Voor de rest van het deelnemersveld stond er niets meer op het spel, maar desondanks vielen er vier beslissingen. Nathan De Strycker was er na een teleurstellend toernooi op zich wel voor in om de slotronde schriftelijk af te doen, en derhalve bood hij na een zet of 15 remise aan. Zijn stelling was weliswaar niet al te best, maar zijn voorstel was gerechtvaardigd omdat tegenstander Bart Gijswijt dit toernooi wel betere stellingen om zeep heeft geholpen. Die had dus beter moeten weten, en al tijdens de partij voelde die aan zijn water dat de complicaties die hij (volkomen overbodig) opzocht, wel eens verkeerd zouden kunnen uitpakken.

Zwart staat compleet gewonnen na het niet zo moeilijke 22…Dc5 met aanval op de toren plus de dodelijke dreiging 23…Dh5 (waarna Ph4 niet eens kan omdat de toren op d1 hangt). Ook 22…Lc5 was nog speelbaar, maar waarom wit in vredesnaam de kans 23.Txf7 bieden, zeker als je vervolgens de goede zetten niet kunt vinden? Na 23…Lxf2+ 24.Kg2 Lb6 25.Txf6 nam wit de aanval met verwoestende kracht over.

De Strycker overhandigde daarmee op het laatste moment de rode lantaarn aan Guntram Hainke, die een kansloze nederlaag leed tegen Babak Tondivar. Lees verder…

Vandaag kreeg de Fransman opnieuw Frans tegen zich. Net als tegen Nathan De Strycker in ronde 6 bereikte Moucheroud daar niet veel tegen, en deze keer moest hij zelfs oppassen.

In deze stelling heeft wit net (onnodig) zijn paard van d4 teruggetrokken naar c2. Sterk is nu bijvoorbeeld 22…Pe5, en zelfs 22…Te5!? komt in aanmerking; het idee is dat wit zijn zwartveldige loper hard nodig heeft voor de verdediging en bovendien de witte dame zich in een penibele situatie bevindt. Tondivar koos voor 22…Le6 en herhaalde na 23.Pe3 Lf7 24.Dg4 Le6 25.Dh5 Lf7 sympathiek de zetten in een nog altijd plezierige stelling.
Lees verder…

Net als gisteren wilde Peelen te veel, en dat kwam hem opnieuw duur te staan.

Wit heeft zwart hier in de houdgreep, maar een dwingende winst is er niet. 38.Kg2 en rustig opstomen lijkt een goed idee; dit in tegenstelling tot het gespeelde 38.Pd6??. Na 38…Pxd6 39.cxd6 Txf1+ 40.Kxf1 Kf8 was de tijdcontrole gehaald en keek Piet plotseling tegen een verloren pionneneindspel aan. Met wit tegen Tondivar en zwart tegen Lopez lijkt de norm binnen handbereik voor Moucheroud.

Jasel Lopez kan de toernooiwinst inmiddels nauwelijks meer ontgaan dankzij een soepele overwinning op Babak Tondivar. De HWP’er kwam er eenvoudigweg niet aan te pas in een Konings-Indiër in de nahand.

De kwaliteit van de partijen vandaag kon zich wat moeilijker meten met Tata Chess, want hoogstaand was het niet. Opnieuw vier puntendelingen, en dat houdt vanzelf in dat de normen verder uit zicht geraken. Vooral bij het Frans-Vlaamse duel tussen Jérémy Moucheroud en Nathan De Strycker was de snelle vredesovereenkomst moeilijk te begrijpen, want het was Jérémy’s voorlaatste witpartij, en wel tegen de drager van de rode lantaarn. Nu wacht de moeilijke klus om twee punten te halen tegen Peelen en Lopez met zwart, en Tondivar met wit.

Schrijver dezes durft wel te stellen dat de heren niet op de hoogte waren van de partij tussen Rafal Antoniewski en Robert Cvek in de Slowaakse clubcompetitie van, jawel, vier dagen geleden. Toch was het een vrijwel identieke kopie: 14 zetten hetzelfde en op zet 15, voordat de strijd goed en wel ontbrand was, een remiseaanbod.

Eén zet langer duurde het treffen tussen Guntram Hainke en Gerard Welling. Ook hier gebeurde niet veel, al durf ik dat over de partijen van Welling bijna niet meer te zeggen. Vandaag had Gerard in de slotstelling in ieder geval een klein plusje (Gerard staat eigenlijk elke dag goed), maar een verstoorde nachtrust maakte dat hij zichzelf een rustdag gunde.

De derde salonremise kwam op naam van Danny de Ruiter en Bart Gijswijt. Eerstgenoemde werd verrast door de zwarte openingskeuze, en wist daar aanvankelijk niet goed raad mee. 8.Lxb4?! is op zijn minst onhandig, en zorgde ervoor dat wit zijn verloren pion voorlopig niet terug zag.

Hier, of een zet later, moet zwart waarschijnlijk met e6-e5 breken om voordeel te houden. Zoals het ging, kon wit met wat kunst- en vliegwerk (Dc1, Td1, Lf1, Pd2) pion c4 op de korrel nemen, en dat was voldoende om zetherhaling af te dwingen. Dat de zwartspeler vervolgens meende door te moeten spelen, zullen we maar verdoezelen (hij realiseert zich tenminste dat er punten gescoord moeten worden!).Lees verder…

Rick had hier met simpel 32…Pxb2 pionnen kunnen oogsten, vooral omdat 33.Tf4 Pxc4 34.Txg4 niet werkt vanwege familieschaak op e3. In plaats daarvan meende hij tijd te hebben voor 32…Te4?, waarna wit kon pesten met 33.Pe6!. Het kan natuurlijk gebeuren dat je zo’n partij dan niet wint, maar voor Rick moest de gifbeker helemaal leeg: hij wikkelde af naar een paardeindspel met nota bene een pion meer, maar wonderlijk genoeg was het zwart die op zijn tellen moest passen. Dat deed hij niet genoeg, en zo kon Danny zijn eerste volle punt bijschrijven.

De overige partijen eindigden zoals gezegd in remise, maar niet zonder slag of stoot. Voor het eerst dit toernooi waren er ruim na de tijdcontrole nog drie partijen in volle gang. Zo niet het treffen tussen Piet Peelen en Babak Tondivar, dat zo de theorieboekjes van het Catalaans in zou kunnen, ware het niet dat het daar al in staat: in 2008 speelden de heren Topalov en Anand dezelfde variant. Geblinddoekt, dat dan weer wel, maar veel ruimte voor verbetering lijkt er niet te zijn. Lees verder…

In deze slotstelling lijkt zwart nog wel even te staan, maar bij nadere inspectie blijkt dat hij geen vin kan verroeren en niets zinnigs kan verzinnen tegen, pak hem beet, f3-f4-f5.

De andere IM aan kop, Piet Peelen, ging tenonder tegen Rick Lahaye, die zijn hoop op een norm derhalve nog levend houdt. Vandaag waren we op zet 5 uit de boeken: Lees verder…