Masters

Voor velen zal de blik zijn gericht op de partij tussen koploper Nodirbek Abdusattorov en Anish Giri. In de eerste plaats omdat Abdusattorov deze ronde inging als onbetwiste koploper met een ijzersterke score van 5.5 uit 7 en met een vol punt voorsprong op zijn naaste achtervolger, landgenoot Javokhir Sindarov. In de tweede plaats omdat in Wijk aan Zee de laatste jaren de ogen onwillekeurig gericht zijn op onze landgenoot en oud-toernooiwinnaar, temeer omdat hij in de vorige ronde met vaste hand wereldkampioen Gukesh terugwees. Vandaag tekende zich al vroeg een scherpe strijd af in de Ragozin (we komen erin op zet 12, Giri speelt met zwart):

Een stelling is ontstaan waarin Giri de lange-termijn-veiligheid van zijn koning heeft geofferd om te proberen zijn ruimte op de koningsvleugel te vergroten. Een maximalistische aanpak waarvan de zwartspeler zich al eerder had bediend in een partij tegen niemand minder dan Magnus Carlsen, die hij toen uiteindelijk ook zou winnen. Zwart dreigt hier acuut f4 te spelen met loperwinst, een dreiging die de Oezbeek pareerde met 13 Pf3 waarna zwart geleidelijk zijn pionnenwals in beweging zette met: 13.. f4 14. Lc1 0-0 (zolang de koningsvleugel niet open komt staat de koning hier prima) 15. Tb5 g4 waarna niet al te veel later de volgende stelling ontstond, die een scharnierpunt in de partij zou blijken:

Zwart heeft maximaal ruimte gepakt, het paard op h4 staat toch een beetje aangekrant op h4 met voorlopig weinig toekomst, en de meeste stukken staan nog op hun startveld. Daar staat tegenover: als wit erin slaagt om de zwarte pionnen op de koningsvleugel te ondermijnen, zakt zwart met zijn zwakke koning en de open h-lijn waarschijnlijk door het ijs. Wit speelde hier de zet 20. Dd3, en dat blijkt een ongelukkige zet te zijn. Het globale idee zal misschien zijn geweest om vroeg of laat de koning naar de damevleugel te dirigeren, een keer e4 te spelen, en te hopen dat zwart in de tussentijd niet veel wezenlijks kan creëren. Het blijkt echter een belangrijk tempoverlies te zijn, waardoor zwart in de praktijk niet meer onder de verstikkende druk van de pion op f3 vandaan kwam. Giri speelde vervolgens een partij uit één stuk, en toen Abdusattorov bij het enige rimpeltje zijn kans niet greep, maakte de zwartspeler het op een even instructieve als fraaie manier uit:

Een belangrijke overwinning van Giri, die daarmee de spanning bovenin het toernooi weer wat terugbrengt, terugkomt op 50%, en de schwung in het toernooi lijkt te hebben teruggevonden. Nog zo’n partij die ik voor een groot deel moeilijk vond te doorzien, was die tussen Hans Moke Niemann en Jorden van Foreest. Via zetverwisseling kwamen beide spelers in de Sveshnikov terecht waarin Jorden verraste met een nog weinig gespeeld pionoffer in de vorm van 16.. Lf4:

Zwart rekent erop dat wit vroeg of laat de loper slaat en daarmee de pion op e5 wint, maar hoopt compensatie te putten uit het feit dat de witte koning geen prettig heenkomen heeft. Praktische compensatie is er op zijn minst. Niemann ontwikkelde zijn stelling echter op gezonde wijze door, rokeerde lang, en logischerwijs besloot Jorden daar de aanval te openen. De stelling bereikte hier een kritiek punt:

Zwarts plan is duidelijk, a3 spelen en compensatie putten uit de permanente zwakte van de zwarte velden rond de witte koning. Wit heeft verschillende manieren om hierop te reageren, maar het meest logische lijkt om de aanstaande dreiging van a3 gevolgd door Db2 mat voor te zijn (te meer om als wit na a3 te kunnen antwoorden met b3). Daar zijn drie redelijke opties voor: Td2, Df2 en Dh2. Het antwoord is beter te begrijpen als we een klein stukje van de partijvoortzetting volgen: 27. Dh2 h5 28. gxh5 a3 29. b3 f5!

