Als eerste was daar de partij tussen Esipenko en Wei Yi. Esipenko is natuurlijk een supersterke grootmeester; anders had hij zich niet voor dit toernooi geplaatst en was hij bijvoorbeeld in 2021 ook geen derde geworden in Wijk aan Zee. Dat maakt het lastig te verklaren wat hij in de opening deed tegen Wei. Deze speelde Russisch, en Esipenko had een wat ongebruikelijke voortzetting voorbereid waarmee hij misschien een klein plusje leek te kunnen krijgen. Ergens moet hij echter een variant over het hoofd hebben gezien waarna hij op eigen kracht verder moest. Ik vermoed dat het mogelijk 9..f6 was dat hem verraste gezien het tijdsverbruik en dat dit pas de vierde keus van de engine op lage diepte is.

De stelling bleef hierna nog even gelijk maar toen wit 14.Ld2? speelde in plaats van 14.0-0-0 bleek Wei een smerige zet in de stelling geweven te hebben:

Esipenko-Wei na 14.Ld2?

Wei speelde hier het ijzersterke 14..De8!. Nu volgt na 15.0-0-0 Da4! 16.a3 (16.Kb1 Dxd1+) Lxa3 17.bxa3 Dxa3+ 18.Kb1 Pe3! en wit kan zijn koning omleggen.

Esipenko-Wei analyse na 18..Pe3

Esipenko moest dus zijn toevlucht zoeken tot het afschuwelijke 16.Kd1, maar werd ook in het vervolg compleet overklast.

Esipenko in betere tijden (foto: Lennart Ootes)

De andere partij was natuurlijk Sindarov-Giri. De soevereine leider tegen onze eigen troef. Sindarov was altijd een overwegende e4-speler, maar speelde het afgelopen jaar ook al 1.d4 en 1.c4 in belangrijke klassieke partijen. Hij besloot Giri niet de anti-Najdorf special van de dag voor te schotelen, maar eens te kijken wat hij op 1.d4 heeft voorbereid.

Dat bleek de Ragozin te zijn. Ik vroeg me af of Sindarov misschien al in een soort “park the plane” -modus zit want hij koos een lange theoretische variant die bijna geforceerd uitmondde in een gelijkstaand eindspel. Wat volgt doet vermoeden dat Sindarov misschien bezig is een soort Magnus 2.0 te worden want hij slaagde er op de een of andere manier toch in snel spelend Giri onder druk te zetten.

Sindarov-Giri na 41.Txd5

Wat heeft net een pion geslagen, maar Giri is niet voor niets een van de beste verdedigers ter wereld en heeft juist ingeschat dat het eindspel na slaan op b3 en nog een torenruil remise is. Er volgde 41..Le6 42.Td8 Txb3+ 43 Pxb3 Txb3+ 44.Kf2 Tb2+ ( het ongelooflijk uitziende 44..Lxg4 is ook remise: na 45.fxg4 geeft zwart eeuwig schaak op b1, b2 en b3 omdat wit de toren moet blijven dekken) 45 Kg3 Txh2 46.Kxh2

Sindarov-Giri na 46.Kxh2

Ik zou het persoonlijk eng gevonden hierop in te gaan (ja, geen eindspelkenner hier helaas), maar Giri heeft dit of al ver van tevoren gezien of hij kende het, want vanaf hier begon hij vrijwel a tempo te spelen. Even later stond het zo:

Sindarov-Giri na 56.Kd6

 Het blijkt dat zwart een soort fort heeft waardoor de witte koning niet over 1 van de velden f5-e5-e6-e7-e8 binnen kan komen.

Sindarov probeerde nog van alles tot hij op zet 85 het zinloze van zijn pogingen inzag. IJzersterke verdediging van Giri, maar hij komt er helaas niet dichterbij mee.

Sindarov: uitschieter of Magnus 2.0 in wording? (foto: Lennart Ootes)

De partijen tussen Nakamura en Bluebaum en Praggnanandhaa en Caruana waren redelijk rustige remises, al moet wel gezegd worden dat de voorbereiding van Caruana er indrukwekkend uitzag:

Praggnanadhaa-Caruana na 12.Lc4

Na wits laatste zet zijn er al geen partijen meer te vinden, maar Caruana speelde razendsnel 12..Pd7, wat gezien de verminking van de pionnenstructuur nou niet de zet is die meteen in je opkomt. Daarna bleef hij tot ongeveer de 20ste zet a tempo spelen en toonde aan dat die dubbelpionnen niet uitmaakten.

Wat ik me nog wel afvroeg was of hij ook nog de zet 12..Dxe5!? heeft overwogen, wat krankzinnig genoeg de eerst zet van de engine is. Na 13.dxe5 Lxc4! (die dame loopt toch niet weg…) 14. Dxd8+ ( zie je wel) Kxd8 15.Lb6+ Kc8 16.exf6 gxf6 (16..Pc2? 17.Kf2 Pxa1?? 18.Td1+-) staat er gewoon weer iets op het bord wat de computer nagenoeg gelijk vindt:

Praggnanadhaa-Caruana analyse na 16..gxf6

En zo zie je maar weer dat vele wegen van de engine naar 0.00 leiden…

Tussenstand in de Open Groep

1. Javokhir Sindarov (6)
2. Fabiano Caruana (4,5)
3-4 Anish Giri, Rameshbabu Praggnanandhaa (3,5)
5-6 Wei Yi, Mathias Blübaum (3)
7. Hikaru Nakamura (2,5)
8. Andrey Esipenko (2)

Bij de Dames is te zien dat het toernooi voor sommigen al flink zijn tol begint te eisen:

Vaishali-Tan na 27.Le3

Tan had hier nog zeeën van tijd en terwijl Vaishali op increment speelde. Toch produceerde ze hier 27..Pe4? wat het winnende voordeel weggeeft dat ze op meerdere manieren had kunnen vasthouden.

Nou ja, er resteerde tenminste nog een beter (hoewel remise) eindspel na 28.Dxe2 dxe2 29.Pg3 en even later stond het zo:

Vaishali-Tan na 37.Ta6

Tijdsituatie nog als voorheen… en nu speelde Tan hier het afgrijselijke 37..Ta1??. Vaishali kon haar ogen waarschijnlijk niet geloven en speelde 38.Txf6. Pijnlijk, en even later 1-0.

Arme Tan Zhongyi. Foto: Lennart Ootes

Zhu-Goryachkina en Assuabayeva-Muzychuk waren vrij rustige remises. Divya had Lagno op fraaie wijze overspeeld. Toen de laatste het eindspel toch nog naar een remise stelling wist te keepen besloot Divya dit nog door te spelen tot zet 135 maar Lagno gaf geen krimp meer.

