Sjaak Mad, werkt zwart als Sinterklaas.

Het televisieprogramma “Voetbal International” , dat wordt gedragen door Wilfred Genee, Johan Derksen René van der Gijp , Hans Kraay jr en Johan Boskamp, is al enige jaren onmetelijk populair.

Met wedstrijdanalyses doorspekt met kwinkslagen, fantasieopstellingen van het Nederlands elftal en sappige anekdotes over trainers, spelers en arbiters krijgen deze mannen de lachers in de studio en welzeker ook in menig huiskamer moeiteloos op hun hand. Zij schuwen niet in ruige bewoordingen bobo’s en andere voetbalhotemetoten finaal de grond in te boren. Zie hier hoe Derksen en Van der Gijp op bepaald niet elitaire wijze het egocentrische gedrag van bondscoach Louis van Gaal volslagen belachelijk maken. Televisiekijkers blijken massaal van negatieve uitlatingen te smullen. De populariteit van “Voetbal International” is zo groot, dat er zelfs in 2011 de felbegeerde TelevizierRing mee wordt gewonnen!

Het moet toch mogelijk zijn dat de schaaksport meelift op dat succes door een programma te produceren, dat op eenzelfde leest is geschoeid. Hieronder staan lukraak enkele ideetjes, die nog verder uitgewerkt moeten worden.

Vier schakers, vlotjes gekleed in een T-shirtje met een geblokt motief, zitten nonchalant achter een grote schaaktafel. Deze heren, die allen ongetwijfeld een uitstekende opvoeding hebben genoten en normaal gesproken geen onvertogen woord over hun lippen kunnen krijgen, hebben met grote weerzin doch met goed gevolg een cursus gevolgd in ordinair taalgebruik met bruuskeren en schofferen als hoofdvak.

Voor de beheersing van de specialiteiten foeteren, kafferen en schelden hebben zij langdurig stage gelopen bij door de wol geverfde trainers. Zij zien hoe een coach, niet geremd door enige gêne, zijn ongenoegen uit door iemand zonder aanziens des persoons schaamteloos en meedogenloos te beschimpen. Iemand genadeloos aan de schandpaal nagelen met een vleugje humor, verdient verreweg de voorkeur, maar die subtiele aanpak wordt slechts door een enkeling beheerst. Het is daarom alle cursisten sterk aanbevolen om deze beelden te bestuderen, waarop te zien is hoe een gerenommeerde oefenmeester onder barre weersomstandigheden een kalende grenswachter voor joker zet. Na zoveel studie moet het nu geen enkel probleem meer opleveren om met grote regelmaat in “Schaak International” meesters, grootmeesters of bestuurders van de KNSB in woord en gebaar te affronteren.

Zij weten dat onbedaarlijk hard lachen om eigen, liefst schuine grappen een must is. Een stevige klap op de schouder, een ijzeren handgreep in de nek, of een por in de zij mag tijdens het lichtvoetige gesprek evenmin ontbreken. Voor de fijne kneepjes heeft men bij Johan Boskamp een instructieve workshop gevolgd. Hier geeft de aan snacks verslaafde Belgische ex-voetballer een kleine demonstratie, hoe je die vaardigheden het best in praktijk kunt brengen.

In tegenstelling tot voetballers gedragen topschakers zich over het algemeen onberispelijk. Zelfs Bobby Fischer is in 1958 nog echt een vertederend, innemend gentlemenneke van vijftien jaar oud. Beschaafd en een tikkeltje timide verschijnt de teenager op de Amerikaanse televisie. In het programma “I’ve Got a Secret” onthult Bobby het geheim dat hij sinds zijn zesde levensjaar bij zich draagt: hij schaakt!

