Een zomeravond op een schaakclub
Toen me gevraagd werd of ik, net als twee jaar geleden, een avond van het zomerschaak bij Erasmus wilde verzorgen, hoefde ik niet lang na te denken. “Natuurlijk doe ik dat, altijd leuk om te doen”, was mijn reactie. Afgelopen maandag, 12 augustus, was het zover.
Ik was aan de vroege kant, maar bij het betreden van de speelzaal bleken er al een paar clubleden te zijn. Ze stonden bij elkaar, gegroepeerd om een paar dozen, die bij nadere inspectie een enorme vracht aan schaakboeken en tijdschriften bleken te bevatten, de stille getuigen van een gepassioneerd schakersleven. Het was de schaaknalatenschap van een geliefde clubgenoot, clubman van het eerste uur, Arie de Jong.
De aanblik van al die schaakboeken ontroerde me. Ruim twee maanden geleden was ik bij Aries begrafenis. Het was een plechtigheid die ik niet snel zal vergeten. Familie, schaken en Feyenoord, speelden de hoofdrol. Zeldzaam warm en zeldzaam mooi. Opgesteld stond zijn schaakspel, maar er ontbraken een paar stukken. Iedere spreker maakte het spel meer compleet tot uiteindelijk zijn oudste zoon met de koning in zijn hand en na een prachtige speech naar het bord ging en de ontbrekende koning op het bord zette en omlegde. Arie was een herinnering geworden, een hele mooie.
Een schakersleven begint met het leren van de beginselen van het spel en eindigt als de speler niet meer kan of niet meer wil. En met die gedachte ging ik mijn presentatie in.
De opkomst was boven verwachting. Ruim 20 man schat ik, clubgenoten, maar ook schakers van andere clubs. Aan iedereen vroeg ik hoe oud hij was toen hij leerde schaken en zijn schakersleven daarmee een aanvang nam. De variatie bleek groot, van 4 jaar tot twintig jaar oud. Wat me verraste was niet zozeer die sterk uiteenlopende momenten waarin schaken in hun leven kwam, maar wel de stelligheid waarmee iedereen antwoord gaf. Het moment dat je kennismaakt met ons wonderbaarlijke spel is kennelijk voor iedereen magisch.
Lees meer >
Zaterdag is de zevende editie van de Sinquefield Cup begonnen in Saint Louis (VS). Een van de twaalf deelnemers is onze landgenoot Anish Giri en hij kan tevreden zijn met zijn start: drie remises, waarvan twee met zwart (tegen Carlsen en So). Mocht hij zich toch willen beklagen, dan zal het over zijn witpartij tegen Aronian zijn: waarschijnlijk heeft hij daar een winst gemist (al was het geen opgelegde winst). Met zijn anderhalf punt staat Giri momenteel op de gedeelde tweede plaats en u raadt het misschien al: dat komt omdat er maar één winstpartij was in de eerste drie ronden, waarin Nepomniachtchi in het late eindspel blunderde tegen Anand. De Indiër staat dus ongedeeld bovenaan, maar met nog acht ronden te gaan kan er nog van alles gebeuren.








De club werd in 1968 opgericht onder de naam Utstud. Het was een studentenclub in Utrecht, dus iedereen kan bedenken wat die naam betekent. Utstud was een fusieclub van drie zeer oude studentenclubs, namelijk Lasker (1908), Stukken & Schijven (1910) en Caïssa (1946).






Bij het EK Jeugd in Bratislava zijn door diverse Nederlandse spelers hoge noteringen behaald. Liam Vrolijk miste in de voorlaatste ronde een winst met wit, maar hij herstelde zich goed door in de laatste ronde soepel met zwart te winnen. Dat leverde dankzij een goede tiebreakscore een derde plaats op in de categorie -18. Een categorie lager kwam Siem van Dael dicht bij het kampioenschap. Hij wist de laatste ronde net niet te winnen, maar een tweede plek was wel zijn deel. In totaal werden er door de Nederlandse delegatie zeven top 10-noteringen behaald, zoals u in onderstaand schema kunt zien.

