Ten onder tegen Paul Keres maar niet in de Meesterklasse!

Op zaterdag 11 april mochten alle teams in de Meesterklasse op bezoek naar Rotterdam om daar de laatste ronde van het seizoen centraal te spelen. Gastheer Charlois/Europort dat een jubileum te vieren had, had het voortreffelijk voor elkaar. Mooie zaal, alle partijen op liveborden, voldoende wedstrijdleiders, analyseruimte en last but nog least: met een team van vrijwilligers was ook voor het natje (koffie!!) en het droogje was gezorgd.

Foto Bart Beijer

Dit  zou in elk geval voor ons de belangrijkste match van dit seizoen worden. Er waren nog zoveel verschillende scenario’s mogelijk. Zelfs na een redelijk sterk seizoen konden we nog zo maar degraderen. Sterker nog: theoretisch konden zelfs vijf ploegen degraderen in deze laatste ronde. Bij het ingaan van deze laatste ronde hadden wij (De Stukkenjagers) 7 matchpunten. Dat was een punt meer dan HMC/Den Bosch en Charlois/Europoort. De belangrijkste doelstelling was niet minder matchpunten dan allebei deze teams te scoren. Op bordpunten zouden we het namelijk niet redden als we allemaal op gelijke hoogte zouden komen. Zelf moesten wij spelen tegen het sterke Paul Keres, terwijl HMC het tegen kampioen Apeldoorn opnam en Charlois/Europort in LSG een geduchte tegenstander had. Omdat Apeldoorn zelfs al met 1-0 achter was gekomen (Max Warmerdam had naar verluidt een goede tot gewonnen stelling verloren van Twan Burg), keken wij toch met angst en beven naar dit duel. En behalve al deze spanningen, stond er ook voor ons een persoonlijk succes op het spel. Luuk Baselmans zou bij winst en de juiste rating van de tegenstander (die van Joris Kokje bleek precies op één puntje voldoende te zijn!) een IM- norm kunnen behalen. Dat lukte en ook bij onze tegenstander van Paul Keres was het Peter Lombaers die na een overwinning aan de criteria voldeed voor een IM-resultaat. We lopen alle partijen na op bordvolgorde:

Bord 1: Stefan Beukema – Hugo ten Hertog

Op bord 1 mocht Stefan Beukema het opnemen met wit tegen Hugo ten Hertog. Stefan kwam iets later binnen maar kon al snel aan de bak in de scherpe openingsvariant die er op het bord kwam. Zeker na 15. Ta7! zag het er gevaarlijk uit voor zwart. De toren stond dreigend op de zevende rij terwijl zwart nog niet eens had gerokeerd. Met 19… Pg4 probeerde Hugo te compliceren, maar dit mocht niet baten. Stefan bleef rustig, rekende goed en maakte het koelbloedig af.

Bord 2: Niels Ondersteijn – Sam Baselmans

Sam Baselmans nam het op tegen Niels Ondersteijn. Sam zegt hierover zelf: ‘waar ik zelf juist dacht met 14. Lf8 het paard op b5 onder controle te hebben en wellicht zelfs in te sluiten, bleek dat ik in de voorbereiding van mijn tegenstander was getrapt. Wit behoudt het initiatief en kan met gemak zijn stukken ontwikkelen en zo druk zetten op de gaten in de zwarte stelling. Niels maakte hier goed gebruik van en wist op een gegeven moment een pion te veroveren en hield daarbij ook nog goede actieve stukken over. Hij maakte het daarna met nauwkeurige eindspeltechniek netjes af’.

Foto Bart Beijer

Bord 3: Joppe Raats – Xander Wemmers

Joppe Raats was nog niet helemaal wakker toen hij achtste zet (8.Lg5-h4?) speelde. Wemmers reageerde met een bekend schijnoffer (8…Pxe4!) waarmee hij een pion plus het loperpaar veroverde. Daarna had hij niet veel moeite om deze materiële (en strategische) voorsprong te verzilveren.

Bord 4: Peter Lombaers – Helmut Froeyman

Op dit bord kon er ook een IM-norm gewonnen behaald, zoals gezegd Peter Lombaers. Hij nam het met wit op tegen het Hollands van Helmut Froeyman. Helmut kwam door een verwisselde zettenvolgorde helaas in een minder prettige stelling uit de opening. Over het vervolg van de partij zegt hij het volgende: ‘In wederzijdse tijdnood verloor mijn tegenstander de controle maar ik maakte intuïtief de verkeerde beslissing. Pas na zet 40 realiseerde ik mij dat ik de dames had moeten ruilen op zet 38 en daarna was het te laat. Op zet 52 miste ik een ultieme kans om de winst te compliceren. 52…Td8 verliest ook maar de winstweg is smal en niet evident’.

Bord 5: Sjoerd van Roon – Demre Kerigan

In de partij van Sjoerd van Roon kwam ook een schijnoffer op e4 op het bord toen Demre na wits onnauwkeurigheid 10.Le3?! verder ging met 10…Pcxe4! In het verdere verloop raakte wit zijn twee lopers tegen twee zwarte paarden kwijt, maar dat had nog geenszins een probleem hoeven te zijn. Pas zijn twintigste zet (20.b4?) kostte Sjoerd de kop. Hij kwam in een troosteloos eindspel terecht dat zwart sneller uit had kunnen maken met 26…Td8! in plaats van 26…Te8. Toen de torenruil een paar zetten toch op het bord kwam, bleek de loper veel sterker dan het witte paard (plus de geruïneerde witte pionnenstructuur) te zijn.

