Het gaat over denksport en dit beweren mensen in de Volkskrant van vandaag.

Het zou zelfs nieuw Nederlands beleid zijn. Al herinner ik me ook bijv. Bianca Mühren en andere meisjes die bij NK jeugd algemeen meededen. En met succes!

Enfin, leest u dit Volkskrant-stuk.

En leest u eventueel ook mijn stuk van twee jaar terug, ook ik heb het beweerd, met mitsen en maren en een andere invalshoek, en ook ik was niet nieuw in mijn ideeën.

https://www.chess.com/blog/KevinChessSmith/chess-writing-goats-max-euwe#Author

Wat hijgerig/hyperig geschreven, maar leuk dat Euwe op deze wijze bredere aandacht krijgt. Interessant zijn ook de reacties, waarbij ook respectvolle kritiek doorklinkt.

Interessant is natuurlijk dat Euwe niet al zijn boeken zelf schreef, soms waren anderen ghostwriter en stonden niet eens vermeld. Heeft iemand daar hier of elders al over geschreven? (Ik doel dus niet op Euwe en Kmoch, Euwe & …. samen, dat is een ander verhaal).

Verdere uitslagen van alle groepen vindt u op de site: https://www.amsterdamchessfestival.nl/tournament/433/

Rob Schoorl, voor wie ik diepe bewondering koester sinds we een gezamenlijk toernooi in Sevilla speelden – wat speelde hij goed!- werd ongedeeld 2e.

In de hoofdgroep zagen we ook nog spelers als Merijn van Delft (gedeeld 3e), Manuel Bosboom. Aran Köhler zag ik in het Fischer Random-toernooi spelen, en ach voor alle deelnemers was het een festival.

Opvallend vind en vond ik dat het Amsterdam Chess Festival ervan uitgaat dat alle Nederlanders – een erg groot deel van de deelnemers, een meerderheid – Engels begrijpen. De toernooisite is in het Engels en de prijsuitreiking ook. Dat gebeurt echt niet in Spanje, Frankrijk, Duitsland, Oezbekistan of noemt u maar. Of men doet dit allemaal in elk geval TWEEtalig.

Het zegt iets over het toernooi, en het zegt ook iets over Nederland…

Over het toernooi schreef ik vorige week een korte sfeerreportage.

Op naar het volgende schaakfestival.

Sergey Tiviakov. Foto: Harry Gielen.

‘“Ik wil de uitstekende organisatie bedanken. Het hotel en de condities waren dit jaar heel goed. Het lijkt erop dat de bond eindelijk begint te begrijpen hoe belangrijk dat is. Ik hoop dat dat volgend jaar weer zo zal zijn. De bond moet er zijn voor de spelers, niet andersom. En nog iets: de titel van Nederlands Kampioen moet iets betekenen. Ik stel voor om voor volgend jaar als regel in te stellen dat de Nederlands Kampioen ook lid is van het team in het eerstvolgende toernooi waaraan dat nationale team deelneemt. En tenslotte: Groningen is de beste stad van Nederland! Vorig jaar werden Machteld en Jorden kampioen, dit jaar deed Jorden niet mee en mocht ik in zijn plaats kampioen worden. Maar niet alleen wij; onze Groningse leerlingen zullen ook titels behalen in de toekomst.”

Aldus sprak zojuist Sergey Tiviakov die vandaag Nederlands kampioen schaken werd door Liam Vrolijk te verslaan. Hij won beide barragepartijen.

Ooit was dat toch een regel? De Nederlands kampioen hoort in het team voor de EK landenteams, WK landenteams, Olympiade (net wat zich aandient). Dimitri Reinderman, die ongetwijfeld meeleest, had jij na je NK-titel niet eens zo’n akkefietje en wat was het? Of verzin ik nu iets, sorry dan.

Ook Machteld van Foreest uit Groningen werd kampioen door Anna-Maja Kazarian te verslaan. Zij won het NK vrouwen met 2-0 in de reguliere partijen. Uit de befaamde liveblog van Peter Boel: ‘Op remise spelen werkt volgens mij niet’. Ze knalde naar een tweede winstpartij…

Een uitgebreider en ook persoonlijk verslag, inclusief einduitslag, is te vinden op mijn eigen site.

Fishpartners, het toernooi waar alle deelnemers in de watten worden gelegd (eten! Drank!), is teneinde. Tot volgend jaar!