Tussenstand bij de Dames

1. Anna Muzychuk, (4,5)
2. Rameshbabu Vaishali(4)
3-6 Kateryna Lagno, Zhu Jiner, Alexandra Goryachkina, Divya Desmukh(3,5)
7. Bibisara Assaubayev (3)
8. Tan Zhongyi (2,5)

Partijen ronde 7

Het kandidatentoernooi is vandaag aan de vijfde ronde toe. In de open groep waren er twee spektakelstukken. De eerste was de ontmoeting tussen Hikaru Nakamura en de overtuigende leider na vier ronden Javokhir Sindarov. “Ze komen op het licht af” zei GM Jeroen Piket vroeger als het erg meezat, en dat lijkt voor Sindarov nu ook te gelden. Er kwam een scherp Marshall gambiet op het bord:

Nakamura-Sindarov na 8.Le2

Het lastige voor zwart is dat in deze stelling eigenlijk bijna alle witte loperzetten, maar vooral 9.Ld6, 9.Lc3, 9.La5 en 9.Lf8, goed speelbaar zijn en dat de beste reactie voor zwart telkens anders is. Makkelijk om varianten door elkaar te halen dus. Over de stelling na 9.Lf8 las ik in het Duitse blad ‘Schach’ ooit dat tijdens een Bundesliga ronde Tukmakov, die daar als coach aanwezig was, voorbij een bord met deze stelling liep en toen stampij begon te maken omdat hij dacht dat de loper op f8 zwart hoorde te zijn (met andere woorden: dat de beginstelling met een loper van de verkeerde kleur zou zijn opgezet). Nakamura vermeed dergelijke taferelen met 9.Ld6, maar Sindarov had geen moeite met het correcte vervolg. Een interessant moment ontstond na Sindarov’s 12..0-0:

Nakamura-Sindarov na 12..0-0

Okay, 12..0-0 was nog maar eenmaal eerder gespeeld volgens de Lichess database, maar het is de eerste keus van de engine dus je zou toch mogen verwachten dat dit nog gesneden koek zou zijn voor een wereldtopper als Nakamura die nota bene zelf voor het Marshallgambiet EN de variant met 9.Ld6 kiest. Nakamura echter dacht hier niet minder dan 68 (!) minuten na alvorens te vervolgen met 13.h4?! in plaats van het correcte 13.Pe4.In zijn post-game video zegt Nakamura dat 12…0-0 gewoon niet in zijn file stond: “How on earth did this slip through the cracks?”.

Het leidde tot een overweldigende stelling voor Sindarov, wat mijn collega-Schaaksitescribent en ervaringsdeskundige op het gebied van variantenverhaspeling in het Marshall-gambiet Rene Tiggelman noopte tot de opmerking dat “als je langer dan een halve dag je voorbereiding kan onthouden dat Marshall gambiet best wel OK is voor zwart”. Waarvan akte, en weer een punt voor Sindarov.

Javokhir Sindarov: in Beastmode (foto Lennart Ootes / Tata Chess)

Anish Giri zal vast zin hebben gehad in zijn witpartij tegen Wei Yi nadat hij in de vorige ronde weer op 50% gekomen. Qua openingsvoorbereiding hier helaas geen succesverhaal a la Sindarov. Er kwam een open Catalaan op het bord:

Giri-Wei na 12..0-0

In de toptijd van met name Kramnik in het eerste anderhalve decennium van deze eeuw was deze stelling een hot topic voor de wereldtop, maar de afgelopen 10 jaar hebben de sterke computerprogramma’s de tanden er zodanig uitgetrokken dat op topniveau het remisepercentage vrij hoog is. Giri koos voor de hoofdvariant met 7.Dc2. Ik hoopte nog even dat hij iets speciaals kon laten zien, maar het was helaas Wei die het eerst zijn voorbereiding kon laten zien met het ongebruikelijke pionoffer 9..c5!? 

Giri-Wei na 11..a5

Toen ik hier opzij keek in de Lichess database zag ik dat er slechts vier online partijen met deze stelling zijn (in de Lichess Masters database geen, en nee, sorry, ik heb helaas geen echte database zodat ik vast een paar partijen mis), allemaal gespeeld door een zwartspeler met de naam “internationalpatzer”, een intussen opgeheven account. Ik moest even denken aan het relletje tijdens de match Nepo-Ding waarbij accountnamen uitlekten waarop men trainingspartijen had gespeeld, tot ik zag dat alle vier partijen uit 06-2021 zijn. Beetje oud toch wel.

Hoe het ook zij, Wei begon pas na te denken toen Giri afweek van de voortzetting die de tegenstanders van “internationalpatzer” allemaal hadden gespeeld, 12.Td1. 

Helaas bleek Anish’ 12.Pe5 een inleiding te vormen voor grootscheepse afruil, met name doordat Wei in onderstaande stelling

Giri-Wei na 14.Pd3

toch op c5 kon slaan omdat wit na 15.Pxc5 Dc7 het paard niet meer binnen boord kan houden. In no time vond er een kaalslag plaats die uitmondde in een potremise toreneindspel.

Anish Giri foto:Frans Peeters

Dan de tweede spectaculaire partij, die tussen Caruana en Bluebaum. Bluebaum verdedigde zich met het Russisch, een verdediging met een reputatie voor soliditeit die mogelijk alleen door het Berlijns wordt overtroffen.

Caruana week al snel van de hoofdvarianten af met 4.Pc4!?, een variant die in het verleden ook wel met enige regelmaat door Carlsen (en trouwens ook Wei Yi) is gespeeld. Een opvallend moment ontstond toen Bluebaum niet voor de meest voor de hand liggende ontwikkelingszet met zijn loper koos ( 8..Ld6 of 8..Lc5) maar besloot deze te fianchetteren met 8..g6.Caruana zal al wel van plan zijn geweest een stelling met tegengestelde rokades te spelen, maar nu gooide hij nog wat olie op het vuur met 9.f4!?

Caruana-Bluebaum na 9.f4

Hoppa! En met 10.Df3 en 11.0-0-0 erachteraan was al snel duidelijk dat er geen sprake zou zijn van een saaie partij.

Caruana-Bluebaum na 18.c3

In deze complexe stelling rustte op Bluebaum de niet te benijden taak om zich te verdedigen tegen de aankomende witte aanvalsstorm en greep hij mis met 18..Da5? waar 18..Ld7 aangewezen was. Het was voor een mens niet makkelijk te zien, maar de dame staat op a5 precies verkeerd. Als bijvoorbeeld na 18..Ld7 volgt 19.h5 g5 20.cxd5 Ta4 21.Pc4 Txc4 22.De2 verdedigt zwart zich met 22..Dd4!

