Foto Yvonne van Santen

Toen ik (Sjoerd van Roon) grapte naar Luuk (Baselmans) dat we gingen lijden in Leiden, zei hij dat we misschien wel konden leiden in Leiden. Ik had toen meteen besloten dat dit de titel werd, omdat we dan voor zowel bij winst als verlies een leuke titel hebben. Een 5-5-gelijkspel is echter niet besproken dus dan maar gewoon een woord verzinnen en de rest wel zien. LSG uit Leiden is een sterk team dat bovenin meedraait en nog niets heeft verloren dus we hadden flink wat werk te verrichten om mee te kunnen doen in deze wedstrijd. Maar goed, vorig jaar waren we dichtbij een gelijkspel (het werd uiteindelijk 4,5-5,5 nederlaag) wisten we dat alles mogelijk was.

De partijen worden in chronologische volgorde besproken, waarvan één in het Engels zodat de betrokken speler dit zelf ook gewoon kan lezen.

Joppe Raats mocht het opnemen tegen IM Jelmer Jens. In zijn partij kwam het Italiaans op het bord en gaf hij het loperpaar op om spel op de koningsvleugel te krijgen. Er zijn stellingen in het Italiaans waar dit idee gebruikt wordt, maar in de partij werd de zwarte koning zelf zwak.  Jelmer speelde vanaf dit punt vrijwel foutloos en hij kreeg het veld mooie f5 in handen. Dit veld bleef belangrijk en de druk werd de zwartspeler uiteindelijk teveel.

De auteur voor de partij, genietend van een kibbeling (Foto Henk Jan Beukema)

Zelf speelde ik tegen IM Thomas Willemze. Na een ietwat incorrecte opening van mij (kijk eens naar 13… f5 waarna wit een stuk moet geven omdat hij met …f4 anders de andere loper insluit) heb ik meer dan 40 minuten naar de stelling zitten kijken dat ik dit toch niet zo hadden moeten toelaten, maar wel compensatie had. Het grappige was dat ik later hoorde dat de meeste van mijn teamgenoten wel vertrouwen hadden in mij met de witte stelling. De verdediging …Kf7 voelde fout aan maar geeft zwart voordeel, zoals de engine na afloop aangaf. Maar nadat de koning naar d8 was gegaan, werd het heel moeilijk voor zwart om te spelen, waardoor we ook in de analyse weinig goede varianten zagen voor zwart. Na …Dxd4 (uit angst voor een pionnenstorm) wordt de witte aanval te sterk voor een mens te verdedigen en kan wit druk blijven zetten, wat leidde(n) (leuk, nog een spelling) tot een winst.

FM Oleksandr Dovgaliuk played a beautiful game against IM Mark van de Werf. What I did not realise when I was watching their game is the fact they were following theory. Black is a bit better, they have the bishop pair, and White doesn’t have enough attack to completely compensate for that. But the position remains very difficult to play for both players, because Black quickly chose the wrong way to play with …Kd8. What follows, is a series of tactics in where Black seems to hold thanks to Qd5, threatening mate. Intuition might tell you that Black is fine, since taking on c6 is bad because Blacks defends f6, but the problem is that White can take whenever they like. This leads to an endgame with a clear advantage for Oleksandr which he didn’t let go.

De stelling van IM Stefan Beukema lijkt een tijdje in balans maar wit (IM Dharma Tijam) heeft wel steeds wat voordeeltjes. Net dat beetje voordeel in activiteit en net de betere pionnenstructuur lijkt zich steeds meer uit te breiden. Hoewel ik er niet aan twijfel dat Stefan het zijn tegenstander nog moeilijk kan maken, is het in de eindstelling wel verloren waarin hij geen zet meer kan bedenken en de tijd vergeet (vlag dus).

Met de stand 2-2 komt Sam Baselmans met een glimlach naar binnen. Hij heeft een mooie aanval opgezet en wist zelfs beide lopers te offeren, hoewel ze allebei niet werden aangenomen. Bij de eerste kan wit de schade beperken doordat hij na pionverlies de zwarte aanval redelijk ophoudt, hoewel het natuurlijk wel eng lijkt en zwart in ieder eindspel enorm voordeel heeft met de pion op e5. Bij het tweede offer is het te laat en hierna maakt Sam het netjes af.

