(eindstand). De vier buitenlandse spelers eindigden allemaal in het rechterrijtje…
Voordat we naar de partijen gaan, eerst nog even een diagram uit de partij van L’Ami:
Partijen Nederlanders: Masters
Er gebeurden echt rare dingen bij Giri-Carlsen. De laatste dacht lang na in een stelling die hij vrijdag ook op het bord had (om gewoon dezelfde zet te doen).
Lees meer >En weer heeft Anish Giri een half punt cadeau gekregen! Terwijl hij al aan het nadenken was hoe hij tegen de pers zijn nederlaag moest uitleggen, kwam er in onderstaande stelling opeens een remiseaanbod van tegenstander Radjabov.
Het is nog niet zo simpel als de enginebeoordeling suggereert, maar als Radjabov geen spoken had gezien had hij zeker doorgespeeld. Op Twitter gaf hij uitleg erover:
Was very disappointed that I could not find a win in the middlegame today against @anishgiri and in my dreams in the endgame f and g pawns were rolling for black.
Lees meer >
Anish Giri heeft in de elfde ronde een onverwacht cadeau gekregen en is daardoor medekoploper geworden. In de volgende remisestelling gaf tegenstander Shankland op:
Shankland wist niet dat het remise is als zijn koning op c8 komt of kon niet meer helder nadenken en zo behaalde Giri voor het eerst dit toernooi een overwinning met wit! Met 7.5 uit 11 staat hij nu gedeeld eerste samen met Carlsen,
Lees meer >Begint in Leiden de victorie? In ieder geval hebben in de tiende ronde de Nederlanders een dubbelslag geslagen: zowel Jorden van Foreest als Anish Giri wonnen hun partij! Nu gebruik ik het woord dubbelslag echter niet zoals het op pagina 601 van Teletekst meestal gebruikt wordt. Een dubbelslag is tenslotte dat je zowel de etappe wint als de leiding het klassement pakt. Maar ook dat laatste was van toepassing:
Aangezien Carlsen weer eens een heel lange partij had (maar die wel won) was Giri toch een paar uur ongedeeld koploper!
Lees meer > Zowel bij de Masters als bij de Challengers moesten vandaag twee Nederlanders tegen elkaar. Jorden van Foreest wist met zwart tegen Anish Giri een nette remise te halen. Broer Lucas deed het minder goed: hij ging met wit onderuit tegen Stefan Kuipers. Erwin l’Ami hield met zwart de Witrus Kovalev op remise.
Partijen Nederlanders: Masters
Giri wilde graag een ‘speelstelling’
Lees meer > Vandaag (over twee groepen gezien) een plusscore voor Nederland! De beide remises in de mastersgroep waren ok: Jorden van Foreest ging door zijn remise tegen Radjabov van de laatste plaats af, Anish Giri raakte de eerste plaats kwijt door te remiseren tegen Vidit maar hij had zwart. Ook de komende ronde (na de rustdag) zullen ze samen een punt scoren trouwens, want dan spelen ze tegen elkaar.
In de Challengersgroep verloor Stefan Kuipers maar de beide andere Nederlanders wonnen: Erwin l ‘Ami versloeg veteraan Bareev (mede dankzij een nieuwtje in een bekende Slavische stelling) en Lucas van Foreest was met zwart te sterk tegen de Duitse Pähtz.
Lees meer >
Ook de tiende partij van de WK-match leverde geen beslissing op, maar een mooi gevecht was het wel! Echt zo’n partij waarbij zonder engines niemand had geweten hoe het stond. Zelfs toen de partij vervlakt was naar een dubbel toreneindspel leek het eerst zwart te zijn die op winst kon spelen, maar even later wit! En toch remise dus, 5-5 nu. Nog twee partijen te gaan voor de eventuele tiebreak…
De opening was weer een Sveshnikov en Caruana koos weer voor de variant met 7.Pd5. Even later kwam het nieuwtje: 12.b4!? Zwart brak met a5 maar de open lijnen waren voordelig voor wit die een paard op c4 en een loper op b6 kreeg. Ondertussen was zwart wel aan het aanvallen. Pionnen op e4 en f4, dame naar g5… Caruana kon een pion op b5 slaan, maar was er dan nog wel een verdediging tegen mat op g2 of h2?
Lees meer >
De teams die Nederland zullen vertegenwoordigen op de Olympiade zijn bekend. De opstellingen zijn gepubliceerd op de Facebookpagina van de organisatie.
Het team voor het open toernooi bestaat uit Anish Giri, Nederlands kampioen Sergei Tiviakov, Erwin L’Ami, Loek van Wely en Jorden van Foreest. De coach is een verrassing: de Duitse grootmeester Jan Gustafsson, bekend van Chess24.
Het vrouwenteam bestaat uit de beste 5 speelsters van het NK van een paar weken geleden: 14-voudig Nederlands kampioen Zhaoqin Peng,
Lees meer >Zou een Nederlandse schaker nog eens wereldkampioen kunnen worden? Ruim veertig jaar na de historische zege van Max Euwe in 1935 kwam het besef op dat we misschien weer een kandidaat hadden. Jan Timman kwam ver, maar Anatoli Karpov bleek voor hem een grotere kwelgeest dan Alexander Aljechin voor Euwe.
Timman in 2000 in Hoogeveen
Jan Timman (geboren 14 december 1951) werd al op zijn veertiende jeugdkampioen van Nederland en vervolgens derde bij het wereldjeugdkampioenschap. In 1969 debuteerde hij als zeventienjarige op het Nederlands kampioenschap met een derde plaats. In 1974 begon hij aan een fabuleuze reeks. Timman werd drie keer op rij kampioen, met uit 11 partijen respectievelijk 8,5, 9,5 en 8,5 punten. In 1978 werd hij kampioen samen met Sosonko, met wie hij geen overeenstemming kon vinden voor een datum voor een beslissingsmatch. In 1980,, 1981 en 1983 werd hij weer overtuigend kampioen. Timman stond inmiddels in de top vijf van de wereld en het was niet vreemd dat hij de NK’s even liet voor wat ze waren. In 1987 scoorde hij nog wel zijn beste prestatie. Met 9,5 uit 11 eindigde hij 2,5 punten voor Sosonko en Van der Wiel, inmiddels ook allebei wereldtoppers. Daarna duurde het tot 1996 voordat hij er weer bij was. Timman eindigde samen met de nieuwe ster Sokolov bovenaan en versloeg hem in een korte beslissingsmatch. In de volgende twee jaren werd hij tweede. Na weer een lange afwezigheid werd hij in 2006 tiende, wat voldoende was om definitief een punt te zetten achter zijn NK-deelnames. Timman was er zeventien keer bij, wat negen titels, vier tweede en een derde plaats opleverde.
Wereldtop
Al in 1972 kwam Timman de top honderd van de wereld binnen, op plaats 95. In 1974 kwam hij op 39, in 1977 op 16. Pas in 1993 verliet hij de top twintig. Zelf noemt hij 1978 als het jaar waarin hij definitief de wereldtop bereikte. In Bugojno won hij dat jaar een partij van Karpov en eindigde achter Karpov en Spasski als derde. Timman won het IBM-toernooi ruim voor Ribli, Hort, Andersson en Ljubojevic, won ook een toernooi in Niksic en werd tweede in het supertoernooi in Tilburg. Het leverde hem in januari 1979 een mondiale vijfde plaats op. Drie jaar later was hij nummer twee van de wereld, achter Karpov. Toen ook Gari Kasparov opkwam, was de derde plaats voor Timman het hoogst haalbare.
Lees meer >