Bord 6: Jan Willem van de Griendt – Nathan de Strycker

Met origineel openingsspel kwam onze derde Belg in het team, Nathan de Strycker, prima uit de opening. Dat voordeel vervluchtigde na wat schermutselingen maar wit was wel komen te zitten met een verzwakte koningsstelling. Omstreeks de 28^ste zet ging Van de Griendt de fout in met 28.Ta8? waarna zwart met 28…g5! zijn kans greep. De conversie in winst bleek echter toch lastig want ook Nathan miste met 30…Td5! (in plaats van het gespeeld 30…d6-d5?) een mooie gelegenheid om direct een winststelling te bereiken. Niettemin bleef het lastig schaken met die onveilige koning en toen Jan Willem de juiste verdediging (35.Tg1! =) miste maar met 35.De3? wederom de fout in ging, liet Nathan niet meer los. Het resterende toreneindspel werd door de zwartspeler vlekkeloos naar winst gespeeld.

Bord 7: Luuk Baselmans – Joris Kokje

Gelukkig voor Luuk Baselmans voldeed zijn tegenstander Joris Kokje aan de eisen (een bepaalde rating) die hij nodig had om potentieel een norm te kunnen scoren, mits hij de partij zou winnen. De witspeler kreeg in het vroege middenspel een prettig plusje dat hij verder wist uit te bouwen naar een zeer kansrijk stelling met aanvalskansen op de koningsvleugel. Nadat aan weerszijden wat onnauwkeurigheden werden begaan, slaagde Luuk er toch in om de pionnenfalanx rondom de zwarte koning te slopen en met zijn stukken binnen te komen. De tegenstander gaf hem toen de gelegenheid om het met een fraai kwaliteitsoffer (37.Txg7+!) af te maken. Het kunstige mat aan het eind is een mooi besluit van een goed seizoen mét zijn derde IM-norm. Proficiat Luuk!

Foto Henk Jan Beukema

Bord 8: Lars Ootes – Alek Dabrowski

Alek Dabrowski was gelukkig vandaag bereid om bij ons team in te vallen en zo zijn debuut te maken in de meesterklasse. Hij kreeg gelijk de uitdaging voorgeschoteld om het met zwart op te nemen tegen Lars Ootes. Met een beetje onorthodoxe openingsvariant kwam Alek helemaal niet zo gek uit de opening. Na 16. … b5 staat zwart zelfs iets beter. Het middenspel was vrij complex. De witte koning bleef gevaarlijk in het midden, maar wit kreeg er wel een paar verbonden vrijpionnen voor terug. Nadat er veel stukken werden geruild werd de witte vrijpion Alek uiteindelijk fataal. Een uitgebreid en enthousiast verslag van zijn partij is terug te vinden op de Facebookpagina’s van Alek.

Bord 9: Remco Sprangers – Kobe Smeets

De witspeler in deze partij probeerde met een sideline de tegenstander uit de gangbare theorie te halen. Als we de engine mogen geloven kwam hij er met een klein plusje uit tevoorschijn maar zijn dertiende zet (13.g4?!) bleek een ongelukkige te zijn. Als hij dat had laten volgen met 16.Lg4! was de schade nog te overzien geweest, maar na 16.Ld3?! ging het helaas bergafwaarts met wit. Wit droomde met 19.Dh5? nog van een aanval die hij echter nooit van de grond zou krijgen. Zwart nam niet alleen de pion op b2 maar ook de structuur van wit op de damevleugel mee en had in het vervolg geen problemen het punt binnen te halen.

Bord 10: Paul Hommerson – Herman Grooten

De zet 11.Te1?! van wit was licht dubieus waardoor zwart – die sowieso al geen problemen had in deze opening – het betere van het spel kreeg. In het vervolg was 13…Pfd5?! wat te voortvarend (beter was 13…Tfc8!? =+) en dat was ook de toren die zwart op zet 14 had moeten nemen toen hij 14…Tac8?! speelde. Uiteraard had hij ook 14…Tfc8 in zijn overwegingen meegenomen maar omdat hij de loper op b7 een mooi vluchtveld op a8 wilde geven, koos hij toch voor de verkeerde toren. Het eerste kritieke moment was op zet 17 waar zwart had moeten kiezen voor 17…Lc6 met nog altijd een comfortabele stelling. Hij had echter na zijn 17…Lxf3?! wits 18.exf3! onderschat. De pionnenstelling van wit is verminkt geraakt en met …d5 was het de bedoeling de witte loper buitenspel te zetten maar daar kwam dus weinig van terecht. Het grote probleem bleek echter de opstelling van de zwarte paarden op veld b4. Als hij ergens nog …a7-a5 had kunnen spelen, was er geen probleem geweest maar dat bleek niet zo eenvoudig te realiseren.

Niettemin had zwart na wits sterke zet 19.Lf1! sowieso verder moeten gaan met 19…Txc1 20.Txc1 Pb8!? om de grootste schade te vermijden. Na zijn 19…Dd6? werden de problemen vrijwel onoverkomelijk en een rekenfout bespoedigde het einde toen hem pardoes een stuk afhandig werd gemaakt. Daarmee heeft Herman het seizoen helaas niet best afgesloten…

foto Henk Jan Beukema

De persoonlijke uitslagen: