Het halen van een norm zat er voor de vriendelijke en wat verlegen jongeling helaas niet in.
Maar in de laatste ronde won hij afgetekend van Yochanan Afek wat ook nog een heel
mooi plaatje opleverde.

Toen het bericht van zijn dramatische overlijden wereldkundig werd schoot mij
dit toch weer door het hoofd.

Dennis Krassenburg

Het geheel vindt plaats in een tuin…mogen de weergoden met ons zijn.

Dennis Krassenburg

Tja, dat was dus het slot van weer zo’n mooi Cultural Village Schaaktoernooi. Tot het eind best wel spannend. Eric Hansen startte goed tegen Dorsa Derakhshani. wat een lichte zenuwtrek bij Nijat Abasov tot gevolg had. Hij bleef maar drentelen. Niet zo verwonderlijk want Hing Ting Lai had remise eigenlijk binnen handbereik en dat zou de Azerbeidzjaan zomaar de titel kunnen kosten. Maar goed; even niet op de zaakjes vooruit lopen. De zeventienjarige Nino Khomerki zou aan een remise tegen Robert Ris genoeg hebben om haar eerste WGM norm te halen.

En verduveld zeg; ze wist zetherhaling af te dwingen en binnen zestien zetten kwamen de jongedame blijmoedig en Robert Ris berustend uit de speelzaal. Proficiat voor de symphatieke jongedame die trots haar vader het goede nieuws ging mededelen. Ris had nog uitzicht op de derde plek, maar daar wenste Roeland Pruijssers niet zomaar aan mee te werken. Na 32 zetten lag er Turks gehakt op het bord. Eric Hansen had iets meer zetten nodig om Derakhsani de druilerige middag in te sturen. Voor hem begon het wachten terwijl Robby Kevishvili de door keelpijn geplaagde Rick Duijker niet een laatste puntje gunde. Life is hard and the you die… Maar petje af voor de Beverwijkse FM. Terwijl de gemengde mannen van WazMank binnendruppelden nam de regionale zender 0251-TV her en der interviews af. Iedereen in afwachting van de ontwikkelingen op het laatste bord.

Hing Ting streed werkelijk hard voor zijn norm; het mocht, helaas voor hem, niet baten. Nijat Abasov….winnaar van de twintigste editie van wat toch werkelijk een uiterst apart toernooi genoemd mag worden. Niet zozeer deze editie, maar ook alle vorige. Schaken op het scherpst van de snede in een omgeving die veel (wellicht jongere) schakers als "onjuist voor het beoefenen dezer edele sport" beschouwen. Wij als organisatie willen niet anders.

Enfin, de strijd gestreden; tijd voor een niet onbelangrijk onderdeel: de prijsuitreiking.

Maar eerst werd het geroezemoes in café de Zon verstoord door de Mannen van WazMank; Hèt koor uit de regio. Wethouder Haydar Errol deelde op zijn bekende erudiete wijze de prijzen uit. Nog wat volborstig gezongen liederen (zonder de dame van Dirk Goes) en we konden…eindelijk…aan het slotmaal aanschuiven. Een heerlijke nassi schotel uit de altijd wonderbaarlijke keuken van Ad van Schie.

Als organisatie kijken we trots en tevreden terug op een prima verlopen toernooi. Onze dank gaat hierbij zeker uit naar de vele sponsoren en donateurs. Als je de mensen niet kunt voeden en onderdak verschaffen: wat blijft er dan nog over? Velen hebben dit toernooi mogelijk gemaakt, soms uit verrassende hoek. Er wordt nu al gedacht aan volgend jaar. Moet kunnen – gaat lukken.

Dank voor jullie geduldige blik dit alles gelezend hebbend de afgelopen 10 dagen.

groet

Dennis Krassenburg

Dreigend vallende vlag in combinatie met zetherhaling. Hansen pakte dit "kadootje" uiteraard meteen aan. Halfje…maar oh oh oh wat was Robert dichtbij.

Een bordje verder slaagde de andere koploper Abasov erin het volle pond te halen tegen de geplaagde Kevlishvili. Oeps…nu staat Nijat zomaar halfje voor op Hansen. Voor het eerst dit toernooi. Demre was niet echt tevreden met zijn remise tegen Dorsa en Roeland had een vrolijke korte middag tegen Hing Ting. Die op zijn beurt minder "amused" was. Zo bleven Duijker en Khomeriki een beetje alleen in de speelzaal achter. Rick had het lastig, en een zere keel. Nino oogt wel vriendelijk en verlegen maar is verder behoorlijk medogenloos. Saillant punt was dat Rick Duijker verloor met zijn paard op a1….hé dat hebben we meer gezien. Hiermee schaart hij zich in een illuster rijtje met Hans Ree en Harmen Jonkman.

