Toen ik het boek “Understanding Chess 960” van de sterke Duitse IM Johannes Carow liet zien aan de verzamelde recensenten, vonden enkelen het geen geschikt boek voor hen, ze maakten spontaan kruistekens en gingen op zoek naar knoflook en zilveren kogels. Bij uitstek een boek, dacht ik, om met Halloween te bespreken. Maar het is een verrassend leuk boek. Goed leesbaar en het biedt nieuwe inzichten, ook voor je “normale”
Lees meer >
Een klein jaar na het voortijdig overlijden van GM Daniel Naroditsky, de populaire online persoonlijkheid en speed chess specialist, heeft New in Chess drie boeken van zijn hand uitgegeven: heruitgaves van zijn twee eerder verschenen boeken, en een collectie van artikelen uit Chess Life Magazine en op chess.com.
Mijn reden om dit specifieke boek te bespreken is het enthousiasme van de Russische toptrainer Shereshevsky over de eerste uitgave uit 2012 (toen Naroditsky slechts 16 jaar was).
“He who fears an isolated Queen’s Pawn should give up chess” – Siegbert Tarrasch
Als iemand met een (soms onredelijke) angst voor geïsoleerde d-pionnen, maar (voorlopig) geen ambities om te stoppen met schaken, leek het me een goed idee om me toch eens te verdiepen in dit type stellingen. Ik moet namelijk wel erkennen dat isolanistructuren positioneel erg interessant zijn. En, als trouwe Panov-speler, kan ik ze ook haast niet te ontwijken.
Lees meer >
Jacob Aagaard is bepaald geen onbekende in het schrijverschap. Hij schreef al zo’n slordige 25 tot 30 schaakboeken. Daarin passeerden talloze onderwerpen de revue. Maar daarbij bleef dit boeiende onderwerp een tikkeltje achter voor zover ik het kan zien. Er is wel een boek met als titel “Attack & Defence” (niet meer leverbaar) en als we verder in de geschiedenis duiken komen we ouder materiaal tegen: “Attacking Manual 1 en 2”, maar ook die boeken zijn niet meer leverbaar. Het werd dus hoog tijd voor iets nieuws.
Iets nieuws? Het wordt een compleet nieuwe serie. Over dit boek schrijft Aagaard dat hij het aantal varianten beperkt heeft gehouden en dat het makkelijk leesbaar moet zijn zonder schaakbord of computer. Dus met veel diagrammen. Wat mij betreft is hij daarin prima geslaagd. Het probleem met veel schrijfsels van sterke schakers is regelmatig dat ze je doodgooien met een zee aan varianten, maar daarbij veel te weinig verbale uitleg geven. Voor hen zijn de dingen vaak vanzelfsprekend, maar niet voor de gemiddelde clubschaker. De auteur is niet in deze valkuil gestapt. Zelf kan ik het zonder bord allemaal goed volgen.
Een ander positief punt is dat hij ook duidelijk onderscheid maakt naar allerlei verschillende aspecten van het spel. Bijvoorbeeld: is tactiek hetzelfde als aanvallen?
Lees meer >
Wat is de populairste reactie van zwart op 1.e4? Afhankelijk van welke database je raadpleegt, of door een rondje langs de borden te maken op een toernooi, zal het antwoord op deze vraag ofwel 1…e5 zijn, ofwel 1…c5. Stel deze vraag ook eens op een clubavond en je verzandt al snel in een discussie over wat de beste opening is voor zwart. Geheid dat er spelers zijn die stellen dat 1…d6 het antwoord is op al hun problemen.
Lees meer >
In mijn recensie van Kravtsiv’s PCO schreef ik al over de eigenaardige invloed van de computer op het spelen van een opening in de voorhand. Want zeg nou zelf: de Najdorf of een Blumenfeld met wit, dat moet toch winnen?
Zelf lokte ik 7 jaar geleden op 14 februari in de bekerwedstrijd Paul Keres-HWP Haarlem Bart Gijswijt triomfantelijk in een Benoni in de voorhand (wacht eens even,
Lees meer >
Thomas Willemze heeft al een flink oeuvre aan opgavenboeken op zijn naam staan. U kunt dit boek beschouwen als de opvolger van “1001 Chess Endgame Exercises for Beginners”. Het patroon dat hij volgt is globaal hetzelfde. Thomas geeft in enkele pagina’s lekker kort en bondig uitleg. Vervolgens gaat de lezer zelf aan de slag met de opgaven.
Ik realiseer me dat wat ik nu schrijf niet helemaal klopt. Thomas zet de lezer meteen aan het werk met een serie van 60 opgaven, variërend van mat zetten, stukwinst en verdedigen. Het is een niet al te moeilijke binnenkomer. Maar wel lekker om even op te warmen. Daarna wordt het al snel een stuk lastiger.
Lees meer >Van Ivan Cheparinov, ondertitel: How to lose small and win big in chess.
Waar ik vorige keer een boek besprak dat schaaktechnisch nog nét binnen mijn eigen capaciteiten past, “Oom Jan leert zijn neefje schaken”, waag ik me dit keer aan een boek dat daar vér buiten gaat. Ik heb de bespreking overgenomen van een andere recensent (met het kwadraat van mijn elo) en kreeg daar al snel spijt van.
Lees meer >
In 2024 verscheen bij New In Chess de thriller De Sponsor: Moord op het North Sea Chess Tournament. Schaaksite sprak toen met de beide auteurs Fred Das en Jeroen Terlingen. Dat kunt u hier nalezen. Dit jaar is deel 2 verschenen. De hoofdpersoon, voormalig schaaksponsor Godfried, wordt ontvoerd bij een bezoek aan het Italiaans stadje Marostica waar tweejaarlijks een levende schaakspel wordt opgevoerd. Na zijn vrijlating keert hij terug en probeert hij samen met de blinde politierechercheur Gino de daders te achterhalen,
Het boek dat ik wil bespreken is Creative Chess Opening Preparation geschreven door Viacheslav Eingorn met de ondertitel – How to seize the initiative and pose novel problems for the opponent. Normaliter zie je titels langskomen met of sec de naam van de opening die behandeld wordt of How to beat…, How to win with, enzovoorts. Waar zou dit boek over gaan? Kennelijk niet over 1 opening maar over meerdere en dan ook nog creatief.