Caruana-Bluebaum analyse na 22..Dd4!

In de partij zal Bluebaum in eerste instantie in plaats van 20..Tf4 misschien ook wel 20..Ta4 hebben gepland, maar dan heeft wit wel 21.Pc4 Txc4 22.De2!

Caruana-Bluebaum analyse na 22.De2

Alles staat verkeerd bij zwart; na 22..Dxd5 heeft wit 23.Lxg5+- (wit blijkt pion d5 liever kwijt dan rijk te zijn) en na 22..Ta4 23.Dxe5 Txa2 24.De8+ gaat het mat. Nog een reden dat die loper op d7 moest staan.

Uiteindelijk eindigde de partij in mat op het bord. Mogelijk een unicum in een kandidatentoernooi/match? Enig grasduinen op internet geeft alleen Timman-Yusupov 10de kandidatenmatchpartij 1992, waarbij Yusupov een mat-in-1 miste, maar opgaf voor Timman de zet kon uitvoeren.

Caruana zet de achtervolging in. Foto: Michal Walusza – FIDE

De partij Praggnanandhaa-Esipenko eindigde in remise 31 zetten en als ik u vertel dat wit zijn laatste 6 zetten gebruikte om op een bord vol stukken zijn koning heen en weer te schuiven tussen h1 en h2 en zwart zijn toren tussen e8 en c8 weet u wel genoeg.

Tussenstand in de Open Groep

1 Javokhir Sindarov (4,5)
2 Fabiano Caruana (3,5)
3-4 Anish Giri, Rameshbabu Praggnanandhaa, (2,5)
5-6 Wei Yi, Mathias Blübaum (2)
7-8 Andrey Esipenko, Hikaru Nakamura (1,5)

In het damestoernooi won Lahno van Assuabayeva in een versnelde Draak:

Lahno-Assuabayeva na 13.h4

Lahno gaat ervoor, maar blijkbaar kan zwart hier 13..Lxa4 spelen en na 14.h5 de aanval overleven. Zwart durfde het niet aan en offerde in plaats daarvan zelf een pion voor een dubbele aanval op c2.

Lahno-Assuabayeva na 16..Lf5

Lahno ving dit echter koeltjes op met 17.Pa1! en incasseerde even later het punt.

In de Italiaans partij tussen Zhu en Vaishali stond er al na 8 zette een witte pion op a6:

Zhu-Vaishali na 8.a6

De engine geeft wit gewoon een plusje. Echt post-AlphaZero schaak dus (al speelde een zekere Kayumov 8.a6 al in 2006). Ook gelijkenissen met bepaalde doorgeefschaakopeningen dringen zich ook op. Het zal u dan ook niet verbazen dat wit vrij overtuigend won.

De overige twee damespartijen Goryachkina-Muzychuk en Tan-Divya eindigden in vrij vlakke remises.

De tussenstand bij de Dames:

1-3 Anna Muzychuk, Kateryna Lagno, Zhu Jiner (3)
4-5 Alexandra Goryachkina, Bibisara Assaubayev(2,5)
6-8 Tan Zhongyi, Divya Deshmukh Rameshbabu Vaishali (2)

Partijen van ronde 5

Ten eerste mijn lof voor de mensen die onvolprezen bezig zijn in basisschool De Vrijheit, naast de speellocatie. Ik zou me best kunnen voorstellen dat iemand die aan het toernooi deelneemt geen idee heeft wat hier gebeurt, maar hier wordt onder andere geschminkt, geknutseld, gesport en zelfs geschaakt. Dit is een plek waar niet-schakende kinderen schaken gaan associëren met ‘leuk’ in plaats van ‘saai’.

De kunstenaars zitten niet alleen in de speelzaal (foto: eigen archief)

Verder staan er bij de ‘artiestenuitgang’ waar de spelers de speelzaal verlaten, bijna altijd wel wat handtekeningenjagers te wachten. Afhankelijk van het tijdstip zijn het er meestal ongeveer 5-15. Zelf heb ik nooit enige aanvechting gevoeld hier tussen te gaan staan, maar tot mijn verbijstering wilde mijn dochter dit een paar jaar geleden ondanks mijn protesten wel.

Eerst kwam Magnus Carlsen na een overwinning naar buiten. Hij zette een paar handtekeningen waarna hij de andere mensen die in de duisternis en koude stonden te wachten voorbij beende met enkele wegwerpgebaren.

Toen kwam Ding Liren voorbij met een vrouw, ik vermoed zijn moeder, in het kielzog, in een soort ineengedoken vorm van snelwandelen. Afwerende bewegingen makend slalomde hij om een meisje heen toen ze probeerde hem een boek getiteld “Ding Lirens Best Games” te laten tekenen. Het was een deerniswekkend tafereel en ik kan alleen maar hopen dat de beste man er ooit nog een beetje bovenop komt. Dat op zijn FIDE profiel ‘standard’ inmiddels op inactief staat voorspelt niet veel goeds ben ik bang.

Mijn dochter begon al wat bedremmeld te kijken, toen daar onze eigen Anish Giri aankwam. Net een teleurstellende remise gespeeld met wit, maar alle tijd nemend en de vriendelijkheid zelve, zelfs tegen mensen die hun opmerkingen over de zojuist gespeelde partij niet voor zich konden houden zoals uw scribent

Anish Giri: schaakheld van mijn dochter (foto: Lennart Ootes)

U kunt zich dus mijn sentiment voorstellen bij de prestaties van onze nationale nummer 1 dit jaar. Hopelijk strooit hij ons wat zand in de ogen voor het kandidatentoernooi en doet hij een “Caruanaatje”: deze scoorde 5/13 in 2018 in Wijk aan Zee om daarna het kandidatentoernooi te winnen.

Maar misschien komt de ommekeer al in ronde 7? Tegen wereldkampioen Gukesh kwam een omgekeerde versnelde draak op het bord.

Gukesh-Giri na 6..Lc5

Deze variant werd populair nadat Grischuk er in 2017 Eljanov mee versloeg bij een Grand Prix toernooi in Geneve. Frappant genoeg was de zo natuurlijk uitziende zet daarvoor nooit gespeeld door een speler met een rating > 2200.

De wereldkampioen verliet de gebaande paden al vrij snel, wat leidde tot een ongeveer gelijk middenspel.

Gukesh-Giri na 21..b6

Stockfish is voorstander van het pionoffer 22.Lb4 c5 23.Lc3 Pxe3 24. Df2 met compensatie. Een mens zal de pion misschien niet zo makkelijk geven en Gukesh speelde 22. Dc4?!. Na 22..Ta7 werkt het pionoffer niet meer goed omdat Pxe3 de dame aanvalt en Giri kwam in het voordeel.

