Ik (Joppe Raats) was als eerst klaar. Mijn partij was niet echt boeiend, gewoon een rustige opening waarna het gelijk stond. Na het centrum te bleef hij achter met een geïsoleerde dubbel pion op de e-lijn die mijn tegenstander (Khoi Pham) net lastig genoeg vond om zetten te herhalen na 20 zetten. Zo is het eerste (half) puntje wel binnen. Stand 0,5 – 0,5

Omdat ik zo snel klaar was, was ik ook al doorgegaan. De volgorde van de volgende vijf partijen weet ik hierdoor ook niet en dus geef ik ook later pas nog een tussenstand.

Sjoerd kreeg het niet makkelijk op het eerste bord tegen de Duitse IM Gschnitzer Adrian. Na een bewogen opening staat wit wat beter omdat Sjoerds koning vast staat in het midden. Adrian kan hier goed gebruik van maken. Wanneer de meeste dingen zijn afgeruild staat wit een pion voor met goede activiteit, wat voldoende is voor wit om de partij te winnen. De partij is nog doorgegaan, maar de notatie eindigt hier.

Stefan kwam goed uit de opening tegen Iwo Godzwon, maar voelde zich te ziek om goed te kunnen nadenken. Dit gecombineerd met een moeilijk (maar nog wel correct) kwaliteitsoffer maakte het moeilijk voor hem om er echt voordeel uit te halen waardoor zwart de stelling kan stabiliseren. Stefan probeerde nog wel, maar met een toren meer kon zwart de dames ruilen wat het einde van de partij betekende.

Sjo speelde toch een sterke partij tegen Tim Grutter. De stelling was een lange tijd gelijk, Sjo kon zelfs een pion winnen met een leuk tactiekje, al bleef de stelling wel gelijk. De compensatie van zwart was sterk aanwezig en daarmee kon Tim een stuk winnen met zijn eigen leuk tactiekje. Hij maakte het daarna dan ook koelbloedig af om nog een punt te pakken.

Pieter speelde een opening die hij al vaker tegen sterkere spelers had gespeeld, en het ging zeker niet slecht tegen Rob Schoorl. Na een redelijk gelijkopgaand opening en middenspel gingen ze richting een gelijk eindspel. Maar in plaats van de sterkere 21. …-Ta7 om wit zijn stukken buiten te houden, ruilde hij dames en kreeg wit nog heel wat activiteit. De stelling is hier nog gelijk, maar met de passievere stukken werd het moeilijk voor Pieter en kon Rob na mooi te spelen een pion winnen, wat genoeg was om de partij te beëindigen.

Bob kwam ook goed uit de opening tegen Murad Abdulla en kon met een pion offer de stelling gelijk houden. De stelling bleef ook een lange tijd gelijk totdat Bob een foutje maakte (zet 30. g6 in plaats van bijvoorbeeld de pion terug te pakken) waardoor Murad zijn lopen sterk kon zetten en Bob de pion niet meer kon terugwinnen. Een paar zetten daarna werd ook zijn lopen ingesloten en was de partij helemaal gedaan.

Vanaf hier is ook de volgorde terug bekend voor mij. De stand is intussen wel al 0,5-5,5. De match is nu wel al gespeeld, maar gelukkig komen er nu nog een paar partijen die positief eindigen voor ons.

Erik, een van de spelers die voor ons is ingevallen, kreeg direct een leuke tegenstander in GM Casper Schoppen. Hij ging zich echter niet laten doen en speelde het Benko-gambiet. Casper kwam natuurlijk goed uit de opening, maar Erik kon zich toch terug in de partij vechten naar een redelijk gelijke stelling. Het klassenverschil werd echter duidelijk naderend naar zet 40 en eens ze ook op daar waren stond wit wel wat beter. De partij werd dan ook goed afgemaakt door de grootmeester. Maar toch een poging om trots op te zijn, denk ik. De stand is dan wel 0,5-6,5

Bertalan was daarna klaar. Hij speelde tegen Eline Roebers die een lichtelijk dubieuze zet speelde, waardoor het pad naar een niet-slechte stelling toch telkens kleiner werd voor haar. Bertalan kwam hierdoor nooit echt in de problemen en kon een kwaliteitsoffer forceren. Hij kon deze voorsprong ook goed uitspelen waardoor de eerste winst ook binnen was. Stand 1,5-6,5

Sam is onze voorlaatste partij. Hij mocht spelen tegen Simon Knudsen en kwam goed uit de opening, maar maakte een klein foutje waardoor zwart veel druk had op de damevleugel. Het lukte het hem om de druk te verminderen en in het centrum te breken om de stelling terug redelijk gelijk te maken. De stelling bleef heel ingewikkeld en hij had nog een mooi torenoffer nodig om de partij naar remise te brengen. stand 2-7

Luuk mocht dan de match afsluiten tegen Onno Elgersma met een heel interessante partij. De stelling staat iets beter voor zwart wanneer Onno een pion probeert te winnen via tactiek. De compensatie van zwart is echter toch heel groot waardoor hij de pion direct terugwint met een gezellige stelling. Wit begint dan ook te offeren om de stelling nog moeilijker te maken, maar Luuk verdedigt alles zonder problemen, waardoor hij de partij nog leuk kan afmaken om de eindstand naar 3-7 te brengen.

