Dat zo’n voorstel bij de vereniging rauw op het dak valt blijkt uit krantenpublicaties van begin juni in het regionale dagblad Tubantia en het AD, over het schikkingsvoorstel dat bij de Hengelose IJsvereniging op de digitale deurmat viel. Waarschijnlijk de eerste keer dat dit breed in de publiciteit komt. Op internetplatforms is er al vaker over geschreven.

Het vergrijp kan jaren geleden hebben plaatsgevonden.  De verjaringstermijn van inbreuk op auteursrechten bedraagt twintig jaar, extreem lang. Voor verkeersovertredingen geldt bijvoorbeeld een termijn van vier maanden. Stel je voor dat  in de zomer van 2025 bij  vele hardwerkende Nederlanders alsnog een boete van het CJIB in de bus valt wegens een in 2021  gemaakte snelheidsovertreding. Kamervragen, op z’n minst! Ook HSG ontving onlangs een schikkingsvoorstel van het ANP, met een claim van 370,56 euro. Net als in de zaak van de Hengelose IJsclub ging het om een in 2021 geplaatste foto die met de slimme software is opgespoord.

Jaren geleden was ik ook al eens betrokken bij zo´n  zaak waarbij schaaksite.nl  digitaal werd gesnapt. Een hilarisch voorval, al zal Kees Schrijvers, toen nog eigenaar van schaaksite.nl, daar waarschijnlijk nog steeds anders over denken.

Lees verder: https://www.hsgopen.nl/rauw-op-je-dak/

Kampioen!

Het licht springt op rood.

Het licht springt op groen.

Bij HSG is altijd wel wat te doen.

Het gaat altijd wel ergens over.

Na degradatiestortregen komt zonneschijn. Al acht jaar achter elkaar Alles of Niets. Wie biedt er meer?

• 2007-2008 Kampioen van Nederland.

• 2008-2009 Kampioen van Nederland.

• 2009-2010 Kampioen van Nederland.

• 2010-2011 Kampioen van Nederland.

(Sponsor Joop van Oosterom stopt, HSG neemt in twee jaar afscheid van twintig topspelers, onder wie vele sterke grootmeesters en meesters).

• 2011-2012 Degradatie uit de meesterklasse KNSB.

• 2012-2013 Degradatie uit de eerste klasse KNSB.

• 2013-2014 Degradatie uit de tweede klasse KNSB.

• 2014-2015 Kampioen in de derde klasse, promotie naar de tweede klasse KNSB.

Sommigen zien het proces van de afgelopen jaren als de teloorgang van topclub HSG, zelf zien we het meer als een transitieproces. De overgang van een zwaar gesponsorde club die jaren met een overkill aan inkoop-elo’s de schaakcompetitie domineerde naar een ‘gewone’ middelgrote club. Er is inhoud gegeven aan blijmoedig degraderen. Woelige jaren, maar gelukkig zonder in een ernstige depressie te glijden.

Eerst nog in het streven vast te houden aan de status van topclub. Toen duidelijk werd dat het vinden van een nieuwe sponsor onmogelijk was, snel geschakeld naar het ´nieuwe´ HSG, waarbij de batterij weer krachtig is opgeladen, die was een beetje leeggelopen doordat alles ons toch wel kwam aanwaaien.

Er vallen weer wat succesjes te vieren, al gaat het niet meer fluitend, zoals in de sponsortijd, maar met hangen en wurgen. Het moet telkens ergens vandaan weggesleept worden, niet zelden voor de poorten van de hel. En dan blijkt het misschien nog wel meer voldoening te geven dan de echte grote, deels vanzelfsprekende successen uit het recente verleden.

Drie voorbeelden van de afgelopen drie dagen:

Donderdag 23 april: Het SGS-bekerteam van HSG komt met 2-0 achter door nederlagen aan bord 1 en 2, maar weet er een gelijkspel uit te slepen, de vluggertjes worden overtuigend gewonnen waarmee de finale is bereikt.

Vrijdag 24 april: HSG 2 handhaaft zich in de promotieklasse van de SGS, ternauwernood op bordpunten.

Zaterdag 25 april: HSG wint met 6-2 van Caïssa-Eenhoorn 2 en is kampioen van 3D, op bordpunten.

Het stelt allemaal niet zoveel voor in vergelijking met de landstitels en KNSB-bekers die in het verleden zijn gewonnen, maar het zijn succesjes die we moeten koesteren.

Dit Is Wat Het Is.