Hij speelde het restant van de partij bijna foutloos, al kwam er een kans voorbij op een spectaculair torenoffer op zet 25:

Gukesh-Giri 25.Ld2

Blijkbaar had zwart hier met een bizarre computer variant kunnen winnen die begint met 25..Pxg3! 26.hxg3 Txe4!!.  Je zou een half artikel aan deze variant kunnen wijden vermoedelijk, maar dat gaat nu misschien te ver. Ik wil u de stelling echter niet onthouden die ontstaat als de hoofdvariant van de engine wordt gevolgd:

Analyse Gukesh-Giri na 33.Kh1

Zwart heeft nu 33..g5!, waarna hij het geofferde materiaal met rente terugwint. Dit had Giri dan op zet 25 al moeten zien, want dit is de enige winnende. Het is hem dan ook niet echt aan te rekenen dat hij dit niet zag naar mijn mening.

Zoals het ging hing Gukesh daarna nog even aan zijn vingernagels boven de afgrond, maar nadat hij foutief witte velden opgaf met 31.Dd6? was het klaar en mag Anish zijn eerste overwinning van 2026 gaan vieren!

De heren Van Foreest en Giri samen weer op 50% (foto: Jurriaan Hoefsmit)

Ook Jorden van Foreest deelde in de feestvreugde. Ik ken hem vooral als een 1.e4 speler, maar heden te dagen komt een topgrootmeester er niet meer onderuit om ook 1.d4 openingen te kunnen spelen . Met zetverwisseling kwam een Koningsindier op het bord tegen Aravindh. Het zwarte spel kwam totaal niet van de grond en als het wit is die f5 kan spelen weet je wel hoe laat het is in deze opening.

Van Foreest-Aravindh na 33.f5: things going South voor Aravindh

De man aan de leiding blijft Abdusattorov. Vincent Keymer besloot hem te bestoken met de Shirov-Shabalov aanval van het Semi-Slavisch met 7.g4.

Naar verluidt zou deze variant in 1992 zijn ontstaan toen Shirov en Shabalov onder het luisteren naar muziek wat zetten uitprobeerden. Als u ook inspiratie nodig heeft om een nieuwe openingsvariant te bedenken: Shabalovs muziekvoorkeur is online te vinden:https://bandcamp.com/alexandershabalov

Keymer-Abdusattorov na 7.g4

De tijden dat deze variant een verrassing was zijn echter voorbij, en Abdusattorov heeft dit zelf ook met wit gespeeld, onder meer in 2023 tegen Gukesh.

Nadat de partij een tijdlang in evenwicht bleef, was Abdusattorov wat handiger in de verwikkelingen.

Keymer-Abdusattorov na 19.La5?!

Wit beoogde 20.Ld3, maar nu komt 19..e5! er lekker door. Had Keymer nu met 20.Txe5 en 21.Txe7 meteen de kwaliteit geofferd, dan was het nadeel beperkt gebleven, maar zoals hij het speelde was de compensatie mager en Abdusattorov trok vrij soepel de winst naar zich toe en staat een punt los van zijn landgenoot Sindarov, die in een vrij vlakke Spanjaard remiseerde met Niemann.

Nodirbek Abdusattorov aan de leiding na ronde 7. (foto: Frans Peeters)

Ten slotte staat de 14-jarige Erdogmus op een plusscore na zijn tweede opeenvolgende overwinning op niemand minder dan Erigaisi.

Erigaisi-Erdogmus voor 20..Txe3!

Erdogmus offerde hier de kwaliteit, met als compensatie een loperpaar en een penning op het paard. Daar kwam toen een pion bij en later nog een tweede en toen was er geen houden meer aan voor Erigaisi. Een zeer indrukwekkende prestatie van de zwartspeler.

In de Challengers-groep kwamen er helaas geen volle punten meer bij voor de Nederlanders met remises voor Erwin l’Ami en Max Warmerdam en een nederlaag voor Eline Roebers. Warmerdam miste tegen het einde van de partij met weinig tijd enkele kansen op groot dan wel winnend voordeel (57.Dd3 en 60.d7). Maar Roebers kreeg de grootste kans op het volle punt.

Roebers-Maurizzi na 40..Lxd4

Zwart is in feite kapot gespeeld en zowel 41. Dxf5 als 41. f4 winnen hier. Helaas koos Roebers 41.Txf5, waarna zwart na 41..Dg6 ineens op g1 dreigt binnen te komen. Na het gedwongen 42.Tg2 heeft zwart nu ineens 42..Lxe5+

Roebers-Maurizzi na 42..Lxe5

Ben ik te chauvinistisch als ik dit gewoon stellingsgeluk noem? Helaas gaf Roebers de partij nu ook nog weg met 43.f4 Lxf4+, waar 43.Kh3 het evenwicht nog had bewaard, al was het erg lastig te zien dat wit na 43..Th4 44.Kxh4 Dxg2 45.Txf7!+= heeft (45.Txe5 Dxh2+ verliest de toren), zeker nadat ze net de schok van 42.Lxe5+ te verwerken had gekregen. Een erg zure nederlaag voor Eline. Maurizzi haalde hiermee leider Woodward bij waardoor ze nu samen met 5,5 punt aan de leiding gaan.

Maurizzi mazzelend naar de kop (foto: Lennart Ootes / Tata Steel Chess)

Maar om positief te eindigen: als u heeft meegeteld komen we voor de eerste maal dit toernooi op 3/5: een plusscore voor het Nederlandse vijftal!

De partijen van de Masters:

De partijen van de Challengers:

Alle rondeverslagen via deze link

Binnen de schaakgemeenschap zijn het natuurlijk vooral de schrijvende schakers die bekendheid genieten. Namen als Hein Donner, Jan Timman en Hans Ree vallen me zo in, en in Groningen natuurlijk Gert Ligterink. De schakende schrijvers zijn misschien in de schaakwereld wat minder bekend; de affiniteit van Harry Mulisch met schaken is welbekend, maar voor zover ik weet heeft hij nooit competitief gespeeld. Een ander bekend voorbeeld is Godfried Bomans. Ik vermoed echter dat de meest bekroonde schrijver onder de schakers wel eens niet bij de meest bekende zou kunnen horen.

