Schakend Nederland herdenkt Jan Timman
Met het overlijden van Jan Timman op 18 februari j.l. heeft Nederland een grootheid verloren. Een sympathieke schaker, een wereldtopper op de 64 velden, een specialist in eindspelstudies, een veelzijdig auteur. Op de eerstvolgende bondszaterdag werd bij alle KNSB-competitiewedstrijden één minuut stilte in acht genomen om de speler van Wageningen te herdenken. Zoals in zijn voormalige woonplaats Amsterdam, voor aanvang van Caïssa – Caïssa-Eenhoorn. Een respectvol en indrukwekkend moment. Met in het hele land duizenden gedachten en herinneringen aan een van de grootste schakers in de Nederlandse historie.
Inderdaad heel mooi en indrukwekkend dat dit voor aanvang van de k.n.s.b. wedstrijden is gedaan.
Zowel Jan Timman als Max Euwe rond 1935 hebben voor een enorme boost van het schaakleven gezorgd. 2 ambassadeurs van de schaaksport die samen op eenzame hoogte staan wat mij betreft.
Wat ik me uit de verhalen van mijn opa nog kan herinneren is dat Max Euwe in de periode rond 1935 en Jan Timman dus in de jaren 70 tot begin deze eeuw voor een enorme impuls van het schaken hebben gezorgd. Max Euwe later ook nog op bestuurlijk niveau en Jan Timman als schrijver en probleemcomponist.
Heel bijzonder ook dat ik Jan Timman een aantal keren van dichtbij heb mogen meemaken.
Dank daarvoor.
Zeer terecht en zeker indrukwekkend. De schaaksport in Nederland had er anders en armer uitgezien zonder Timman.
In Dordrecht werd de minuut afgekondigd toen iedereen al zat, wat tot enige verwarring leidde. Want moet je bij een minuut stilte niet staan? Dus ik en iemand verderop stond op, waarna de borden ernaast dat ook deden en we uitkwamen in een soort geïmproviseerde wave. Het had wel wat.