Attacking chess for club players
Na Chess Strategy for Club Players heeft Herman Grooten een nieuw boek uitgebracht voor hetzelfde publiek, maar ditmaal met het onderwerp aanvallen. Zoals hij in de inleiding aangeeft, is het doel niet alleen het aanbrengen van meer kennis, maar ook het aanleren van bepaalde vaardigheden die onmisbaar zijn om een aanval tot een goed einde te brengen.
Zoals de titel al aangeeft, is het boek vooral geschikt voor clubspelers. Het bevat naast een hoop uitleg en diverse soorten oefeningen zorgvuldig geselecteerde voorbeelden die het naspelen meer dan waard zijn, ook een hoofdstuk over hoe je bepaalde specifieke vaardigheden kan trainen. Voor spelers onder de 1500 zal een deel wel pittige kost zijn, waarbij een aantal oefeningen wel wat meer basic zijn. Mensen met een rating van >2200 zullen de meeste aanvalspatronen al kennen, waarbij een aantal oefeningen toch goed zijn om bepaalde vaardigheden te vergroten. Hier wederom het verschil tussen vaardigheden en kennis. Om een vaardigheid te vergroten zal je toch echt de handen uit de mouwen moeten steken en oefenen.
Nu ken ik Herman vrij goed en het is interessant om te zien dat zijn visie op en manier van training geven duidelijk terugkomen in het boek. Het is daarmee ook een soort trainingshandboek van dik 300 bladzijdes.
Lees meer >
De derde competitieronde zit er op. 
Precies dertig jaar geleden opende het Max Euwe Centrum (MEC) haar deuren op de Paleisstraat in Amsterdam. Het MEC is opgericht ter ere van Max Euwe, de enige wereldkampioen schaken (1935-1937) uit Nederland. Het centrum promoot het schaken middels een museum, een bibliotheek, publicaties, trainingen, een jaarlijks Pleinfestival en andere schaakactiviteiten. Het is uniek in de (schaak-)wereld, want nergens is een dermate groot museum vernoemd naar een schaker. In 1991 verhuisde het MEC naar haar huidige locatie, Max Euweplein 30a te Amsterdam.
In Novi Sad wordt momenteel de 
Normaal gesproken komt men elk jaar maar een keer naar Wijk aan Zee, uiteraard voor het Tata Steel schaaktoernooi in januari. Sommige dingen veranderen nou eenmaal nooit. Wat ook nooit verandert is de matige OV verbinding naar Wijk aan Zee toe. We hadden ons al zo goed als neergelegd bij een drie uur lange reis met diverse treinen en bussen, tot het moment waarop Stefan als redder in nood verkondigde toch een auto had weten te regelen. Eenmaal aangekomen in Wijk aan Zee herkende ik het bijna niet. Geen grote tenten met gezellige groepen schakers, maar een vrijwel lege sporthal wat toch een apart gevoel geeft.