Morgen slotdag. Wat kan er nog gebeuren, waar zit de spanning. Nino kan een norm scoren; halfje tegen Ris is voldoende. Maar die zal getergd aan de start verschijnen net als Hing Ting Lai tegen Abasov. Lai heeft een vol punt nodig voor een norm. Hansen heeft wit tegen Derakhshani. Zou mogelijkheden bieden…maar doe het maar even. Overal liggen kansen, maar de vraag aan het begin van de avond was toch: wat eten we morgen? Alleen de sympathieke Ad en Carla van Schie weten hierop het antwoord. We zijn benieuwd!

Tot morgen

Dennis Krassenburg

Het had gekund…een echte Ladies Day. Maar ach, twee uit drie is niet slecht toch? Nino profiteerde perfect van wat Eric Hansen een total offday noemde. Jaja. Je zou ook de eer aan de tegenstandster kunnen laten denk ik dan. Maar goed, iedereen heeft recht op z’n eigen ego. Dat was de eerste Lady. De tweede had zomaar Dorsa Kerakhshani kunnen zijn. Ze had toch een leuke riant uitziende stelling tegen Hing Ting Lai. Het punt leek in de Iraanse tas. Maar onderschat nooit onze nationale jeugdkampioen. Wellicht niet zonder geluk slaagde hij erin zich uit de nesten te werken en mocht de handjes dichtknijpen met het halfje. Blijft over de derde Lady. De gezette dame (blijkbaar uit de kennisenkring van Dirk Goes) zuigt inmiddels haar longen vol teneinde mogelijk in vol gezang uit te barsten. Het verlies van Eric Hansen en de (harde) overwinning van Nijat Abasov resulteert in twee koplopers. De komende twee ronden worden plots mateloos interresant. Geen enkele plek of norm is nog zeker. En elke voorspelling zal worden gelogenstraft door de waarheid. En die valt niet te ontkennen.

Dennis Krassenburg

Gisteren was de rustdag. Hing Ting Lai zakte af naar Brabant om het NK rapid jeugd te spelen (waar hij tweede werd) en Robert Ris bleef in het dit jaar wel zeer winderig Wijk aan Zee om een simultaan te spelen. De simultaangever mocht eea bepalen dus stonden de borden afwisselend op wit en zwart. Ris gaf eigenlijk een soort masterclass per persoon. Echt op ontzettend aardige wijze met veel respect voor de tegenstanders. Resultaat: de organisatie heeft ter plekke besloten dit evenement in het vervolg op de rustdag in te gelasten.

Dan even naar de partijen van vandaag. Robert Ris en H.T. Lai kwamen remise overeen… Gebroederlijk en enigszins overtuigd van hun gelijk kwamen ze vragen wat "de computer ervan zei". Tsja, voor zover zo’n ding iets kan zeggen natuurlijk, maar de zg engines gaven toch een aardig voordeel voor Ris. Waarop Robert zich een diepe zucht en niet geheel binnensmondse verwensing liet ontglippen. Zo zie je maar: de menselijke beleving achter een bord blijkt dan toch anders dan het voor ons stervelingen ondoorzichtig gerommel met nullen en enen.

Het nieuws van de dag? Dorsa Kerakhshani uit Iran wist haar eerste volle punt te scoren ten koste van de toch wel wisselvallig spelende Robby Kevlishivili. De andere dame had tegen Demre Kerigan niet veel in te brengen. Nijat Abasov schoof redelijk gedecideerd door tegen Roeland Pruijssers.

Punt voor de jonge Azerbeidzjaan. Rick Duijker wist het met zorgvuldig spel koploper Eric Hansen behoorlijk lang lastig te maken. Maar ja, toren meer tegen loper en 3 pionnen minder; dat valt in de praktijk tegen een ervaren grootmeester dan toch tegen. Maar chapeau voor de Local Hero!

Dennis Krassenburg

Het 5e filmpje over het toernooi.

Gemaakt door Jan vd Land / Cultural Village Wijk aan Zee

Geplaagd door de gelukkige omstandigheid van drukke werkzaamheden ben ik helaas

niet in staat om, zoals in het verleden, elke dag een kort verslagje te produceren.

Er rest mij dus niets anders om af te gaan op mogelijk smeuïge verhalen van arbiter Joost Jansen of andere aanwezigen en e.e.a. te combineren.

Kijken naar de kille cijfers van uitslagen biedt doorgaans geen soelaas.