De negatieve spiraal is met het kampioenschap doorbroken, ook al beseffen we dat we nu terugkeren naar de tweede klasse waaruit we een seizoen eerder met nagenoeg hetzelfde team kansloos degradeerden, zonder ook maar een wedstrijd te kunnen winnen. Ook HSG 2 wacht opnieuw een zwaar seizoen. Opnieuw degradatieschaak op twee fronten, het is niet ondenkbaar.

Maar we weten weer wat winnen is, we kunnen er weer tegen. We hunkeren weer naar leermomentjes na een seizoen waarin slechts dertien partijen werden verloren. Dat kwam ons nu wel goed uit. Drie jaar achter elkaar degraderen is te veel van het goede.

Het kampioenschap van HSG is verdiend, hoewel zeker niet overtuigend. Beide wedstrijden tegen de twee rivalen, Oud Zuylen en BSG 2 konden niet in winst worden omgezet, gelijkspel tegen Oud Zuylen, nederlaag tegen BSG 2, dat achteraf gezien de titel al in de eerste ronde heeft verspeeld door een verrassende nederlaag tegen de stuntende maar zaterdag helaas toch gedegradeerde dappere KNSB-debutant Ons Genoegen.

Puntenmachine

Het verschil met BSG 2 bedroeg aan het einde van de rit vier bordpunten. Tegen de zwakkere teams waren wij een efficiënte puntenmachine, we zijn (gedeeld) het productiefste team van alle derde klassen. Volgens voetbalwetten wordt de titelstrijd niet beslist door het onderlinge resultaat van de kanshebbers, maar door wat de rivalen onderweg tegen mindere tegenstanders laten liggen.

Invallers

Veel dank zijn we verschuldigd aan onze invallers (en aan de Trainer natuurlijk): we hadden er 11 keer eentje nodig, ze waren gezamenlijk goed voor 7 bordpunten en hadden dus een substantieel aandeel in een ‘kampioenschap op bordpunten’.

De beste individuele prestaties dit seizoen komen op naam van:

• Herman van Engen 7 uit 9

• Kees Nagtegaal 6,5 uit 9

• Jorgen Henseler 5,5 uit 6.

Kapitein Vincent

Het kampioenschap is ook een mooie bekroning van vier jaar uitstekend en zeker niet makkelijk teamleiderschap van Vincent Pandelaar die de fakkel nu wil overdragen om zich meer op het schaken zelf te kunnen concentreren. Er is een inmiddels een interne sollicitatieprocedure in gang gezet, Vincent bedankt!

De slotronde zaterdag in Zwaag (Hoorn) was op papier niet eenvoudig. Caïssa-Eenhoorn 2 is een homogeen team, in onze afdeling the best of the rest, buiten de drie titelkandidaten. We hadden gezien dat ze wel kwetsbaar zijn als er invallers nodig zijn, misschien zou ons dat een beetje kunnen helpen, zelf waren we op volle sterkte.

Professioneel?

Bij een kleine overwinning was er nog de onzekerheid van een monsterscore van BSG 2. Meerdere personen wezen op het belang om een mannetje naar Bussum te sturen om ons op de hoogte te houden van de tussenstand aldaar. Zo professioneel zijn we wel, alleen vergaten we het ook te regelen.

Het was niet nodig. De tegenstander kon niet in de sterkste formatie aantreden, al speelde een van hun op papier zwakke invallers wellicht de partij van zijn leven. Daan werd hardhandig van het bord getimmerd. Maar Vincent, Klaas en Jorgen zetten ons op een ruime voorsprong, die werd uitgebouwd door Herman en Kees die ook de kampioenschapspunten scoorden. Het werd 6-2.

Felicitatie

We kregen zaterdag meteen een sportieve sms-felicitatie uit Bussum, ondanks de zoveelste schlemielige tweede plek van BSG 2 in de derde klasse, terwijl het eerste team de landstitel ook op een paar bordpunten miste, net-niet smetjes op een prachtseizoen voor onze sympathieke buren. Misschien lukt de sprong volgend seizoen wel, het is BSG 2 gegund, maar wij zijn toch wel blij dat ze niet ook met hun tweede team hoger spelen dan HSG, dat lijkt ons onnodig kwetsend.

