Het team van Apeldoorn, wat vorig jaar landskampioen werd, is een mooie combinatie van topschakers en jeugdig talent. Alleen het binnenwandelen van de spelers zal menig tegenstander angst in boezemen. Wellicht een tikkeltje naïef, maar daar hebben de Stukkenjagers geen last van.

Rustig verzamelend voor de wedstrijd haalde Remco Sprangers een dambord tevoorschijn. We zagen hem een indrukwekkende vijfslag doen op het dambord tegen een jeugdige tegenstander. De eerste zweetdruppels begonnen al te vormen op de gezichten van de spelers van Apeldoorn.

En dan de schaakwedstrijden!

De teams mooi in één lange rij klaar voor de strijd. De nooduitgang dichtbij voor als het even te veel woord voor het team uit Apeldoorn

Bord 7: Remco Sprangers – Thomas Beerdsen : 0-1

Thomas, een ervaren schaker, bleek niet op de hoogte te zijn van de regel: slaan is verplicht. Hij bleek wel op de hoogte van een inventief idee in de Caro-Kann en wist hier Remco al snel in chaos te trekken waar Thomas als een vis in het water is.

Slaan is optioneel

Toch zag het er halverwege goed uit voor ons team. We hadden veelbelovende stellingen aan de laatste 3 borden en weinig problemen op de andere borden.

Bord 10: Tim Lammens – Sjoerd van Roon : 1-0

Sjoerd, wijs als hij is, benoemde voor de wedstrijd dat we op in ieder geval één bord moesten winnen als we als team zouden willen winnen. Hij voelde zich hier ook verantwoordelijk voor. Tegen zijn logica konden ze in Apeldoorn niet op. Nadat Sjoerd een extra centrumpion kreeg leek hij een 2-uitslagen-wedstrijd (remise of winst) te kunnen gaan spelen. Helaas kwam er ineens een mat in 2 op het bord die Tim snel uitvoerde.

Zie jij de mat in twee voor wit?

Bord 6: Max Warmerdam – Helmut Froeyman : ½-½

Dezelfde paring als 2 jaar eerder toen het remise werd. Helmut is duidelijk een tegenstander die Max niet lekker ligt.

Vanuit de opening ging Max voor de h-lijn. Helmut werd niet van zijn stuk gebracht, verdedigde en maakte tegelijkertijd zijn stukken actiever. In combinatie met de koning van Max, die nog steeds in het midden stond, maakte het voordeel van Helmut aanzienlijk. In tijdnood koos Helmut voor een zetherhaling.  Natuurlijk een prachtig resultaat tegen een sterke grootmeester, maar had er nog meer in gezeten?

Bord 8: Tommy Grooten – Joppe Raats : 1-0

Joppe ging aanvallend ten strijd tegen Tommy. Toen het eng begon te worden rondom de koning bood Tommy remise aan. Joppe speelde terecht door, maar verloor de draad. Later was er nog één leuke kans voor Joppe. Tommy nam de partij over en maakte gebruik van de onhandige coördinatie van de zwarte stukken.

Tommy biedt remise en Joppe speelt verder

Is de witte dame te vangen?

Bord 9: Xiheng Zhang – Oscar Zecha : ½-½

Na de complexe stelling die ontstond na de opening had Oscar een pion meer, maar wel een open koning. Binnen 6 zetten pakte Xiheng 3 pionnen terug met activiteit als prijskaartje. Dat was een goede deal voor Xiheng, maar in de afwikkeling was het makkelijker geweest om er even één terug te geven om te consolideren. Stukken werden geruild, maar de activiteitachterstand bleef wat genoeg bleek voor Oscar om de stelling in balans te houden. Wel een leuk feit: Xiheng houdt zijn ongeslagen status in de meesterklasse, ontstaan in 2024-2025, vast.

Hoe behoud je de pionnenvoorsprong?

Bord 1: Oleksandr Dovgaliuk – Merijn van Delft : ½-½

Ondanks het snelle spel van Oleksandr liet Merijn zich niet uit balans brengen. Tijdens de partij ontstond een leuke race tussen de h-pion van wit en de a-pion van zwart. Uiteindelijk werden stukken geruild en werd remise de terechte uitslag.

Bord 5: Stefan Beukema – Nico Zwirs : ½-½

Nog twee spelers die elkaar niet uit evenwicht hebben kunnen brengen. Nico en Stefan hebben elkaar al vaak getroffen en zijn tevens teamgenoten in België. Toch zal de remise voor Nico wat comfortabeler hebben gevoeld dan voor Stefan.

Bord 2: Noah Ritzerveld – Bertalan Bokorovics : ½-½

Noah was duidelijk meer op zijn gemak in de ontstane Najdorf. Hij speelde overtuigend en sneller dan zijn tegenstander. Dit resulteerde in kwaliteitwinst. De finaleslag werd echter niet gevonden. Hierdoor gaf hij Bertalan de kans om in de touwen te blijven hangen, wat werd aangegrepen.

Vind jij het enige winnende plan?

Bord 4: Stefan Kuipers – Nick Bijlsma : 1-0

In een partij die schommelde op het randje van voordeel voor wit en houdbaar voor zwart werd de tijdsdruk de doorslaggevende factor. Stefan hield de druk er goed op waardoor Nick niet meer uit het doolhof wist te ontsnappen met zijn paard.

Is het nog te redden voor zwart?

Bord 3: Luuk Baselmans – Erwin L’Ami : ½-½

Nadat de partij rustig begon koos Erwin ervoor om ambitieus te zijn en door te spelen. Hiermee liet hij Luuk wel binnen en dat werd steeds enger. Luuk miste een mooi kans met 41.Txd5. Ook later ontstonden er kansen voor wit vanwege de open stelling van zwart. Toen de rook optrok eindigde de marathonzitting in remise.

41 Txd5+ en hoe dan verder?

Hiermee werd het, door 4 nederlagen en 6 remises, een 7-3 overwinning voor Apeldoorn. Er had toch vooral een stuk meer in gezeten voor de Stukkenjagers (lees vooral ook het uitgebreide verslag van Erwin L’Ami over deze wedstrijd) en dat grijpen we aan als hoop voor de toekomst. Zoals Sjoerd zou zeggen: als we dit seizoen willen handhaven zullen we toch ook potjes moeten winnen. Wellicht de volgende keer als we HWP Sas van Gent mogen ontvangen!

