Valse start in het nieuwe jaar
Een slecht begin, hoopvol midden en bitter einde
Na een lockdown of iets dergelijks mochten we (De Stukkenjagers) na een lange tijd lang weer schaken in het welbekende Cinecitta in Tilburg. Met een ronde meer gespeeld dan andere teams leken we in goede positie om als koploper verder door te stoten. Maar dan moest wel worden afgerekend met Blerick 1. Een team dat met sterke (vooral Duitse) spelers speelt.

Op de voorgrond IM Stefan Beukema en daarachter Nick Bijlsma, allebei wachtend op hun tegenstander.
Net voor de start van de partij was het Stefan Beukema die aan mij (Nick) vroeg of zijn tegenstander wel kwam. De vorige ronde was ook niet bepaald spannend: binnen een uur had hij zijn partij al gewonnen. Gelukkig kwam zijn tegenstander toch aan tafel, en Stefans partij bleek uiteindelijk dit keer het langst te duren. Daarover later meer.
We begonnen niet zo goed. Tommy Grooten (9) had een gelijke stelling, zo leek het. Pardoes gaf Tommy zijn dame weg en konden de stukken weer in de doos.
Daarna was Nick Bijlsma (2) snel klaar met een remise en deed César Becx (5) hetzelfde maar binnen nog minder zetten.
César haalde in de opening weer eens wat varianten door elkaar en besloot na negen zetten tot een volgens eigen zeggen laf, maar volgens zijn tegenstander goed getimed remiseaanbod. Ter compensatie en zelfkastijding leverde hij bijgaande negenzettige verliespartij uit het Reykjavik Open van 1990 aan:
Lees meer >

Ik heb nog nooit zoveel appjes van Guido ontvangen over een competitiewedstrijd als over de wedstrijd van afgelopen zaterdag in Leiden tegen LSG-Intellimagic. Dat begon al toen er tijdens de Europacup plannen gesmeed werden om Alexei Shirov eens uit te nodigen. Die stond al een tijd op ons verlanglijstje. Appje zus, appje zo en ja hoor, op 27 november zou hij wel kunnen. Leuk! Vliegticket regelen, hotel boeken en verheugen op zijn komst. Ondertussen speelde hij een paar dijken van toernooien, waarmee hij zijn rating ook lekker opkrikte. Hij zit weer in de club van 2700!