Wim van der Wijk

Twee overwinningen voor de gasten uit Almere, zes voor HSG, geen remises, alle uitslagen conform rating, iedereen deed zijn plicht. Met de 6-2 overwinning behoudt HSG de beste papieren voor de titel in de derde klasse, al moet nog wel rekening worden gehouden met Gooise buurman BSG 2, die zaterdag ook met 6-2 won. Beide teams hebben evenveel matchpunten, HSG heeft drie bordpunten meer. Feitelijk 2,5 want bij gelijk eindigen beslist het onderling resultaat en dat is in het voordeel van de Bussumers.

De derde titelkandidaat, Oud Zuylen, lijkt door een gelijkspel te zijn afgehaakt in de titelrace. Alleen bij een misstap in de slotronde van beide schaakgenootschappen heeft het Utrechtse team nog kansen. Nee, de titel gaat naar het Gooi, we weten alleen nog niet precies waar, BSGsum of HSGsum. HSG dacht de voorsprong op bordpunten zaterdag te kunnen vergroten, in de hoop dat de enige zorg in de laatste ronde zou zijn: de wedstrijd te moeten winnen. En geen ingewikkelde toestanden zoals de vraag of een remise wel genoeg is (voor de matchpunten) maar misschien niet voor de bordpunten.

Dat doel is niet bereikt. Een 4,5-3,5 overwinning geeft nog geen zekerheid, we zullen over twee weken een ‘spion’ naar Bussum moeten sturen om ons op de hoogte te houden van de stand daar. Almere 2 leek voor ons een ideale tegenstander om te werken aan het bordsaldo. De club speelt met twee teams in de derde klasse en heeft zijn twee sterkste spelers in het tweede team opgesteld. In de vorige ronde speelden ze echter mee in Almere 1 dat kampioenskansen heeft, maar die wedstrijd ging jammerlijk verloren. Back to normal, dachten ze vervolgens in Almere, voor zover het natuurlijk normaal is om je sterkste spelers in het tweede team op te stellen. Het biedt wel flexibiliteit, waar je misschien handig gebruik van denkt te kunnen maken.

De toppers kwamen dus mee naar Hilversum, en tot ´overmaat van ramp´ voor ons wonnen ze beiden ook nog aan de topborden, de een verdiend, de ander mocht niet klagen. Een dikke pluim dus voor de rest van HSG dat het overwicht in rating maximaal uitbuitte en de ´falende´ topborden ruimschoots compenseerde. Er werd niets weggegeven, geconcentreerd tot het eind. Knap gedaan, mannen!

Met de ruime zege zijn we niet zoveel opgeschoten, maar hetzelfde geldt gelukkig voor BSG 2. En Oud Zuylen lijken we als eventuele lachende derde te kunnen afschrijven. Hoewel, je weet het maar nooit, in de slotronde zullen zenuwen belangrijker zijn dan ratings.

Gedetailleerde uitslag:

HSG 2092 Almere 2 1974 6-2

1. Kees Nagtegaal 2253 Tobias Kabos 2276 0-1

2. Wim van der Wijk 2152 Martijn Woudsma 2197 0-1

3. Jorgen Henseler 2070 Caspar Kruijf 1852 1-0

4. Daan Bes 2097 Ivo Knottnerus 1986 1-0

5. Herman van Engen 2055 Pieter Nobel 1864 1-0

6. Carol-Peter Gouw 2029 Henk Bermon 1866 1-0

7. Vincent Pandelaar 2078 Martin Heijlman 1843 1-0

8. Ernst Jos 1969 Danny Overweg 1907 1-0

HSG begint steeds meer op het Gooise sufferdje te lijken, na de nederlaag zaterdag tegen het tweede team van BSG Bussum. Ja, de jaren dat HSG de baas was in het Gooi, zelfs in heel Nederland, liggen al weer een tijdje achter ons. HSG is HGS geworden, zelfde letters, iets andere volgorde. Laten we de grap zelf maar maken, voordat anderen het gaan doen.

Op de Bussumse overwinning valt weinig af te dingen. Op papier waren de teams volledig aan elkaar gewaagd, het gemiddelde eloverschil bedroeg slechts een puntje (2092 om 2093).

In de praktijk had de thuisclub echter een duidelijk overwicht in het Bussumse Denksportcentrum, waar in het bijprogramma van de Gooische derby het ook niet onbelangrijke meesterklasseduel BSG – HMC Calder Den Bosch werd gespeeld. Met eveneens een sensationele afloop voor de Bussumers, het kan niet op daar.