Altijd leuk zo een foto waarin de teams elkaar tezelfdertijd een hand schudden. Dat vind ik net een van de mooie aspecten van onze schaaksport. Op de voorgrond Daan tegen Joppe.

Bord 1: Marc Ghannoum – Stefan Beukema : 0,5 – 0,5
Een interessante partij in het Schots waar beide spelers kleine kansen hadden op
meer. Met een zetherhaling werd de partij afgesloten wat wellicht voor allebei een
aanvaardbaar resultaat was.

Met 13.Lh3 koos Marc voor een interessante nevenvariant in het Schots

Bord 2: Luuk Baselmans – Tex De Wit : 0,5 – 0,5
Tex bleek heel goed op de hoogte te zijn van de openingsvariant en maakte
probleemloos gelijk. Luuk stak het vuur aan de lont met een heel speculatief
pionoffer. Hierdoor ging de evaluatie erg op en neer. Er werd uiteindelijk
doorgespeeld tot 2 koningen dus dan heb je alles gegeven.

Met 18.b4 stak Luuk het vuur aan de lont. Het is objectief niet goed maar leverde in de partij wel praktische kansen op.

Bord 3 : Pascal Charbonneau – Bertalan Bokorovics : 0,5 – 0,5
Onze ploegkapitein dacht dat de Canadese grootmeester er niet bij zou zijn. Ik en
wellicht ook Bertalan dachten daar anders over. Bertalan kwam met een stevig
voordeel uit de opening. Spijtig kon hij dat voordeel niet uitbouwen en moest zelfs
even opletten op het einde. Dat lukte. Remise met zwart tegen een veel hoger
gekwoteerde grootmeester is een uitstekend resultaat

Met 15…Dc5 had Bertalan een groot openingsvoordeel kunnen vasthouden. Na de partijvoortzetting Ph5 verdampte dit voordeel.

Bord 4 : Helmut Froeyman – Friso Nijboer : 0,5 – 0,5
Ik vernam na de partij via het verslag van VAS dat ik niet alleen tegen een
grootmeester had gespeeld maar ook nog tegen zijn privé-chauffeur. De helft van de
VAS-ploeg speelt dezelfde Caro-Kann en blijkbaar had zijn privé-chauffeur zich ook
op mij voorbereid. Het gevolg was dat Friso pas op zet 20 voor het eerst in de
denktank ging met een comfortabele stelling. Het was op het tandvlees dat ik de
remise behaalde in het eindspel. Trouwens ik had ook mijn eigen privé-chauffeur
(bedankt dochter) maar daar kreeg ik geen schaaktips van.

Met het zonet gespeelde 20.Kh1 kreeg ik eindelijk Friso en zijn privé-chauffeur uit boek. De stelling staat in evenwicht.

Bord 5 : Ramon Koster – Oleksandr Dovgaliuk : 0 – 1
Als je partijen wilt winnen dan moet je risico’s durven nemen. Ik ben soms jaloers op
durvers zoals Oleksandr. De openingsgok werkte perfect. Eenmaal een gewonnen
stelling op het bord gaf Oleksandr zijn tegenstander geen kans meer om terug te
komen.

Ramon heeft zonet het foute10. Pxd5 gespeeld. Groot voordeel had 10.Lxd5 opgeleverd.

Bord 6 : Sjoerd Van Roon – Li Riemersma : 0 – 1
Sjoerd is ook een optimist en verleidde zijn sterke tegenstander om een thematisch
stukoffer te plegen. Echter dat stukoffer bleef veel sterker dan gedacht. In het
vervolg werd Sjoerd mooi weggecombineerd.

Sjoerd heeft zonet heel optimistisch 12.g4 gespeeld. Zijn tegenstander was niet geïntimideerd en offerde correct zijn paard.

Bord 7: Raghav Pathak – Nathan De Strycker : 0,5 – 0,5
Nathan speelde tegen de benjamin van VAS. Er waren enkele momenten waar iets
meer mogelijk was voor beiden. Het was een interessant gevecht en remise leek mij
een fair resultaat.

De grootste kans van de partij was wellicht 24.Df3. Na het gespeelde 24.Pg2 verdween de muziek uit de stelling.

Bord 8: Nick Bijlsma – Rafael Goudriaan : 0 – 1
Nick leek lange tijd geen problemen te hebben tot hij (wellicht) in tijdnood een snelle
opmars van een randpion onderschatte. De ongelukkige nederlaag kwam erg
ongelegen want de resterende borden maakten nog weinig kans om de situatie recht
te trekken.

Hier verloor Nick de a-pion uit het oog met 38.Td4. Na 38.e4 was er weinig aan de hand.

Bord 9: Victor Hendriks – Sam Baselmans : 0,5 – 0,5
Sam kwam lekker uit de opening maar werd hierdoor misschien iets te optimistisch.
Victors stukken werkten steeds beter samen. Uiteindelijk ging Victor akkoord met
remise in gewonnen stelling maar toen was al duidelijk dat het de matchwinst zou
verzilveren.

Met 64.Lc4 werd een zetherhaling beklonken. Matchwinst was al verzekerd anders had Victor misschien voor het winnende 64.Kb4 gekozen.

Bord 10: Joppe Raats – Daan in’t Veld : 0,5 – 0,5
Dd7 op zet 5 in het Russisch. Het blijkt te bestaan. Joppe leek mij ook verrast en
kwam in serieuze problemen. Daan liet even de gaspedaal los waarna Joppe kon
ontsnappen.

Met 29…Lf5 liet Daan een grote afruil toe waarna Joppe kon ontsnappen.

Eindresultaat Stukkenjagers – VAS : 4,5 – 5,5

Vorig jaar begonnen we het seizoen met een overwinning in een rechtstreeks vroeg
degradatieduel. Ik vrees dat handhaven dit seizoen veel moeilijker zal zijn. De sfeer
bleef desondanks opperbest achteraf (zie foto hieronder). Ik weet niet of het te
maken had met mijn privé-chauffeur maar 3 ploeggenoten vonden het plots leuk om
ons ook nog naar de Griek achteraf te vergezellen.

