Het venijn zat in de staart
Het was een spannende wedstrijd en pas op het eind werd het een Rotterdamse overwinning.
Tot onze eigen verrassing kunnen we nog steeds omhoog blijven kijken. Voerendaal is een geduchte tegenstander versterkt met het immer aanwezige Duitse legioen. Maar feitelijk ging het redelijk soepel. Misschien kunnen we nog derde worden, maar de Limburgers zijn met dit resultaat uitgeschakeld voor deelname in Europa.
De wedstrijd begon met een regen aan remises. Maar liefst 6 puntendelingen brachten een tussenstand van 3-3. De partijen tussen; Sielecki –Martens, Van der Weide-Lemmers, Bus-Yasen en Quist-Mundorf waren snel beëindigd. Waren de helden moe aan het eind van de competitie en met de vorige ronde slechts 2 weken daarvoor gespeeld? De andere 2 remises hadden meer inhoud. Bruno Carlier stond optisch wel iets beter, maar kon tegen Kaufeld uiteindelijk niets bereiken. Tussen Braun en Kuijf beleefde Rini enige benauwde momenten. De witspeler dreigde een kwaliteit te winnen, maar gelukkig kon zwart alle gevaren neutraliseren. Bij de tijdcontrole scoorde Voerendaal zijn enige volle punt, daarna was de Limburgse vlaai echter op. Al spoedig had Wantola de betere positie tegen Besseling. De witte stukken stonden veel beter geposteerd, hetgeen resulteerde in pionwinst. De zet Dxb2 leek mij niet zo’n gelukkige vondst, want daarna wikkelde wit met een aardige combinatie af met kwaliteitswinst, om vervolgens met een koningsaanval het punt keurig binnen te halen.
Lees meer >