Ook FM Helmut Froeyman komt met goed nieuws terug; hij heeft gewonnen! Niet slecht tegen een van de sterkste spelers van LSG: GM Arthur Pijpers. De partij is dusdanig moeilijk dat een inhoudelijke analyse met engine er geen eer aan doet. Want zelfs met de engine heb ik nog steeds moeite met meerdere concepten in de partij. Beide spelers hebben erg goed gespeeld, zeker als je beseft dat na 27. Dh6 beide spelers op 5 min zaten.

CM Remco Sprangers gaat een zijvariant in het Schots in tegen IM Jan Willem de Jong en offert creatief een pion, waarna ik zelf dacht dat hij wel goed stond. Hoewel de engine minder fan is weet hij de partij weer terug te halen naar een gelijke stelling, krijgt zwart na het niet afruilen van alle torens toch weer initiatief wat zich uitbouwt tot een koningsaanval waarna zwart een stuk wint (hoewel ook het niet toestaan van Dxa4 niet voldoende was geweest)

Toen was het een flinke tijd stil. De laatste partijen waren nog bezig, en het stond 4-3 voor ons. Helemaal niet slecht maar voor een goede uitslag heb je dan toch dat extra punt nodig.

IM Herman Grooten was daarvan als eerste van de drie klaar. Hij verloor in de opening het loperpaar, iets dat niet meteen verliest maar je wel daarna de rest van de partij tegen aan zit te hikken. Het plan van e5 om de loperlijn te blokkeren is in concept goed maar na 25…fxe5?? komt er een nieuwe diagonaal voor de loper vrij. Dit geeft IM Edwin van Haastert voldoende activiteit naar een voordelig eindspel af te ruilen waarin die het netjes afmaakt. In de analyse toont Herman aan dat wit na 25…Pe5! niet zoveel kan uitrichten.

FM Nick Bijlsma is een flink lange tijd aan het pushen tegen IM Michiel Bosman. Het hele middenspel heeft wit een voordeeltje, maar niet voldoende om zomaar te winnen. Er blijft echter gepusht worden wat leidt tot een interessant dame eindspel. Als teamgenoot was het al eng, vanwege de kansen op eeuwig schaak, dus dan is het als speler al helemaal moeilijk je hoofd cool te houden. Dit lukt echter wel en Nick weet dit dame eindspel te winnen. Maar er was één momentje dat zwart een remisekans had, waarvoor ik de lezer vraag na zet 80 te gaan, direct na de promotie van wit (79. h7-h8D? waar het tussenschaak 79. Df7+! wel had gewonnen). U mag proberen dit te vinden (natuurlijk is het voor de spelers veel moeilijker; die krijgen immers niet te weten wanneer er in dit 40-zetten-durende dame-eindspel wél eeuwig schaak is).

FM Luuk Baselmans speelde met zwart tegen GM Jan Smeets, wat natuurlijk een enorme klus is. De witspeler lijkt ook iets voorbereid te hebben, aangezien deze set-up tegen het Frans niet de meeste gebruikelijke is. Echter ervaart zwart geen problemen tot 15…La6 waar de gespeelde tactiek het beste was voor beide spelers. Dit houdt in dat Luuk vanaf dit moment een toren en een pion heeft voor twee stukken. Tegenwoordig wordt er al vroeg verteld tegen kinderen dat deze waardes niet gelijk aan elkaar zijn. De onmogelijke klus dit remise te houden, wordt bijna behaald, maar zwart moet de zet …f6 op zet 48 spelen. Met een engine allemaal leuk bedacht, maar het lijkt de pion op e6 enorm te verzwakken. Ook zou je kunnen zeggen dat je wit moet laten forceren in plaats van dit zelf te doen. Hierna krijgt wit hierna teveel activiteit, hoewel zwart het blijft proberen (wat ook is gebeurd). Dat blijkt uiteindelijk onvoldoende te zijn.