Heel kort door de bocht zou je kunnen stellen dat de kracht van de zwarte compensatie voor een aardig deel voortvloeit uit de ijzersterke dame op e5. Wit zou graag dameruil willen afdwingen met Pg2, ware het niet dat dat niet zo’n goede zet is vanwege Db2#. Stel je nu voor dat de witte dame nog op g3 staat en de toren op d2, dan werkt Pg2 wel en houdt wit zijn pion meer. Zwart heeft natuurlijk nog alternatieven, maar zoals in de partijvoortzetting kwamen al Jordens stukken tot leven, en hoewel het nog bijzonder ingewikkeld was, werd de balans niet meer wezenlijk verstoord.

In de andere partijen minstens zoveel spektakel. Hoewel, bij Keymer-Sindarov leek het daar wel even op toen Sindarov met een snelle opmars van de h-pion kwam. Toen echter beide spelers kort waren gerokeerd, en er een soort symmetrisch Engels zonder h-pionnen onstond, hield de jonge Oezbeek de stelling zonder grote problemen in balans. Intussen blijft het jonge Turkse talent Yagiz Kaan Erdogmus zich van zijn beste kant laten zien:

Met wit bereikte hij bovenstaande stelling tegen Praggnanandhaa, en had de prettige keuze tussen beter staan in een stelling met de lichte stukken nog op het bord, of beter staan in een toreneindspel. Hij koos voor het eerste (de computer voor het tweede), maar kon in het vervolg niet voorkomen dat Pragg de a-pion voor de c-pion en de loper voor het paard wist te ruilen, waarna de witte pionnenformatie op de koningsvleugel het onmogelijk maakte om nog voortgang te boeken, met ook hier een remise als gevolg.

In Fedoseev-Gukesh wist de wereldkampioen weer een vol punt bij te schrijven, o.a. dankzij een fraaie zet in de bijna-slotstelling:

Ten slotte speelden Aravindh en Erigaisi gelijk in een complexe partij, en verspeelde Bluebaum op tragische wijze een droomstelling tegen de in tijdnood verkerende Thai Dai Van Nguyen:

Daarmee is de kop van het klassement een klein beetje in elkaar geschoven, met nog altijd Abdusattorov op 1 met 5.5, Sindarov op 2 met 5 punten en Niemann, van Foreest en Erdogmus op 4.5. De Oezbeekse ontmoeting tussen Sindarov en Abdusattorov in ronde 9 zal mede moeten gaan uitwijzen hoe de slotfase van de hoofdgroep zich zal ontspinnen.

Challengers

In de Challengers-groep hadden de Nederlanders een zware dag. Eline Roebers kende tegen Velimir Ivic een vervelende partij, waarin ze de hele partij lichtjes onder druk stond, eerst in een Karlsbadstructuur en nadat ze c5-cxd4 had gespeeld in een symmetrische stelling waarin de witte stukken net wat actiever stonden. Hoogst onprettig, totdat een grote fout een einde maakte aan de partij.

Roebers speelde 26.. De7, om vervolgens Ivic op b7 te zien slaan en na 27.. De1+ 28. Lf1 gewoon een vrije c-pion achter te staan. Toen deze op c7 verscheen hield ze het voor gezien.

Max Warmerdam kreeg deze ronde geen voet aan de grond tegen oudgediende Vasyl Ivanchuk. In de Najdorf wist de Oekraïner succesvol te infiltreren op de zevende rij waarna een vrijpion, ondersteund door het loperpaar de partij in wits voordeel beslechtte. Wel was het zonde dat de tijdnoodfase door het incrementloze tempo weer een totale puinzooi was, met zelfs nog een arbiter die er op zet 37 met een paar seconden op de klok bijgehaald moet worden. De spelers hebben natuurlijk groot gelijk dat ze er gebruik van proberen maken, maar met de uitvinding van de digitale schaakklok enkele decennia terug zouden we dit gehannes toch onderhand achter ons moeten laten door in klassieke toernooien alleen nog maar met een enigszins fatsoenlijk increment te spelen (einde van de persoonlijke beleidsopvatting).

