet hij bovendien het schaak toe dat het verlies van de toren mogelijk maakte: 33.Ph7+ Zwart gaf direct op vanwege 33…Kf7 34.Pe5+ en de toren gaat eraf.

Ook de tweede partij ging naar Jorden, die wederom van een technische onhandigheid profiteerde.

Liam Vrolijk won in de eerste ronde van Benjamin Bok doordat laatstgenoemde na een stukoffer zijn aanval niet goed uit wist te spelen:

Na 30…Dg3 gevolgd door 31…Tb2 heeft Zwart goede papieren om iets uit zijn aanvalsstelling te halen. Benjamin begon echter verkeerd met 30…T4f3? waarna 31.Pg4! de Zwarte dame buitensloot. Zwart probeerde de stelling nog te compliceren met 31…Tb2 32.gxf3 h5, maar na 33.Dg3! Dd2 34.Pf2 e3 35.Pe4 was de muziek wel uit de stelling.

In de tweede partij wist Liam de partij uiteindelijk remise te houden, waardoor hij verder mag in het toernooi.

De match tussen Arthur de Winter en Erwin l’Ami was wederom een spektakelstuk. De eerste partij eindigde in een overwinning voor L’Ami omdat Arthur door zijn vlag ging in een remisestelling. In tweede partij won Arthur in het middenspel met zijn zeer ver opgerukte vrijpion. 1-1, en twee nieuwe partijen.
In de derde partij liet Arthur zich een stuk ontfutselen, wat Erwin in ronde 4 met zijn f3-pion deed. Opnieuw 1-1, en daarmee sudden death.

In de sudden death-partij lootte Erwin Wit. In deze partij werd al snel afgewikkeld naar een min of meer gelijkstaand eindspel. Na 40 zetten kwam de volgende stelling op het bord:

Zwart had in de verwikkelingen een pion weten buit te maken. De stelling is echter heel lastig te winnen, omdat Zwart ook altijd rekening moet houden met allerlei paardoffers tegen de pionketen aan. Hier echter liet Erwin zich verleiden tot een ander stukoffer dat niet goed was:

41.Ph5? Pd7 42.Pg7+ Kf7

Met deze zetten heeft Wit zijn paard effectief klem gezet. Zwart heeft zijn koning in het vervolg niet meer nodig: hij manoeuvreert het paard naar d5, gebruikt indien nodig zijn b-pion als bliksemafleider, en knaagt vervolgens met het paard de hele snoepketting weg. Na

43.Kc3 Pb6

gaf Wit op. 44.Kd4, zoals op Lichess te zien is, is niet gespeeld: de koningen gaan naar de zwarte centrumvelden om aan het livebord door te geven dat Zwart gewonnen heeft.

De halve finalisten zijn dus:

• Jorden van Foreest
• Liam Vrolijk
• Loek van Wely
• Arthur de Winter

~ René Tiggelman en Michaël van Liempt