Schaaksite

Magnus Carlsen wint met overmacht in Noorwegen

Norway Chess 2019 is met twee vingers in de neus gewonnen door Magnus Carlsen. Drie punten voorsprong had hij uiteindelijk op de nummer twees, Yamgi Yu en Levon Aronian. Het had zelfs nog meer kunnen zijn als hij de laatste ronde (toen toernooiwinst al binnen was) niet de armageddonpartij had verloren van nota bene Fabiano Caruana (die in de tiebreak vna de wk-match nog gewitwast werd). De grootste slachtoffer van het nieuwe systeem is Liren Ding: plus twee in de klassieke partijen, maar hij verloor op één na al zijn armageddonpartijen en eindigde daarom in het rechterkolommetje. Al zal het wel een troost zijn dat hij zijn ongeslagen reeks (ik weet niet van hoeveel partijen) vastgehouden heeft.

Zoals u ziet won Carlsen (afgezien van de laatste ronde) juist al zijn armageddons en voor de Noor was het systeem in eigen land dus erg voordelig. In ieder geval qua toernooiwinstkansen, want het zou best kunnen dat hij in de gewone partijen (al dan niet bewust) iets minder hard op winst speelde dan normaal, omdat hij best zin had om een vluggertje te spelen. Zijn plus twee in gewone partijen is natuurlijk niet slecht, maar net iets minder dan op grond van zijn rating verwacht mocht worden, en op grond van zijn vorm van dit jaar helemaal. Maar toernooiwinst is ook erg mooi!

In de achtste ronde speelde Carlsen een partij die uiteindelijk een vierpuntspartij bleek tegen de nummer twee van de eindstand, Yu. Een mooie technische partij waarvan de wereldkampioen vast genoot.

Carlsen leidt in vernieuwd Norway Chess

Norway Chess, traditioneel een van de sterkste toernooien van het jaar, heeft dit jaar een vernieuwde opzet waarbij als de reguliere partij in remise eindigt er een snelschaakpartij wordt gespeeld om de helft van de punten. Dit betekent dat we in plaats van de gebruikelijke 1-0 en 1/2-1/2 we uitslagen zien als 2-0 en 1.5-0.5. Voor Magnus Carlsen, wereldkampioen in klassiek schaak en in snelschaken, is deze opzet bepaald niet nadelig en hij leidt dan ook na drie ronden. Toch wordt het toernooi niet gedomineerd door de snelschaakspecialisten. De nummer één van de wereld, Maxime Vachier-Lagrave, staat namelijk samen met tiebreakspecialist Alexander Grischuk onderaan…

De nieuwe opzet houdt in dat er eerst een klassieke partij wordt gespeeld, waarbij de spelers twee uur voor de hele partij krijgen, met tien seconden per zet vanaf zet 40. Winst in deze partij levert twee punten op. In het geval van remise krijgen beide spelers een half punt en wordt er (na een korte pauze) een armageddonpartij gespeelt waarbij wit tien minuten krijgt, zwart zeven minuten met vanaf zet 60 drie seconden per zet. Wint wit, dan krijgt die een extra punt, anders gaat het punt naar zwart.

Eerder dit jaar werd in het Bataviatoernooi een opzet gehanteerd waarbij er voor in plaats van na de partij gesnelschaakt werd. De voor- en nadelen hiervan heb ik hier besproken. De opzet van Norway Chess vind ik logischer, maar het risico is dat spelers dan juist op remise gaan spelen in het klassieke schaak. Zo eindigden in de eerste ronde alle partijen remise. In de tweede ronde maakten Grischuk en So het nog bonter: remise binnen zeven minuten! De witspeler verklaarde zich niet lekker te voelen. Een groot voordeel van het systeem vind ik dat ik het erg leuk vind om zo’n snelschaakpartij live te volgen, zeker met commentaar van sterke spelers erbij. De gewone partijen zijn op zich ook leuk om te volgen, maar een uitzending van vier a vijf uur is wel erg lang.  Er zijn natuurlijk snelschaaktoernooien met sterke spelers, maar dan zijn er vaak veel partijen tegelijk. Hier heb je steeds één partij met een groot belang. Dat laatste is ook een nadeel: het is heel goed mogelijk dat in de laatste ronde een armageddonpartij om 50.000 euro beslist (verschil tussen eerste en derde plaats) en dat het dan in gooi- en smijtwerk eindigt. Zie het filmpje van chess.com van de partij tussen  Aronian en Grischuk, die de eerste in verloren stelling op tijd won met zetten als Kc41/2 en een omvallende zwarte koning.

In the final phase of the Alexander Grischuk vs. @LevAronian Armageddon game it wasn’t so much about chess anymore as pieces were flying around with just second on the clock for both players. Eventually Grischuk lost on time:#NorwayChess

Footage courtesy @NorwayChess pic.twitter.com/GCnilUULWj

— ChesscomNews (@ChesscomNews) June 4, 2019

Na dit mazzeltje leek Aronian door te stomen. Alleen nog even de goede vrijpion opspelen met wit tegen Carlsen. Welke zou u spelen, g- of h?

Hugo ten Hertog wint ‘eigen’ weekendtoernooi Utrecht

Het open Kampioenschap van Utrecht is gewonnen door Hugo ten Hertog. Net als Max Warmerdam en Twan Burg haalde hij vijf punten, maar met de hoogste TPR en de meeste SB- en weerstandspunten waren al zijn tiebreaks het beste. In het veld met vier grootmeesters waren de drie Nederlanders duidelijk het beste: Twan had o.a. GM Miezis verslagen, Max had IM Lars Ootes en GM Arnaudov aan de zegekar gebonden, terwijl Hugo weliswaar remises afstond aan Twan (laatste ronde) en GM Lalic, maar wel een vol punt scoorde tegen Max.

Wie de zegelijst bekijkt van het OKU zal opvallen dat het bijna altijd grootmeesters zijn die winnen. De laatste nog niet-GM die won was Erwin l’Ami in 2001, de laatste nooit-GM was Evgeny Ragozin in 1998. De kans dat Ten Hertog GM wordt is groot, maar het had nog niet de hoogste prioriteit bij hem. “Eerst het OKU winnen, de GM-titel komt dan later wel een keer.” En nu dus gelukt! Dan komt de GM-titel vast ook wel een keer. Het is trouwens ook vrij bijzonder dat een speler van de organiserende vereniging Paul Keres het toernooi wint. De laatste die dat voor Hugo deed is Anton Rosmüller (ook de eerste, zie reactie JJJ), maar dat is wel een tijdje geleden, in 1976…

Foto: Edith van Putten

Hugo won het toernooi met een aloude weekendtoernooistrategie: remises tegen de GM’s (Burg en Lalic), winnen van de rest. Voor dat laatste moest hij behoorlijk wat moeite doen: Joris Kokje en Julian ten Overdam versla je niet zomaar. En dan was er ook nog Max Warmerdam, die zijn eerste vier partijen gewonnen had. Die moest dus verslagen worden en dat lukte, waarmee de rest van de dag vrijaf genomen kon worden (na een korte remise in de laatste ronde). Het was een partij met een thema: een passieve loper op h2 die diverse malen terug in het spel gebracht kon worden, maar het gebeurde maar niet. In de slotstelling deed de loper nog steeds niets.

Uit de andere partijen nog een leuke stelling. Hoe staat het na 31.Te7?