Na 5 ronden gaat Eric Hansen lekker riant aan kop maar dat geeft nog geen garanties voor een eindoverwinning. Ik sprak hem gisteren kort tijdens het eten van witlof met ham en kaas.

(What is that?…Just eat and taste it….hey that’s good food).

Over zijn winstpartijen van de laatste twee ronden was hij redelijk helder: “I was very lucky to win these two games I guess, and four more difficult rounds to go”. Waarop Dirk Goes snedig antwoordde: “It ain’t over till the fat lady sings”. En dan ben ik toch degene die zich afvraagt wanneer deze gezette dame de slotzang ten gehore zal brengen. De kennissenkring van dhr. Goes blijkt verrassingen te bevatten, we wachten af.

In de strijd om de toernooiwinst zou je haast vergeten dat er twee hele aardige, beetje verlegen, jongedames zich met de nodige moeite proberen te profileren binnen het deelnemersveld.

Zoals ik al eerder schreef: de dames kunnen prima schaken. Gisteren had ik, voorafgaand aan de vertoning van de documentaire “Wijk aan Zee schaakdorp van de wereld” een kort gesprekje met

de vader van Nino Khomeriki. Een aimabele Bourgondiër naar wie je zeer geconcentreerd moet luisteren. Anders is hij nl niet te verstaan. Hij bemerkte echter dat zijn dochter toch wel moeite had om zich in dit deelnemersveld staande te houden. Daar waar ze gewend is/was tegen andere jongedames te spelen en die ook te verslaan. Hij erkende dat dit een heel mooie en leerzame ervaring voor zijn dochter is. Ik vermoed dat hetzelfde opgaat voor Dorsa Derakhshani, die gisteren in een, volgens de aanwezige geleerden, compleet verloren stelling wel erg lang doorspeelde alvorens

Nijat Abasov de hand te schudden. Mooi leerproces voor beiden dus.

En ook dat is één van de doelstellingen van ons toernooi.

Wat mij verder aangenaam treft is de open manier waarop Rick Duijker zijn opponenten tegemoet treed. Het Noordhollands Dagblad publiceerde deze week een alleraardigst stukje daarover.

De gezamenlijke maaltijden na afloop van elke ronde zijn voor mij een indicatie dat het met de sfeer tussen de deelnemers wel goed zit. Voor de organisatie een mooi ijkpunt.

Vijf ronden zijn nu gespeeld en Eric Hansen zou het toernooi kunnen winnen. Als hij alert blijft tenminste. Abasov ligt op de loer met Ris, Lai en Pruijssers op zijn hielen. De prijzen zijn nog lang niet verdeeld! Robert Ris verspeelde gisteren wel zijn mooie uitgangspositie tegen Kevlishvili en ik trof hem vol zelfbeklag aan de bar. Hing Ting Lai heeft nog uitzicht op een norm en zou de rustdag (?) gebruiken om het NK rapid jeugd te spelen. De anderen gaan wellicht ook leuke dingen doen.

Robert Ris gaat proberen het deukje van gisteren weg te poetsen in een simulaan. Een hele aardige geste van hem. Vanmiddag tussen 14:00 en 16:30 kunnen geïnteresseerden zich in café de Zon melden om tegen Robert aan te treden.

Dennis Krassenburg

GONE WITH THE WIND…?

Een toernooi in volle vaart en ook buiten is het onstuimig.

Typisch Wijk aan Zee en we zijn tijdens ons toernooi ook niet anders gewend.

We vinden het stiekem ook wel lekker denk ik: stamppotweer! Maar schijnbaar hebben sommige,

meest buitenlandse, deelnemers er wat moeite mee.

Bij aanvang van de eerste ronde was iedereen aanwezig, daarna bleek de start om 13:00 wat problematischer.

Wellicht dat het verfrissende stormachtige weer een enkeling alle hoekjes van ons dorp heeft laten

zien waardoor tijdige aanwezigheid ineens geen garantie meer was.

Tot problemen heeft het echter gelukkig niet geleid.

Hoewel Hing Ting Lai gisteren met een geschatte windkracht 8 de arme Rick Duijker retour Beverwijk stuurde. Ondertussen hebben de beide jongedames het helaas nog steeds koud.

Wat betere scores zal bij hen de temperatuur hopenlijk wat doen oplopen.

Volgens mij hebben de meisjes namelijk meer in hun mars dan ze tot nu toe laten zien.

Aziatisch kampioene en Europees kampioene..mwoah…dan kun je dus wel schaken. We gaan het meemaken.