Gelukkig voor ons verzuimde de thuisclub optimaal te profiteren. Door een gelukje kon HSG het verlies beperken tot de kleinst mogelijke nederlaag. Dankzij mijzelf nog wel, eigenlijk dankzij mijn tegenstander Frans Borm die in een stelling met een gezonde pluspion mat in twee dreigde, ondekbaar. Aan zijn aandacht was echter ontsnapt dat ik met mijn laatste zet hetzelfde had gedaan, maar zeker niet ondekbaar.

Dat scheelt misschien wel twee bordpunten, kan dus heel belangrijk zijn aan het eind van de rit. Ik werd door mijn teamgenoten gezien als matchwinnaar van een nederlaag, weer een geheel nieuwe ervaring.

Ondertussen staat HGS, Het Gooise Sufferdje, nog wel mooi bovenaan, zo erg is die status dus ook weer niet. De competitie in 3D wacht een zinderend slot, met drie teams met evenveel matchpunten. HSG staat echter drie bordpunten voor op BSG 2 en nog een halfje meer op Oud Zuylen.

Pakken we de stand er even bij:

1. HSG 11-36

2. BSG 2 11-33

3. Oud Zuylen 11-32,5

(4. Caissa Eenhoorn 2 9-31,5)

De nummer 4 is nog niet geheel uit te sluiten, Hoorn mag nog geloven in een sprookje, als in de slotronden met grote cijfers gewonnen wordt van zowel HSG als Oud Zuylen, en BSG 2 ook minimaal twee matchpunten laat liggen. Waarschijnlijker is dat deze club een voorname rol zal gaan spelen bij de verdeling van de kostbare bordpunten. BSG 2 lijkt op papier het makkelijkste programma te hebben. Kortom, 3D blijft wellicht tot het laatste speeluur too close to call.

HSG kwam op achterstand door een nederlaag van invaller Johan Lindeman die niet lekker uit de opening kwam. Vincent Pandelaar was niet opgewassen tegen de enorme ervaring van zijn tegenstander good-old Tom de Ruiter. Gelukkig deden Carol-Peter Gouw en Kees Nagtegaal met goede overwinningen iets terug, Klaas Harmsen speelde remise.

In de laatste drie partijen stonden er twee voor HSG minder, de stelling bij Jesper de Groote – Daan Bes was in het prille begin al onduidelijk met een ongelijke materiaalverhouding. Dat bleef heel lang zo, tot de Bussumer toch de winst naar zich toetrok. Na het onvermijdelijke verlies van Herman kreeg ik als doekje voor het bloeden een cadeautje in de schoot geworpen, een fortuinlijke zege die telt voor twee bordpunten, zo merkte de verzamelde pers op.

BSG 2 2092 HSG 2093 4,5-3,5

1. Sjoerd Drent 2038 Carol-Peter Gouw 2029 0-1

2. Jesper de Groote2181 Daan Bes 2074 1-0

3. Theo Slisser 2086 Kees Nagtegaal 2253 0-1

4. Frans Borm 2224 Wim van der Wijk 2152 0-1

5. Ruben Hilhorst 2064 Herman van Engen 2070 1-0

6. Coen van der Heijden 2104 Johan Lindeman 1998 1-0

7. Chris Kooijman 2021 Klaas Harmsen 2090 ½-½

8. Tom de Ruiter 2018 Vincent Pandelaar 2078 1-0

HSG heeft een gaatje geslagen met de twee concurrenten voor het kampioenschap in klasse 3D. HSG won zelf met 5,5-2,5 van Ons Genoegen terwijl BSG 2 en Oud Zuylen tegen elkaar gelijkspeelden. De voorsprong van HSG op de achtervolgers bedraagt nu 2 matchpunten, ook het bordpuntensaldo is in ons voordeel.

Over twee weken is de topper BSG 2 – HSG. Als we niet verliezen, ligt de weg naar de titel open, zelfs bij een nederlaag houden we kansen.

De overwinning zaterdag tegen Ons Genoegen kwam ondanks taaie tegenstand geen moment in gevaar. Op papier waren we veel sterker, maar we waren niet vergeten dat de Amersfoorters in de eerste ronde verrassend van BSG 2 hadden gewonnen. Daan Bes, weer terug van een buitenlandse stage, en invaller Guido Wagenvoorde – we hebben Jorgen Henseler vrij gegeven voor het Europees kampioenschap in Jeruzalem – zetten ons op een snelle voorsprong. Weer een goede invalbeurt van Guido.

Minder verging het captain Vincent Pandelaar die zijn pion op c4 verwaarloosde en daarna een verloren strijd voerde. Carol-Peter Gouw hield de sterkste speler van Ons Genoegen keurig op remise. Op de overige borden zag het er niet naar uit dat HSG nog een partij zou verliezen en dat gebeurde ook niet. Herman van Engen en Kees Nagtegaal bouwden de voorsprong bekwaam uit.