Spektakel vinden we in de Challengers-groep vandaag onder andere in de partij van L’Ami, die in onderstaande stelling met wit tegen Assubayeva de knuppel in het hoenderhok gooide:

Met wit kwam namelijk met het stukoffer 16. Pd5!? (16. g4 was een redelijk alternatief, met typisch Siciliaanse taferelen). Dit stukoffer zal spelers van het Siciliaans welbekend zijn, en het is iets waar je altijd voor waakt. Hier geeft het wit ook aardige compensatie, omdat de koning na aanname van het stukoffer moeilijk uit het centrum komt. Wit komt volgens de computer nog het dichtste bij volledige compensatie in de volgende stelling:

Zwart heeft net Ta4 gespeeld, en de dreiging is in zekere zin de dubbele aanval met Da5, waarmee Ta1# en Dxd5 wordt gedreigd. Zodra die pion op d5 geëlimineerd is, hebben de zwarte stukken in eens een stuk meer bewegingsvrijheid en zal het stuk meer te gelde worden gebracht. Een zet die om die reden overwogen kan worden als alternatief op de partijzet is de zet 20. c4). Dan volgt na Da5 namelijk Pb3 en blijft zwart een beetje in de knoop staan zonder de pion op d5 valt. Natuurlijk is het achter het bord allemaal niet zo eenvoudig, en L’Ami koos voor het eveneens redelijk ogende 20. Kb1, maar na het sterke 20.. Da5 – Pb3 21. Dxd5 was de ergste storm gaan liggen voor zwart, en trok de jonge Kazachse het punt over de streep.

Bovenin het klassement blijven Maurizzi, Woodward (6.5) en Suleymanli (6) de dienst uitmaken. De Fransman maakte op instructieve wijze gebruik van de zwakte op de zwarte velden die Miaoyi Lu over zichzelf afriep door in de volgende stelling g6 te spelen;

Woodward overspeelde Faustino Oro in het klassiek Spaans die in een verstikkende stelling het niet volhield om de beste zetten te blijven vinden, de volgende stelling spreekt daarin boekdelen. Want hoewel de computer het allemaal nog net binnen de marge rekent, kan wit alleen verdrietig en passief wachten, en dat is simpelweg heel moeilijk:

De Amerikaan maakte de partij uiteindelijk af met het aardige foefje Pxe4 in de volgende bijna slotstelling;

Suleymani wist als laatste van de koplopers in een toch al prettige stelling beslissend toe te slaan tegen Carissa Yip:

Na 27.. Pb2 heeft wit last van het zojuist gespeelde Dg3. Na het verplichte 28. Td2 Db3 heeft zwart geen goede manier om zijn pion op b4 te verdedigen omdat 29. Tb1 niet goed werkt vanwege 29.. Pxd3! De dame is het contact met d1 verloren, waardoor Txb3 wordt beantwoord door Tc1+ met spoedig mat. Na 30.Dxd3 Dxd3 31. Txd3 Txe4 blijft wit met een ruïne en een pion minder achter.

Ten heeft GM Daniil Yuffa in een marathonpartij van 139 zetten verschillende kansen op de winst gehad, maar ze uiteindelijk niet weten te verzilveren. De strijd in de kop van de Challengers-groep blijft derhalve spannend tussen Woodward, Maurizzi, Suleymani en Ivanchuk. Volgende ronde spelen ze geen van allen tegen elkaar, dus zal het zaak zijn te blijven winnen (duh).

Dat besluit dit verslag, genoeg om nog even op het gemak terug te kijken in het partijoverzicht hieronder. Ik zou zelf kiezen voor de partij Oro-Woodward vanwege de instructieve manier waarop de Amerikaan de druk opvoert en blijft loeren op het foutje vanuit zijn comfortabele stelling, maar er is meer dan genoeg om van te genieten. Veel plezier bij de volgende rondes!

Partijen Masters

Oh ja, en de tussenstand

Partijen Challengers

en ook hier de volledige tussenstand

Alle rondeverslagen via deze link

Een beetje context. Als medewerker (en tot een paar jaar terug student) van de TU Eindhoven weet ik dat je bij een gemiddelde pauze tussen colleges of tijdens de lunch altijd verschillende studenten kunt zien schaken op hun smartphone of laptop. Dit vindt natuurlijk plaats op een grote verscheidenheid aan niveaus, maar uiteindelijk worden al deze mensen verbonden door een passie voor het schaakspel. Deze situatie is ook de reden dat de organiserende studentenschaakverenigingen S.C.C.E. Noesis (Eindhoven, 95 leden) en S.S.V.N Tussen De Torens (Nijmegen, 134 leden) enkele jaren geleden zijn opgericht. Om het studentenschaak in brede zin uit te dragen werd vorig jaar al een schaaktoernooi georganiseerd in Nijmegen. Dat was toen uitstekend bevallen, en zodoende werd dit jaar het toernooi herhaald in het Auditorium van de Technische Universiteit Eindhoven.

