Top-40 Nederlandse schakers. 8: John van der Wiel
Toen Timman en Sosonko vanaf eind jaren zeventig de Nederlanders waren die de wereldtop aankonden, kwam daar in 1982 opeens John van der Wiel bij. Zijn plaats in die top duurde niet heel lang, zijn plaats in de Nederlandse top wel.
John van der Wiel in 1983. Foto: Nationaal archief.
John van der Wiel (geboren 9 augustus 1959) werd rond de jaarwisseling 1978/79 in Groningen Europees jeugdkampioen. In 1979 won hij het open kampioenschap van Nederland en in 1981 de B-groep van het Hoogovenstoernooi. Daarmee was hij een van de sterkste schakers van Nederland, wat hij ook meteen bevestigde bij het Nederlands kampioenschap. Bij zijn debuut in 1979 werd Van der Wiel vierde, een jaar later met vijf anderen tweede achter Timman. In 1984 werd hij kampioen voor Ree en Scheeren, in 1986 voor Van der Sterren, Kuijf en Ligterink. In 1985 eindigde hij als tweede achter Van der Sterren en die positie bereikte hij vanaf 1987, al dan niet gedeeld, zeven keer op rij, achter de kampioenen Timman, Douven, Kuijf, Piket (drie keer) en Van der Sterren. In totaal nam Van der Wiel 28 keer aan het NK deel, waarvan 26 keer op rij. Dat zijn allebei records. Naast zijn twee titels behaalde hij negen tweede en vier derde plaatsen.
Wereldtop
Van der Wiel nam van 1980 tot en met 1998 deel aan alle negen Olympiades waar Nederland bij was. (In 1986 deed Nederland niet mee.) Hij was kopman van het befaamde team dat in 1988 zonder Timman brons won. In totaal scoorde hij op al die Olympiades 58 procent.
Zijn eerste grote internationale succes boekte Van der Wiel bij het Hoogovenstoernooi van 1982, waar hij achter Nunn en Balasjov derde werd, maar voor Timman, Sosonko en diverse andere wereldtoppers. Later dat jaar werd hij grootmeester na een toernooizege in Novi Sad. Op de weg naar het wereldkampioenschap bereikte hij zijn hoogtepunt in 1985. Van der Wiel werd gedeeld vierde in het interzonetoernooi in Biel. Omdat er vier spelers naar het kandidatentoernooi gingen, moest hij een barragedriekamp spelen met Short en Torre. Van der Wiel versloeg Short met 2,5-0,5 maar verloor met 1-2 van Torre. Nota bene Short, die dus overtuigend verslagen was, ging door dankzij een 3-0 zege op Torre en een betere SB-score in het toernooi. Had Short in die drie partijen tegen Torre maar een halfje afgestaan, dan had Van der Wiel een WK-kandidatentoernooi gespeeld.
Lees meer >
“Vereer naast mij geen andere goden”. Het werd er al vroeg in gestampt in Bunschoten. Op school en in de kerk. Als we daar niet mee bezig waren deden we iets onschuldigs als voetballen of schaken. Nou ja, onschuldig? Op zekere dag leerden we dat er een godin van het schaakspel is: Caïssa! Kan dat dan wel? Met zoveel fanatisme dat spelletje doen omdat je altijd wilt winnen. Ben je dan in zekere zin geen andere god aan het vereren?
In het 
Het tweede verblijf van het eerste team in de eerste klasse KNSB wordt met minimaal een jaar verlengd. Dankzij een nooit eerder vertoonde 7-3 overwinning op het op papier gelijkwaardige De Toren Arnhem is HWP twee ronden voor het einde van de competitie al veilig.
In Sas van Gent werd misschien wel de spannendste ronde gespeeld in de klasse 1B. Hier vond de strijd plaats tussen de koplopers HWP Sas van Gent en De Stukkenjagers. Elk jaar hebben De Stukkenjagers moeite met het strijden om de eerste plaats in deze poule. Vaak is het HWP Sas van Gent die aan het langste eind trekt. De Stukkenjagers waren dan ook gewaarschuwd. Omdat wij al wat bordpunten extra hadden gesprokkeld de afgelopen ronden, was het doel om alles in eigen hand te houden. Maar de dag begon heel anders. HWP Sas van Gent had een vliegende start: al na een paar uur spelen stond de thuisploeg Sas van Gent al met 3-0 voor. Hoe ging het team van De Stukkenjagers dit ooit goedmaken? 5-5 was de absolute vereiste om in de race te blijven en op alle andere borden zag ik dat de meeste stellingen nog in evenwicht waren.
Competitie-mailing ronde 7: 