Luuk Baselmans en Tex De Wit in een geanimeerde postmortem. Spelers van beide teams rondom genietend van het spektakel.

Structuur

(Klik op plaatje voor link)

Het boek bestaat uit drie delen. Net als in zijn andere werken houdt Pavlovic ook hier weer vast aan een eenvoudige en duidelijke structuur. Deel 1 behandelt de klassieke variant met 3.Pxe5, waarbij hij zowel de hoofdvarianten als de belangrijkste zijvarianten uitgebreid doorneemt. Opvallend hierbij is dat Pavlovic niet alleen recente partijfragmenten gebruikt van topspelers die de Petrov nu met succes hanteren zoals Dominguez, Erigaisi en Nepo, maar ook teruggrijpt op klassiek materiaal van legendes als Gelfand, Kramnik en Karpov. Deze combinatie van modern en historisch materiaal maakt de analyses zeer interessant en leerzaam. Deel 2 behandelt het wat minder vaak gespeelde Steinitz systeem met 3. d4. Dit zijn de meer scherpere varianten waarbij wit gelijk druk op het centrum probeert te zetten. Deel 3 is een bonushoofdstuk waarin de sinds recentelijk weer opkomende Damiano variant wordt bekeken. Deze variant werd lang als dubieus gezien, maar lijkt nu toch weer opnieuw leven te zijn ingeblazen.

Voorbeeld

Een mooi voorbeeld van hoe zwart in de Petrov kan proberen onevenwichtigheid te creëren en een ogenschijnlijk gelijke stelling spannender te maken, ziet er als volgt uit:

Wit heeft hier net 11. The1 gespeeld en zwart gaat hier voor 11. .. Lg4!. Vrijwillig het loperpaar opgeven, om een potentiële witte aanval te stoppen en zelf snel in het centrum te kunnen spelen met d5. Als wit er nu voor kiest om zijn pionnen structuur intact te houden met 12. De2 kan de volgende leuke variant ontstaan.

Een andere interessante voorbeeldpartij tussen 2 topgrootmeesters die laat zien dat de Damiano variant op hoog niveau weer gespeeld kan worden, is de partij tussen Maxime Vachier-Lagrave en Hikaru Nakamura (Toronto 2023)

Nakamura toonde hier aan dat deze variant van tijd tot tijd gewoon weer gebruikt kan worden en met enige voorbereiding er voor kan zorgen dat zwart gemakkelijk kan neutraliseren.

Oordeel

Voor de spelers die graag wat positioneler willen leren spelen en die eens een keer wat anders willen proberen dan de super scherpe varianten is dit boek een aanrader. De Petrov staat erom bekend een nogal ‘saaie’ reputatie te hebben, maar dit boek wil juist laten zien hoe de zwartspeler kan proberen de gelijke stellingen naar zijn hand zetten door de stukken harmonieus neer te zetten en actief tegen aan te vallen, zelfs in solide stellingen. Het gaat hierbij om lange termijn plannen en inzichten.

➔ Bestelpagina op website van uitgever

➔ Inkijk (pdf)

Titel: The Modernized Petrov’s Defense

Auteur: Milos Pavlovic

Uitgeverij: Thinkers Publishing

Pagina’s: 208

Gepubliceerd: 2025

Prijs: € 39,00

EAN: 9789083488295

Type: Hardback

Borden 1 t/m 5 met vooraan links grootmeester Twan Burg spelend voor HMC

Zowel HMC als De Stukkenjagers hadden deze wedstrijd vooraf met stip op de kalender aangeduid. HMC kwam in zijn sterkste opstelling van dit seizoen. De Stukkenjagers beschikken niet over versterkingen, dus was het zaak om afzeggingen tot een minimum te beperken. Dat lukte waardoor het elo-nadeel beperkt bleef tot ongeveer 54 punten per bord. De Stukkenjagers hebben al grotere verschillen kunnen overbruggen, maar deze keer stonden we al heel snel 0-3 achter op de hoogste borden.

Bord 1: Stefan moet iets tactisch gemist hebben of de gevaren rond zijn koning onderschat hebben. Jeroen strafte het mooi af met een vernietigende koningsaanval.

Bord 2: de IM-titel lijkt mij een kwestie van tijd voor Luuk. Daar hoort natuurlijk het uitbreiden van het repertoire bij, maar zonder veel ervaring het Spaans spelen tegen een sterke grootmeester is niet zonder gevaren. Dit zag je duidelijk in deze partij. De grootmeester greep het voordeel, bouwde het uit en controleerde verder de hele partij tot winst.

Bord 3: als je ambitieus bent dan kies je voor de Najdorf zoals Oleksandr. De Najdorf betekent echter gigantisch veel theorie. In deze partij kreeg hij een heel vervelend neven­systeempje voorgeschoteld die hij nog nooit bekeken had. Een fout onder druk werd genadeloos afgestraft door zijn sterke tegenstander. De Najdorf is een opening voor het leven en deze lessen zullen hem zeker helpen te verbeteren.

Gelukkig trapte HMC niet verder het gaspedaal in of de wedstijd zou heel snel beslist geweest zijn in hun voordeel. Ik vermoed dan ook dat de remises op de volgende twee borden gelinkt kunnen worden aan de winsten op de hogere borden, want we speelden allemaal naast elkaar.

Bord 4: Remco werd verrast in de opening en stond duidelijk minder toen hij een remisevoorstel kreeg. Moet je dan doorspelen of aanvaarden? Achteraf gezien, denk ik dat Remco de juiste keuze gemaakt heeft door het te aanvaarden, maar het blijft een gok tijdens de partij.

Bord 5: een vergelijkbaar scenario speelde zich af in mijn partij, maar er waren ook duidelijke verschillen. Zo stond ik optisch beter bij het remise­voorstel van mijn tegenstander. Anderzijds had ik slechts 5 minuten tegen 25 minuten, was mijn tegenstander ruim 250 elo hoger gequoteerd en zag ik niets concreet voor mezelf. Was het egoïstisch om te kiezen voor mezelf? Pas na de wedstrijd kon ik weer opgelucht ademhalen.