Het Auditorium van de TU Eindhoven de speellocatie van het IMC Nederlands Studentenkampioenschap Schaken.
Foto: Bart van Overbeeke

Het organiseren van een studentenschaaktoernooi

Voordat ik verderga naar het verloop van het toernooi, wil ik een klein maar relevant uitstapje maken naar de werving en inschaling van deelnemers. Er zijn namelijk twee belangrijke uitdagingen voor het organiseren van een toernooi voor deze doelgroep. 1) Veel van de mensen die wij willen bereiken bevinden zich niet in het reguliere schaakcircuit, dus hoe bereik je ze? 2) Veel internetschakers hebben geen geüniformeerde (FIDE/KNSB) rating; je moet daardoor online ratings van verschillende platforms gaan vergelijken. Hoe doe je dat?

Het eerste hebben wij op vier manieren aangepakt. 1) De KNSB-toernooikalender, dat zal met name schakers trekken die al een beetje bekend zijn in de informatie-infrastructuur van de KNSB. 2) Contact met voorgaande deelnemers, via de e-mailadressen van vorig jaar. 3) Posters en borden op verscheidene onderwijsinstellingen door het land in, ook met hulp met de studentensportkoepel SSN. 4) Sociale media. Sommige bezoekers van deze website doen over dit laatste een beetje schamper, maar feit is dat in de praktijk blijkt dat veel van onze deelnemers indirect via dit medium met ons toernooi in aanraking komen (zij het doordat iemand anders onze posts weer doorstuurt). Zoals je hieronder kunt zien heeft deze kopij effect gehad, want we zijn dit jaar met 250 aanmeldingen ruim over de maximale capaciteit aan borden en stukken heengegaan. Hiervan is opnieuw +-85% niet bij de KNSB geregistreerd als ik de ratingviewer mag geloven.

Ontwikkeling van het aantal inschrijvingen voor het toernooi in aanloop naar het toernooi.

Het tweede punt, het uniformiseren van de ratings, is een wat technischer verhaal waar ik u niet te veel mee zal vervelen (al kunt u ons altijd om details vragen via de mail). We combineren hiervoor publiek toegankelijke informatie op het internet met de ervaring van de vorige editie van het toernooi (zo schalen we mensen met een KNSB- of FIDE-rating standaard nog wat extra omhoog in) om de ratings van verschillende platforms waarop de internet-schakers vooral spelen met elkaar te vergelijken. Vorig jaar leidde dit ertoe dat binnen de gebruikelijke statistische variatie, de ratings van alle platforms heel goed overeenkwamen met de TPR’s in dit toernooi. Hoewel de analyse van dit jaar nog moet worden afgerond lijkt iets vergelijkbaars dit jaar opnieuw te gelden. De grootste uitdaging hier blijkt het inschatten van over the board ervaring. Want zeker als je niet kunt premoven is het rapidschaak (10+5) toch ineens andere koek zo blijkt.

Welnu, dat zijn voldoende organisatorische opmerkingen. Het is hoog tijd om te vertellen over het hoogtepunt van dit verslag, het toernooi zelf!

Alles schaken in het auditorium

Het was dan ook een prachtige dag ook om te schaken op zondag 30 april. Het weer was fantastisch, met ongeveer 18 graden en de hele dag zon, wat ook betekende dat er tussen het schaken door nog lekker genoten kon worden van de groene campus van de TU-Eindhoven. Dit zonnige weer leek ook te zijn afgestraald op de deelnemers van het toernooi, want de stemming zat er al vroeg goed in bij de verschillende deelnemers.

Een heerlijk lentezonnetje daalt neer op de borden in het Eindhovense Auditorium. Foto: Busi Huits.

