Vernieuwing op vertrouwd terrein

Het toernooi streek voor de vierde keer neer in het volledig gerenoveerde Koninklijk Atheneum. Dankzij  de inzet van meerdere speelzalen werd de totale deelnemerscapaciteit dit jaar uitgebreid tot 200 plekken. De vernieuwing was ook merkbaar in de catering: schakers konden tussen de partijen door op de locatie zelf terecht voor de dagelijkse lunches, wat de sfeer en het comfort absoluut ten goede kwam. Het bijkomende seniorentoernooi voor 55-plussers bleef een vaste waarde op de kalender. De organisatie blikt hier uiterst positief op terug en overweegt om dit toernooi volgend jaar wellicht ook FIDE-rated te maken.

De sportieve strijd om het Manneken-Pis

De felbegeerde en traditierijke trofee – het legendarische Manneken-Pis van Geraardsbergen – bleef dit jaar in eigen land. De sympathieke Thibaut Vandenbussche won de hoofdprijs. Hij deed dit na een spannende strijd met de jonge Amir Zouaghi. Hoewel Zouaghi met een indrukwekkende 7,5/9 evenveel punten scoorde, moest hij de titel aan Vandenbussche laten op basis van het verloren onderlinge duel. Thuisspeler Jacob Dreelinck verspeelde ongelukkig de toernooiwinst door in de laatste ronde te verliezen van Amir.

De Nederlandse delegatie liet zich eveneens gelden. Het pas 11-jarige Nederlandse jeugdtalent Bram Ten Dam speelde een ijzersterk toernooi. Hij eindigde als eerste Nederlander op een knappe 5e plaats met een score van 6,5/9. Exact dezelfde score was weggelegd voor Jan Jaap Janse die bij  zijn allereerste deelname in Geraardsbergen meteen beslag wist te leggen op de 10e plek in de eindrangschikking. Meervoudig deelnemer César Becx speelde na twee jaar afwezigheid een knap toernooi (6/9 en TPR 2115) en voerde op plaats 15 een pelotonnetje Nederlanders aan (Tim Mazajchik en Johan De Groot).

In het Senioren 55+ toernooi bereikte de Schotse Belg GM Paul Motwani bij zijn vorige deelnames al tweemaal een gedeelde eerste plaats zonder trofee, maar nu werd het een gedeelde eerste plaats met bijhorende  Manneken-Pis. Wim Barbier deelde met 4,5 punten op 5  de eerste plaats. Gerard Milort kon zijn stunt van vorig jaar, gedeeld eerste, niet herhalen en eindigde met 3 uit 5.

Gemengde gevoelens over het deelnemersveld

Uit statistisch oogpunt houdt de organisatie een dubbel gevoel over aan het totale deelnemersaantal. Met 165 schakers aan de borden mag de club absoluut tevreden zijn; het is het beste resultaat in de na-corona-periode. Toch lag de lat in de prognoses vooraf nog iets hoger.

Het Open van Geraardsbergen zit qua planning jaarlijks ingeklemd tussen de grote internationale toernooien van Charleroi en Brugge. Omdat het Open van Charleroi dit jaar niet plaatshad, hoopte de organisatie de magische grens van 200 deelnemers te doorbreken.

De Belgen vormden traditiegetrouw de talrijkste groep met 124 spelers. Nederland volgde als tweede land, al bleef het aantal van 21 deelnemers iets achter op de verwachtingen. De grote verrassing in de statistieken kwam uit Azië: China eiste de derde plek op in de landenlijst met maar liefst 8 deelnemers. Onze directe buurlanden lieten het daarentegen grotendeels afweten, met als dieptepunt een totale afwezigheid van Duitsers en Luxemburgers.

Blik op 2027

De organisatie kijkt met een trots gevoel terug op deze geslaagde 41e editie en richt het vizier alweer op de toekomst. Voor wie er vroeg bij wil zijn om accommodatie  te boeken: het 42e Open van Geraardsbergen en het 6e Open Senioren 55+ zijn gepland van zondag 1 augustus tot en met donderdag 5 augustus 2027 op de vertrouwde locatie van het Koninklijk Atheneum.

Alle gedetailleerde uitslagen, tabellen en eindstanden vindt u  op de website van de schaakclub: https://vanpiontotdame.wixsite.com/vptd/home.

Lees ook het artikel op de blog van winnaar Thibaut Vandenbussche: Karnemelk – Thibaut Vandenbussche 

Thibaut had al in Haarlem gewonnen  Code rood – Thibaut Vandenbussche en dat spoorde hem aan om weer eens zijn kans  in Geraardsbergen te wagen.

“Wat gebeurt op Texel, blijft op Texel”.

De resultaten van het jaarlijkse rapidtoernooi in Den Burg zullen niet met de bond worden gedeeld en de saillante details van het toernooi zal ik niet met de lezers delen – dat zijn eilandgeheimen – maar een globaal verslag mag toch niet achterwege blijven.