Ook de HSG Open van dit jaar kende wat incidenten waarbij scheidsrechters optraden, niet tot ieders geluk (hoeft ook niet), zie https://www.hsgopen.nl/

Er gaat natuurlijk veel goed.

Echter, in het voorlaatste magazine schaken.nl schreef Loek van Wely, de huidige nummer 82 van de wereld, een kritische column over scheidsrechters. Over zijns inziens foute beslissingen. Met zijn toestemming herpubliceer ik zijn stuk, en heb enkele linkjes eraan toegevoegd.

Lees hier verder, waarbij Loek, zo viel mij op, weer over het thema kuchende/hoestende schakers begint – hij sprak zich al eens uit.

Zelfs voor het schrijven van een Baantjer draait hij zijn hand niet om. Ed van Eeden (1957) is schaker en ook auteur van een schaakboek, namelijk over de Polgar-zussen. Daarnaast publiceerde hij nog vele andere boeken onder eigen en andermans naam, zoals heuse Baantjers.

Het Ed van Eedentoernooi is in 2022 in het leven geroepen als cadeautje voor Ed, bij zijn afscheid als bestuurslid van Oud Zuylen Utrecht. Bovendien is hij destijds benoemd tot ere-voorzitter.

De keus voor een eigen snelschaaktoernooi was snel gemaakt. 5 Minuten is het favoriete speeltempo van Ed. Het toernooi staat open voor iedereen; de kosten 4 euro. Prijzen in natura.

Het speeltempo is 5 minuten p.p.p.p. Het aantal rondes, poules, dubbel, enkel, voorronde, finaleronde wordt op de avond zelf bepaald, aan de hand van het aantal deelnemers.

Aanmelden kan aan de zaal, tot 19.45; inschrijven voor het vijfde Ed van Eeden Blitztoernooi vooraf kan via: https://oudzuylenutrecht.nl/ed-blitz/

En dan iets naar beneden scrollen. Daar vindt u ook de deelnemerslijst. Als ik terugben van vakantie, zie mijn eerdere berichten hier, zal ik me beraden of ik ook meedoe.

De speelzaal:

Denksportcentrum Dijckzigt

Boorstraat 107, 3513 SE, Utrecht

is vlakbij station Utrecht CS (10-15 min wandelen). Altijd fijn.

Ik ben momenteel voor een week of twee op Java, Indonesië. Nog een week te gaan. Ik schaak er ook: op straat. Eerst lukte dat niet zo, haha, zie dit verslag. Een avontuur.

Maar sinds gisteren speel ik wél, in Bogor. Zie mijn verhaal over alleen op pad zijn en schaakvrienden vinden.

Inmiddels heb ik al vaker geschaakt, steeds zonder klok. Serieus, maar ontspannen. Kiebitzen bestaat hier ook, zo ontdekte ik.

De stand Verwer – Indonesiërs is inmiddels 1-2…

Eind maart 2025 sloot schaakcafé Het Hok. Reden voor oud-bezoeker Michiel van Eijck om zijn herinneringen aan het toen 52 jaar oude café te publiceren in zijn tweede boek Schaakcafé Het Hok: verhalen uit een crimineel clubhuis.

Van Eijck vertelt over het café, de mensen en de gebeurtenissen erom heen, met veel aandacht voor spelletjes, misdaad en het Amsterdam van vooral de jaren zeventig tot en met negentig. Hij doet dat met veel nostalgie. Hij heeft het over drugshandel en ook over Klaas Bruinsma (schaakliefhebber, schaker en misdadiger). Van Eijck vertelt over ‘de drie musketiers’ die met backgammon goed geld verdienden en verdienen; je merkt dat hij ze zeer vermakelijk en interessant vindt en ze ook goed kent.

Van Eijck schrijft alsof hij tegen je praat. Het volgende fragment vind ik zowel grappig als leerzaam:

In zijn debuut Overleven in Amsterdam schreef Van Eijck over eind jaren tien:

‘De stad was braaf geworden en ik eigenlijk ook.’ Misschien is het einde van Het Hok ook wel een einde van dat tijdperk.

Schaakcafé Het Hok Amsterdam : verhalen uit een crimineel clubhuis / Michiel van Eijck. – [Eigen uitgave.], 2026. – 150 pag.

EURO 15,00. Te koop bij Totalitarian Art Gallery, Lijnbaansgracht 193, elke middag open, behalve dinsdag.

Overleven in Amsterdam / Michiel van Eijck. Uitgeverij Aspekt, 2020. – 209p. EURO 18,95.