Drukte bij de registratietafel voor de inschrijving.
Foto: Levi Baruch

Toen rond de klok van 11.15 bijna iedereen was afgevinkt, met uiteindelijk dus 199 deelnemers, kon het toernooi beginnen. Na wat welkom-hetende woorden van toernooicommissieleider Jitze Orij, wat inspirerende woorden van IM Stefan Kuipers, en wat schaaktechnische woorden van hoofdarbiter Thomas Kools kon worden begonnen met het toernooi. Er waren vier subtoernooien met een speeltempo van 10+5: drie individuele toernooien in Poule A (rating>1700), Poule B (1000<rating<1700) en Poule C (rating<1000), én een viertallentoernooi. Deze geüniformeerde rating is te vergelijken met chess.com blitz ratings.

Deelnemers aandachtig aan het luisteren naar de woorden van de sprekers. Foto: Levi Baruch

IM Stefan Kuipers spreekt de schakende studenten toe. Foto: Levi Baruch

Er volgde een aantal snelle overwinningen in rondes 1 en 2, waarin sommige spelers nog wat moesten wennen aan het rapidschaken in de derde dimensie. Daarnaast is natuurlijk in de eerste ronde het ratingverschil nog groot. Nadat echter wat energie was bijgetankt tijdens de gratis lunch, en met betere paring naar sterkte, leverden de overgebleven rondes nog meer strijd op alle borden. Ondanks de spanning op het bord, was de sfeer buiten het bord erg ontspannen en sportief, waardoor de schrijver van dit artikel als hoofdarbiter (gelukkig) weinig bijzonders te doen had.

Einde van een spannende partij in het teamtoernooi. Foto: Levi Baruch

Zelfs tijdens de lunchpauze konden verschillende spelers het spelletje niet loslaten. Foto: Levi Baruch

Voor de koffiepauze later in de middag begon de strijd zich in de verschillende groepen steeds meer af te tekenen. In de A-groep wisten de twee topfavorieten FM Luuk Baselmans (Tilburg University) en FM Iwo Godzwon (TU/e) al vrij snel die status waar te maken door hun eerste drie partijen te winnen. Toen Iwo in hun onderlinge duel het punt naar zich toe wist te trekken was de vraag vooral wie hem nog zou kunnen afstoppen in de laatste twee rondes. In de grotere B-groep stonden Chris Mutsaers (Universiteit Utrecht) en Ömer Coskun (TU/e) na ronde 5 nog op 100%, maar met vier punten zaten nog verschillende spelers op het vinkentouw. Tenslotte wist in de C-groep Jan Ebbers (Fontys Eindhoven) ook een 100%-score te bewerkstelligen. Het beloofde spannende laatste rondes te worden.

FM Iwo Godzwon in gedachten verzonken in zijn partij tegen Bas van Doren. Foto: Levi Baruch

Het karakteristieke hand-boven-het-bord-laten-zweven-voor-een-zet was ook weer alom vertegenwoordigd op dit toernooi. Foto: Levi Baruch

In de A-groep ging Iwo niet meer in de fout, en wist alle aanvallen op zijn eerste plaats af te slaan. Met 6.5 punt stond hij slechts één halfje af en is hij de terechte toernooiwinnaar. Op de gedeelde tweede plaats vinden we FM Luuk Baselmans, en nummer 4 van de plaatsingslijst Jord Ypma (TU/e), waarbij eerstgenoemde op basis van weerstandspunten de tweede plaats bezette. Ratingprijzen waren er voor Huub Stevens (O1900, Radboud Universiteit) en Tim van Oorschot (O1800, Universiteit Utrecht).

Sommige zetten zijn zo schokkend…

Dat je er even je pet van moet rechtzetten.
Foto’s: Levi Baruch

Jan Ebbers in de C-groep kon uiteindelijk zijn geweldige reeks niet voortzetten, en scoorde slechts een half puntje in de laatste twee rondes. Hierdoor viel hij helaas net buiten het podium. Dat podium werd gedeeld door drie spelers, waarbij het verschil opnieuw werd gemaakt op weerstandspunten. Op de eerste plaats: Levi Baruch (TU/e), die naast het maken van foto’s ook nog wat uitstekend schaak liet zien. Op de tweede plaats: Juul Bierens (Universiteit Maastricht), die na een valse start alle andere partijen wist te winnen. En tenslotte Vahid Nazli (Fontys Sporthogeschool Eindhoven). Rating prijzen voor O750 en O500 waren er voor respectievelijk Marciano Verheesen (Universiteit Utrecht) en Joop Andriesse (TU Delft)

In de B-groep had Ömer Coskun een uitgelezen kans om ongedeeld winnaar te worden nadat hij het onderlinge duel met Chris Mutsaers had gewonnen. Helaas kwam hij in de laatste ronde de man met de hamer tegen in de vorm van Jasper van Buul (TU/e). Daardoor werd ook hier het podium gedeeld tussen deze drie spelers met ieder zes punten, waarin Chris aan het langste eind trok op basis van de weerstandspunten. In deze groep gingen de ratingprijzen O1200 en O1500 naar Hugo Marchand, die maar liefst 500 punten overpresteerde, het hoogste aantal in het toernooi, en Jurre Heijmens Visser (Universiteit Maastricht).

