Groningers Sergey Tiviakov en Machteld van Foreest Nederlands kampioen
Sergey Tiviakov. Foto: Harry Gielen.
‘“Ik wil de uitstekende organisatie bedanken. Het hotel en de condities waren dit jaar heel goed. Het lijkt erop dat de bond eindelijk begint te begrijpen hoe belangrijk dat is. Ik hoop dat dat volgend jaar weer zo zal zijn. De bond moet er zijn voor de spelers, niet andersom. En nog iets: de titel van Nederlands Kampioen moet iets betekenen. Ik stel voor om voor volgend jaar als regel in te stellen dat de Nederlands Kampioen ook lid is van het team in het eerstvolgende toernooi waaraan dat nationale team deelneemt. En tenslotte: Groningen is de beste stad van Nederland! Vorig jaar werden Machteld en Jorden kampioen, dit jaar deed Jorden niet mee en mocht ik in zijn plaats kampioen worden. Maar niet alleen wij; onze Groningse leerlingen zullen ook titels behalen in de toekomst.”
Aldus sprak zojuist Sergey Tiviakov die vandaag Nederlands kampioen schaken werd door Liam Vrolijk te verslaan. Hij won beide barragepartijen.
Ooit was dat toch een regel? De Nederlands kampioen hoort in het team voor de EK landenteams, WK landenteams, Olympiade (net wat zich aandient). Dimitri Reinderman, die ongetwijfeld meeleest, had jij na je NK-titel niet eens zo’n akkefietje en wat was het? Of verzin ik nu iets, sorry dan.
Ook Machteld van Foreest uit Groningen werd kampioen door Anna-Maja Kazarian te verslaan. Zij won het NK vrouwen met 2-0 in de reguliere partijen. Uit de befaamde liveblog van Peter Boel: ‘Op remise spelen werkt volgens mij niet’. Ze knalde naar een tweede winstpartij…
Dank Renzo!
Het lijkt er trouwens op dat Schaaksite de enige plek is die het nieuws brengt. Op de sites van het NK en de KNSB zie ik nog niets. Best vreemd.
Als Tiviakov kampioen was geworden in een Round Robin format met 12 of 14 spelers had hij wat mij betreft een punt. Met dit knock-out format denk ik daar wat genuanceerder over. Hij heeft in de partijen met klassiek tempo (en daar ging het in dit toernooi om; het was geen NK rapid of blitz) in de finale 1-1 gelijk gespeeld tegen Vrolijk. Wat er na die twee partijen gebeurt heeft voor mij minder waarde, net als de barrage bij TSCT als er meer dan een speler bovenaan eindigt. Helemaal hetzelfde vind ik het niet. Ik kan me goed voorstellen dat een knock-out format zichzelf tekort doet als beide finalisten ook winnaar worden. Bij Round Robin spelen alle deelnemers nog steeds in de laatste ronde, waar de beslissing valt. Als er dan twee of meer met de meeste punten komen boven drijven is dat geen probleem.
De keuze van de bond is gevallen op een afvalrace. Round robin, met zoveel mensen dat gaat nooit meer gebeuren….dat was zo. (er was meer geld).
Dus dan hebben we het maar over het nu.
Je kunt deelname aan een NK (welke vorm dan ook) aantrekkelijker maken door er bepaalde automatische kwalificaties aan te koppelen.
Vooraf dat melden, dat zou handig en logisch zijn.
Of je doet het niet.
Mensen die zich inzetten voor een NK, ze krijgen vast geen hoog prijzen- en startgeld, beloon je aldus.
Het heeft wel iets.
Misschien even deze naar de juiste plek:
‘Nu is het wel niet de eerste keer dat ze kampioen zijn geworden, maar een beetje aandacht had ik toch wel verwacht.’
Over Sergey en Machteld.
Idd.
Het verhaal gaat dat schaken nu zo populair is.
Maar in ALGEMENE LANDELIJKE media (tv, radio, kranten, algemene nieuwssites, krantensites) is extreem veel minder aandacht voor schaken dan tot pakweg 2000/05 het geval was.
En als schaken in het nieuws komt op de algemene sites en media is het met rellen, Timman die een NK speelt/overlijdt en repo’s over de populariteit van schaken.
De zeg maar gemiddelde burger pikte vroeger schaaknieuws mee. Uitslagen. Zetten. Uitleg van zetten.
Nu niet meer.
Is schaken dan in deze tijden alleen populair(der) in de niche van schakers?
( ik kan de vraag even niet beter formuleren!)
—
Op zich is het niet raar dat uitslagen en zetten verdwenen zijn uit de kranten, want dat kan je tegenwoordig veel beter online volgen, toch?
Daardoor is er meer ruimte voor achtergronden etc., en dat rellen het beter doen dan ‘gewone’ verhalen is denk ik in elke sport zo.
Ik vroeg me rond 2000 ook altijd af wie er eigenlijk iets deed met al die zetten in de krant. Ja, de niche van clubschakers met een bord in de kast, maar verder? Dat rubrieken zoals Ligterink verdwenen zijn, is eigenlijk ook niet heel gek. Al zal dat een impopulaire mening zijn, maar ik zou als redacteur van een krant geen andere beslissing nemen.
Ja, die zetjes. Competitie, drama en mystiek zijn de selling points van het schaakspel voor niet-schakers. Als je dat erudiet weet te verbinden met wereldse zaken, ben je columnist van de Groene Amsterdammer.
In de Vokskrant stond gisteren wel een uitgebreid artikel (ruim een halve pagina) over het NK.
Beetje zuur commentaar van Tiviakov. Zal wel een reden hebben, maar ik ben er niet dol op. We hebben kampioenen nodig die het spel populariseren.