We zijn er nog niet, maar liggen goed op koers.

Stand aan kop

1. HSG 11-32½

2. BSG 2 9-28½

3. Oud Zuylen 9-27

Gedetailleerde uitslagen:

HSG Ons Genoegen

1. Kees Nagtegaal 2253 Henk Strating 1900 1-0

2. Wim van der Wijk 2152 Laurents van Twillert 2032 ½-½

3. Herman van Engen 2070 Henk van Jaarsveld 1798 1-0

4. Daan Bes 2097 Martinus Riemersma 1816 1-0

5. Carol-Peter Gouw 2029 Arie van der Burch 2172 ½-½

6. Vincent Pandelaar 2078 Sjaak van der Groep 1886 0-1

7. Ernst Jos 1930 William van der Groep 1946 ½-½

8. Guido Wagenvoorde 1907 Wim Velker 1953 1-0

HSG heeft de uitschakeling in de KNSB-beker – een kansloze 3-1 nederlaag tegen Utrecht – goed verwerkt. Twee dagen later werd de competitiewedstrijd in Amsterdam tegen Oosten-Toren overtuigend met 6-2 gewonnen. Met drie invallers speelde HSG zijn beste wedstrijd van dit seizoen en behield de koppositie in klasse 3D.

HSG leefde wel met enige zorgen naar het duel toe vanwege personele problemen. Captain Vincent Pandelaar besloot te puzzelen met de opstelling. Oosten-Toren heeft twee 2100+-spelers, de kloof met nummer drie is honderd ratingpunten. De twee sterke spelers worden, zo lijkt het, door de Amsterdamse club als zekerheidjes ingezet, dus niet op de topborden.

Vuurkracht

Daar had Vincent wat op gevonden, en het werkte: de 2100-vuurkracht bij de Amsterdammers werd effectief uitgeschakeld: twee nullen. Held van de dag werd onze grootmeester (in het correspondentieschaak) Carol-Peter Gouw die werd gekoppeld aan Don van den Bergh die tot zaterdag een tpr had van 2850.

Dat hun partij een groots en meeslepend gevecht zou kunnen worden, werd snel duidelijk: niemand begreep iets van de stelling. Na afloop was CPG zeer tevreden over zijn spel. Aan de bar herhaalde hij graag de trefwoorden: Nimzowitsch, blokkadepartij, kwaliteitsoffer, Kb7. Hij zei het met pretoogjes en lachte zijn gulle Carol-Peter Gouw-lach. En ja, hij lustte nog wel een biertje.

Karlsbad

Het werd een middag van bekende pionnenstructuren. De klassieke Karlsbad-formatie leverde HSG twee zwart-overwinningen op – wij kennen onze klassieken, de minderheidsaanval van de tegenstander kwam niet uit de verf. Daarnaast zagen we de V-pionnenstructuur: wit: h5, g4, f3, e4, d5. De V van victorie, tenminste als de witte stelling in handen is van iemand als Tigran Petrosjan. Maar kan Van Engen het ook? Ja, Herman kan het ook, hij zal donderdag de complimentjes in ontvangst nemen van trainer Jop.

Comfortabel kwam HSG zaterdagmiddag op een 3-0 voorsprong en die werd niet meer uit handen gegeven. Een studieachtig eindspel op bord drie trok volop de aandacht. Het werd uiteindelijk remise maar er bleek toch een moeilijk te vinden winst voor de tegenstander van Kees Nagtegaal in te zitten, maar recht op veel meer had Oosten-Toren zaterdag niet.

Kampioenschap

HSG ligt op koers voor het kampioenschap, maar Oud Zuylen en BSG 2 hebben slechts een matchpunt achterstand. De twee achtervolgers ontmoeten elkaar de volgende ronde, daarna staat de Gooise kraker in Bussum op het programma, dus alles is nog mogelijk.

HSG en Oosten-Toren hadden een vergelijkbaar uitgangspunt voor het competitieduel van zaterdag. Hieraan ging voor beide uitschakeling in de beker vooraf, de Amsterdamse club redde het niet tegen LSG, HSG ging ten onder tegen Utrecht, logische uitslagen als je naar de elo’s kijkt. Utrecht was oppermachtig in Hilversum, al liet Tycho Dijkhuis zich verrassen door Kees Nagtegaal. Helemaal tevreden was de Utrechtse captain Vincent Diepeveen dan ook niet: “Normaal winnen we dit soort potjes soepel met 4-0.” Bij het verlaten van de speelzaal zeiden we in de nattesneeuwnacht tegen elkaar: nou, misschien moet En Passant zaterdag ook wel oppassen. Maar ja, wie ligt er in schakend Nederland nog wakker van een bekernederlaag van HSG?