Prijswinnaars in de A-groep (v.l.n.r. Luuk Baselmans, Iwo Godzwon en Jord Ypma). Foto: Levi Baruch.

Prijswinnaars in de C-groep (v.l.n.r. Vahid Nazli, Levi Baruch en Juul Bierens). Foto: Joost van Engelen

Prijswinnaars in de B-groep (v.l.n.r. Ömer Coskun, Chris Mutsaers en Jasper van Buul). Foto: Levi Baruch.

Natuurlijk vond naast het individuele toernooi dus ook het wat ontspannenere teamtoernooi plaats, waarin teams van vier studenten het tegen elkaar opnamen voor de felbegeerde teamprijzen, waaronder tickets voor De Efteling voor het hele team. Team Economakkers (Rijksuniversiteit Groningen) was op papier gedoodverfde favoriet, maar ook het breed sterke team Mimu Runy van de Radboud Universiteit leek een kandidaat voor een goede klassering. Uiteindelijk maakte Economakkers hun favorietenstatus ruimschoots waar met een score van 13 (van de 14) matchpunten. Zij stonden slechts een gelijkspel af aan de uiteindelijke nummer 3: Team Bongcloud (TU/e), die de gedeelde tweede plaats bezette met Mimu Runy.

Naomi Han (Team Bongcloud) beoordeelt haar stelling tegen Bart Borm (Matten met Maten, TU/e). Foto: Levi Baruch.

De winnaars van het teamtoernooi, Economakkers, bleken vooral makkers voor elkaar want met de tegenstanders hadden ze weinig medelijden. Foto: Levi Baruch.

Afsluiting

Het IMC Nederlands Studentenkampioenschap schaken was daarmee stipt op tijd afgelopen, maar daarmee niet de hele invulling van de dag. Alle deelnemers waren uitgenodigd om een drankje mee te drinken op kosten van de organisatie bij het studentencafé om de hoek van de speelzaal, waarbij de deelnemers ook nog wat konden eten. Daar heeft de harde kern onder de schakers zich nog lang uitstekend vermaakt. En toen daar de zon onderging was het toernooi daadwerkelijk op z’n einde.

Een welverdiend drankje aan het eind van een inspannende dag. Foto: Levi Baruch

Er werd niet alleen bier gedronken, en ook waren (niet geheel verrassend) verschillenden het schaken nog steeds niet beu. Foto: Levi Baruch.

Als u het tot het eind van dit verslag hebt gered, bedankt voor het lezen! Hiermee houdt echter de informatie die u tot zich kunt nemen over dit toernooi niet op. Voor meer van de prachtige foto’s die door onze fotografen zijn gemaakt, verwijs ik u door naar de foto’s. Voor de einduitslagen en de gedetailleerde standen naar onze website voor het individuele toernooi en het teamtoernooi. Tenslotte heeft de studentensportkoepel SSN een mooie aftermovie gemaakt van het toernooi.

Daarmee rest mij alleen om de verschillende partijen die dit toernooi mogelijk hebben gemaakt te bedanken. Natuurlijk onze hoofdsponsor IMC Trading. Zonder hun financiële ondersteuning was dit prachtige evenement niet mogelijk geweest. De Eindhovense schaakverenigingen ESV en WLC voor het beschikbaar stellen van wat extra fysiek schaakmateriaal. Fotografen Levi Baruch en Busi Huits voor de mooie plaatjes die ze hebben geschoten om dit evenement vast te leggen. En natuurlijk alle vrijwilligers in de commissie die dit het afgelopen halfjaar elke zaterdagochtend hebben vergaderd om dit toernooi tot een succes te maken. Wat ons betreft volgend jaar weer!

Uw verslaggever namens de toernooicommissie,

Thomas Kools