Met een recordaantal van 56 deelnemers, onder wie één grootmeester (Van der Wiel) en drie meesters (Bosboom, Willemze en Gelpke), maar ook diverse ‘huisschakers’ ging het toernooi van start. Peter Gelpke en Thomas Willemze raakten al snel wat achterop. John van der Wiel, die met zijn zesde deelname zich al bijna kwalificeert als Texelaar, deelde in de vierde ronde het punt met de sterk spelende Jarich Haitjema uit Eindhoven. Manuel Bosboom, winnaar van de eerste aflevering van Mat op ‘t Wad in 2018, was goed op dreef en stond na vijf ronden op 100%. Het onderlinge duel tussen Bosboom en Van der Wiel, in de zesde ronde, eindigde na zware strijd in winst voor Van der Wiel. Van der Wiel op kop. In de laatste ronde won Bosboom en hield Eric de Haan Van der Wiel met agressief spel op remise.

Van der Wiel en Bosboom dus gedeeld winnaars met 6 uit 7. Eric de Haan, Thomas Willemze en Bert van der Marel eindigden op 5,5 uit 7 en deelden de derde prijs. Beste Texelaar was Aron Geus met 4 punten. Grootste verrassing was de 14-jarige Daniel Meijer uit Rottevalle (Friesland), die 5 uit 7 scoorde.

De deelnemers waardeerden het toernooi met 5 sterren. Dank aan de inzet van de Texelse vrijwilligers en aan sponsor Bookzo.nl. Op 21 augustus 2027 de volgende aflevering!

Winnaar van het toernooi werd Wesley So op een reputatiebevestigende wijze: vroeg in het toernooi winst tegen Van Foreest en Caruana, daarna steeds remise spelen. Ook in de tiebreak tegen Pragg werden alle partijen remise, inclusief de armageddonpartij waarin So zwart had. Catenaccio perfect uitgevoerd!

De partijen staan op Lichess.

Inmiddels zijn we toe aan de achtste ronde van het  Scheldemond toernooi. De ronde begon met 4 koplopers.

In de  partij aan het eerste bord besloten Raunak Sadhwani  en Max Warmerdam al na 10 zetten tot remise. Sadhwani moest blijkbaar herstellen van zijn krachtsinspanning gisteren tegen Fernandez. Maar, eerlijk is eerlijk, de rondes ervoor had hij ook in 10 en 15 zetten remise gespeeld. Nu was mij ter ore gekomen dat Sadhwani erg gemotiveerd was mee te spelen in Vlissingen omdat hij zich in de kijker wil spelen voor Tatasteel in Wijk aan Zee. Dus toen ik hem vertelde dat ik een paar van de dagverslagen zou schrijven  vroeg of ik nog wat kon opschrijven om wat reclame voor hem te maken. Echter kreeg ik een schouderophalend verlegen lachje en er werd nog wat aan sigaretjes getrokken. Kom op Raunak, een beetje reclame voor jezelf mag best! IJzervreters willen ze zien in Wijk! Morgen minimaal tot de 135ste zet knokken voor de eerste plaats is mijn advies.

Aan  het tweede bord speelden de andere 2 koplopers, Fernandez en Ikonnikov. Toen ik  mij een paar jaar geleden ook in het toernooigedruis van destijds  het HZ-toernooi waagde, had ik een kort gesprek met de sterke Fries/Groningse IM Nick Maatman over Ikonnikovs  zwartrepertoire tegens e4. Dat bestond uit de Kalashnikov; we hadden hem daarin met wit beide zonder heel veel moeite op remise gehouden, een resultaat waar de GM niet erg tevreden over kan zijn geweest. Maatman was vrij onomwonden in zijn analyse: hij heeft een probleem .

Dat probleem heeft Ikonnikov dit toernooi opgelost met de O’Kelly variant. Tegen Sadhwani leverde het hem een vrij eenvoudige remise op en ook tegen Fernandez had hij geen noemenswaardige openingsproblemen. Ik had de remise al bijna geteld, maar voor mij onverwacht wist Fernandez hem in een gelijk toreneindspel toch nog te overspelen en alleen de koppositie te pakken.

Fernandeze-Ikonnikov na 30.h5

De stelling is hier nog volkomen gelijk, maar slechts 5 zetten later staat het zo:

Fernandez-Ikonnikov na 35.b4

Fernandez heeft Ikonnikov kunnen verleiden tot het spelen van enkele verzwakkende pionzetten, waarna hij nu bijna in tempodwang is. Zwart kan niets uitrichten tegen het simpele plan b3 en c4. Fraai gespeeld van Fernandez, maar Ikonnikov zal zich toch wel achter zijn oren krabben hoe hij dit zo snel uit de hand heeft kunnen laten lopen. Het eindspel met T+g en h pion vs T is meestal niet triviaal, maar in de handen van Fernandez duidelijk wel.