Wim van der Wijk

Hieronder de gedetailleerde uitslagen.

KNSB, klasse 3D, ronde 5, zaterdag 7 februari 2015.

Oosten-Toren 1968 HSG 2036 2 6

1 Wim Leene 1840 Vincent Pandelaar 2078 0 1

2 Don van den Bergh 2102 Carol-Peter Gouw 2029 0 1

3 Theo Gosman 1971 Kees Nagtegaal 2253 0,5 0,5

4 Redmar Damsma 2138 Wim van der Wijk 2152 0 1

5 Iwan Bonoo 2003 Herman van Engen 2070 0 1

6 Xander Giphart 1945 Sito Dekker 1935 1 0

7 Hank Hoving 1840 Roel de Jong 1882 0,5 0,5

8 Huub van den Bergh 1909 Michael de Vos 1891 0 1

KNSB-beker, ronde 3, donderdag 5 februari 2015

HSG 2143 Utrecht 2290 1-3

Bouwjaar 1887 Bouwjaar 1886

1 Kees Nagtegaal 2253 Tycho Dijkhuis 2350 1-0

2 Wim van der Wijk 2152 Vincent Diepeveen 2362 0-1

3 Klaas Harmsen 2090 Peter Ypma 2243 0-1

4 Vincent Pandelaar 2078 Pieter Nieuwenhuis 2204 0-1

Tot zaterdag op de Wageningse Berg, zei ik donderdagavond op de clubavond van HSG tegen Han van Leeuwen, onze trouwe supporter bij uitwedstrijden. Han snapte het meteen. Sommige namen van voetbalstadions blijven je altijd bij, ook als de club al lang, in dit geval sinds 1992, niet meer in het betaald voetbal speelt. Failliet, hoewel de schulden waarschijnlijk maar een fractie waren van de bedragen waarvoor de Spaanse topclubs in het krijt staan. En die blijven gewoon dure spelers kopen.

De Wageningse Berg blijkt nog springlevend, er is een website met deze naam, met opvallend veel recente toevoegingen. Rond de vroegere betaald voetbalorganisatie lijkt een cultsfeertje te zijn ontstaan met een harde kern for ever-supporters die de groen-witte FC nog steeds niet kunnen vergeten. De clubhistorie meldt een 8-2 nederlaag in De Kuip tegen Feyenoord maar ook legendarische uitoverwinningen op PSV (1-6) en Ajax (2-4).

Voor een KNSB-wedstrijd tegen de schaakvereniging Wageningen zijn uiteraard geen bergschoenen nodig. Speellocatie is De Vredehof, een naam die veel minder ontzag inboezemt dan Berg. We reden met Kees als chauffeur er zo naar toe, hij heeft vroeger in Wageningen gestudeerd en wist de weg nog uit zijn hoofd. Wees ons nog de torenstudentenflat aan waar hij destijds woonde. Op 13C met een mooi uitzicht op de Gelderse Vallei.

Prachtige speelgelegenheid met voldoende ruimte voor de drie wedstrijden die op het programma stonden. Voor de gastheer werd het in sportief opzicht geen leuke middag. Het verlies van het eerste team met Jan Timman in de gelederen in de topper tegen Delft zal daarbij vast harder zijn aangekomen dan de nederlaag van Wageningen 2 tegen ons.

Wageningen en HSG hebben wel vaker tegen elkaar gespeeld, maar in mijn herinnering waren dat wedstrijden tussen HSG 2 en Wageningen 1. De rollen zijn nu dus omgedraaid. Ach, vrijwel elke club kent sportieve hoogte- en dieptepunten. Veel huidige spelers van HSG 1 zeggen bij vergissing nog vaak dat ze in HSG 2 spelen. Na afloop bij de Chinees, toen onvermijdelijk de smartphones op tafel kwamen, vroeg iemand: Ja, wat heeft ons eerste gedaan? Er werd om gelachen, maar het was niet eens als grap bedoeld. Het eerste, dat zijn we zelf, al een paar jaar, maar het is nog steeds wennen.

