Tata Steel: zondag publiek welkom in De Zon
Hallo,
Misschien leuk om te weten dat dankzij de versoepelingen van de regels dit soort dingen weer mogelijk zijn.
Fysiek aanwezig zijn heeft toch altijd wat extra’s.
Groet,
Danny Palic
Hallo,
Misschien leuk om te weten dat dankzij de versoepelingen van de regels dit soort dingen weer mogelijk zijn.
Fysiek aanwezig zijn heeft toch altijd wat extra’s.
Groet,
Danny Palic
Kill or be killed, dat motto zal vast in het hoofd hebben gezeten van beide heren. Anish, uit op bloed om in het spoor van Magnus te kunnen blijven en daarmee zicht te kunnen houden op de titel. Jorden, simpelweg voor deze ronde al met 7 beslissende partijen uit 10 wedstrijden. Ondanks deze gegevens had ik een halfje verwacht. Duidelijk fout, want de heren gingen ervoor. Wellicht dat voor Anish ook de eer nog meespeelde, een revanche voor de misgelopen titel van vorig jaar.
De partij begon al meteen goed. Jorden opende weer met 1.d4 en in de Nimzo speelde Jorden de Sämische variant 4.a3! Mij was altijd geleerd dat 4.a3 nooit zo goed was, want daarmee speel je zwart alleen maar in de kaart. De typische midden- en eindspelen waarin wit een dubbele c-pion heeft waar zwart rustig tegenaan speelt werden mij als voorbeeld gegeven. De laatste tijd wordt 4.a3 weer meer aangeraden in boeken en de immer goed voorbereide Jorden speelde het ook. Anish trok ook fel van leer tegen de c4-pion van Jorden, maar in ruil daarvoor kreeg Jorden het centrum. Een thematisch -maar daarom niet minder mooi- kwaliteitsoffer op de zwarte koningsstelling van Anish luidde vervolgens een aanval in die Jorden niet meer uit handen gaf. Heerlijk zette Jorden de druk om in steeds groter voordeel, terwijl hij al zijn stukken manoeuvreerde naar de zwarte koningsvleugel. Al met al een toppartij. Jammer voor Anish, maar zeker mooi voor Jorden.

Een bedenkelijk kijkende Giri na het offer op f6 (© Lennart Ootes)
Lees meer >
Dit nieuwe boek: 100 Endgame Patterns You Must Know (2021) van Jesus de la Villa is een vervolg op zijn eerdere boek: “100 Endgames you must know.” Hoewel de titel niet heel anders is, is de benadering van het nieuwe boek wel anders. Waar het eerste boek prachtige eindspelen belicht die elke schaker zou moeten kennen, vertaalt het nieuwe boek deze eindspelen naar patronen die, naar mijn mening, waardevoller zijn simpelweg omdat het de informatie op een meer directe manier presenteert. In wezen vertelt het boek je: Dit is het patroon en dit is wat je moet leren. Mijn opmerking moet wel met een korreltje zand worden genomen, aangezien ik het vorige boek niet heb gelezen; Ik heb alleen de recensies ervan gelezen en uitgelichte partijen bekeken.
Maar waarom acht ik dit boek waardevoller? Hiervoor zal ik nu wat uitleg geven. De auteur doet dit op een vergelijkbare manier in de inleiding in zijn boek. De eerste delen worden namelijk de ‘grondgedachte voor dit boek’ en ‘enkele gedachten over het systeem van patronen’ genoemd.