Tonnus Oosterhoff (bron: Wikipedia)

Toch was Tonnus Oosterhoff, want hij is het, naast dat hij ook nog winnaar van de VSB Poëzieprijs (2003), de Jan Campert-prijs (1998), de Herman Gorter-prijs (1994) en de C. Buddingh’-prijs (1990) was, een zeer verdienstelijke clubschaker met een rating tussen de 1800 en 1900, hoewel hij naar het mij toeschijnt inmiddels is gestopt. Nadat hij in de jaren ’90 verhuisde naar het Oost-Groningse gehucht Klein Ulsda (fun fact: hij bekleedde hier ook nog de functie van reserve-brugwachter) heb ik het voorrecht gehad enkele jaren bij dezelfde vereniging (Van der Linde uit Winschoten) te hebben gespeeld als deze aimabele en bescheiden man. Wat zijn schrijven betreft heeft hij ook enkele verhalen geschreven waarin schaken een grote rol speelt zoals in “Dans zonder vloer ” (2003), of, als u niet kunt wachten, in het korte verhaal “Vier mannen over sport“, wat gewoon online gratis te lezen is. Het hoogtepunt van zijn carrière als schrijver was ongetwijfeld de toekenning van de P.C Hooftprijs in 2012. Vlak nadat eind 2011 bekend gemaakt was dat de prijs hem ten deel zou vallen, nam hij deel aan het Groningse Schaakfestival. Bij die gelegenheid schreef Hans Ree in het NRC:

“In een van open toernooien van het festival zag ik de recente winnaar van de PC Hooftprijs, de dichter Tonnus Oosterhoff. Hij had zijn eerste partij verloren, misschien als gevolg van de feestelijkheden waar een pasgelauwerde dichtervorst zich niet aan kon onttrekken.

„Zo meneer Oosterhoff, u staat nu weer met beide benen op de grond”, zei ik. Hij lachte en zei: „Ja, ik had die prijs graag ingeleverd als ik deze partij kon winnen. Maar schrijf dat maar niet op, anders denken ze dat ik verwend ben.”

Ree speelde dat jaar in Groningen een match tegen de toen 12-jarige Jorden van Foreest, die hij won met 3-1. Die had hierover in de rubriek van wijlen Johan Hut zelf het volgende te zeggen :“Ik deed best wel goede zetten, maar hij deed er per partij een paar betere.” Een tamelijk nuchtere analyse. Dit jaar zijn de rollen omgedraaid: in de Ytec Challenge was Van Foreest zelf de ervaren grootmeester, die het opneemt tegen enkele jonge talenten. De vier hadden het zwaar, maar in de 4de en laatste ronde kwamen ze toch op het scorebord 

Sosef-van Foreest na 18..Pd5 

Hier speelde wit 8 (!) zetten lang zijn loper heen en weer tussen d4 en e5, terwijl Jorden zijn dame van de h2-b8 naar de g1-a7 diagonaal verplaatste voordat tot remise werd besloten. Stockfish geeft wit een winnend voordeel van +3 na Pd5, maar ik kan me best voorstellen dat hij tegen de topgrootmeester het halfje wilde pakken.  Kon Jorden nog mooi het vliegtuig halen naar Qatar.

Elias Ruzhansky ( foto: Bart Beijer)

In de topper van het open toernooi speelde Elias Ruzhansky tegen GM Kazakouski. Zoals al eerder gememoreerd in het verslag over de 4e ronde vormde schrijver dezes reeds geen uitdaging meer voor Elias toen hij nog maar 11 was, hoewel dat op zichzelf natuurlijk nog weinig zegt. Dit toernooi echter had hij tot aan ronde zes 2,5/3 gescoord tegen grootmeesters, wat een stuk meer zegt. De vraag was dus of daar nog een scalp bij ging komen tegen de hoogste ratinghouder. Kazakouski koos met wit tegen Ruzhansky’s Nimzo voor de solide Rubinstein variant. Toen de theorie verlaten werd rond zet 17 resteerde een dynamisch gebalanceerd middenspel waarin zwarts damevleugel meerderheid tegengewicht biedt aan het witte centrum.  

Kazakousky-Ruzhansky na 18..Tfc8

In dergelijke structuren kan zwart meestal probleemloos stukken ruilen en al spoedig had Ruzhansky thematisch twee paar torens afgeruild en zijn damevleugelpionnen naar voren gespeeld. Toen wikkelde hij onder lichte tijdsdruk welhaast professioneel af naar remise door zijn vrije b-pion op te geven voor een zetherhaling.  

Kazakousky-Ruzhansky na 34.Kg1:na Pe2+ wit kan de zetherhaling met 35.Kf2 niet vermijden. 

Een halve scalp dus, en hoewel de partij niet spectaculair was, is hij daarom niet minder indrukwekkend voor iemand van zijn leeftijd.  

Wat me opvalt is dat hij voor een 14-jarige (en eigenlijk destijds ook voor een 11-jarige) een allround stijl heeft; rekenen kan hij natuurlijk uitstekend zoals Thomas Beerdsen tot zijn schade moest ondervinden, maar de ervaren speler die hem in een zwaar positioneel gevecht lokt in de hoop dat hij daar minder van begrijpt zou wel eens teleurgesteld kunnen worden. Verder lijkt hij ook totaal geen last van zenuwen te hebben, ook niet onbelangrijk. Een ander belangrijk aspect mag ook niet ongenoemd blijven: een grote intrinsieke motivatie om te schaken. Is er een teamwedstrijdje met een veredeld rapidtempo op een doordeweekse avond om des keizers baard in de Zeeuwse avondcompetitie? De Belgische nummer 6 is present. De grote vraag is mijns inziens of hij binnen een paar jaar met Daniel Dardha kan duelleren om de Belgische nummer 1 positie.  

In het ene duel der achtervolgers bedwong Bernadskiy in een fraaie partij Manafov.  

We leven in het tijdperk waarin de randpionnen zetten meer op waarde worden geschat, of ze nou aanvallen bedoeld zijn of profylactisch, zoals 5.a3 in onderstaand diagram.  

Bernadskiy-Manafov na 5.a3

Nadat Bernadskiy met een klein plusje uit de opening leek te komen, heeft Manafov in onderstaande stelling net een zeer tweesnijdende beslissing genomen: 

Bernadskiy-Manafov na 13.Ke2

Dit thema van Lf2+ en dan Ke2 is ook bekend uit andere openingen, zoals de Franse doorschuifvariant of de Fantasy variant van de Caro-Kann met 3.f3 Db6 4.Pc3 e5 en meestal weegt de kwetsbaarheid van de loper zwaarder dan die van de witte koning, al heeft zwart bij uitzondering soms een concrete manier om tactisch te profiteren. Helaas voor Manafov was dit echter niet zo’n uitzondering, en in onderstaande stelling kon Bernadskiy na 16.Le3 al zwarts actieve stukken afruilen waarna een veel beter eindspel resteerde dat wel aan hem besteedt was. 