Op bord drie speelde  Erwin l’Ami tegen Laura Unuk. Unuk speelde wat met de zetvolgorde in een aangenomen damgegambiet, wat haar een goede stelling opleverde. L’Ami hield desondanks een plusje, maar toen hij in onderstaande stelling terechtkwam, was het alle hens aan dek:

L’Ami-Unuk na 23.b3

Na 23. Te1 had wit een plusje behouden( 23..g5 24.Ph5!), maar nu stond zwart na 23..g5 en het gedwongen 24.Lxf7+ Kxf7 duidelijk beter. In het vervolg kwam een zwarte pion gevaarlijk buurten op c2, maar Erwin wist de boel net bijeen te houden ( of Laura wist haar kansen niet optimaal te benutten).

Chanda Sandipan won van de  Duitser Weller. Sandipan lijkt bij gelegenheid bereid om flink risico’s te nemen als de toernooisituatie erom vraagt. Zo ook in deze partij, waarin hij een Hollandse partij behoorlijk provocatief opzette.

Weller-Sandipan na 11..c5

Blijkbaar kon Weller hier voordeel krijgen met 12.bxc5 bxc5 13.Tb1 Tb8 14.Pb5. Hij koos voor dichtschuiven met 12.b5, wat voor Sandipan het sein was om al zijn troepen richting witte koning te sturen.

Weller-Sandipan na 20.exd6

In deze spectaculaire stelling koos Sandipan voor 20..Pxh2.  Stockfish pleit voor 20..Pxf2. De witte koning loopt dan weliswaar naar de damevleugel, maar de zwarte stukken komen alle fraai in het spel. Sandipan gaat voor het mat, en wit kan zich hier na 21. dxc7 exd5 22.Pxd5 Te8 23.Le5 Pg4 slechts tegen verdedigen door met 24.Le4 dxe5 24.dxe5 een stuk terug te offeren. Na 24..d6 staat het dan zo:

Weller-Sandipan na 24..d6

Blijkbaar had wit hier nog de wonderbaarlijke verdediging  25.Taf1 , maar toen Weller dit niet vond ging hij rap ten onder . Een gedurfd gespeelde partij van Sandipan.

Eelke de Boer voegde zich bij de achtervolgers door een overwinning op Bob Beeke. Een kleine bekentenis is op zijn plaats: ik ben jaloers op Beeke. Niet omdat hij zich het recht verworven heeft zich in de 8ste ronde van een groot  toernooi te mengen tussen de toppers, dat zij hem van harte gegund. Maar wel op het lef dat hij heeft gehad om de Polugaevsky variant van de Najdorf op dit moment te spelen. Want er zijn wel enige cojones nodig om tegen een topper als De Boer een variant te spelen waarin je met zwart vrijwel op elke zet balanceert op het randje van de afgrond. Toegegeven, de hele romantiek  die om de variant hangt bracht mij meer dan eens in de verleiding om het toch eens te proberen. Het stijgt het duidelijkst op uit het boek  “Grandmaster Preparation”van Polugaevsky zelf, waarin stukjes staan zoals deze:

“The next milestone in the development of the variation was my game against Bagirov, played in January 1960 at the USSR Championship in Leningrad. When I made my 15th move and got up from the board, Smyslov came over to me and said, in a voice where the reproach was quite unmistakable: ‘Oh, Leo, Leo! What are you allowing yourself at your young age? All your pieces are still sitting on the back rank! Isn’t one game with this variation per championship enough for you? Better spare your nerves!’” (p. 54).

Of deze:

“Hardly had the first rounds of the championship passed when I was handed a note from Judovich. … It contained a precise and detailed analysis showing that in [a critical line of the system] Black was bound to lose. … After all my efforts I was overcome by an ever-growing apathy, and with each passing day the variation meant less and less to me. … So I decided to bid it farewell: ‘That’s enough for me! The endless search and the constant bitter disappointments have made me weary! … Thank you for everything, dear variation! Do not hold my unfaithfulness against me! Farewell forever!’” (pp. 68–70).

Maar goed, ik  heb het dus nooit aangedurfd. En helaas voor hem viel Bob Beeke op de 18de zet van het smalle koordje af waarop hij sinds de 7de zet aan het dansen was:

De Boer-Beeke na 18.Pe5

Hier speelde zwart het natuurlijk uitziende 18..g6, wat twee vraagtekens krijgt van SF , en werd opgedweild na 19.a4. Blijkbaar had hij zich op de halsbrekende variant 18..Lb7 19.fxg7 Lxg7 20.Pd6+ Ke7 21.Pexf7 Lxb2 22.Tad1 Tf8 23.Pd8 met ongeveer gelijkspel (!) moeten inlaten. Ik schrijf het maar gewoon over van de engine, want mij gaat het ver boven de pet, maar als u ziet wat voor bizarre stellingen  er uit deze variant ontstaan begrijpt u misschien de aantrekkingskracht ook een beetje.

De Boer-Beeke, analyse na 23.Pd8 “The variation is still alive!”

De groep achtervolgers op 6,5 punt wordt gecompleteerd door Daniel Hausrath, die won van Guido Van Hesselingen.  De laatste had nog enkele kansen op remise in het eindspel, maar uiteindelijk redde hij het niet tegen de Duitse grootmeester.