Patroonherkenning is belangrijk. Het is een maatstaf voor intelligentie binnen organismen en het is misschien wel een van de meest waardevolle bezittingen van het brein van een schaker. Maar we moeten onszelf niet voor de gek houden, schaken is niet bijzonder in de wereld van patroonherkenning. Hoe kunnen muzikanten bladmuziek zo snel lezen? Waarom kun je je schoenveters zo goed strikken en hoe weten honden dat ze moeten zitten als je dat zegt? Naast het feit dat ik schaak speel, speel ik ook piano en ik vind dat hier enkele belangrijke vergelijkingen te maken zijn. Een belangrijk ding dat ze gemeen hebben, is het feit dat je veel moeite moet doen om te verbeteren. Dat is tenslotte ook waarom we het leuk vinden, nietwaar? Een andere overeenkomst is dat de inspanning in beide activiteiten een hoger rendement oplevert als je gericht oefent. Ons schaakspel wordt nauwelijks verbeterd door de tientallen blitzpartijen (argument hiervoor komt zo) die we elke dag spelen en mijn pianospel evenmin door het stuk van Chopin dat ik voor de zoveelste keer speel.
Lees meer >Daniil Dubov verlaat het Tata Steel Chess Tournament nadat hij gisteren in een PCR-test positief testte op het coronavirus. Dit betekent dat de resultaten van zijn eerdere partijen blijven staan en dat de tegenstanders die in de laatste drie rondes tegen hem zouden spelen die partijen reglementair winnen. Dat zijn respectievelijk Rapport, Praggnanandhaa en Carlsen.
“Ik vind het bijzonder jammer voor Daniil dat hij nu ons toernooi moet verlaten”,
Lees meer >
Wekelijks publiceren we de diverse schaakrubrieken van de weekendkranten. Wij streven naar publicatie op de woensdag of donderdag na het voorgaande weekend.
Lees meer >Jan Gustafsson van Chess24 verraste gisteren vriend en vijand door in het Nederlands het publiek in ons land te trakteren op zijn visie op de partijen van onze landgenoten. Voor de mensen uit Apeldoorn wellicht wat minder verrassend aangezien hij lang voor deze club is uitgekomen en zo onze taal heeft geleerd. Svidler en Trent zitten er verbaasd bij!
(klik op het plaatje voor het Twitterbericht)
Lees meer >
Na een stief kwartiertje stond er al één uitslag op het scorebord. Sergey Karjakin had met wit geen behoefte om de Berlijnse verdediging van Magnus Carlsen te testen en stevende linea recta af op een remise die al tientallen keren in de database te vinden is. Niet veel later twitterde hij…
Treurig vind ik dat altijd. Je drukker maken om je tegenstander dan om jezelf. Als ik bij IJsselmeervogels ga kijken hoop ik altijd dat de fanatiekste supporters hun eigen team aanmoedigen. Het trieste “Het is stil aan de overkant” kan mij altijd maar matig bekoren. Maar goed, de meer en meer aan sympathie inboetende Karjakin vindt zijn eigen presteren ondergeschikt aan het hoofddoel: voorkomen dat een ander een Elo van 2900 haalt. Man man man…

© Lennart Ootes – Tata Steel Chess Tournament 2022
Lees meer >
De negende ronde alweer. Vandaag stond het duel tussen de twee koplopers op het programma, Carlsen en Mamedyarov. En zou Anish Giri in staat zijn om in het voetspoor van de winnaar te volgen? Hij lijkt nu in een goede flow te zitten, met drie achtereenvolgende overwinningen, al zit daar dan wel het gratis punt van Dubov bij. Als NL-supporter kijken we natuurlijk ook naar Jorden van Foreest, zijn broer Lucas, Erwin l’Ami en Nederlands kampioen Max Warmerdam.

fragment van still van Chess24.com
Zoals inmiddels gewoonlijk volg ik de partijen met commentaar van Peter Svidler en Jan Gustafsson, een duo dat een goede klik heeft en leuk is om naar te luisteren. Bijgaand een still van Chess24.com waarop Gustafsson in een karakteristieke houding zit. Peter Svidler heb ik eigenlijk nog niet op een drankje kunnen betrappen.
Lees meer >
Vanaf woensdag 26 januari is het MEC weer geopend voor publiek!