Bernadskiy-Manafov na 16.Le3

In het andere duel der achtervolgers won Vignish van Korchynskiy na een kras staaltje eindspel uitmelken.

Korchynskiy-Vignish na 51…Kd6

Na een gelijkopgaande Engelse partij staat een houdbaar toreneindspel op het bord; maar aan remise had Vignish niks. Toch zou hij zich daar waarschijnlijk bij neer hebben moeten leggen als Korchynskiy hier 52.Te5 gedaan had: na 52…Tf3+ 53.Kg4! Tf8 54.e7 Te8 55.Th5 h6 56 Ta5 a6 57.Kh5 staat deze stelling op het bord:

 De volgende zet gaat de koning naar g6 en dan zijn er toch wel Carlsen-achtige kwaliteiten nodig om nog iets van kansen te genereren. Wat Korchynskiy speelde was in eerste instantie ook nog goed, maar een stuk minder forcerend en hij kantelde langzaam over het randje naar verlies en nadat hij nog één kans weggaf, maakte Vignish het uiteindelijk af zodat we de zevende ronde in gaan met drie koplopers. 

 De Nederlanders dan.

De hoogstgeplaatste na ronde 6 is Thomas Beerdsen. Hij probeerde het tegen de Noor Elmi met een zijvariant van de London die een paar jaar geleden enkele malen door Grischuk is uitgeprobeerd.

 De tactische rechtvaardiging van deze opzet is te zien wanneer Elmi niet het correcte 6..axb4 had gespeeld, maar 6..b6:

Helaas voor hem kende Elmi dit, en in het vervolg had Beerdsen geen uitzicht op voordeel:

Beerdsen-Elmi na 18.Pd3

Had Elmi hier zijn loperpaar behouden met Le7 of La3, dan had Beerdsen voor een zware opgave gestaan. Zoals het ging wist hij het nog redelijk soepel remise te houden.

 Sjoerd van Roon hield Dhulipalla met zwart knap op remise, hoewel dat er lang niet naar uitzag, en in onderstaande stelling was er al een directe killer:

Dhulipalla-Van Roon na 32..Ke6

Ook daarna stond Dhulipalla lang gewonnen, en in deze stelling zat er ook een lekker zetje in:

Dhulipalla-Van Rhoon na 52..Tb2

Dhulipalla bleef ook hierna gewonnen staan, maar liet uiteindelijk Van Rhoon in een toreneindspel ontsnappen naar remise. Dhulipalla zal niet lekker slapen denk ik zo…

Rick Lahaye kwam ook op vier punten met ene overwinning op Sanjay Narayanan.

Lahaye-Sanjay voor zwart 25..e4 speelde

Ik weet niet wat de Indiër bezielde om pion e4 weg te geven; mogelijk na 26.Lxe4 Tae8 27 Dc4+ gemist misschien?

Morgen:Lahaye-Beerdsen!

Van de familietwist Tommy Grooten-Herman Grooten de slotstelling:

Tommy Grooten-Herman Grooten na 44.g4#

Mat geven met een pion gunt de vader de zoon wel ( foto: Bart Beijer)

Tenslotte nog de partij Chua-Albers, die in aanmerking komt voor de meest spectaculaire.

Chua-Albers na 14.Kb1

Ik las ooit een stukje waarin iemand werd gevraagd naar de reden dat hij Kb1 had gespeeld en antwoordde: “All the strong players do it”. Hier geeft het zwart voor het eerst de kans op het standaardoffer op c3; de handschoen werd nog niet opgepakt.

Chua-Albers na 16.Df2

Maar hier werd wel Txc3 gespeeld, waarna zwart een stormachtige aanval ontwikkelde.

Chua-Albers na 26..Txd3+

De slotstelling laat er geen twijfel over bestaan dat de witte koning geen fijne middag heeft gehad.

Sasa Albers

Morgen dus de topper Ruzhansky-Bernadskiy en voor de Nederlanders Lahaye-Beerdsen.

Alle Live-partijen van ronde 6 uit de A-groep:

Een ander hoogtepunt in de toernooigeschiedenis waren enkele grote toernooien in de jaren ’90, waarbij in 1993 het PCA kwalificatie toernooi werd verspeeld, waarin spelers zich konden kwalificeren voor het kandidatentoernooi van de ‘wilde’ bond van o.a Kasparov, en het knock-out toernooi in 1997. Hierbij plaatste de winnaar zich voor een match om de FIDE wereldtitel tegen Karpov. Omdat ik zelf oorspronkelijk uit Groningen afkomstig ben, heb ik bij dit laatste toernooi ook nog rondgekeken, waarbij  een partij uit het open toernooi dat naast het knock-out toernooi werd gehouden de meeste indruk op me maakte.

Tussen de lange rijen die in de grote hal zaten te spelen, meestal met goedkope plastic stukken en borden, ontwaarde ik de voormalig wereldtopper Tony Miles. Hij zag er slecht uit en dat de schijn niet bedroog in dit geval blijkt wel uit het feit dat hij vier jaar later op slechts 46-jarige leeftijd overleed. Alles aan hem ademde vergane glorie. Hij had zijn horloge bijvoorbeeld naast zijn bord gelegd, zoals Kasparov ook pleegde te doen, maar daar hield de overeenkomst ook op: Miles’ horloge was een kinderhorloge met een afbeelding van Mickey Mouse op de wijzerplaat waarbij Mickey’s armen als de wijzers fungeerden. Zijn tegenstander was een zekere Markowski, een destijds 22-jarige Pools IM (ik zie dat hij een jaar later GM werd) met reeds een 2500+ rating. De lichaamstaal van Markowski straalde de volledige overtuiging uit dat hij dit uitgebluste varkentje wel even zou gaan wassen.
 

Tony Miles (Foto Jos Sutmuller)

Toen ik de laatste tien zetten van deze partij volgde werden me wel twee dingen duidelijk. Ten eerste: wat moet Miles in zijn hoogtijdagen ontzettend goed zijn geweest. En ten tweede: de regels die voor ons amateurs gelden om een partij op te zetten (ontwikkelen, rokeren en dat soort gedoe) kunnen door grootmeesters onder omstandigheden gewoon genegeerd worden.
Ik heb de partij hieronder met Stockfish geanalyseerd, maar voor de snelle lezer die zich alleen afvraagt wat er zo bijzonder aan was geeft misschien dit diagram van de slotstelling waarin Markowski opgaf een idee:

Slotstelling Miles-Markowski, Groningen 1997

Zo, nu ik deze oude koeien uit de sloot heb gehaald weer aandacht voor de actualiteit. Helemaal onderaan het artikel staan alle live partijen in PGN, maar hieronder heb ik er nog enkele dingen uitgelicht die me opvielen.