Gelukkig laat het wonderkind al gauw zijn bescheidenheid varen. Hij beseft dat extreem gedrag meer tot de verbeelding spreekt dan ingetogenheid. In zijn WK-match tegen Boris Spassky in 1972 haalt de superschaker moeiteloos wekenlang met zijn rare fratsen de voorpagina van iedere krant. Miljoenen mensen liggen onder de tafel van het lachen als zij op het NOS-journaal zien hoe deze geniale “gek” zijn leunstoel vanuit New York laat overvliegen naar Reykjavik. Opnieuw een ultiem bewijs dat mensen smullen van afwijkend gedrag.

Veel tijd zal dan ook besteed moeten worden aan het struinen op Youtube om compromitterende beelden van al dan niet bekende schakers op te sporen.

Grove blunders op de 64 velden, zoals deze, mogen in “Schaak International” slechts sporadisch worden vertoond, aangezien de kans aanzienlijk groot is, dat Jan met de pet massaal gaat zappen, een koud pilsje uit de koelkast trekt of zijn blaas ledigt in het urinoir.

Kijkers mogen behalve vragen ook korte humoristische schaakfilmpjes inzenden.

Deze videootjes zullen ontegenzeglijk voor de nodige hilariteit zorgen.

Klik hier bijvoorbeeld eens voor een zeer curieuze simultaanseance.

Tijdens de talkshow kijken op een levensgroot schaakbord beeldschone blondines en aantrekkelijke brunettes met een wit of zwart kroontje op het hoofd verleidelijk en aldoor lachend in de camera. Kushandjes zijn niet van de lucht. Aan het eind van de uitzending mogen de tv-kijkers stemmen op het mooiste stuk. De winnares mag met een prins naar keuze een ritje maken op een wit paard, waarna de nacht romantisch wordt doorgebracht in een kasteeltoren langs de A1.

Over de muziekkeuze wordt nog volop nagedacht. Suggesties zijn welkom!

Voor de eerste uitzending is Elsje de Wijn benaderd om in de studio haar hit uit de jaren zeventig te komen zingen. Ze heeft de uitnodiging al geaccepteerd en zegde spontaan toe haar opdringerige vriend Karel met zijn rooie haar en opvallende zwarte bril voor de show mee te nemen.

Ik heb intussen al contact opgenomen met media tycoon John de Mol. Hij is razend enthousiast. Wij zijn er inmiddels heilig van overtuigd dat in de nabije toekomst, oktober 2016 is onze streefdatum, Mies Bouwman de TelevizierRing in een bomvolle schaakarena op dezelfde enthousiaste wijze zal uitreiken, zoals zij dat deed in 2011.

“Zo leuk, zo leuk! De winnaar met honderd procent van de stemmen is ……

“SCHAAK INTERNATIONAL”, waarna een oorverdovend gejuich opklinkt.

Wie alvast in de stemming wil komen, kan hier enkele sfeervolle beelden bekijken.

Het enige verschil zal zijn, dat de grasmat is vervangen door de schaakmat!

Platvloerse groeten,

Sjaak Mad

Op verjaardagspartijtjes is Cor vaak het onderwerp van gesprek. We zijn het er dan roerend in de koffie over eens dat het tijdens zijn puberteitsjaren al mis loopt.

Bij een rijke landbouwer, waar hij als broekie vakantiewerk verricht, pikt hij regelmatig een graantje mee.

Achter de hooimijt probeert Cor het hart te stelen van Drieka, de struise dochter van zijn werkgever.

Een poging die gedoemd is te mislukken. Wijd en zijd staat deze deerne immers bekend als een harteloze boerenmeid.

Op achttienjarige leeftijd wordt Cor op medische gronden afgekeurd voor de militaire dienst. De arts constateert dat de jongeman holle vaten, een leeg hoofd, een grote bek , lange tenen en extreem lange vingers heeft.

“Bovendien”, zo staat in het medisch dossier te lezen, “heeft Cor H. losse handjes, waarin grote gaten zitten.

Hij heeft niets onder de knie, maar des te meer achter de ellebogen.” Na het onderzoek mist de geneesheer zijn stethoscoop en drie voortanden.

