Giri weer alleen bovenaan!
Genna Sosonko (foto Frans Peeters)
Zou het er dan toch van komen? Is Anish Giri in staat om de jubileumeditie van het Tata Steel toernooi op zijn naam te schrijven? Zoals Johan Hut schreef zijn laatste artikel waren Jan Timman en Genna Sosonko de laatste twee Nederlanders die in Wijk aan Zee het toernooi op hun naam schreven.
Jan Timman (foto Frans Peeters)
De laatste keer was in 1985 dat het Timman lukte om dit prestigieuze evenement te winnen. Na negen ronden staat Giri bovenaan omdat hij in de Mastergroep als enige erin slaagde om zijn partij te winnen.
De Rus Matlakov ging in lichte tijdnood flink de fout in en toen was de Nederlandse topspeler op zijn post om te profiteren van de fouten die zijn tegenstander beging. De andere twee koplopers, wereldkampioen Carlsen en Mamedyarov, kwamen niet verder dan remise tegen hun respectievelijke tegenstanders Anand en Kramnik.
Anish Giri (foto Frans Peeters)
Bij de Challengers was er maar één landgenoot die tevreden naar buiten kon: Jorden van Foreest. Hij won met zwart van de sterke Pool Krasenkow, wel nadat hij in het vroege middenspel niet zo goed stond. Zijn broer Lucas van Foreest verslikte zich in Gordievsky evenals Erwin l’Ami die – met wit nog wel – tegen zijn eerste nul aanliep. Benjamin Bok kwam remise overeen met jeugdwereldkampioen Tari. Aan kop bleef de stand ongewijzigd omdat beide koplopers, Vidit en Korobov allebei remise overeen kwamen.
Masters
Het was me het dagje wel. Met op het menu een paar topduels (zoals Carlsen-Anand en Mamedyarov-Kramnik) waren de ogen natuurlijk voornamelijk gericht op Anish Giri. Die kreeg in de opening een pionnetje aangeboden van tegenstander Matlakov, de Europese Kampioen van het afgelopen jaar. Voor die pion kreeg wit voldoende compensatie. Even leek het erop dat het spel snel zou vervlakken maar – zoals Giri het na afloop uitdrukte – permitteerde de Rus zich een ‘vreemde zet’. Niettemin ging de zwartspeler op zijn beurt ook niet op zijn sterkst verder, nadat hij wits sterke Pf3-d2 niet had zien aankomen. Even leek het erop dat wit in het voordeel zou komen, maar omdat Giri de pion tijdig terug offerde en zo zijn stukken wist te activeren was er geen vuiltje aan de lucht. Er was een eindspel ontstaan met ieder een toren, een paard en ongelijke lopers. Remise leek de meest waarschijnlijke uitslag. Het enige verschil was merkbaar op de klok. De Rus had aanmerkelijk minder tijd en Giri bleef snel en goed spelen. Toen onze landgenoot vlak voor de tijdcontrole een slim zetje speelde (34… Pb6!) ging de witspeler opzichtig de fout in. En waar Giri soms niet altijd even optimaal profiteert van missers van de tegenstander, deed hij dat nu uitstekend!
Ambitie heeft Giri natuurlijk wel degelijk. Naast de wereldtitel staat het winnen van Wijk aan Zee boven aan zijn verlanglijstje. Hoe werk je daarnaartoe?
Naast de overwinning van Giri was het verhaal van de dag de blunder van Carlsen. Tegen Jones gaf hij namelijk zomaar een stuk weg in de opening. Hij had nog wel wat vage compensatie, maar het had niet genoeg moeten zijn als Jones gewoon op zijn normale niveau had gespeeld. Die leek echter een beetje geïntimideerd. De compensatie werd steeds groter, de materiële voorsprong was op een gegeven moment ook weg en in 42 zetten won wit! “Carlsen is gewoon een stuk beter dan de rest”, verklaarde Giri, waarbij hij het woord stuk in de schaaktechnische betekenis bedoelde. Zelf speelde hij vandaag ook een stuk beter (figuurlijk bedoeld) dan zijn tegenstander, toch de nummer twee van de wereld. Na de opening stond wit duidelijk beter en Mamedyarov wist niet goed hoe hij moest omgaan met zijn nadeel. Hij probeerde wat actieve zetten, maar die hielpen hem niet, integendeel. Op zet 32 was de Azerbeidzjaan zijn stelling zat en gaf hij (wat aan de vroege kant) op. En zo kan Giri, die van hiphop schijnt te houden, vanavond 
Sterk schakende oom