Tijdens de wedstrijd leek het echter toch vooral een egoïstische beslissing van mezelf, want HMC diepte de kloof nog verder uit. Op de eerste zes borden hadden ze nu al een matchpunt verzilverd en een halfje volstond om de match helemaal binnen te halen.

Bord 6: eerder zei ik dat de Najdorf een opening is voor het leven en daar is de Belgische IM Geert Van der Stricht een modelvoorbeeld van. Joppe experimenteerde met een nieuwe variant, maar daar had Geert duidelijk meer kennis van. Joppe werd helemaal weggespeeld door Geert. Ik kan alleen maar zeggen knappe winstpartij van Geert, die wellicht zelf ook genoten heeft.

4/4 moest er gehaald worden door De Stukkenjagers om de wedstrijd in extremis gelijk te trekken. Ik weet niet wat de kansen waren maar het gebeurde. Meer zelfs ik vind niet dat we die overwinningen gestolen hebben.

Borden 6 t/m 10 met vooraan rechts IM Herman Grooten spelend voor De Stukkenjagers

Bord 7: ik weet dat Sjoerd geen openings­specialist is. Na de opening staat hij volgens de computer gewoon verloren. Techniek heeft hij echter wel en dat toonde hij nogmaals in deze partij. Zijn tegen­stander werd langzaam weggespeeld. Pas op het einde kreeg zijn tegenstander nog twee remise­kansen, maar makkelijk is het niet. Sjoerd was als laatste klaar en bewees nogmaals hoe belangrijk hij voor ons team is.

Bord 8: Nathan verving Nick Bijlsma en dat deed hij met verve. Zijn tegenstander, de internationaal meester Jasper Broekmeulen nam heel veel risico’s met een dubieuze opening. Nathan wist precies hoe dit kon worden gecounterd. De afwerking was strak en vlekkeloos.

Bord 9: Sam weigerde een remisevoorstel op zet 19. Een foutje van zijn tegenstander volgde, maar ik vind vooral knap hoe Sam daarop succesvol een koningsaanval lanceerde.

Bord 10: onze nestor Herman mag dan soms last hebben van gezondheids­kwaaltjes, op het bord was daar niets van te merken. De piepjonge tegenstander werd met een bijzondere flair van het bord gezet waar menig jeugdige titelspeler ook trots op zou zijn.

5-5 en daar kunnen De Stukkenjagers niet over klagen, alhoewel. Het programma wordt vanaf nu nog veel zwaarder voor De Stukkenjagers. Het zal steeds moeilijker worden om nog matchpunten te scoren. Met 4 matchpunten zijn we niet veilig dit jaar. Het wordt vechten voor elk half punt dit seizoen. Dat zijn zorgen voor later want na de wedstijd nam ik toch ruim de tijd om van dit mooie resultaat te genieten.

Links IM Maurice Peek en Stefan Beukema (foto Henk Jan Beukema)

Een dagje naar Klimmen heerlijk door de regen rijden. Voor het kleine stukje Nederland dat ik moest waren de wegen gelukkig een stuk beter. Het is echt een wereld van verschil in wegenkwaliteit wanneer het giet. We mochten aantreden in een nieuwe zaal in een café tegenover hun vorige lokaal tegen het zeer sterk opgestelde team van Zuid-Limburg. Ze hadden zoveel man dat zelfs een paar spelers die meestal in het eerste spelen in het tweede moesten toeslaan. Het overwicht in sterkte was dan ook te merken aan het resultaat.

Maurice Peek liet een sterk paard op d5 toe in de hoop dat hij er eentje op d4 zou krijgen. Tegenstander Daniel Fridman liet dat niet toe en tastte de zwarte structuur aan waardoor er geen paard op d4 kwam. Na een complicatie van een positioneel pionoffer van de witspeler stond dat paard dan uiteindelijk aan de rand voor schut. Maurice kon de dreigingen niet meer stoppen en met een mooi (schijn)dameoffer beëindigde Daniel de partij als eerste van de wedstrijd.

Foto Henk Jan Beukema

Bij Joppe Raats werden er snel stukken geruild. In het eindspel had hij druk op de zwarte a-pion. Maar om die te slaan haalde hij veel stukken weg bij zijn koning. De opponent, Daniel Hausrath, rook bloed en joeg de vijandelijke koning in een mooi matnet.

Op bord 4 zette Valentin Buckels het eigenaardig op. Stukkenjager Sjoerd van Roon probeerde het rustig op te zetten maar kon het niet laten wat ruimte te pakken met b5. Deze zet gaf wit een aanvalsdoel in de stelling waar hij ook van gebruik probeerde te maken. Echter koos hij voor een verkeerde afwikkeling waardoor zwart voordeel kreeg. Na heen en weer vechten waarbij beide spelers meerdere malen groot voordeel hebben gehad, trok Sjoerd in de tijdnoodfase toch aan het kortste eind. Zijn beste kans was op 27^ste zet om 27… Pe4 te spelen, waarna hij een monsterpaard op e4 had gehad.

Onze enige overwinning kwam van Luuk Baselmans. In een Rossolimo probeerde Oliver Stork dynamisch tegenspel te zoeken voor zijn verzwakte pionnenstructuur. Maar vanwege die structuur kon zwart geen veiligheid vinden voor zijn koning. Met een trippelpionoffer probeerde hij daarom een alles of niks aanval op te starten… Maar in tegenstelling tot Joppe ging Luuk niet mat met zijn koning op g4. De tegenaanval was daarna te sterk. Wat me opviel was dat beiden spelers een paard lange tijd naast de tegenstanders koning hebben gehad. Goeie pot van Luuk.

Foto Henk Jan Beukema

Nick Bijlsma mocht tegen een geïsoleerde pion spelen, maar hij kwam wat achter in ontwikkeling te staan en moest een dame op h7 binnenlaten. Zijn pogingen tot tegenspel door het centrum werden verhinderd omdat de koning altijd naar de e-lijn gedwongen kon worden. De uiteindelijke winst van tegenstander (Luca Suvorov) kwam dan uiteindelijk ook vanuit het centrum en met de laatste truc werd de partij dan ook beslist via de e-lijn.