Over onze wedstrijd valt niet heel veel te vertellen. Het werd een regelmatige overwinning zonder dat er veel gekke dingen zijn gebeurd. Wageningen 2 was qua rating op twee borden sterker, dat leverde de thuisclub anderhalve punt op. HSG was op zes borden sterker, goed voor vijf punten. Ook dat duidt op een normale uitslag, 2,5-5,5 dus.

Aanvankelijk was ik heel tevreden over mijn eigen partij, mijn eerste overwinning op het eerste bord van HSG (1), daar heb ik toch ruim 35 jaar op moeten wachten. Als mij gevraagd wordt naar de ontwikkeling van mijn speelsterkte in verband met leeftijd – richting 60, voorspelt zoals bekend meestal weinig goeds – dan is mijn favoriete antwoord: “Stabiel rond Elo 21plus, gezien mijn leeftijd mag ik stilstand zo langzamerhand wel als vooruitgang beschouwen, maar ik moet mijn beste partij nog spelen.`

Even dacht ik zaterdag in de buurt te zijn gekomen van die gedroomde modelpartij. Maar invoering van de zetten in de computer was weer eens bijzonder confronterend. Verre van vlekkeloos, maar wel verdiend, en hij telt wel!

Wageningen 2 1992 HSG 2068 2,5 5,5

1 Tjerk Sminia 2058 Wim van der Wijk 2150 0 1

2 Jef Verwoert 2047 Kees Nagtegaal 2224 0,5 0,5

3 Clemens de Vos 1992 Jorgen Henseler 2109 0 1

4 Jeroen Franssen 2101 Carol-Peter Gouw 2054 0,5 0,5

5 Eric Smaling 1985 Herman van Engen 2043 0 1

6 Audry Burer 1905 Vincent Pandelaar 2088 0,5 0,5

7 John Stigter 1888 Johan Lindeman 1950 0 1

8 Robin van Leerdam 1958 Ernst Jos 1930 1 0

Op papier was HSG donderdagavond duidelijk favoriet, in de praktijk was er van het Elo-verschil echter weinig te merken.

HSG won dankzij Jorgen Henseler, de enige die tot winst wist te komen en dus de matchwinner. De andere drie partijen eindigden in zwaarbevochten remises, waarbij vooral de onbevangen spelopvatting van de Baarnaars opviel. Ook, of juist in partijen waarin het verschil bijna 200 Elo-punten bedroeg.

Voor Baarn betekende de krappe nederlaag het einde van een bekersprookje dat langer dan een jaar heeft geduurd. Het Baarnse kwartet won vorig seizoen het bekertoernooi van de SGS en plaatste zich hiermee voor de landelijke bekerstrijd.

Baarn overleefde de eerste ronde, maar de cupfighter kwam in Hilversum net iets tekort voor een nieuwe stunt.

HSG kan – in de wetenschap dat in twee matches nog geen enkele individuele nederlaag is geïncasseerd – zich nu opmaken voor een vermoedelijk sterke tegenstander uit de laatste acht van poule B.

Wim van der Wijk

HSG 2143 Baarn 2016 2½ -1½

1 Kees Nagtegaal 2224 Ashley Krishnasing 2020 ½-½

2 Wim van der Wijk 2150 Pascal Losekoot 2153 ½-½

3 Jorgen Henseler 2109 Yme Brantjes 2040 1-0

4 Vincent Pandelaar 2088 Daan Lensink 1851 ½-½

Lichte opwinding in HSG-kringen: de lokale krant heeft de afgelopen dagen flink uitgepakt met verhalen over Jacob Peet, in 1887 de oprichter van het Hilversums (toen uiteraard nog Hilversumsch) Schaak Genootschap.

Vanwaar die aandacht? Nou de krant heeft gemeend Peet, in zijn tijd een invloedrijke Hilversummer, te moeten voordragen voor opname in het Gulden boek van Hilversum, waarin personen die zich verdienstelijk hebben gemaakt voor de lokale gemeenschap op het schild worden gehesen.

Peet, die ervoor heeft gezorgd dat de Vituskerk in Hilversum zijn mooie neogotische toren heeft gekregen, was ook organist, oprichter van koren, gelegenheidsdichter. In het dagelijks leven combineerde hij het vak van slager met het wethouderschap. Hij noemde zich graag ‘vleesch- en wethouder’. Hij was vanaf de oprichting tot zijn dood in 1914 voorzitter van HSG.

