Olympiade ronde 6: 4-0 dankzij Jom Kippoer! Dames gelijk.
De Nederlandse mannen hebben zonder moeite het team van Israël met 4-0 verslagen. Israël had gevraagd om deze wedstrijd te verplaatsen naar morgen, maar daar wenste Nederland niet aan mee te werken. De reden van het verzoek was Jom Kippoer, grote verzoendag, een belangrijke feestdag in het jodendom. Schaken op die dag is uit den boze voor Israël. Het doet denken aan lang vervlogen tijden toen bijvoorbeeld Samuël Reshevsky weigerde op zaterdag te spelen. Hij kreeg meestal wel voor elkaar dat er een ander tijdstip werd gevonden. Maar de tijden zijn veranderd…
Later vandaag een verslag van de wedstrijd van de dames! Het scheelde overigens weinig of zij hadden ook een vrije dag, maar Israël verloor hier met 4-0 op tafel 8, terwijl Nederland op tafel 9 speelt…
Een paar uur later zou je willen dat ze echt op tafel 8 hadden gezeten, want wat een geploeter tegen de op alle borden lager gerate dames uit Slovenië. Het had zomaar een nederlaag kunnen worden, maar uiteindelijk kwamen onze landgenotes weg met een 2-2 gelijkspel.
De saaiste partij werd gespeeld door Peng. Zowat 150 ratingpunten meer dan haar opponent, maar ze kreeg nooit zicht op meer dan een halfje…
Machteld van Foreest boekte een hardhandige overwinning. Haar tegenstander zondigde nogal grof tegen de ongeschreven wet dat je niet te vaak met hetzelfde stuk moet spelen in de opening. Het kwam haar duur te staan…
Eline Roebers kwam goed weg. Ze ging één stap te ver met haar h-pion en riep daarmee een gevaarlijke aanval over zich af. Gelukkig voor haar had Laura Unuk op zet 25 een luxeprobleem: welke van de twee pionnen zal ik slaan? Ze koos de verkeerde. Tenminste, vanuit Sloveens oogpunt gezien dan. Zie hieronder maar eens hoe dat anders had kunnen aflopen…
Anna-Maja Kazarian kreeg er echter van langs. Wat al te agressief spel op de koningsvleugel leverde een positionele blokkade op in het centrum. De vrijwillig verzwakte koningsvleugel werd op de korrel genomen en de aanval die de witspeelster ontketende leverde uiteindelijk een kwaliteit op. Het eindspel is totaal verloren, maar omdat de partij nog bezig is en ik een afspraak heb voor wat vrijwilligerswerk houdt u die nog van mij te goed. En wie weet, als ik mij vanavond rond 18:30 weer meld is er een wonder gebeurd. Maar dat verwacht ik niet.
Reshevsky zelfs tegen Piket, staat me bij. Ook Har Zvi wilde zijn partij altijd verplaatsen, al stond hij daar later niet meer zo op. Mogelijk sinds hij daar zelf over mocht beslissen 🙂
Is het misschien ook bekend waarom Nederland daar niet aan mee wilde werken? Het klinkt namelijk als een vrij normaal verzoek.
Pardon?
Een verzoek waar je niet per se op hoeft in te gaan als het je niet uitkomt.
Wat ik ervan begrijp is dat in het reglement staat dat ze voorafgaand aan de inschrijving hiervan melding hadden moeten maken. Dan is er kans tussen een oplossing en indien geen oplossing dan niet meedoen. Dus de vraag is of Israel ook nog eens berispt gaat worden.
Wellicht onpopulaire mening: als je op één van de speeldata of tegen één van de mogelijke tegenstanders niet wilt spelen (zoals Israël en Pakistan) doe dan niet mee aan het toernooi. Kom je niet opdagen: uitsluiten voor de rest van het toernooi.
Ik vraag me trouwens wel af waarom de organisatie de teams van Israël überhaupt heeft ingedeeld deze ronde. Als het niet willen spelen vooraf bekend was, waarom dan geen bye voor nul punten? Dat had het toernooi voor de andere landen minder beïnvloed.
In 1967 trok Robert Fischer zich in leidende positie terug uit het interzonale toernooi in Tunesië, omdat hij niet op de sabbat wilde spelen. Hij was bij een kerkgenootschap dat zich daaraan hield. Hij trok zich terug, toen hem geen andere speeldata werden gegeven.