Een dag om snel te vergeten…
De Nederlandse teams hebben het op de Olympiade in Baku vandaag helaas niet weten te redden. De mannen verloren met het kleinst mogelijke verschil van China, de vrouwen liepen tegen een 4-0-nederlaag aan tegen Rusland.
De wedstrijd van het herenteam tegen China was op voorhand een loodzware. Op elk borden, zelfs op het eerste bord met Anish Giri, hadden we een behoorlijk eloverschil. Nog niet zo lang geleden hebben de Chinezen ook de Olympiade op hun naam weten te schrijven en het Nederlandse team heeft vandaag wel de kracht gevoeld van deze spelers. Als het 3½ -½ was geworden, hadden we ook niets te klagen gehad. Giri stond onder druk van Liren Ding en zijn laatste zet in de partij had hem zomaar de kop kunnen kosten. Want Ding had kennelijk niet in de gaten dat het zo’n slechte was, want hij gaf namelijk remise. In de analyse denk ik gevonden te hebben hoe wit beslissend voordeel had kunnen behalen. Erwin l’Ami had het wat lastig tegen Yangyi Yu (tegenwoordig met de huizenhoge rating van 2765) maar hij hield zijn sterke opponent keurig in bedwang. Totdat hij 67ste zet flink misgreep. Het resterende lopereindspel bleek ineens verloren, hoewel zwart nog maar één pion overhield. Maar de zwartspeler deed alles goed; hij wikkelde af naar een stelling die technisch gewonnen was.
Het eindspel tussen Erwin l’Ami en Yangyi Yu. In de livestream is goed te zien hoe de Chinees naar zijn hoofd grijpt toen hij gefopt was door Erwin…
Lees meer >
Inleiding
Nadat 
Nu is het schitterende denksportcentrum met het openbaar vervoer nauwelijks te bereiken (weten we uit een verslag waar een ‘Utrechtse Bosschenaar’ wel in het centrum van Bunschoten terecht was gekomen, maar er vervolgens niet achter kwam hoe hij in het clublokaal verzeild zou raken). Dat risico wilden wij niet nemen dus besloot de kersverse teamleider Mark Haast om drie auto’s te regelen. Dat lukte maar gezegd moet worden dat er toch het nodige mis ging. Onze Belgische vrienden, Stefan en Jasper Beukema, hadden de auto van één van hun ouders geregeld om vanuit Schoten (onder de rook van Antwerpen) de barre tocht door de polders te nemen. Deze auto was een automaat en dan zou je zeggen dat er niets mis kan gaan met de versnelling. Maar dat bleek een misvatting te zijn. De versnellingsbak toonde kuren en op een gegeven moment zag chauffeur Stefan zich genoodzaakt om de versnelling in de ‘berg-stand’ te zetten om überhaupt nog te kunnen rijden. Nu heeft Nederland nauwelijks bergen, maar zeker de omgeving van Bunschoten niet. Prachtige polders, uitgestrekte landerijen, maar in elk geval niet berg-op. Het mag een wonder heten dat de twee – weliswaar verlaat – toch wisten aan te komen. Stefan moest, voordat hij zich aan de partij kon zetten, nog even wat telefonische plichtplegingen ondernemen om ervoor te zorgen dat er misschien iets aan de auto gedaan zou kunnen worden.