Met een vernietigende konings-Indisch-achtige aanval kun je Helmut Froeymans partij mee samenvatten. Na wat vroeg Pd5 gespeeld te hebben in een Siciliaan moest hij met de e-pion terug pakken. Vervolgens gooide Alex Suvrov al zijn stukken in de aanval met …f5, …Ph5 en …Lg5-f4. Helmut kreeg niet op tijd tegenspel op de damevleugel en kon zijn koning niet veilig houden.

In een Siciliaan liet Herman Grooten toe dat Philipp Leon Klaska met Lxf6 zijn koningsstelling verzwakte. Hij dacht dat het lopenpaar zou compenseren voor de aangetaste structuur (hetgeen ook het geval was zie analyse). Echter kreeg Herman nooit de witveldige loper in het spel. Om maar op een andere manier tegenspel te krijgen gaf hij zijn sterke zwartveldige loper op om een pion te winnen. Wit kreeg daar wel wat activiteit voor terug maar zwart had de betere papieren . Na wat stukkenruil waarmee wit ook zijn pion terugwon kwam een loper tegen paard eindspel op het bord. Dat ging gelijk op totdat Herman zijn e-pion op het verkeerde veld zette waarna je kon spreken over een goed paard tegen slechte loper. Philipp danste daarna met zijn beest naar de overwinning.

In Remco Sprangers’ partij veranderde de structuur van een geïsoleerde pion naar hangende pionnen om te belanden in een structuur met een achtergebleven pion. Zonder lichte stukken bleek die zwakte toch te groot en ging de pion op c3 verloren. Remco speelde het te lang passief waardoor Jonas Gallasch zijn pionnen op de koningsvleugel te ver opgespeeld kreeg. In een poging op tegenspel ging er materiaal verloren en zwart schoof het resterende eindspel naar winst.

Op het laatste bord zette Sam Baselmans in het Konings-Indisch het een beetje wankel op waarop Carlo Pauly met c4-c5 zwarts centrum opblies. De afwikkelingen gaven Sam een ingesloten loper op g7 en gaten op zijn damevleugel. Nadat wit a6 eraf sloeg was zijn vrije a-pion in combinatie met de activiteit door het centrum teveel voor Sam.

Ikzelf (Stefan Beukema) tructe Christian Braun met een stukoffer waarna ik gelijk het stuk weer terugwon met een pion interest. Ik vergat even op f7 tussendoor te pakken omdat ik dacht dat de pion op e6 alleen maar zwak zou zijn. Het probleem was dat die pion op lange termijn mijn loper van veld d5 afhoudt. In het eindspel pakte ik dan toch maar de pion om veld d5 vrij te hebben, maar dat liet een combinatie toe waarmee teveel pionnen en stukken werden geruild om de partij nog te kunnen winnen. Helaas was Christians eindspeltechniek te goed om er nog wat van te maken.

Een mindere ronde voor ons, maar we hoeven niet elke match te winnen. Deze ronde was vooral leerzaam vanwege de structuren en de kracht van het paard in meerdere partijen.

Persoonlijke uitslagen:

Structuur

Het boek is eigenlijk heel eenvoudig opgebouwd. Het bestaat uit twee delen met ieder 2 hoofdstukken. Deel 1 gaat over de reactie 3… Pf6 tegen het Italiaans en bevat hoofdstukken over de scherpe varianten 4. Pg5 en 4. d4 (Schots Gambiet). Deel 2 gaat over de reactie 3… Lc5 (waarmee de auteur meerdere opties voor zwart geeft) tegen het Italiaans en bevat hoofdstukken over een opzet met c3 en d4 voor wit en over vroege agressieve gambieten (zoals het Evans gambiet). Aan het begin van elk hoofdstuk wordt er een overzicht gegeven van verschillende varianten die behandeld gaan worden in dat hoofdstuk. Mocht je dan een keer terug willen zoeken naar een specifieke line om nog snel even voor te bereiden voor je toernooi partij, dan heb je deze zo gevonden. Hoewel het boek een relatief simpele opzet heeft met weinig hoofdstukken, zitten de hoofdstukken zelf boordevol informatie. Alle bruikbare informatie die jij als lezer nodig hebt om je te kunnen verweren tegen de agressieve Italiaanse openingsvarianten komt voor in deze hoofdstukken.

(Klik op plaatje voor link)

Voorbeeld

Een perfect voorbeeld van een situatie waarbij zwart zich niet laat imponeren door de witte agressie, is het volgende voorbeeld hieronder. Wit gaat hier voor de Pg5 Italiaan en zwart laat zien dat met goede ontwikkeling hij juist zelf snel het initiatief kan pakken. Denk bijvoorbeeld aan zetten als 8. … cxb5 9. … Le7!? en 10. … h6!?. Binnen een paar zetten heeft zwart ervoor gezorgd dat de hele dynamiek is omgeslagen en is hij juist degene die begint aan te vallen.

Oordeel

Wat ik persoonlijk heel fijn vond aan dit boek, was dat het de angst tegen agressieve varianten compleet heeft weggehaald. Deze angst kan er nogal eens zijn als je onvoorbereid aan het bord komt tijdens een toernooi. Maar Pavlovic laat juist zien waar je op moet letten in zulke situaties, door met kalme precisie het initiatief over te nemen. Wat het ook makkelijker maakt om zijn boek te volgen is het feit dat het geen extreem gecompliceerde computervarianten zijn die hij je voorschotelt. De voorbeeldpartijen tonen realistische situaties, waarbij Pavlovic ook de alternatieve zetten (die wellicht minder goed zijn) aan de orde brengt. Voor de schaker die de hoofdvarianten van het Italiaans al redelijk onder controle heeft, maar zich ook zeker wil voelen tegen die scherpe, minder vaak gespeelde zijlijnen, is dit boek absoluut een aanrader.