Aan het eerste bord verschafte  Migchiel de Jong zich goede kansen tegen ratingfavoriet Kazakouski in een Siciliaanse Kan,  tot hij zijn tegenstander een kans op een mooie truc gaf:

Kazakouski-De Jong na 27..Tg8?

Op dit moment kan na 28.Ph5 nog e5 volgen, maar na 28.Pc4 niet meer en als Kazakouski na 28.. Df4  29.Db2 of Da1 had gespeeld in plaats van 29.Tcd1 had dit had dit tot winnend voordeel geleid. Zoals het ging hield Kazakouski echter druk en uiteindelijk verdwaalde De Jong in het tactische labyrint.

Thomas Beerdsen

Thomas Beerdsen speelde met zwart tegen Schuricht, die een omgekeerde Benoni op het bord zette. Wellicht geen onverstandige overweging om de rangen een beetje gesloten te houden tegen deze speler, wiens stijl naar mijn mening overeenkomsten heeft met de Chinese aanvalsspeler Wei Yi. Dat gesloten houden lukte tot Schuricht in onderstaande stelling verzuimde de opmars van de zwarte a-pion naar a4 te stoppen:

Schuricht-Beerdsen na 15..Le6

Als Schuricht hier 16.Pb6 had gespeeld had hij het zwarte initiatief op de damevleugel voorlopig onder controle gehouden. Wat Beerdsen kan met een paar zwakke witte velden is in het onderstaande diagram wel duidelijk geworden :

Schuricht-Beerdsen na 24..c5

Rond zet 30 miste Schuricht nog een kansje om terug in de partij te komen maar daarna was het over en sluiten voor de Duitser.

Vitaly Bernadskiy mocht het bord 3 afmaken met een leuke zettenreeks tegen Tommy Grooten:

Na 26.Lxg7 Txg7 27.Df8+ Tg8 28.Dxg8! gaat het mat op f8.

Helaas was het op schaakgebied geen erg memorabele dag voor de familie Grooten, want ook zijn vader Herman moest in het stof bijten.

De verrassing van de dag komt op naam van Joost Wempe. Deze Groningse FM staat niet alleen bekend als sterke schaker, maar ook als winnaar van de “knapste deelnemer” verkiezing op het jeugd-NK 1999. Vandaag behaalde hij nog een overwinning en wel  op de  sterke Internationaal Meester Babadzada. De eerlijkheid gebied wel te zeggen dat dat er op een bepaald moment niet zo naar uitzag:

Wempe-Babadzada na 38.Tge2

Zwart staat gewonnen en meerdere wegen leiden naar Rome. Stockfish pleit voor 38..Te4. De ongelukkige Babadzada koos echter voor 38..Pf2??, om er na 39.Lxf2 exf2 40.Pxf2 Txe2 41.Txe2 ongetwijfeld tot zijn afgrijzen achter te komen dat zijn dame op h3 nu hangt:

Wempe-Babadzada na 41.Txe2.

Geen nieuwe Schoonheidsprijs dus voor Wempe, maar deze tellen ook gewoon. Babadzada krijgt van mij een nominatie voor de Pechprijs.

Voormalig schoonheidsprijswinnaar Joost Wempe bleek ook ‘lelijk’ te kunnen winnen (foto website Groninger Combinatie).

Een andere kandidaat voor de Pechprijs, of misschien eerder de Sneuheidsprijs, vinden we op bord 5, waar de Indiase GM Vignish het opnam tegen de pas 12-jarige CM Nikita Filindash. Deze jongeman gooide er in hoog tempo een hoop theorie uit in een van de hoofdvarianten van het Russisch:

Vignish-Filidash na 16.Lb3.

‘Please be aware that Qxc3?? is too greedy here, as 17.Ng5+- gives White a lethal attack.” schrijft Vignish’ landgenoot Dhopade in zijn boek Playing the Petroff uit 2020, en in de Lichess database staan 67 partijen met het juiste 17..Pd7 . Filindash had op dit moment nog 1:33 op zijn klok, maar gebruikte daarvan minder dan 2 minuten om inderdaad tot het gewraakte Dxc3 te besluiten. Toen had hij nog 1,5 uur over om zijn zonden te overdenken met een stuk minder. Aan de positieve kant zal hij deze variant waarschijnlijk nooit meer vergeten en heeft hij zijn trainer een hoop nuttige aanknopingspunten gegeven voor tips over verstandig tijdgebruik.

Ten slotte nog een eervolle vermelding voor Jouke Bakker. Hij doorstond een overhoring door de Indiase IM Dhulipalla in de complexe Dxb2 variant van de London met glans en had zelfs nog een kansje op meer:

Dhulipalla-Bakker na 33.h3-h4?

Het is voor een mens bijna onmogelijk te zien, maar de computer slaat aan op dit zetje. Het probleem voor wit is dat de pion moeilijk gedekt kan worden als de koning naar voren komt, omdat na g3 de koning over de witte velden naar binnen kan lopen. Ondertussen kan wit wel zijn a-pion naar voren brengen waar zwart dan zijn witveldige loper tegen moet offeren, maar zonder het h-pionnetje heeft zwart dan ondertussen drie extra pionnen voor de kwaliteit, en of dat te houden is? De eerste variant van Stockfish is 33.Ld4 34.a6 c5 35.Td7 Le4 36.Tc7 f5 37.Tc8 Kh5 38.a7 (g3 Kg4-+) c4 39.a8D Lxa8 40.Txa8 Kxh4, waarna deze stelling ontstaat:

Analyse Dhulipalla-Bakker

Ik denk wel dat Bakker met metaaldetectoren opgewacht was bij de uitgang als hij dit allemaal had gevonden.

Tot zover wat mij betreft voor deze eerste ronde. Op 22 december begint ook de YTEC Challenge met Jorden van Foreest versus enkele jeugdige talenten, alsmede de vierkampen. Ik wens u nog vele plezier bij het volgen of meespelen.

Alle live-partijen van de eerste ronde:

De World Cup in Goa, India is inmiddels gevorderd tot de halve finales. Ik kende Goa alleen uit de Bourne Supremacy-film uit 2004 (in de boeken van Ludlum komt het niet voor), waarin het wordt afgeschilderd als de plek om ‘off the grid’ te gaan, maar het is blijkbaar een bekend vakantieoord.

Stukjes op Schaaksite over schaakevenementen waarbij (nog) Nederlanders bij betrokken zijn, worden het best gelezen, zo mocht ik vernemen. 