Foto Yvonne van Santen

De uitslag, 5-5, is weer een uitstekende teamprestatie! Er hadden veel partijen anders kunnen lopen, maar dat heb je gauw met 10 besliste partijen en 0 remises. Het was een spannende wedstrijd en we kunnen wel stellen dat we erg tevreden zijn over het verloop van dit seizoen. Degradatie voor ons lijkt nu niet meer mogelijk!

Persoonlijke uitslagen:

Stefan zijn partij heb ik niet zoveel naar gekeken. Hij was redelijk snel klaar met remise.

Ons voordat we samen deze reis hebben beleeft

Het is vast goed gespeeld ofzo. Wel is hij gebleven voor het gezamenlijk diner wat heel gezellig was. Samen hadden wij een mooi dessert besteld. Terwijl we samen dit dessert lepelden, voelde het alsof de wereld even stil stond. Stefan en ik, zittend naast elkaar, deelden meer dan alleen een stuk taart – we deelden een moment van echte verbondenheid. Elke hap was doordrenkt met gelach, blikken die net iets langer duurden, en het simpele plezier van iets lekkers delen met iemand die je dierbaar is. Het was niet zomaar een toetje; het was een klein ritueel dat ons dichter bij elkaar bracht, alsof de zoetheid ervan een brug sloeg tussen onze harten.

Daarna was Erik klaar. In een agressieve stelling is het moeilijk te spelen met een koning in het midden, waarna Lars sterk het initiatief pakte en niet meer losliet, en na Da6 was het niet meer te houden.

Dit waren Erik’s eigen woorden naar Luuk:
‘ik wilde eigenlijk het Hippo systeem proberen, maar na Le3 zag ik na h6 mijn tegenstander in gedachte al met veel plezier h4-h5 doen, om dan na g5, op het juiste moment mijn stelling kapot te maken met f4! (Ik denk dat dat ook de manier was waarop jij mij de laatste keer in het nijlpaardensysteem verslagen hebt, misschien wel een weerlegging!) Dus ik besloot na Le3 in plaats daarvan creatief te worden in een geimproviseerde Pirc! Maar wat bleek nu,… mijn tegenstander bleek wat ik terplaatse bedacht, op zijn zwartreportware te hebben! (i.p.v mijn b5 speelt hij daar c5!) Kortom crushing nederlaag, maar wel leerzame analyse! Mijn c5 was waarschijnlijk de beslissende fout, ik had daar e5 moeten spelen, om zijn e5 te verhinderenen.’

Bertalan was ook vrij snel klaar wat indrukwekkend was omdat hij met zwart tegen de Sterke Xander Wemmers zat en dat wist te winnen. Hij heeft weer (zoals hij vaker heeft gedaan dit seizoen) laten zien dat hij erg sterk spel met zich meeneemt. Hij kent zijn openingen goed, maar durft ook creatief te zijn wanneer het nodig is. Tijdens dit seizoen heeft hij meerdere sterke spelers verslagen, en ik heb hierbij geen twijfel dat FM in de buurt is.

Zelf moest ik het opnemen tegen Kobe Smeets, een sterke jeugdspeler. Ik had hem niet verwacht, en mijn langzame openingszetten lieten dat blijken. Wist wel wat te bereiken en na wat kleine foutjes van zwart zat er voordeel in. Dit was wel moeilijk te realiseren omdat ik het winstplan na Te5 niet helemaal gevonden kreeg. Kobe bleef dit netjes verdedigen en had met me …28 o-o getruct. Gelukkig had ik nog steeds activiteit en kon ik in de slotfase met een trucje de partij binnenhalen.

(negeer de ? en !, kwamen denk ik van chess.com)

Joppe had een hele moeilijke stelling waarin het mij niet de hele tijd duidelijk was wie er beter stond, aangezien alles bij beide kanten onder vuur lag. Maar dit werd gaandeweg steeds duidelijker toen het vuur geblust was en Joppe een kleine kwaliteit voorstaat. Hij heeft dit netjes afgemaakt en heeft zich dit seizoen super goed herpakt.

Helmut heeft een sterke partij gespeeld tegen Niels Ondersteijn. Hij heeft zelf veel commentaar gegeven die je in de partij kan zien, maar hij heeft goede kansen gehad voor partijwinst, die allemaal erg moeilijk te realiseren waren. hij heeft dit seizoen erg sterk spel laten zien, en hoewel ik normaliter grappen zou maken over het aantal remises, is dit toch indrukwekkend als je tegenstanders als Warmerdam op een halfje hebt gehouden.