Aan het begin van deze maand valt er tot mijn grote schrik een brief van Cor op mijn deurmat.

Uitvoerig en met veel branie beschrijft hij zijn leven achter de tralies.

“Het leven hier in de gevangenis is geweldig! Elke morgen ontbijt op bed, ’s middags lekker sporten of een kaartje leggen met de penoze en ’s avonds onder het genot van een drankje naar een videootje gluren. Nee, de roomservice is hier beter dan in hotel Krasnapolsky te Amsterdam. Er zijn mensen die een moord doen om hier binnen te komen!”

Staatssecretaris Teeven krijgt dan ook uit dankbaarheid een gouden bezuinigingstip.

“Beste Fred, stuur alle bewakers, inclusief de directeur met vervroegd pensioen, want er is hier geen haar op een boevenhoofd die aan ontsnappen denkt!”

Ondanks zijn Luilekkerlandbestaan in de nor is mijn neef niet geheel tevreden:

“Toch mis ik iets. Tijdens mijn detentie heb ik kennis gemaakt met het edele schaakspel.

Het slaan van een stuk, in het bijzonder de dame, trekt mij erg aan.

Hier in de petoet heb ik echter geen enkele tegenstand. Graag zou ik met jou eens een partijtje op niveau willen spelen. Zou je daartoe bereid zijn?”

Niet om mijn neef te plezieren, maar meer om mijn nieuwsgierigheid te bevredigen, zeg ik hem toe op de uitnodiging in te gaan onder voorwaarde dat ik mij mag vermommen; ik heb immers een reputatie hoog te houden! Die toezegging is voor Cor geen enkel probleem.

Op een regenachtige donderdag is het zover. Ik heb mij verkleed als Olga Lowina, een zangeres die in het midden van de vorige eeuw furore maakt met jodelen. Ikzelf heb mij die specialiteit eigengemaakt, als ik op een kwade dag met mijn vingers tussen de liftdeuren kom, maar dat terzijde. Nadat ik mij bij de balie heb aangemeld, word ik door een hoffelijke cipier naar de recreatiezaal gebracht. In een duister hoekje speelt Cor een schaakpotje tegen C.V., een huurmoordenaar

die al diverse liquidaties op zijn cv heeft staan. Een aantal gevangenen staat geboeid toe te kijken. Ik meng me tussen het publiek en zie hoe Cor korte metten maakt met zijn opponent. Deze legt met zichtbaar genoegen zijn koning om! Met een schuin oog heeft mijn neef mij al opgemerkt.

“Dag schatje”, zegt hij vriendelijk en kust me hartstochtelijk op beide wangen. Onmiddellijk na deze kleffe begroeting stelt hij de stukken in de beginstand op en verzoekt mij plaats te nemen achter het schaakbord.

Dit partijtje kan de bajesklanten gestolen worden. Hun begerige blikken zijn op mijn weelderige boezem gericht.

Ik voel me daar erg ongemakkelijk bij. Om snel uit deze precaire situatie te geraken, laat ik expres mijn dame instaan . Met een enorme mep slaat hij het stuk van het bord. Binnen tien zetten is het pleit beslecht.

“De buit is binnen!”, schreeuwt hij en kijkt triomfantelijk om zich heen.

“Prima gespeeld, Cor”, lieg ik zonder blikken of blozen, “maar helaas moet ik er weer vandoor.

Ik heb ook nog een kat in de bak!”

Met drie zoenen, die klinken als pistoolschoten, nemen we afscheid.

De geschrokken cipier snelt toe en doet mij uitgeleide.

“Hoe lang moet Cor nog zitten?”, vraag ik hem belangstellend.

“Wegens goed gedrag komt hij vervroegd op vrije voeten. Nog een maandje, mevrouw Lowina”, zegt hij met een vette knipoog, “en dan kunt u weer naar hartenlust jodelen!”

Groetelatitie,

Sjaak Mad.