3-7 is geen slechte eindstand voor ons, in ieder geval al een verbetering tegenover vorige ronde. Focus ligt nu op 23 november, misschien kunnen punten wegnemen van het foutloze LSG IntelliMagic. Nog eens bedankt aan de invallers om ons te helpen!

Luuk Baselmans was als eerste klaar maar had zeker geen gemakkelijke partij. Hij kwam met licht voordeel uit de opening in een vrij tactische stelling. Hij won een pion maar het kwam wel ten koste van een sterk loperpaar richting zijn koning dat zwart meer dan voldoende compensatie gaf. Uiteindelijk wist Luuk een stuk te offeren voor eeuwig schaak en het eerste half puntje was binnen.

De volgende die besloot dat het genoeg was geweest was Helmut Froeyman. Hij offerde een pion in de opening, maar had het moeilijk om de compensatie vast te houden ervoor. Uiteindelijk wist hij na wat ruilen toch zetten te herhalen en de stand 1-1 te maken.

Volgende in lijn was Remco Sprangers die na de opening in een heel gekke stelling terechtkwam. En daardoor kwam hij een kwaliteit tegen twee pionnen voor te staan, maar wat het zo goed maakte was de zwakke zwarte koning. Hier kon hij goed gebruik van maken en na zijn twee pionnen teruggewonnen te hebben, won hij ook snel de partij en zette ons op een 2-1 voorsprong.

Sam Baselmans kwam ook al na de opening in een spannende stelling terecht met tegengestelde rokades. Maar de enige die echt kon aanvallen was Sam nadat hij het voor elkaar kreeg om wit zijn open g-lijn te sluiten. Hierdoor kon hij wit overrompelen met zijn aanval en sloot hij de partij af met een mooi offer om ons wat ademruimte te geven met de 3-1 voorsprong.

Sjoerd van Roon was daarna klaar. Een vrij evenwichtige partij waarbij wit duidelijk tevreden was met remise. Sjoerd probeerde dit uit de weg te gaan en speelde toch nog door, maar het werd snel duidelijk dat remise de juiste optie was voor beide kanten waardoor de stand op 3,5-1,5 kwam te staan.

Ik was de volgende in lijn. Na een mindere opening moest ik wel de hele partij verdedigen. Dit deed ik ook doorheen de partij ook redelijk goed (als je niet weet dat ik mat in 3 bijna mis). Toen het ergste voorbij was, waren bijna al de stukken van het bord. Dus hoefde ik alleen nog maar een toreneindspel houden om de stand 4-2 te maken.

Bertalan Bokorovics was de persoon die de kans kreeg om ons al op de minimumscore te zetten. Hij kwam iets beter uit de opening en na een kleine koningsaanval wist hij ook een pion te winnen. Hij kwam vervolgens in een toreneindspel terecht met zijn extra pion dat hij ook goed wist af te werken om ons de geruststellende stand van 5-2 te geven.

Bob Jansen was als volgende klaar. Met een gelijkspel van hem ligt de weg richting meesterklasse volledig open. En dat kon hij ook ons leveren na een knappe partij waarbij hij eventjes in de problemen kwam in het middenspel, maar hij loste het goed op en kwam in een gelijk eindspel terecht. Stand 5,5-2,5

Nathan De Strycker was als voorlaatste klaar. Hij kwam beter te staan, maar zwart kon genoeg druk zetten om het lastig genoeg te maken waardoor Nathan in tijdnood een foute beslissing nam. De stelling was noch iets beter maar zwart kreeg het voor elkaar om met zijn koning binnen te komen waardoor het te lastig werd en de stand 5,5-3,5 werd.

Als laatste was Robin Verhoeven nog bezig. En daar was ook reden voor, omdat hij na een klein foutje vrij oncomfortabel te staan en heel lang moest vechten voor remise tegen een irritant loperpaar. Na heel lang zwoegen en mooi verdedigwerk kon hij er toch nog een hard verdiend half puntje uit halen om de eindscore van 6-4 vast te leggen.

Een mooie teamprestatie die ons goed op weg zet richting meesterklasse. Normaal wegen de laatste loodjes het zwaarst, maar normaal (en hopelijk) gaat dat deze keer niet waar zijn. Nu moeten we gewoon gefocust blijven en spelen zoals we nu doen, dan kan onze plaats in de hoogste klasse ons niet meer ontglippen.