➔ Bestelpagina op website van uitgever

➔ Inkijk (pdf)

Titel: Battling the Aggressive Italian Game -Calm Precision Against Fierce Attacks

Auteur: Milos Pavlovic

Uitgeverij: Thinkers Publishing

Pagina’s: 164

Gepubliceerd: 2025

Prijs: € 35,00

EAN: 9789493435063

Type: Hardback

Het nieuwe seizoen begon zoals gebruikelijk met een ontbijt bij de vertrouwde plek: De Carrousel. Drie maal het broodje bal, een broodje hamburger, wat drinken erbij en lekker in het zonnetje, ik zou zeggen je kan slechter aan de zaterdagochtend beginnen! Maar goed daarna was het toch echt tijd om te gaan schaken in een niet onbelangrijke wedstrijd rondom behoud in de meesterklasse. Om daar als laagst rated team stappen richting te zetten moest er in ronde 1 toch eigenlijk wel gewonnen worden. De partijen (ongeveer) in chronologische volgorde:

Het eerste resultaat van de dag volgde al vrij snel in de partij Stefan Beukema-Bart Gijswijt. Stefan was niet helemaal fit, haalde vervolgens ook nog iets door elkaar in de opening en de
resulterende stelling was voor hem genoeg reden om remise aan te bieden.

Ook Sjoerd van Roon had wat fysieke klachten, maar ondanks dat speelde hij toch een prima partij tegen Christopher Brookes. Na een foutief pionoffer van zijn tegenstander net na de opening nam hij het initiatief volledig in handen en maakte het tactisch leuk af!

Helmut Froeyman kreeg het in de opening moeilijk tegen de opzet van Babak Tondivar, waarna een ingewikkelde tactische strijd op het bord kwam. Helmut had het gevoel dat het wel eens fout zou kunnen gaan aflopen (iets waar de computer het achteraf mee eens was), maar een goed getimed remiseaanbod bracht toch een halfje over de streep.

Op bord 2 kreeg Herman Grooten te maken met de sterke jeugdspeler Chenwu Zhu. Zijn eigen woorden over de partij: Ik slaagde er niet in om een grote kans die ik kreeg na de opening te verzilveren. Daarna was het eigenlijk nog heel lang ongeveer gelijk totdat ik twee opzichtige blunders na elkaar produceerde.

Daarna volgden een paar snelle resultaten achter elkaar. Joppe Raats speelde twee jaar geleden in Groningen nog remise tegen Florian Jacobs, maar wist dit keer het volle punt binnen te halen.

Zelf mocht ik met wit een prettig plusje vanuit de opening proberen door te breken tegen collega invaller Indra Polak. Nadat de damevleugel opengebroken werd viel de zwarte stelling uit elkaar.

Remco Sprangers wist niet veel later ook te scoren tegen Tim Mazajchik. Hij greep met zwart al snel het initiatief en na een aantal leuke tactische wendingen bleef de witte koning in grote problemen. Daarmee stond het intussen 5-2.

Helaas leek Sam Baselmans vrijwel heel de partij onder druk te staan van de aanvallend spelende Rob Duijn. Hij verdedigde taai, maar toen er (noodgedwongen) afgewikkeld werd naar een loper+3 tegen paard+4 eindspel, was het niet meer te houden.

De matchwinnaar van de dag werd Nick Bijlsma, die al redelijk vroeg een kwaliteit offerde tegen Rik van Rootselaar. De stelling rondom de tijdnood fase werd zeer tactisch met een aantal erg mooie motieven aan beide kanten. Maar Nick bleef kansen creëren en wist in het diepe eindspel toch de twee matchpunten veilig te stellen.

Teamcaptain Luuk Baselmans had de zware taak om met zwart ratingtopper Loek van Wely in bedwang te houden. Het leek best lang een spannende partij, waarin Loek aan het drukken was, maar Luuk ook nog wel wat kansjes op een halfje had. Helaas moest hij na ruim 5 uur spelen de handdoek in de ring gooien. Zoals vooraf al geopperd werd: Gelukkig kan Loek maar 1 punt scoren.

Loek-Luuk

Daarmee was de eindstand 6-4 in ons voordeel. Een prima uitgangspositie voor de rest van het seizoen!

Celebrating the victory

Luuk opened with his signature 4. Ba4 in the Moscow variation, and he got a tiny edge after the opening. Considering the match situation, he offered a draw not much later, which was immediately refused. After some complications, Black got the initiative, but the draw was always within reach and was eventually achieved.

Stefan decided to play a near-perfect game in this magical day. After the opening, he already got tricky with the very inventive 11. d4!? pawn sacrifice, grabbing the initiative. After the very painful move 15. Qh5 it became quite clear that black had some problems and had to give up castling rights. Shortly after that, black’s position became losing from really bad. The beautiful 26. Nd8 hit the nail on the coffin, leading to checkmate.

Sjoerd was slightly surprised in the opening with the enterprising move …5. b5. However, he reacted quite well, and it was on black to continue to find accurate moves. Black made 2 mistakes in a row, starting with the dubious …13 Nf4 after which white crushed black, short and clean, winning a whole piece after 19. Rxf7. The game barely lasted 23 moves; it was over before it could be started.

Remco decided to dive into uncharted waters early on with the funky 5…h5. The game was played next to me, and white’s f3 response already felt puzzling because white is planning to give up the dark-squared bishop and weakening dark squares before that felt weird. Indeed, black got a very fine Sveshnikov as a result after the opening. After some mutual inaccuracies, white had one moment to get a significant advantage with 33.Kc2, which would have made his king safe, but instead he decided to go for an irrelevant pawn on the side, losing crucial time. Indeed, the opposite color bishop got to work and put white into a checkmate net with white’s pieces looking from afar.

My game could have been smoother as I surprised my opponent with a poisonous sideline, and after my opponent reacted suboptimally, I reached a borderline winning endgame with 1 hour advantage on the clock. Unfortunately, I did not have to guts to sacrifice the exchange with 15. cxd4 and that was a crucial mistake, giving chances to black. Fortunately, my opponent was very low on time, and I baited him into playing 19…f5 to which I had the tricky c5 reply. Even that was not great, even though I won the exchange, black’s bishops stand strong. The position remained complicated and sharp, but I finally managed to push through with 28. e6, after which black had a very tough choice under time pressure, eventually leading to his collapse.

I was quite worried about Joppe after the opening as white surprised him in a Scotch with an early h4, and the position looked dangerous. Indeed, the position was close to winning at multiple points for white, but fortunately, he did not capitalize on those opportunities. Finally, on move 24, black managed to castle long (better later than never). Shortly after that, white made the rather questionable 28. Qxh7?? where the queen got trapped immediately, a slightly puzzling mistake but certainly a welcome one.