Xiheng maakt op een 11-jarige leeftijd een debut in de meesterklasse, en niet zonder resultaat! Wat startte als een mooie leerervaring werd een interessante partij waarin beide kleuren op momenten kansen hadden op een betere speelstelling, wat uitkwam op remise. Een super resultaat en we zullen met interesse kijken hoe zijn schaakspel nog verder vooruit gaat.

Ook viel César weer in en hij stond weer erg goed met minder tijd (zoals dit vaker gaat). Hij bleef echter wel in controle over de partij dus toen het ‘mis’ ging mede door tijdnood bleef er een remise eindspel over. Hoewel er meer in zat geen slecht resultaat

Bij Sam leek het de hele tijd gelijkop te gaan. Wit begint sterk, en staat na Db7 wat beter, maar dit uitspelen is erg lastig. De engineline “ja, pak gewoon op f6, boeit die G-lijn?” is niet erg natuurlijk voor de mens. Toen kwamen er wat tactische afwikkelingen en dit ging door naar een eindspel. Dit eindspel blijkt echter lastig voor wit omdat de witte loper heeft dan het zwarte paard, waardoor een pion voorstaan gelijk betekent, en een fout plan voor wit verlies.

Luuk was als laatste nog bezig tegen Hugo Ten Hertog. Hugo kreeg in de opening een strategisch voordeel en hoewel Luuk dit een lange tijd heeft kunnen verdedigen, kwamen er steeds meer problemen in de zwarte stelling en was het uiteindelijk niet meer houdbaar. Maar dit maakt zijn seizoen niet slechter. Naast dat hij zich hard heeft ingezet als teamcaptain, en hij vanuit KNSB boze mailtjes kreeg als anderen hun partijen niet op tijd inleverden en soms dingen moest overnemen buiten zijn taak als teamcaptain (hij wilde zelfs dit verslag nog erbij schrijven om niemand hierin te verplichten) heeft hij naast dat alles ook nog een IM norm gehaald! Een erg geslaagd seizoen.

Al met al was dit een leuk seizoen. We hebben plezier gemaakt, gelachen, en tot onze verbazing, aardig wat puntjes gepakt tegen teams waar wat dat niet tegen durften te dromen. Ik ben benieuwd wat de toekomst ons zal brengen, en volgend jaar zullen we weer proberen te handhaven binnen een nieuw speelveld. Ook werd het 2e kampioen, gefeliciteerd!

(partijen zijn van Lichess, als er in de partij staat dat iets wel of niet goed is, is dat niet per se mijn mening)

Bij Joppe ging het een tijdje gelijk op, maar wit kreeg ineens erg veel ruimte op de damevleugel en het plan ph5-f4 was in deze stelling niet de beste optie. Spaanse theorie is natuurlijk sowieso lastig en dat bleek daarna weer; er kwam een tactische wending in waar hij niet goed uitkwam, waarna het eigenlijk meteen klaar is.

Helmut stond een tijdje prima tegen een versnelde draak, maar dit is altijd lastig doorpushen. Hierin werd veel tijd gebruikt, waardoor er daarna niet veel over was voor een erg gecompliceerde stelling met veel tactiek. Vervolgens een kwaliteit achter met moeilijke speelkansen, maar met 1 minuut zien dat je 35.Dd1 moet spelen en Db2+ moet toelaten om nog iets van kansen te hebben, was niet te doen.

De partij van Bob begon erg goed: meteen goede stelling vanaf de opening. voorzetten was lastig, en op 12.d5 lijkt het alsof Lxd5 geen problemen met zich meebrengt. Op de Lichess master database is deze stelling vijf keer bereikt, en alle keren speelde zwart dus Lxd5. Dit verliest gewoon een stuk: exd6 Lxd6 Lxd6 Dxd6 Le4! met een penning en c4 gaat komen. Bob komt vervolgens alsnog gewonnen te staan, maar speelt net de verkeerde damezet die het verschil tussen winst en verlies is. Vervolgens laat Lennert een goede truc zien om het af te maken.