Helaas kan ik van dit voordeel geen gebruik maken bij deze voorbeschouwing op de halve finale van de World Cup: Warmerdam, Giri en Van Foreest zijn al lang en breed uitgeschakeld.  

De overgebleven kanshebbers zijn op volgorde van rating de Chinees Wei Yi (2752), de Oezbeken Javokhir Sindarov (2721) en Nodirbek Jakubboev (2689) en de Rus Andrej Esipenko (2681).

De paringen:

• Wei Yi-Esipenko
• Sindarov-Jakubboev (een volledig Oezbeekse halve finale dus)

Hebben deze heren dan misschien toch nog een connectie met het Nederlandse schaakleven? Jawel, alle vier hebben ze deelgenomen aan het Tata Steel-toernooi.  

Als we op hun resultaten daar afgaan is Wei Yi natuurlijk de favoriet als winnaar in 2024. Esipenko was verrassend derde in 2021, Sindarov was gedeeld vijfde afgelopen editie (en heeft ook in 2019 nog Hoogeveen meegedaan) en Jakubboev was in de Challengergroep vierde. Laatstgenoemde zorgde wel voor wat reuring door om religieuze redenen niet de hand te willen schudden van zijn vrouwelijke opponent Vaishali, wat later weer in den minne is geschikt met bloemen en chocolaatjes.  

Wat nu te zeggen van het afgelopen toernooi van deze spelers? 

Wei Yi had het met name moeilijk tegen Maghsoodloo in  ronde 3. Hij had een schwindel nodig in de eerste partij van de blitz tiebreak en maakte het af in de tweede partij. De andere ronden rekende hij vrij eenvoudig af met zijn opponenten, en dat waren niet altijd de minsten. Zo bond hij Erigaisi in de kwartfinale aan de zegekar. Hij lijkt zich met name in open stelling goed thuis te voelen, terwijl hij dit toernooi een aantal keer tegen de Caro-Kann niets bereikte met de afruilvariant. Tipje voor Esipenko misschien?  Een lekkere pot leverde hij af tegen Piorun in ronde 2:

Wei Yi maakte het hier mooi af met 18.Lf7+!.

Javokhir Sindarov had tot aan de kwartfinale alleen tegen Yu Yangyi in ronde 4 een tiebreak nodig. Zoals dat al zo vaak is gebeurd in het beruchte dame+pion versus dame eindspel was dit (zeer) lang remise tot Yu Yangyi blunderde op zet 99:

Alleen 99..Ka2 houdt remise; de reden kan alleen de tablebase u vertellen.

Hierop schoof Sindarov het halve punt op zet 116 weer terug over de tafel. Dit ging zo over en weer door tot Yu Yangyi op zet 125 de laatste blunder beging. Dit eindspel blijft mijns inzien toch bij uitstek geschikt om aan te tonen dat schaken voor mensen te moeilijk is.

In de kwartfinale had Sindarov het zwaar tegen Martinez Alcantera ( eter bekend onder zijn internetalias “Jospem”). Deze Jospem is de afgelopen jaren veel in het nieuws geweest omdat een zekere oud-wereldkampioen zich niet kon voorstellen dat hij op een eerlijke manier door deze man verslagen kon worden, wat uitmondde in iets genaamd clash of claims, waarbij het verloop een hoog soapgehalte had. Ik kan me zijn motivatie goed voorstellen om de wereld te laten zien dat hij het echt kan, en dat is deze World Cup goed gelukt. Slechts met grote moeite schudde Sindarov hem uiteindelijk in de tweede rapidtiebreak af, na in de eerste rapidtiebreak 1-0 achter te hebben gestaan. Sindarov blijkt vooral met wit een allround speler, die dit toernooi al e4, d4 en c4 heeft gespeeld. Positioneel goed, taai, weinig grote fouten, ziet er geen been in om zijn opponent compleet gaar te spelen. Voor zijn collegae geen fijne jongen om tegen te komen in een toernooi met knock-out formule.

Andrej Esipenko was van de halve finalisten degene die voor de buhne het meeste vertier verzorgde. Alleen in de tweede ronde had hij geen tiebreak nodig tegen voormalig kandidaat Abasov:

18.La6! is een lekker zetje om uit te voeren.

Het standpunt dat Esipenko van de halvefinalisten het meest geluk heeft gehad is denk ik redelijk goed te verdedigen. En dan bedoel ik niet alleen dat zijn tegenstander uit de 3de ronde, Pouya Idani, na een overwinning met wit gewoon met zwart tot een Najdorf besloot in plaats van beton te storten. Aan de opening lag het niet (steeds), maar Idani verloor alle drie de zwartpartijen met het Siciliaans: weten we ook waar een sterk punt van Esipenko ligt.

In de vierde ronde speelde Keymer, toch de huidige nummer 4 van de wereld, in de 2de partij van de rapidtiebreak (in de eerste had hij net een remise toreneindspel weggegeven) hier 37.Dg4 ??

Waarna 37..Dc2 materiaal kost. Niet geheel verrassend blijken bij een dergelijk toernooi ook stressbestendigheid en uithoudingsvermogen een rol te spelen, en deze eigenschappen zijn blijkbaar bij Esipenko in overvloed aanwezig. Keymer zal er wel even flink doorheen gezeten hebben.

Het is duidelijk dat Wei Yi favoriet is, maar je kunt Esipenko blijkbaar pas afschrijven als hij vastgebonden op de rails ligt en de trein eraan komt.

Nordirbek Jakubboev is al de tweede Oezbeekse topspeler met de voornaam Nodirbek na Abdusattorov. Dat zal dus wel wat te betekenen hebben dacht ik, en inderdaad: “Nodir”betekent zeldzaam, of buitengewoon en “bek” meester of leider. Nomen est omen dus. Hij had het vooral in de derde ronde moeite met Nguyen, die een paar kansen miste:

20.Pxb4! was hier een mooie geweest, en na 20.Lxb4 21.Da4 Db6 heeft wit gewoon tijd om 22.Txa3 te spelen met winnend voordeel. Voor de computer een peuleschil, voor een mens toch andere koek. Daarna ging het  crescendo met de “buitengewone meester”. In de tweede ronde had hij een zeer fraaie zet tegen de Duitser Huschenbeth: zwart heeft net in al zijn onschuld op a4 geslagen.

Jakubboev wint nu materiaal met het fraaie 23.Pc5!.

Maar goed, in de strijd tussen Oezbeken houd ik het persoonlijk toch maar op de ‘grinder’ Sindarov.

Rest mij nog u veel plezier met het volgen van het restant van de World Cup.