HSG heeft Peet zelf ook meerdere keren voorgedragen, maar om duistere redenen werd hem steeds de toegang tot de Hilversumse eregalerij geweigerd. Een reconstructie hiervan zaterdag in De Gooi- en Eemlander beslaat een hele pagina, maar ook de krant moet het exacte antwoord schuldig blijven. Er is door de commissie die over de voordrachten oordeelt, nooit iets wezenlijks gearchiveerd. Er hangt dus nog steeds een dikke mist boven de zaak-Peet.

HSG heeft zich er inmiddels – na opnieuw een nul op het rekest, enkele jaren geleden bij de viering van het 125-jarig jubileum – bij neergelegd dat Peet niet in het Gulden boek mag. In 2037, als de club 150 jaar bestaat, zouden we er wel weer eens naar gaan kijken…

Maar nu heeft de krant zich gretig op de zaak gestort, en Peet zelf voorgedragen. Uniek en curieus. Het is natuurlijk geen groot clubbelang dat Peet alsnog een plek in het boek krijgt, maar het is goed dat de ‘weiger-commissie’ er niet zo gemakkelijk mee wegkomt. HSG, een vereniging met een goed ontwikkeld historisch bewustzijn, heeft gedaan wat zij moest doen. En met de nieuwe voordracht wordt ook het vele werk van onze clubhistoricus wijlen Adri Plomp recht gedaan. Iedereen die zich een halfuurtje in de geschiedenis van Hilversum verdiept, zal tot de conclusie komen dat Peet in het Gulden boek thuishoort. Er is in Hilversum trouwens wel een straatnaam naar hem vernoemd.

HSG kan nu rustig achterover leunen en afwachten hoe de commissie een uitweg gaat zoeken uit de affaire. Gezien het verleden ligt het voor de hand dat het verzoek opnieuw zal worden afgewezen. Aan de andere kant begint de negatieve publiciteit over het Gulden boek een beetje pijnlijk te worden, niet zo kies ten opzichte van de mensen die in het boek op een voetstuk zijn geplaatst. De vraag of Hilversum dit niet ‘een beetje dom’ zelf over zich afroept, kan alleen maar met ja worden beantwoord. De viering van het 125-jarig jubileum was natuurlijk een uitgelezen kans om de kwestie uit de wereld te helpen, maar de commissie vindt zichzelf waarschijnlijk belangrijker dan het Gulden boek.

Eind februari, begin maart 2015 weten we meer, wordt vervolgd.

In de treinreis naar Utrecht voor de wedstrijd tegen Oud Zuylen werden teamgenoten die nog nooit van Peet hadden gehoord, bijgepraat over de zaak, daarna eiste het heden alle aandacht voor zich op.

Op papier zijn Oud Zuylen en HSG titelkandidaten in 3D, samen met BSG 2. De topper in Utrecht eindigde onbeslist: 4-4, waar HSG het meest blij mee mocht zijn.

Bij de thuisclub heerste ook enige opwinding rond deze wedstrijd: Arie Schwartz, twee jaar geleden getroffen door een hersenbloeding, is nu zodanig hersteld dat hij weer achter het bord kon plaatsnemen voor een competitiewedstrijd. De partij – tegen Johan Lindeman – eindigde na een lange strijd van vijf uur in remise.

Maar de uitslag was natuurlijk niet het belangrijkste bij deze heuglijke comeback!

In de twee zwartpartijen ging het prima: Jorgen accepteerde een remiseaanbod in gelijke stand en in de andere partij werd vrij vlot gewonnen. De witspeler van de club uit Giessenburg (Zuid-Holland) riep met enige walging over zijn spel: “Ik heb een rating van bijna 2100 maar vanavond haalde ik nog niet eens 1600.”

Daarna was het voor HSG prettig spelen met nog twee witpartijen te gaan waarin Kees en Daan beter stonden. Het voordeeltje werd door beiden bekwaam uitgebouwd en verzilverd.

De volgende tegenstander is de winnaar van Baarn (bekerhouder SGS) en het Puttense PSV DoDO (bekerhouder Osbo). HSG zal zich zeker kansen toedichten om dit jaar opnieuw te overwinteren in het KNSB-bekertoernooi.

Gedetailleerde uitslag:

De Giessen en Linge – HSG: 0,5-3,5

Andries Dekker 2134 – Kees Nagtegaal 2229: 0-1

Tim Schakel 2095 – Wim van der Wijk 2142: 0-1

Jaco Vonk 2063 – Daan Bes 2098: 0-1

Henk Boot 1979 – Jorgen Henseler 2066: 0,5-0,5.