Een unieke kans om de in december ingerichte expositie 35 jaar MEC te gaan bekijken. Uiteraard geven de vrijwilligers u graag een rondleiding. Natuurlijk ook een mogelijkheid om weer te snuffelen in de kasten met tweedehands boeken.
Zaterdag 5 februari, de eerste zaterdag van de maand, zijn we ook weer open.
Komt allen!
Schaken is sinds 2018 officieel geen sport meer, slechts een aardig, misschien zelfs cultureel, tijdverdrijf. Maar wel een tijdverdrijf dat door het IOC als een sport beschouwd wordt, en trainingen van onze topschakers worden ook door ons NOC financieel ondersteund.
Morgen alweer de negende dag dat we kunnen genieten van topprestaties op het schaakbord van topgrootmeesters, die daar al jarenlang voor trainen en studeren. Over de hele wereld wordt dit toernooi met grote belangstelling online gevolgd. Zo groot is die belangstelling dat er zelfs bots ingezet worden op chatvensters, ook om schakers te pesten. Nou ja, waar niet tegenwoordig.
Voor de supporters van sporters en sportclubs is sport ook zeker een aardig tijdverdrijf. Hoe mooi is het als je favoriet goed presteert, en hoezeer voel je plaatsvervangende schaamte als je favoriet door een fout onderuit gaat.
In vroeger tijden (nou ja, misschien nog maar 40 jaar geleden) was je als schaaksupporter afhankelijk van een ter plekke aanwezige schaakmeester die live de partijen van een match of toernooi van deskundig commentaar voorzag. Dat gebeurt tegenwoordig ook nog, maar nu kun je als supporter de prestaties van je favoriet(en) nog van veel dichterbij volgen. Gebruikmakend van je favoriete engine, of via de met engines verrijkte websites waarin de partijen op de voet gevolgd worden.
En dat levert vergelijkbare ervaringen op als die van een voetbalsupporter die naar een wedstrijd zit te kijken: een plotselinge verandering van de stellingswaardering door een goede of slechte zet geeft eenzelfde adrenalineschok als het missen of benutten van een grote scoringskans!

Carl Schlechter speelt blindsimultaan in Wenen, december 1898. Rechts Georg Marco die aantekeningen schrijft in zijn blocnote.
(Bron: Das interessante Blatt, 22 december 1898)
Je hoort wel eens de verzuchting dat de topspelers van nu saai zijn. Het is dan dat de topspelers van vroeger vaak uitgesproken persoonlijkheden waren, zoals Tal, Kortsnoj, Spasski, Hort en noem maar op of dichter bij huis Donner en Timman en dat dit soort types tegenwoordig met een lantaarntje te zoeken zijn als ze er al zijn.
Zo’n verzuchting komt vrijwel altijd uit de mond van leeftijdgenoten van me en dan is scepsis geboden. Want is het niet zo dat met het klimmen der jaren de tijd van vroeger in alles beter lijkt en dat de jeugd van tegenwoordig nooit gedeugd heeft? En is het niet zo dat de nostalgische hang naar die ‘goeie ouwe tijd’ verraden wordt door de muziekvoorkeur van ons ouderen, bewust of onbewust verbonden met de jaren dat we jong en mooi waren, in de kracht van ons leven met nog een hele toekomst voor de boeg?
Maar laten we eerst eens wat verder teruggaan in de tijd, toen er nog weinig schaaktheorie was en er al helemaal geen schaakengines waren. Naar het begin van de twintigste eeuw.
Wenen, de hoofdstad van de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie, was toen in veel opzichten de culturele ‘hotspot’ van Europa en ook voor de schaakwereld een belangrijk centrum. Wereldtopper Carl Schlechter was een Wener en het eerste deel van zijn dramatische match tegen Emanuel Lasker om het wereldkampioenschap werd in 1910 in Wenen gespeeld. Maar de man om wie veel, zo niet alles, in schakend Wenen en ver daarbuiten draaide, was Georg Marco, de redacteur van de toonaangevende ‘Wiener Schachzeitung’.