De meest verrassende uitslag aan de live borden was die van de partij tussen Erik Sparenberg en Merijn van Delft. Sparenberg speelde de solide fianchettovariant tegen Van Delfts Koningsindier. Toen Van Delft toch echt spel leek te krijgen ging het plotseling mis:

Sparenberg-Van Delft na 17.Dd2

Blijkbaar is hier 17..Pe5 nodig, om na 18.Lg5 Dh5 19.Pb5 Pf7! achter de hand te hebben. Na Van Delfts 17..Le5 18.Lg5 Dg3 had Sparenberg het ijzersterke 19.f4 Lxc3 20. Txc3  waarop 20..Pxe4 fraai werd weerlegd met 21.De2!

Sparenberg-van Delft na 21.De2!

Goede raad was duur voor Van Delft , en ondanks het tijdsverschil dat op een gegeven moment ongeveer een uur in zijn voordeel was, liet hij zich uiteindelijk maar matzetten. Een mooie scalp voor de sympatieke Fries.

Voor Van Delft geldt dat het niet ‘zijn’ toernooi lijkt te zijn geworden. En dat is jammer voor de Apeldoorner, die we al vaak in Vlissingen hebben mogen verwelkomen. Opmerkelijk genoeg speelt hij tevens een rol in een van mijn vroegste schaakherinneringen . Het moet ergens in de eerste helft van de jaren ’90 zijn geweest als we tijdelijk een dermate sterke jeugdschaakafdeling bij onze vereniging in Winschoten hebben dat we tegen het grote Schaakmaat mogen spelen. In mijn herinnering speelde ik remise tegen Erik Smit, maar de meeste indruk maakte op mij Merijn van Delft, en wel omdat hij in mijn herinnering een schier oneindige periode  bezig is geweest om een tijdens de wedstrijd een meegebrachte fles frisdrank met prik open te krijgen die onderweg blijkbaar zo hard was geschud dat hij bij opening een fontijn dreigde te veroorzaken. Met engelengeduld werd het dopje steeds weer een klein stukje verder gedraaid: “TSSSSSS!!”. Hopelijk kan hij morgen in de laatste ronde nog een keer knallen.

Zeeuws kampioen Joey Grochal won van Eduard Coenen nadat de laatste een pionnenopmars op de damevleugel onderschatte:

Coenen-Grochal na 15..Ke7

Hier heeft wit 16.f3 met gelijkspel; na 16.Ke2 b5  is 17.f3 echter niet goed meer: na 17..b4 stort de witte stelling min of meer ineen:

Coenen-Grochal na 17..b4

En zo gaan we met Daniel Fernandez als eenzame koploper de slotronde in.

De live partijen van ronde 8:

Gisteren had ik de luxe de echte toernooisfeer op te snuiven. Je moet dat natuurlijk niet te letterlijk nemen bij een schaaktoernooi dat met warm weer in een gymzaal wordt gehouden, maar toch. Eerst bij hun hotel de GM’s Fernandez, Chanda en Sadhwani ophalen. Na 10 minuten met de laatste twee op het trottoir gekletst te hebben (Nee,toernooien in India durven ze bijna niet meer te spelen omdat er zoveel underrated spelers zijn en ja, 2700 ELO is een absolute must voor een profschaker) toch maar even gebeld naar de organisatie of iemand iets over het lot van Fernandez wist. Helaas heeft dit hotel een receptie die beperkt bereikbaar is. Om een vraag bij het verslag van gisteren gedeeltelijk te beantwoorden: de prijs van de kamers waar de spelers vroeger werden gehuisvest is inmiddels verviervoudigd. Maar via toernooiduizendpoot en Zeeuw van Eergisteren René Tiggelman lukte het rechtstreeks contact te leggen. Even later kwam hij naar buiten zetten, waren we gauw ter plaatse en kon ik op een tafeltje in de aula een verslagje typen, regelmatig onderbroken door gesprekjes met schaakkennissen. Een betere en leukere manier om een schaaktoernooi te volgen is er niet, denk ik.

Hoe anders vandaag, waarbij ik thuis alleen de hoogste 10 borden op Lichess kan volgen; minder leuk, wel iets efficiënter waarschijnlijk.

Ronde 2

Deze keer geen stikmatjes meer, het krachtsverschil wordt wat kleiner. Aan de meeste borden valt nog een regelmatige overwinning voor de ratingsterkste te noteren.

Voor Slava Ikonnikov bracht ronde 2 een regelmatige overwinning (foto: Tina Rouwendal)

Wel was er voor de eerste maal serieus verliesgevaar voor een van de toppers. Dit kwam op het conto van de jongste van de twee Beukema-broers, Constantijn, die Max Warmerdam op de rand van de afgrond bracht.

Vanuit een gesloten Siciliaan leek aanvankelijk alles volgens plan te verlopen voor de zwarte stukken van Warmerdam, die een voordeeltje verwierf. Maar in onderstaand diagram liet hij zich zojuist een ongelukkige zet ontglippen.

C.Beukema-Warmerdam na 17..Lf6?

