Een knoeipartij: ik verloor objectief, maar won psychologisch
Met al het geweld uit de kandidatentoernooi en bijvoorbeeld de meesterklasse, geef ik u nu eens een analyse (nu ja) van een knoeipartij.
Het Sevilla Open is een fijn,
Met al het geweld uit de kandidatentoernooi en bijvoorbeeld de meesterklasse, geef ik u nu eens een analyse (nu ja) van een knoeipartij.
De inhaalwedstrijd tegen Kennemer Combinatie werd afgelopen weekend gespeeld. Ondanks de goede score dit seizoen blijft het in de Meesterklasse altijd spannend tot het veilig is. Met een sterke tegenstander op bezoek was het zaak om scherp te zijn.
Op bord 1 speelde Herman tegen grootmeester Liam Vrolijk. De partij verliep dynamisch, met kansen voor beide spelers. Na een onnauwkeurigheid in het middenspel kantelde de stelling en wist wit het voordeel overtuigend uit te bouwen. Hieronder de partij met Hermans eigen commentaar.
KNSB klasse 2C, ronde 8 op 7 maart 2026, SG Max Euwe 1-Venlo 1: 5,5 – 2,5
Tegen het sterke team uit Enschede gingen we de strijd met open vizier aan, maar bleven de matchpunten ver uit zicht.
Zaterdag 7 maart wachtte ons in de KNSB-competitie wederom een pittige opgave, een uitwedstrijd in Enschede tegen SG Max Euwe. Achter het bord al lastig genoeg,
De laatste jaren begeef ik mij samen met onze zoon Tommy naar diverse toernooien in Nederland. Vooral omdat hij vanaf 2023 zeer gemotiveerd is geraakt voor ons mooie spel en dit jaar ook zijn progressie in ratingcijfers uitgedrukt ziet worden, speelt hij regelmatig in de top van het vaak niet geringe deelnemersveld mee.

Thomas Beerdsen (foto Harry Gielen)
Het toernooiveld bestaat vaak uit de “usual suspects”, gezichten die je overal tegenkomt. Behalve veel jeugdig elan vind ik het ook mooi om te zien dat de nodige senioren niet bang zijn om de degens te kruisen tegen de veelal voornamelijk tactisch onderlegde monstertjes. Afgelopen zaterdag begaven we ons naar Arnhem om daar deel te nemen aan het Voorjaarstoernooi. Zo kwam ik oudgediende Jaap Vogel tegen die zich ook regelmatig laat zien en met wie ik een leuk gesprekje had. Op het programma stonden zeven ronden met een speeltempo van 18+5 (18 minuten plus 5 seconden increment) waarvan de uitslagen zouden worden doorgegeven, zowel aan de KNSB als aan de Fide. Ik had het toernooi in 2018 nog weten te winnen, maar dat zijn vervlogen tijden die in het heden niet meer tellen. Met een niet al te hoge eerste prijs van € 150,- voor de A-groep in de editie van 2026 zou je verwachten dat het wellicht niet heel sterk bezet zou zijn. Maar toch stond er al een tijdje de naam van de Apeldoornse grootmeester Thomas Beerdsen bovenaan en omdat het een mooie lentedag werd, kon je aannemen dat hij inderdaad op het appèl verscheen. Thomas is volgens mij een echte liefhebber van het spel die ook probeert er een inkomen mee te verwerven. Dan is elke 150 euro welkom. Ik trof de enige grootmeester in dit gemêleerde gezelschap in de laatste ronde. De stand aan kop na de voorlaatste ronde zag er zo uit:
Lees meer >Dit jaar eens meegedaan aan het ASV toernooi in Arnhem. Erg leuk, veel van mijn tegenstanders waren spraakzaam en gezellig. Het niveau was redelijk hoog, hoewel er bij flink wat mensen blindheid ontstond naarmate de tijd vorderde. Wel nam bijna niemand risico, dat zie je ook aan de vele remises. Niemand noteerde de partijen, dus deze partijen zijn vanuit mijn herinnering en zijn daarom voornamelijk incompleet.
Hieronder de partijen die ik mij nog herinner en dus memorabel waren.
