Met de dood voor ogen
Niet een originele titel maar een treffender typering voor de twee boeken die ik tegelijkertijd las, kon ik niet bedenken. Drie mannen kijken terug op hun leven. Jan Timman en Hans Böhm in Herinneringen van twee schaakvrienden en Maarten Asscher in Elke dag met als ondertitel ‘over de drie stadia van sterfelijkheid.’
Je zou kunnen denken dat het sombere neerdrukkende boeken zijn, zwaar belast door het vooruitzicht van het einde van het leven. Het tegendeel is waar.
Foto gemaakt door Geertje, de vrouw van Jan
Lees verder: https://www.sv-erasmus.nl/2026/05/met-de-dood-voor-ogen/
Nog steeds vind ik dat het niet had horen te gebeuren hoe nl.wikipedia.org/wiki/Lipke_Holthuis in de laatste periode voor zijn overlijden zijn werkkamer met iemand anders moest gaan delen.
Grappige(?) sideline Henk. Mijn goede collega op het ministerie, Ronald van Hengstum, was toen directeur van Naturalis en er verantwoordelijk voor dat Lipke Holthuis zijn kamer moest delen met een ander. Ze overleden in hetzelfde jaar, 2007. Ronald plotseling en onverwacht in de kracht van zijn leven. Maar dat alles is een heel ander verhaal.
Niks ‘grappig’.
Herstel: weinig ter zake doende dan?
Jij roert die zaak aan op de Erasmus-site.
Werkelijk ongelooflijk dat je hier toch weer over weet te beginnen Henk. Het lijkt wel of je elke goedbedoelde bijdrage hier op deze manier probeert neer te sabelen.
Moedig voorwaarts Henk!
Timman en Holthuis op dezelfde hoogte,
daar kan ik mee instemmen.
Tja. In het oude Athene hadden ze een bijzondere vorm van democratie. Je kon op kandidaten stemmen voor het bestuur, maar je kon ook stemmen op iemand waarvan je vond dat hij uit Athene verbannen zou moeten worden. Iedereen die zijn kop boven het maaiveld stak (en zich verkiesbaar stelde), liep dat risico. Zo’n systeem heeft een sanerende werking.
Professor Holthuis was geen schaker,
maar ik heb tegen hem opgekeken als tegen Max Euwe.
Mag ik die pillen van Henk ook hebben? Kan iemand mij dat recept doorsturen?
Dank alvast namens de rest van de mensheid.
Moedig voorwaarts Henk!
Wellicht een idee om mailadressen uit te wisselen en dit soort discussies onderling te regelen?
Nou, daar ben ik op tegen!
Eens met Hendrikom, interessante discussie. Wellicht kan dhr. Hoetmer de heren Smout en vogelaar Boutens een keer interviewen. Het hoeven wat mij betreft niet alleen schaaktoppers te zijn die geinterviewd worden.
Ik dacht een onschuldige vergelijking te maken, raakte daarmee kennelijk een tere snaar bij Henk. Het was inderdaad veel beter geweest als hij me daarvan via de mail op de hoogte had gebracht, het leidt alleen maar af van de twee boeken die ik besprak. Ik hoopte dat het hier alleen daarover zou gaan. Quod non, helaas.
Nu is er een discussie ontstaan over de vraag of Henk nog wel bij zinnen is. Jammer.
Het raakte me wel. Ronald van Hengstum, de directeur van Naturalis destijds, was een vriend en collega van me met heel veel respect voor wetenschappers. Ronald heeft enorm zijn best gedaan om met beperkte middelen hen de mogelijkheid te geven om tot hun dood onderzoek te blijven doen in het museum.
We leven in een tijd waar iedereen zomaar iets kan roepen, zonder enige consequentie. Misschien dat de vorm waarmee de Atheners gestalte gaven aan democratie zo gek nog niet is. (zie mijn vorige post)
Ik had eerst op de Erasmus-site naar een reactiemogelijkheid gezocht, niet gevonden.
Alsof het daarmee beter wordt. Gewoon een mailtje sturen naar de secretaris van mijn club en die brengt jou dan in contact met mij. Is dat echt zo moeilijk?
Wat ik echt kwalijk vind, is dat je iemand in diskrediet brengt zonder te weten hoe of wat.
Je raakte blijkbaar een tere snaar bij Henk. Kan gebeuren, daar ben je niet automatisch verantwoordelijk voor. Henk is bij zinnen, al is hij niet al te inschikkelijk met betrekking tot zijn lezers. Hij raakt jou blijkbaar ook, vermoedelijk zonder dat te weten. Wellicht had dit beter op een andere manier gekund, maar Henk heeft je nergens persoonlijk aangevallen.
Wat betreft de Atheense democratie: ik breng je even in herinnering dat er hier in het verleden ook stemmen zijn geweest om jou je rechten maar te ontnemen. (Wat de schrijfstijl betreft, heb ik een licht vermoeden dat het om dezelfde ‘Haagse Harry’ gaat waar ik een tijdje terug mee te maken had, maar ik kan me vergissen.)
Zowel jij als Henk dragen iets bij aan deze site. Misschien niet volgens ieders smaak, maar niet iedereen doet dat. Wat betreft die enkelingen die werkelijk niets bijdragen behalve flauwekul, negeer ze.
Zo he he,
Weer terug van een mooie week vogels begluren in het hoge noorden en waar trakteert ons Frits zich op??! Inderdaad, ons Frits reageert niet op lieden die hier niets bijdragen behalve flauwekul, en negeert ze, maar och och och, wat wil ons Frits dit hier toch graag in oeverloze herhalingen blijven benoemen.
Moedig voorwaarts allen met ons’ Frits.
De Atheners hadden het goed gezien, geen internet voor allerhande koekoek-figuren. Laat die Henk lekker ergens schoffelen. En om mijn criticasters voor te zijn, ik schoffel-mantelzorg reeds.
Moedig voorwaarts alle koekoek-figuren.
En verder de groeten vanaf Lytjepole. De natuur is in het vroege voorjaar op zijn allerschitterends, maar ja, toetsenborden vind je niet in de Kobbeduinen…
@Wim Westerveld: ik vind dat u een prachtig stuk hebt geschreven, Zoals ik het lees verweeft u twee boeken op beeldende wijze thematisch met elkaar. U hebt vooral treffend verwoord hoe in beide boeken de dood en hoe er mee om te gaan zo een indringende rol speelt. Het zal zonder meer aan mij liggen, maar tot eergisteren had ik nog nooit van Maarten Asscher gehoord. Ik denk niet dat u een hoge mate van zendingsdrang hebt, maar uw stuk moedigt mij wel degelijk aan om Asschers boek “Elke dag” te gaan lezen!
Dank Peter. En wat Henk en Frits betreft, het was ergernis verpakt in ironie.
Op de hotelkamer van Jantje Timman begin jaren ’70 eiste één van de aanwezigen dat ik mee moest doen aan hun drugsgebruik, dat kwam hem op een krachtige terechtwijzing door Timman te staan.