Aan de kloktijden te zien voerde wit zijn 17e zet uit met nog slechts 3 seconden over en mogelijk speelde zwart, die nog een half uur had, zijn zet expres (te?) vlot om wit verder onder tijdsdruk te zetten.

Misschien heeft hij gemist dat na 18.Lxf6 Txf6 19.De8+ het paard op c6 verloren gaat? De consequenties zijn helaas ernstig. Beukema speelde inderdaad 18.Lxf6, waarna Warmerdam vluchtte in 18..hxg5.

Dit had niet mogen baten na het sterke 19.fxg5! gxf6 20.Lxc6:

Beukema-Warmerdam analyse na 20.Lxc6

Nu wint wit na 21..Dxc6 22.Dg6+ Kh8 23 Tf4, maar na 21..Tb8 is er ook nog 22.Txf5! exf5 23.Ld5+ Tf7 24.g6 met winst:

Beukema-Warmerdam analyse na 24.g6

Mooi en winnend allemaal, maar Beukema had het ondertussen dus ook nog te stellen met de klok, en met nog 6 seconden produceerde hij 19.Le5? waarna Warmerdam na 19..Pxe5 de zaak ineens weer onder controle had en alsnog won.

Max Warmerdam ontsnapte in ronde 2 met een vol punt (foto: Tina Rouwendal)

Dat kan niet gezegd worden van zijn grootmeesterlijke collega Chanda Sandipan, die tegen Ron Hoffman ook een slechte stelling wel overleefde, maar daarna zonder succes 30 zetten lang trachtte een remise toreneindspel toch te winnen.

Ook Rogier van Egmond was dichtbij een remise tegen de ratingverhouding in:

Van Egmond-S.Beukema

In een eerder stadium had Beukema een aardig voordeel gehad, maar met taai verdedigen had Van Egmond dit eindspel bereikt, waarin ‘niets doen’ ( bijvoorbeeld met de toren heen en weer gaan op de b-lijn, met de koning heen en weer gaan op de koningsvleugel) voldoende was geweest voor een welverdiende remise. Helaas voor hem speelde Van Egmond echter 44.Td7?, waarna de zwarte b-pion doorliep na het ontnuchterende 44..Kc8. Zo is de balans van pech en geluk binnen de familie Beukema toch een beetje in evenwicht gebleven deze ronde.

Ronde 3

Voor de broodschakers en, naar mijn mening, de diehards, de tweede partij van de dag. Aan de hoogste drie borden was het eenrichtingsverkeer en wonnen Sadhwani, L’Ami en Fernandez opnieuw overtuigend. Het viel mij nu pas op, maar Fernandez heeft de voorkeur gegeven aan Vlissingen boven het Brits kampioenschap. Dit wordt op dit moment ook wordt verspeeld en naar het deelnemersveld te oordelen zou hij als derde geplaatst en dus een titelkandidaat zijn geweest. Een mooi compliment voor ons toernooi, dat hij twee jaar gelden wist te winnen , dat hij hier meedoet.

De overige uitslagen aan de topborden lieten een stuk langer op zich wachten, maar over het algemeen betrof het toch vrij rechtlijnige overwinningen voor de favorieten. De uitzonderingen vormden Max Warmerdam en zijn vriendin Laura Unuk. Op bord 9 raakte Unuk in de problemen tegen Joachim Waffenschmidt.

Waffenschmidt-Unuk na 19.a3

Zwart heeft een probleem: wijkt de loper van de a3-f8 diagonaal dan wint Ld6. Mogelijk had Unuk gerekend op 19..e5, maar dit blijkt als probleem te hebben dat de f-pion gepend is en dat nu 20.Lxh6! kan omdat na 20..gxh6 21.Dg6+ wint.

Waffenschmidt-Unuk na 20.Lxh6!

Gelukkig voor Unuk kon ze zich nog net redden met 20..e4. Dat hier 21.Ph4 groot voordeel geeft na 21..Lxc3 22.Pg6! is al een stuk moeilijker te zien voor een mens en werd dan ook gemist, zodat Unuk zich kon terugknokken in de partij.

Dat deed ze aanvankelijk heel goed en in onderstaande stelling kan zwart beslissend uithalen met 35. … Pxg3!. Immers, na het terugslaan op g3 zou 36. … Txg3+! volgen en wit gaat snel mat.

Waffenschmidt-Unuk na 35. Lh5?

Laura speelde hier echter 35. … d2??, deed daarna in hevige tijdnood nog een paar keer niet de beste zet en het was toch Waffenschmidt die het punt naar zich toe trok.

De tegenstander van Max Warmerdam, Erwin Kalle, bleef lang knap weerstand bieden. In onderstaande stelling moest een belangrijke keuze gemaakt worden:

Warmerdam-Kalle na 34.Ta1

Het is niet eenvoudig te zien dat de correcte zet 34..Le7! is. De reden is dat zwart de pion op a5 desgewenst met Ld8 kan dekken. Na het gespeelde 34..Lf8 is dit niet meer mogelijk en na 35.cxb5 cxb5 36.c5 viel pion a5 en liet Max niet meer los.

Hieronder de partijen van ronde 2 en 3 en de stand:

In de stand zijn er nog 15 mensen met de volle 3 uit 3:

Gisteren werd al afgetrapt met een simultaan, waarin zoals door “Zeeuw van Gisteren” René Tiggelman reeds gememoreerd onder meer ondergetekende hardhandig van het bord werd geveegd door een overtuigende Erwin l’Ami.  

Bij de opening werden mooie woorden gesproken door onder meer Hans Groffen en KNSB-voorzitter Dirk Hoogland. Ook aan het woord kwam Eric Koopmans, de manager bedrijfsvoering van het Scheldemond College.   

Na het afscheid van de Hogeschool Zeeland was hij meteen al enthousiast over het bieden van een locatie aan ons toernooi, en omdat het Scheldemond topsport hoog in het vaandel heeft, werd dit in de organisatie ook breed gedragen. Dat belooft dus wat moois voor de toekomst.  

De eerste zet werd uitgevoerd aan het bord van Raunak Sadhwani (foto: Tina Rouwendal)

Daarna begon het echte werk.  

Of nou ja, voor sommige deelnemers zal het èchte echte werk misschien nog wel een paar ronden op zich laten wachten. Want door het format van 1 groep zijn de rating verschillen in de eerste ronden nogal groot.  

De nummer 1 geplaatste Raunak Sadhwani beklaagde zich er wel over dat hij door de nieuwe FIDE ‘anti-farming’ regels bij een groot ratingverschil mogelijk niets zou krijgen bij een overwinning, maar wel rating zou verliezen bij een nederlaag. Maar dat valt misschien toch mee: dit geldt bij een rating van > 2650, en zijn FIDE rating is 2640. 

Hoe dan ook, toen zijn tegenstander zich hier 16..b4 liet onglippen ging hij na 17.Pb5 als een mes door de boter.  

Sadhwani-Albrecht na 17.Pb5! 

En hij was aan de topborden niet de enige, wat mooie plaatjes opleverde, onder meer aan de borden van Erwin l’Ami en Chandipan Sanda: 

Jonkers-L’Ami na 29..Pf2# 

Erwin l’Ami begon goed (foto: Tina Rouwendal)

Chanda-Frei na 22.Pf7# 

Ook een stikmatje voor Chanda Sandipan (foto: Tina Rouwendal)

Heel vaak zal het in een toernooi niet gebeuren dat er stikmat wordt gegeven op bijna hetzelfde moment met maar twee borden ertussen, maar in de eerste ronde van het Scheldemond-toernooi kon het allemaal.  

Het kan natuurlijk niet altijd makkelijk gaan: sommige van de favorieten moesten er echt voor werken, onder meer Max Warmerdam tegen Paul van Rooijen. Laatstgenoemde werd in 1994 door organisator Hans Groffen gepolst, toen hij net tot internationaal arbiter benoemd was, om te helpen bij het organiseren van een groot open internationaal toernooi in Zeeland. De rest is geschiedenis, met Paul als hoofdarbiter tot 2007. De toernooiformule, uitgewerkt op autoritten tussen Zeeland en Gent, staat nog steeds. Maar pas dit jaar deed hij voor het eerst zelf mee.

Een mooi affiche voor de Zeeuwen, en Paul weerde zich goed en kon zelfs enige tijd bogen op een klein plusje.  

In onderstaande stelling moest er teruggeslagen worden op d6: 

Warmerdam-Van Rooijen na 26.Pxd6 

Paul koos voor terugslaan met de dame.Hoe staat het echter na 26..Txd6?. Op het eerst gezicht lijkt dit niet te kunnen wegens 27.Dxb7. Hierop heeft zwart echter het verrassende 27..Ph3!+, en na 28.Pxh3 Dh4+ en het verplichte 29.Ke2 ( 29.Kg2 Dxe1) slaat de volgende bom in de witte stelling met 29..Txe3+!. 

Warmerdam-Van Rooijen analyse na 29..Txe3+! 

Zwart heeft nu minimaal eeuwig schaak. Gelukkig voor wit is 27.Dxb7 niet verplicht, maar na elke andere redelijk zet speelt zwart De7 met een plusje en moet wit nog maar zien hoe hij erdoor komt.  Even later kreeg zwart nog een kans:

Warmerdam-Van Rooijen na 31.b5 

Na 31..Txf4! 32.exf4 Txe1 33.Kxe1 Pxf3+  34.Kf2 Pxd4 moet wit onderstaande stelling ook nog maar zien te winnen.

Warmerdam-Van Rooijen analyse na 34..Pxd4 

Zoals het ging echter wist Warmerdam het punt toch over de streep te trekken.

Ook Vyacheslav Ikonnikov moest er relatief hard voor werken. Gelukkig voor hem koos zijn tegenstander in een ingewikkelde stelling voor net de verkeerde zetvolgorde: 

Regeling-Ikonnikov na 27..Lxb1 

Hier speelde wit 28.Tf1, waarna zwart na 28..Txe5 29.Pf6+ Kg7 zich na 30.Txb1 schadeloos kon stellen met 30..Kxf6. 