And so, against all odds, Stukkenjagers delivered a miracle, a resounding 7.5-2.5 victory over one of the league’s strongest teams, securing our place in the Meesterklasse for another year. This wasn’t just luck; this was proof. Proof that we fight for every point, proof that we rise to the occasion, and proof that we earn our place among the best. Who could doubt us now?

Al maanden stond 8 maart bij elke Stukkenjager aangeduid als D-day. 8 maart zou de dag zijn waarop de match van het jaar gespeeld werd. Als De Stukkenjagers hun verblijf in de Meesterklasse wilden verlengen dan moest er absoluut gewonnen worden van Amstelveen. Iedere Stukkenjager had de opdracht begrepen, want ik heb nooit eerder meegemaakt dat de volledige ploeg reeds 10 minuten voor de start aan het bord zat. Vriendinnen, echtgenotes, … hadden ruim op tijd bloemen gekregen om permissie tot spelen te krijgen op internationale vrouwendag. De ploegkapitein had weken gedacht over de tactische opstelling. De hoogste borden moesten een muur opwerpen. Op de onderste borden werd gerekend om de match te winnen.

Foto Frans Peeters https://www.flickr.com/photos/suspeeters/ Volle concentratie en verbetenheid op de 5 eerste borden bij De Stukkenjagers

Remco op bord 10 voerde het meesterplan perfect uit. Slechts 18 zetten had hij nodig om de tegenstander tot opgave te dwingen. Remco buitte het gebrek aan openingskennis van de tegenstander feilloos uit.

Stefan op bord 6 verdubbelde hierop de voorsprong. De tegenstander blunderde onverklaarbaar twee pionnen weg en Stefan had vervolgens weinig moeite om opgave af te dwingen.

Het tactisch plan bleef werken want er volgde nog een derde punt op bord 8 dankzij Sam. De opening was een nerveuze affaire, maar na een fout van de tegenstander in het middenspel liet Sam niet meer los. Sam werkte rustig en beheerst af.

De remise op bord 2 was uiteraard ook een goed resultaat voor de Stukkenjagers. De ploegkapitein had hiervoor uit zijn hoge hoed oud-lid Maurice Peek getoverd die een uitstekende invalbeurt maakte. De lichte druk en sterkste speler van Amstelveen werd vakkundig geneutraliseerd.

Met 3,5 – 0,5 zag het er heel goed uit maar Amstelveen liet zich niet zomaar wegzetten. Sjoerd op bord 9 zat nooit lekker in de partij en het moet gezegd dat zijn tegenstander een heel leuk slot breide aan de partij.

Toen ook bord 1 plots onverwacht moest opgeven, schoot de temperatuur in het lokaal 5 graden omhoog. Bertalan was er kapot van dat hij met zijn laatste zet voor de tijdscontrole zijn stelling had weggegooid. We hebben het allemaal al eens meegemaakt in een scherpe stelling met weinig tijd.

Dus het stond nu 3,5- 2,5 maar erger was dat twee Stukkenjagers dreigden te verliezen terwijl de twee andere borden gelijk stonden. Het degradatiespook stond ons grijzend aan te kijken, maar zover kwam het gelukkig niet. Op bord 5 liet de tegenstander van Nathan de winst liggen op zet 40. Nathan kon afwikkelen naar een lastig toreneindspel dat hij met nauwkeurig spel kon remise houden.

Pas wanneer Luuk op bord 7 ook zijn remise-eindspel kon winnen, werd duidelijk dat de match in het voordeel van De Stukkenjagers zou gaan. Met een passieve verdediging was Luuk er niet doorgeraakt, maar niemand verdedigt graag passief.

Op bord 4 had Nick in het middenspel enkele winstkansen laten liggen. Toen remise voldoende was om de match te winnen, waren die winstkansen bijzaak geworden.

Foto Frans Peeters https://www.flickr.com/photos/suspeeters/ Matchwinnaar Nick Bijlsma die het beslissend halfje scoorde

Als laatste was ikzelf bezig op bord 3. Ik was de enige die de opdracht van een muur opwerpen letterlijk had genomen. Ik haalde nog eens mijn geliefkoosde Hollandse Stonewall boven. Piet probeerde alles om die muur te slopen. Op het eind lukte dat ook, maar hij had toen geen tijd meer over om de winstweg te vinden. Met eeuwig schaak maakte ik een einde aan dit heel geladen degradatieduel.

Eindstand Stukkenjagers 6 – Amstelveen 4

Een reuzenstap naar lijfsbehoud werd er geschreven door Jan Jaap Janse op Schaaksite en ik vond dit een goede titel voor dit verslag. Er zijn nog twee ronden. Ik zal de huid van de beer niet verkopen voor we die geschoten hebben, maar de kaarten liggen goed. Bedankt en proficiat Stukkenjagers !

In de Challengers-groep ging tot vandaag Nederlander Erwin l’Ami los aan kop. Hij nam het vandaag op tegen de getalenteerde Kazach Kazybek Nogerbek. Hij voelde vandaag de hete adem van Aydin Suleymanli en Thai Dai van Nguyen die allebei een halfje achter stonden. Ook mag gezegd worden dat Benjamin Bok nog in de running is en een uitstekend toernooi aan het draaien is. En de vraag was vandaag of Nodirbek Yakubboev met een bloemetje aan het bord zou verschijnen of dat hij tot de tanden gewapend zou zijn met openingsvoorbereiding tegen Arthur Pijpers.

Praggnanandhaa. Foto Lennart Ootes | © Tata Steel Chess Tournament

Masters

Over de partij van Anish van vandaag tegen Wei Yi kan kort samengevat worden. Hij speelde de Petrov met zwart, gooide er een 99,3 nauwkeurigheid uit en eindigde met 1:24:33 op zijn klok. Resultaat, remise.

Een van de spannendste partijen van vandaag was toch wel die van Jorden tegen Gukesh. Zou Jorden dan toch Gukesh zijn eerste nederlaag als wereldkampioen kunnen toebrengen. Vanuit de zogenaamde Charousek variant, ontstond een bijzondere stelling in de opening. Waarbij Jorden al vroeg wat voordeel had kunnen krijgen.