Ok, even niet over verlies. Hier is een remise:

Ok, weer terug naar verlies. Tegen een GM is het altijd moeilijk. Sam probeert het mooi met een stukoffer, waarvan ik achteraf vroeg hoe goed het was. Zijn antwoord: goede kansen als je tegenstander niet speelt als een supercomputer. Helaas speelde Fridman ongeveer de hele partij als een supercomputer.

Wout, die het erg goed doet dit seizoen, speelde voor het eerst in het 1e. Ondanks een flinke ratingachterstand speelde hij goed mee met zijn tegenstander. Ook hier waren de plannen erg lastig te vinden voor zwart; 19.d4 is niet echt makkelijk te vinden. Tuurlijk, met een engine kunnen we stellen dat het een loperlijn lopend en dat d5 vast kwam te staan. Maar zonder dat lijkt het gewoon alsof je een pion offert voor niets. Helaas werd het hard bestraft en werd de enge pion op h6 hem uiteindelijk toch teveel.

Hoewel ik graag zou zeggen dat Stefan weer zat te schuiven, was het erg moeilijk hier doorheen te komen. Na een leuke truc in de opening zou je denken dat je misschien gewoon wat stukken ruilt en dan een voordelig eindspel kunt uitspelen. Dit bleek echter erg moeilijk te zijn, en credits naar wit: na het pionverlies wordt de stelling sterk dichtgehouden.

Luuk stond al snel lekker, maar er lijkt behoorlijk wat theorie in te zitten, en vervolgens is een winstplan vinden voor wit een pittige klus. Gezien de tegenstander geen slecht resultaat.

Remco speelt de hele partij op een mindere stelling. Vanaf de opening niet echt wat je wilt en het leek steeds erger te gaan. Hij kwam echter terug, maar moet wel in tijdnood op en neer gaan met stukken. Hij gaat echter voor een tactische wending die te veel pionnen kost

Als je teamleider achteraf zegt dat hij het niet snapte hoe ik zo slecht kon staan met wit op zet 15, is dat vervelend. Als ik zelf op zet 16 exact dezelfde gedachte had, is dit een probleem. Weet het nog naar goede, maar nog steeds moeilijke, remisekansen te halen, maar mis dat ik helemaal niet zo torens mag ruilen omdat zelfs met ongelijke lopers ik op 3 tegen 1 kom, wat duidelijk verloren was (in tegenstelling tot 2 tegen 0)

8,5-1,5, tja het is gebeurd, maar we zijn er niet blij mee. Wel een leuke dag gehad, en met Luuk en Bertalen afgesloten met een Italiaan (eten, niet de opening) ik zou foto’s laten zien maar drie gasten denken daar helaas niet zo snel aan.

Beeld uit de wedstrijd Zukertort/Amstelveen – Stukkenjagers

Dan de partijen, bordnummer oplopend:

Erwin Kalle speelde tegen Fitzgerald Krudde. Erwin kwam iets minder uit de opening waarna terugvechten moeilijk wordt. Vervolgens krijgt Fitzgerald wat strategische voordeeltjes die werden uitgebouwd, wat uiteindelijk teveel werd.

Tommy Grooten nam het op tegen Martijn van der Eijk. Hij speelde heel vroeg in de partij een stukoffer waar ik op 12-jarige leeftijd jaloers op zou zijn. Helaas betekent dit niet dat het een goed offer is en wit staat eigenlijk gewoon een stuk achter. Daarna zoveel druk weten te zetten dat er ineens een stuk meer mogelijk leek, waaronder een gemiste winnende zet! Helaas de winst gemist maar het was dichtbij.

Lijkt niet heel goed te gaan zo, en mijn partij, tegen Stan van Gisbergen, verliep niet veel beter. Iets te passief in de opening, maar de grote fout was 13…Pe4? in plaats van het eerdere plan, Txc3, waar ik vanaf stapte. Daarna wordt het allemaal heel vervelend, en moet zwart vrij sterk spelen nog iets te willen doen. Dit gebeurde helaas niet en de partij was snel klaar.

De auteur van dit verslag, Sjoerd van Roon, achter de zwarte stukken, tegenstander Stan van Gisbergen komt net aanlopen.