Lees meer >
Het moet wel heel gek lopen wil Schaakstad/Apeldoorn dit seizoen geen kampioen van de Meesterklasse wordt. Nadat wij van De Stukkenjagers ons in de vorige ronde (bijna) van de degradatienood meenden te hebben ontdaan, kwam afgelopen zaterdag de aanstaande landskampioen op bezoek. Die had vorig jaar geen goed seizoen en zelfs de gedoodverfde degradatiekandidaat Stukkenjagers slaagde erin om de Apeldoorners met maar liefst 7½ – 2½ te verslaan. Zoals te lezen was in het verslag vanuit Tilburgs perspectief: “Rating gap? No problem! Stukkenjagers deliver a 7.5-2.5 Masterclass”

De partij op het eerste bord tussen Nick Bijlsma (links) en Tommy Grooten (Foto Karel van Delft)
We kregen dus een getergde koploper in de Meesterklasse op bezoek. In de gemoderniseerde bioscoop Cinecitta is er tegenwoordig werk aan de winkel voor onze clubleden. Voordat er überhaupt geschaakt kan worden, moet de zaal – die doorgaans voor bioscoopbezoek of vergaderruimte wordt gebruikt, voor een wedstrijd speelklaar gemaakt te worden en daartoe zijn er gelukkig de nodige vrijwilligers aanwezig om dat voor elkaar te krijgen. Na afloop mag hetzelfde kunstje, maar dan in omgekeerde richting, gedaan worden. Dat verklaart het vroege tijdstip waarop De Stukkenjagers zijn externe wedstrijden begint. Met de nodige problemen op de weg en op het spoor, slaagde Schaakstad/Apeldoorn er toch in een Braziliaanse grootmeester (letterlijk) in te vliegen, want hij werd op Schiphol verwelkomd door een paar van zijn teamgenoten. Alexander Fier – een echte bohemien zoals Jan Timman het graag gezien had – kwam netjes op tijd om de minuut stilte in acht te nemen die voor de vorige week overleden “Best of the West” was ingeruimd.
Lees meer >Afgelopen zaterdag was het alweer het 46ste (!) OAJK. Dit jaar heb ik eens deelgenomen, met als resultaat dat ik mij de winnaar mag noemen. Hoewel het druilerig weer was, waren de partijen boeiend. Uiteraard is het zo dat met kinderen de concentratie afneemt mettertijd, daar had ik ook last van na drie partijen. Deze tanende concentratie ziet men niet terug in mijn resultaat van 4,5 uit 5. Om het niveau te laten zien,
Lees meer >KNSB klasse 2C, ronde 7 op 7 februari 2026, Venlo 1 – De Stukkenjagers 2: 4-4
Net niet. Een overwinning was zeer welkom, maar na lange strijd moest de Venlose ploeg berusten in een gelijkspel.
Het was erop of eronder deze KNSB-ronde. Gezien de stand in de poule zouden we moeten winnen om onszelf nog enige ademruimte te verschaffen in de strijd tegen degradatie.
Woensdag 21 januari 2026. Het is stil in de grote speelzaal van Tata Steel Chess. Niet de zenuwachtige stilte die heerst bij de start van elke speelronde, na de traditionele gongslag. Vanaf dat moment gonst de speelzaal van het geschuif van de stukken, het getik van de klokken of liever het getik óp de klokken en natuurlijk het gefluister van de rondlopende arbiters en toeschouwers.
Nee. Het is écht stil.
Lees meer >
“Viermaal is scheepsrecht”, zo schrijf ik in mijn stukje voor het NHD. Want zowel in 2023, 2024 als 2025 speelde Nodirbek Abdusattorov elf rondes lang de sterren van de hemel, maar verspeelde hij toernooiwinst door te verliezen in het laatste weekend. Een duidelijk verbeterpuntje dus. Hij heeft daar ook serieus werk van gemaakt, want dit keer won hij zijn beide laatste partijen! En dat bleek nodig ook, want zijn concurrent en landgenoot Javokhir Sindarov zat hem op de hielen en de voorsprong bedroeg uiteindelijk maar een half puntje.