Paul van der Sterren (foto Jos Sutmuller)

Enkele dagen geleden heeft het bestuur van de KNSB een begroting voor 2021 bij de leden van de Bondsraad neergelegd, waarover in de bondsraadvergadering van 28 november zal worden gestemd. Onderdeel van dit voorstel is het volledig afschaffen van SchaakMagazine. Geen gedrukte uitgave meer en ook geen omschakeling naar een digitale versie. Dit als onderdeel van een forse bezuinigingsoperatie om het teruglopen van de inkomsten te compenseren.

Voor mij kwam dit bericht als een grote schok. Als er één onderdeel van de Nederlandse schaakwereld is wat ons echt bindt, een gezamenlijk gezicht geeft, het verleden continueert en onze nationale schaakgeschiedenis tentoonspreidt, dan is het wel ons bondsblad. Ik heb in mijn boekenkast het Tijdschrift van den Nederlandschen Schaakbond staan vanaf 1896, de vierde jaargang. Frappant genoeg opent het januarinummer van dat jaar óók met de mededeling dat het Tijdschrift zal moeten inkrimpen vanwege bezuinigingen. De hoofdredacteur spreekt bovendien zijn vrees uit dat vanwege deze verminderde aantrekkelijkheid van het Tijdschrift het ledenaantal verder zal teruglopen zodat er over een jaar wéér verder op het blad zal moeten worden bezuinigd. Zijn conclusie: “de bond wordt met langzamen ondergang bedreigd”.

We weten hoe deze crisis is afgelopen, want het blad heeft het overleefd en bloeide later weer op. Een slechts door de hongerwinter in 1944/45 onderbroken traditie, waarbij het Tijdschrift enkel zo nu en dan een naamswijziging of een opknapbeurt onderging, heeft ons gebracht tot aan het oktobernummer van Schaakmagazine dat onlangs bij alle leden van de KNSB in de bus viel.

Het is een traditie waar we trots op mogen zijn, een stukje schaakcultureel erfgoed, waarin onze geschiedenis als een dagboek na te lezen is. Uitslagen, analyses van partijen, leerrubrieken, interviews, portretten van schakers en organisatoren van alle rangen en standen, alles wat wij in 127 jaar belangrijk hebben gevonden in de Nederlandse schaakwereld staat erin. En niet als een Wikipedia-artikel, maar in authentieke, eigentijdse beschouwingen die ons écht een kijkje in het verleden geven.

Kortom, ons bondsblad is iets van waarde. De dichter Lucebert heeft ons geleerd dat “alles van waarde weerloos is”. Dat klopt, maar ik hoop toch dat het niet waar is.

Leden van het KNSB-bestuur en van de Bondsraad, namens iedereen die de schaakcultuur in Nederland een warm hart toedraagt doe ik een dringend beroep op u om dit rampzalige plan te heroverwegen.

Paul van der Sterren

IGM en voorzitter Max Euwe Centrum