Vandaag werd de opening opgevrolijkt door de gongslag van Tom Bottema. Als "guest of honour" aan hem deze eer. Al moeten we daar geen gewoonte van maken vind ik, nog even en we lopen als organisatie in donkere pakken…:)

Maar dit geheel terzijde en niet van teveel belang. Om de heer G. Cox maar eens te citeren: buiten waait de wind om het huis maar binnen staat de kachel te snorren op vier. Het is dus behaaglijk toeven bij Ad en Carla van Schie van café De Zon. Tenzij je In de sfeervolle achterzaal moet schaken en het wil niet echt vlotten.

Een lot wat eenieder kan overkomen nietwaar, en waarvan het tegendeel even waarachtig is. En waarbij de waarheid in het midden kan liggen en het vervolgens remise wordt.

Vraag bijvoorbeeld maar aan Nino Khomeriki. Toen ik haar uitlegde dat wij zoiets een mooie plusremise noemen

was een stralend verlegen Georgische glimlach mijn deel. Kijk, dan ga je als toernooidirecteur tevreden huiswaarts.

Iets wat misschien niet helemaal op gaat op voor "onze local hero" Rick Duijker.

Hij stond zo helemaal gewonnen…. Dorsa Kerakhshani verdedigde zorgvuldig daar waar Rick iets ligt liggen.

De jongedame claimde remise op de 65e zet (herhaling van zetten) en dat bleek terecht.

Morgen wacht ons weer een mooie partij denk ik. Eric Hansen tegen Hing Ting Lai.

Een verwachte…en een verrassende koploper.

De derde koploper Robert Ris mag aan de bak tegen een ongetwijfeld getergde Nijat Abasov.

Tot het volgende verslag lieve vrienden.

Dennis Krassenbrug.

De 20e editie van het internationaal inmiddels zeer gewaardeerde toernooi

is vandaag gestart. Niet zonder slag of stoot…en met een zwart randje.

Een korte explicatie is op zijn plaats denk ik.

Het zwarte randje betreft natuurlijk de recente gebeurtenissen in Frankrijk.

Deze gruwelijke aantasting van onze normen en waarden laten bij iedereen sporen na vrees ik.

En ik moet bekennen dat ik in café de Zon nog nooit zo’n imposante en oorverdovende minuut stilte heb ervaren.

Niet zonder slag of stoot klinkt wellicht wat overdreven, maar ik kan u verzekeren dat ik, dankzij diverse vertragingen,voorlopig genoeg van Schiphol heb gezien.

En als je dan bij de opening constateert dat niet alle deelnemers present zijn en vervolgens

de internetverbinding ernstig onwillige trekjes vertoont….

Maar het is uiteraard allemaal goed gekomen.

Tijdens de loting hebben Dolf Vos en Bert Kisjes keurig de diverse honneurs waargenomen.

En onze IT-tijger André Kunst heeft samen met Joost Jansen de contacten met de buitenwereld uiteindelijk weten te herstellen.

Toch namens de voltallige organisatie daarvoor onze excuses.

En wat gebeurt er dan verder allemaal op zo’n dag?

Een braaf schakend tiental in stilte achter vijf borden dus.

Hetgeen een niet verwonderlijk en zelfs gebruikelijk beeld is.

Tot je even verder kijkt dan de neus doorgaans lang is.

Dan zie je een oververmoeide Canadees langzaam achter de stukken wegsukkelen.

Of twee jongedames in dikke jassen gehuld, hetgeen weer in schril contrast

staat met een in luchtig shirt gehulde Jeugdkampioen.

Een grappig ervaren van echt individuele gevoelstemperatuur dus.

En wat dacht u van een vrolijke Amsterdammer die maar niet leek te kunnen

kiezen tussen verblijven in de speelzaal of het voorcafé.

Een voorcafé waar een Georgische vader geen rust leek te kunnen vinden

en een beetje verlegen Iraanse moeder in een hoekje contact met het

thuisfont onderhield middels haar telefoon.

Gewoon zo’n schaakdag dus..maar geen gewone schaakdag.

Want dat zijn ze volgens mij nooit.

Meer kan ik u nu even niet melden.

Ten enenmale onthoud ik mij van inhoudelijk commentaar op het geleverde schaakspel.

Dat wordt, in clusters van een paar ronden, wel gedaan door onze vrienden van Schaaksite.

Ik ben benieuwd naar de analyses van Herman Grooten en Jorden van Foreest.

De uitslagen en standen vind u op de website www.ssij.nl

Tot zover.

Een warme groet uit een kil en winderig Wereldschaakdorp.

Dennis Krassenburg