Zwart heeft hier net 12. Pg4? gespeeld. Wit had hier nu initiatief kunnen pakken met 13. e4 dxe4 14. Lxg4 hxg4 15. h5 Lh7 16. h6 met de pointe dat nu wit net e4 heeft gespeeld, nu g5 minder gevaarlijk is om de witte loper in te sluiten op f4. Jorden besloot hier echter voor een zetherhaling te gaan met 12. Lg5 en 13. Lf4. Echter Gukesh zou Gukesh niet zijn als hij in elke stelling verder zou spelen, ongeacht hoe goed of slecht hij nou staat. Een houding die hem al vele punten heeft opgeleverd, maar ook hier had wit nog een plusje.

Jorden besloot echter weer niet voor de break e4 te gaan maar voor 17. 0-0? missende dat na de goede reactie Ph7 van zwart de h4 pion opeens heel kwetsbaar is.

Nadat de h-pionnen hier zijn geruild lijkt zwart er toch beter uit te zijn gekomen. Er is perspectief op de h-lijn, er dreigt een paard naar e4 te komen en de e3 pion is zwak. Vanaf hier ging beide heren wat manoeuvreren met de torens en de paarden tot de volgende stelling op het bord kwam.

Jorden speelde hier het mooie kwaliteitsoffer 34. Txc4! Dit paard stond in de weg en dreigde ook nog eens het goede paard op e5 een keer af te ruilen. Jorden kon hier ook nog even het a7 pionnetje meesnoepen.

Zwart viel hier de dame aan en er is maar één veld veilig hier. Kunt u gokken welk veld dat is? Een tip: Het is dieper berekenen dan alleen Txe5 wat er binnenkort aankomt. Eén verkeerd antwoord kan alvast prijsgegeven worden, want dat is wat Jorden speelde met 39. Da6?. Nu volgde Txe5 40. fxe5 en f4! en wit zit in moeilijkheden.

Gukesh ging hier niet voor Txh3 en een winnend eindspel maar onderschatte hoe veilig de koning naar e4 zou wandelen nadat hij 42. Tb1 speelde hier in plaats van Txh3. De reactie Dxc6 kwam namelijk en nadat Gukesh pakte op b2 liep de koning rustig naar f3 en e4 toe.

Hier kreeg Jorden zelfs weer kans op meer door hier 47. Dg6 te spelen. Hier zou waarschijnlijk 47. … Da8+ 48. d5 e2 49. Dh7+ Kf8 op hebben gevolgd, maar de zet die hier makkelijk over het hoofd te missen is als klapper is de rustige zet 50. Te3 wat alles onder controle houdt en daarna weer van alles dreigt. Jorden speelde echter gelijk 47. Txe3 en toen kwam de dame via a8 en a2 binnen en volgde remise gauw. Een ontzettend spannende partij!

De partij van Max ging lang gelijk op tot hij helaas een onverwachte fout maakte.

In deze stelling dacht hij met 30. Db3? actief te kunnen verdedigen op eventuele aftrekaanvallen op de toren. Maar hij miste de volgende sequence. 30. … Tf6! 31. Txb7 Df5! en de f-lijn valt niet meer te verdedigen.

In deze stelling speelde Fedoseev de beslissende zet. Weet u de prachtige voortzetting te vinden?

Verder wist Prag zijn aanvalspartij overtuigend te winnen van Sarana. Zie het offer hieronder waarmee hij defensie van zwart overhoop gooide.

Wit ging hier voor het ijzersterke 22. Pxa6! en de gehele verdediging viel uit elkaar.

Abdusattorov ging verrassend onderuit tegen Erigaisi. Waardoor we morgen de laatste ronde ingaan met de twee jonge Indiase koplopers. Dat beloofd nog wat te worden.

Challengers

Erwin had vandaag niet veel kansjes tegen Kazybek Nogerbek en onze eindspeltovenaar moest op het einde zelfs heel veel magie gebruiken om het te keepen.

Erwin l’Ami. Foto Lennart Ootes | © Tata Steel Chess Tournament

Hij speelde hier de zet 43. e5? wat tegelijkertijd slecht en goed is. Hij stond al minder, maar objectief gezien is het nu echt verliezend, maar anderzijds als zwart deze pion verkeerd terugslaat heeft wit opeens een blokkade en remise in handen en dus creëerde hij wel praktische kansen hiermee. Aan uw de vraag, op welke manier moet zwart terugslaan op e5? Zwart vond het in ieder geval niet en dus eindigde het in remise. Dit was even handjes knijpen, maar nu blijft de titel nog in zicht.

In de partij van Arthur Pijpers kwam hij met zwart in het nauw toen zijn dame toch wat weinig bewegingsruimte begon te krijgen na de zet 21. Le2

De dame eindigde uiteindelijke op h6 en toen was het wachten tot er op een gegeven moment tactieken in de stelling zouden komen.

Ziet u hoe wit hier kan toeslaan? Zwarts hele stelling viel hier uit elkaar en even later was Arthur zo sportief om zelfs een nog mooier trucje toe te laten om de partij te beëindigen.

Welke prachtige combinatie eindigt de partij in 2 zetten?

Benjamin wist een eindspel met toren + loper tegen toren te grinden. De beslissing viel uiteindelijk pas op de 129e zet. Een paar zetten daarvoor was zijn jonge Indiaase tegenstandster Divya Deshmukh in de fout gegaan.

De enige zet die wit hier kon redden was 128. Kd8. Zwart dreigt op dit moment namelijk Lc6 schaak en dan toren naar de achterste rij. Maar nadat Divya 128. Td1? speelde Bok de kalme zet 128. … Tf2 en de witte toren moet nu een vervelende keuze gaan maken. Mat op de achterste rij is dadelijk niet meer te voorkomen. Dit blijft toch vaak lastig verdedigen voor de toren partij.

Verder in deze groep wonnen Aydin Suleymanli en Thai Dai van Nguyen allebei hun partijen, waardoor de Challengers morgen met drie koplopers de laatste ronde in gaan!