Lees meer >
Zo’n achtste ronde is een beetje lastig voor de deelnemers. Ze hebben er al een aantal ronden opzitten zonder rustdag. Vaak is het dan zo dat de spelers die niet lekker in het toernooi zitten er minder zin in hebben en het liefst zo snel mogelijk iets anders gaan doen. Gelukkig ontbrak het de spelers vandaag toch niet aan vechtlust. We lopen de partijen van de Nederlanders langs.
Andrey Esipenko – Anish Giri – 0-1
Giri had gisteren een onverwachte ‘rustdag’. Zijn tegenstander Danil Dubov was in contact geweest met iemand die besmet was met corona. De wedstrijdleiding verzocht hem met een mondkapje op te spelen, maar daar had hij kennelijk geen trek in en hij liet verstek gaan. Dat is tamelijk ongebruikelijk in een toernooi als dit. Dubov is inmiddels getest en bleek negatief. Zodat hij vandaag weer gewoon van de partij was, zonder mondkapjesplicht.
Giri kon vandaag dus beter uitgerust aan zijn partij beginnen. Die speelde zich voor Giri lange tijd af in bekend vaarwater. Hij had al eens twee rapidpartijen tegen Nakamura gespeeld. Waarvan eentje gewonnen en de ander verloren. Overigens wel met wit en niet, zoals nu, met zwart.
Lees meer >Hallo!
Een tijdje geleden heb ik hier een link geplaatst met een enquête voor mijn profielwerkstuk, die is vervolgens massaal beantwoord, heel erg bedankt!
Zoals beloofd volgt hier een kort stukje over het onderzoek:
Nogmaals bedankt voor de medewerking aan mijn onderzoek. Ik hoop dat het stukje interessant is, ondanks het feit dat er geen baanbrekende resultaten uit zijn gekomen.
Lees meer >
Terwijl ronde 7 nog maar amper begonnen was, kon onze landgenoot Anish Giri alweer een punt bijschrijven. Ongetwijfeld is Giri blij met punten, al kan iedere schaker zich vast wel indenken dat hij dat liever had gedaan na een echte pot schaak. Dubov kwam helaas niet opdagen en dus bleek 1.d4 in dit geval genoeg voor een punt. Wellicht dat er nog wel een discussie oplaait over de reden en wellicht dat Dubov ook, in geval van een positieve coronatest, zelfs het hele toernooi zal moeten verlaten.
Dit is de verklaring vanuit het toernooi waarom Dubov deze ronde niet speelde:
“Daniil Dubov speelt vandaag niet op de zevende ronde van het Tata Steel Chess Tournament. Door een coronabesmetting in zijn naaste omgeving heeft de toernooiorganisatie na overleg met de hoofdarbiter van het Tata Steel Chess Tournament Dubov gevraagd om vandaag met mondkapje op te spelen. Dit uit veiligheid voor zijn tegenstander, Anish Giri. Daarop heeft Dubov verstek laten gaan, waardoor hij zijn partij van vandaag verliest. Dubov geeft aan dat hij principieel niet met een mondkapje wil spelen. Dubov zelf testte in een sneltest vanmiddag negatief. Hij heeft vandaag ook een PCR-test ondergaan, waarvan de uitslag waarschijnlijk vanavond bekend wordt.”

Een wachtende Giri na zijn eerste zet. (foto: Jurriaan Hoefsmit / tatasteelchess.com)
Lees meer >
In mijn column Onze Patroonheilige berichtte ik over het toernooi om de Hemel Cup waarvoor vele schaakteams zich al hadden ingeschreven. De vraag die wij ons bij toernooien altijd stellen is welk team het toernooi zal winnen. Lees de hele column in PDF.
Deze en andere columnisten van SV Promotie, schreven samen meer dan 1000 columns. U leest ze op onze site.