Nick Bijlsma, die tegen Conor O’Donnell speelde, had een zware klus voor de boeg. Een 2700 TPR in de meesterklasse zegt zeker iets over hoe moeilijk het zou gaan worden, Maar Nick trekt zich daar niets van aan. Hij weet het loperpaar te winnen en vervolgens kiest zwart ervoor een kwaliteit weg te geven om niet een te passieve stelling in te gaan. Hoewel er daarna nog tegenkansen zijn, weet Nick dit te winnen.

Bob Jansen-Florian Jacobs. Als Bob een partij speelt heb ik vaak na een zet of 10 geen idee meer wie er beter staat. Deze partij was geen exceptie. Na een flink gevecht in het middelspel, ontstaat er een ingewikkeld eindspel waarin Bob beter lijkt te staat, en dit ook uiteindelijk omtovert tot winst.

Luuk Baselmans nam het op tegen Arthur de winter. Nadat Luuk Arthur verrast in de opening komt er een ingewikkelde, tactische stelling op het bord. Beide spelers verrassen elkaar met hun zetten en Luuk besluit er wat stukken tegenaan te gooien, wat hem een hele sterke stelling geeft die hij uiteindelijk wint.

Achteraan Luuk Baselmans (links) tegen Arthur de Winter. Vooraan Piet Peelen.

Stefan Beukema speelde tegen Piet Beelen. Fantastische partij, zag weinig fouten. Erg sterk gespeeld.

Helmut Froeyman viel vandaag in en had duidelijk goed voorbereid op wat er mogelijk op het bord kon komen. Hij wist dit tegen Robert Ris duidelijk te laten zien. Wist hoe de stelling in elkaar zat en kon dankzij dit goede stellingsbegrip vrij goed inschatten welke ideeën gebruikt konden worden in de stelling en speelt hier netjes mee. Robert kiest mede hierdoor voor een stukoffer wat uiteindelijk goed uitpakte voor Helmut.

Na afloop komt Helmut nog met de volgende aanvulling: “Desalniettemin wil ik een kleine verduidelijking nog maken om misverstanden te vermijden. Ik schreef in mijn commentaar dat ik de stelling nog tot de 13de zet kende maar dat was niet omwille van een goede voorbereiding. Ik herinnerde mij van een online blitzpartijtje op lichess dat ik 2 jaar geleden had gespeeld dat c4-c5 in een gelijkaardige stelling een goede anti-dote is tegen Dc7 en dacht waarom niet ook hier proberen. Tijdens de partij kon ik mij totaal niet meer herinneren hoe het precies verder moest in de hoofdlijn maar Robert week gelukkig voor mij eerder af misschien omdat hij ook onterecht meende dat ik de opening goed had voorbereid (wat dus helemaal niet het geval was)”.

Herman Grooten-Sybolt Strating. Deze partij duurde het langst, en leek snel vervelend te zijn voor zwart. Na …Kf8 moet zwart hard zijn best doen terug te vechten, wat er ook gebeurde. Ondanks dat was er in de analyse nog een remise gevonden. Weer uit een verloren stelling, zou dit in de familie liggen?

Voor de oplettende lezer, dit maakt 4,5-4,5! Spannend! Oh, dit artikel is 3 dagen later uit dan de uitslag…

Sam Baselmans speelde tegen Sander Los en speelde een goed voordeeltje uit vanuit de opening (en laat mooi zien dat loperpaar misschien niet altijd een voordeel is). Met voldoende tijd die Sam hier duidelijk heeft omdat zwart veel moeite heeft uit de knoop te komen speelt Sam een winnende aanval uit.

Sam Baselmans (links) en Sander Los aan het begin van hun partij.

Dit maakt onze eerste winst dit jaar, wat erg leuk is voor het team. We zullen zien wat ons de laatste ronden te wachten staat, de standen zijn nog niet uitgespeeld. Volgende keer nemen we het op tegen Charlois/Europoort. Hopen dat we als team minder fouten zullen maken dan ik waarschijnlijk heb gemaakt in dit verslag en dan komt alles goed.

De persoonlijke uitslagen:

(Alle foto’s zijn van Yvonne van Santen)