Draait wit echter de zetvolgorde om en begint hij met 28.Pf6+! dan kan 28..Kg7 niet wegens 29.Pxe8+. Na 28..Kh8 29.Txb1 Txe3 30.Lb2 echter blijft het paard op f6 op het bord en blijft er sprake van een spannend ongeveer gelijk eindspel.  

Regeling-Ikonnikov analyse na 30.Lb2

Morgen zullen ronde twee en drie worden gespeeld.

–> Lees het volledige verslag.

Een vicieuze cirkel die moeilijk te doorbreken is dat als je slecht speelt, de resultaten tegenvallen, en als de resultaten tegenvallen, je slechter gaat spelen (en soms is niet duidelijk wat eerst komt). Natuurlijk zou aan het begin van de partij wat voor de partij gebeurd is niet mee moeten tellen, maar het speelt nou eenmaal lekkerder na drie overwinningen dan na drie nullen. En als het dan eenmaal tegenzit, wil het vaak ook flink tegenzitten.

Het toernooi begon goed: in de eerste ronde won ik snel van Jaap Vogel, zoals hier beschreven, en ook in de tweede ronde ging het makkelijk.

Ootes - Reinderman na 15.Pb3

De zetten b4, g4 en Pb3 worden allemaal wel eens gespeeld door wit in het Open Spaans, maar zoals Lars het speelde is niet handig. De zet g4 wordt gedaan om een stuk te ondersteunen op f5, en dan met de zwarte koning op g8. Nu is g4 echter een aanknopingspunt voor zwart. Ik overwoog verschillende zetten: h5, Le4, Dd7, b4. Het leek me dat de h-lijn openen het beste plan was en dat kan op de volgende manier: 15… Lxc2! 16. Dxc2 h5 Nu gaat het snel mis als wit niet oplet, b.v. 17.a4 hxg4 18.hxg4 Dd7 19.axb5 Ped4 20.Pfxd4 Dxg4 mat. Om dit te voorkomen is De2 en Td1 het beste en dan gaat het nog wel voor wit. 17. Pbd4 Nu kon ik een pion winnen, maar ik ging liever vol voor de aanval. 17… Pcxd4 18. Pxd4 hxg4 19. Pxe6 19. hxg4 Lxb4 20. Pxe6 fxe6 21. Dg6+ is zetverwisseling met 20…Lxb4. 19… fxe6 20. hxg4 Kd7 Ik zag dat ik een stuk kon offeren en dan aanname van het offer mat zou gaan wit heeft dan een paar schaakjes, maar de zwarte koning loopt er makkelijk uit. Maar 20…Lxb4 21.Dg6+ Kd7 22.Lg5 Le7 23.f4 beviel me uiteindelijk niet, vooral nadat ik zag dat 23…De8 24.Dxg7 Tg8 25.Dh7 niet zo duidelijk is. 23…Dg8! 24.Lxe7 Th6 25.Dd3 Kxe7 is echter erg goed voor zwart. Met de tekstzet wil zwart drie zware stukken op de h-lijn zetten. 21. f3? Met 21. Kg2 Th4 22. Dg6! kon wit zich nog verdedigen. 21… Th3 22. Kg2 Dh8 23. Lf4 Dh4 24. Df2 Dh7 25. Tad1 Th8 Het tripleren is gelukt en er is geen verdediging meer. 26. Tg1 g5 27. Txd5+ 27. Lg3 Txg3+ 28. Dxg3 Dc2+ wint een toren of dame. 27… exd5 28. e6+ Kxe6 29. Te1+ Kd7 30. De3 Dc2+ 31. Te2 Dxe2+ 0-1

In de derde ronde ging het al iets minder: tegen Alex Lenderman won ik een kwaliteit, maar ik speelde planloos verder en uiteindelijk moest ik nog goed verdedigen om het remise te houden. Die avond kon ik gaan voorbereiden op Roeland Pruijssers… of nee, die avond kon ik dat niet. Ik had waarschijnlijk iets verkeerds gegeten, in ieder geval had ik last van mijn buik en darmen, hoofdpijn en was ik futloos. Het was daarom verstandig geweest om voor een korte remise te gaan, maar ik speelde de volgende dag eigenwijs op winst en al snel was zelfs remise houden al te veel gevraagd. Ook de dag erna tegen Afek ging het slecht, ik zag niet veel en kwam niet verder dan remise.

In de zesde ronde voelde ik me echter weer goed en speelde ik een goede partij tegen Ivo Timmermans. Een goede partij, op 1 moment van onoplettendheid na:

Timmermans - Reinderman na 36.Te2

Ik kon al een paar zetten de pion op e5 slaan, maar ik wilde eerst mijn stelling versterken. Dat deed ik met Tb8, b6 en de volgende ongelukkige zet: 36… Lc8 37. Pd4 Precies mijn combinatie van zetten maakt dit mogelijk. Opeens staat wit gewonnen in plaats van slechter. 37… Dxe5 38. Dxe5 Lxe5 39. Pxc6 La6 40. Lxd5+ Kh8 41. c4 Tbc8 42. Pxe5 Txe5 43. Tdf2 In eerste instantie dacht ik dat dit heel sterk was, wit dreigt de loper op a6 op te halen. In tweede instantie zag ik toch nog iets voor zwart. 43… Txd5 44. cxd5 Lxf1 45. Txf1 Kg7 En dit eindspel is gelukkig remise, en niet eens moeilijk. 46. Kg2 Tc3 Vooral niet 46… Tc2+ 47. Kf3 Tc3+ 48. Ke4 en wit wint. 47. Tf3 Tc2+ Nu kan dit schaakje wel, omdat de witte koning niet naar f3 kan. 48. Tf2 Txf2+ 49. Kxf2 Kf6 50. Ke3 Ke5 51. d6 Kxd6 52. Kd4 g5 53. Kc4 Kc6 54. b4 axb4 55. Kxb4 Kd6 56. Kb5 Kc7 57. Kc4 Kc6 58. Kb4 Kd6 1/2-1/2

Toch was ik alweer een beetje optimisch, omdat mijn spel wel goed was. Dat betaalde zich uit in een mooie offerpartij:

Reinderman-Brink na 18...exf4

18. Pxg7! Kxg7 19. Pd5 Dd8 20. exf4 Het is nog wel even rekenen natuurlijk, maar het is niet moeilijk te zien dat de aanstaande batterij op de lange diagonaal samen met de actieve koningsvleugelpionnen een stuk waard zijn. 20… Kg8 20… Lc6 21. g5 Kf8 22. Dc3 Lxd5 23. Lxd5 Ph5 24. Lf3 Db6+ 25. Kh2 Lf6 26. gxf6 +/- 21. Dc3 Lc6 22. g5 22. Pxe7+ Dxe7 23. Lxc6 bxc6 24. Tcd1 is ook sterk, om op een gunstig moment op f6 het stuk terug te slaan. 22… Lxd5? De beste verdediging voor zwart was 22… hxg5 23. fxg5 Ph5 24. Txf7 24. Lf3 Lf8! 25. Lxh5 Lxd5 26. cxd5 Dxg5+ 27. Lg4 Lh6 = 24… Kxf7 25. Tf1+ Lf6 25… Kg8 26. Dd3 Ph4 27. Le4! 26. Pxf6 Phf4 27. Pd5 Te5 28. Pxf4 Dxg5 29. Pd5+ maar wit blijft dan een sterke aanval houden. 23. Lxd5 Db6+ 24. Kh1 Ph5

25. Df3! Pgxf4 Ook leuk is 25… Phxf4 26. Dc3! Lf8 27. Txf4 26. Lxf7+ Het meest effectief, maar ik had ook helemaal voor de galerij kunnen gaan met een dameoffer: 26. Dxh5!? Pxh5 27. Lxf7+ (27. Txf7 +-) 27… Kf8 28. Lxh5+ Lf6 29. Txf6+ Ke7 30. Te1+ Kd7 31. Lxe8+ Txe8 32. Tf7+ 1-0

De achtste ronde was echter weer een drama. Ook van mijn tegenstander trouwens, qua spel, maar hij hield er tenminste nog een punt aan over. Het begon al vlak na de opening:

Miedema - Reinderman na 15.Dh4

15…Pd8?? en nu zou wit na 16. Lxd8 Txd8 17. Pg5 h6 18. Txd8 Dxd8 19. Ld5+ Kh8 20. Pf7+ een dame winnen, maar in plaats daarvan kwam 16.Le7. Het stellingsoordeel van de computer wijzigde hierna nog een keer of twintig, maar ik maakte de laatste fout. Zie de viewer voor de partij.

Tot slot een opgave, uit mijn partij in de laatste ronde: wit speelt en wint. Ik zag het niet

Reinderman - Posedaru na 32...Te5

Foto’s: Queens & Cocktails 2026 | Eerste editie | Flickr

Aftermovie: Youtube

Dit was nog maar het begin…
Tot volgend jaar? Of misschien wel eerder.

Laten we beginnen met het NK. Bovenin was het weer een remise dag. Van de acht partijen eindigde er slechts één in een overwinning. Die eer ging naar Henk Brongers. Daar leek het in de partij niet naar. In het dameloze middenspel werden er vooral veel stukken geruild. Wit kreeg in onderstaande stelling de kans om een pion te winnen en stond daardoor een klein beetje beter.

Het voordeel ebde echter weg, zeker toen ook de lopers werden geruild. Hoe ging het dan toch nog fout voor zwart. In dubbele toreneindspelen is de aktiviteit van de torens en van de koning belangrijk. In onderstaande stelling is de stelling met Tf2 in evenwicht. Zwart speelde echter zijn andere toren naar b2. En dat scheelt in de waardering van onze sterke vriend meer dan vier punten.

Lees meer