Trompovsky bezorgt Carlsen geen winst in eerste partij
De eerste partij in de WK-match is remise geworden. Carlsen koos met wit verrassend voor de Trompovsky, een opening die op hoog niveau niet veel gespeeld werd. Hij kreeg een iets betere stelling, maar genoeg Karjakin verdedigde zich goed en bereikte zonder al te grote problemen de veilige remisehaven.
Het gespreksonderwerp van deze week (in Amerika en erbuiten) is niet over de WK-match, maar Donald Trump. En als Trump tegen alle verwachtingen in wint in Amerika, waarom zou je dan ook niet in New York met de Trompovsky kunnen toeslaan? Zo zou Carlsen gedacht kunnen hebben (maar dat deed hij overigens niet). Het bleek in ieder geval wel een goede keuze: nadat Karjakin een paar keer een scherpere voortzetting vermeed, kwam een eindspel op het bord waarin wit een licht plusje had. Typisch een eindspel waarin je normaal verwacht dat het snel remise wordt, maar als Carlsen het speelt, verwacht je dat zijn tegenstander op een gegeven moment een onverklaarbare fout maakt die ze tegen andere spelers nooit maken. Zou het nu ook zo gaan?
Lees meer >
De derde competitieronde zit er op. 
Precies dertig jaar geleden opende het Max Euwe Centrum (MEC) haar deuren op de Paleisstraat in Amsterdam. Het MEC is opgericht ter ere van Max Euwe, de enige wereldkampioen schaken (1935-1937) uit Nederland. Het centrum promoot het schaken middels een museum, een bibliotheek, publicaties, trainingen, een jaarlijks Pleinfestival en andere schaakactiviteiten. Het is uniek in de (schaak-)wereld, want nergens is een dermate groot museum vernoemd naar een schaker. In 1991 verhuisde het MEC naar haar huidige locatie, Max Euweplein 30a te Amsterdam.
In Novi Sad wordt momenteel de 
Normaal gesproken komt men elk jaar maar een keer naar Wijk aan Zee, uiteraard voor het Tata Steel schaaktoernooi in januari. Sommige dingen veranderen nou eenmaal nooit. Wat ook nooit verandert is de matige OV verbinding naar Wijk aan Zee toe. We hadden ons al zo goed als neergelegd bij een drie uur lange reis met diverse treinen en bussen, tot het moment waarop Stefan als redder in nood verkondigde toch een auto had weten te regelen. Eenmaal aangekomen in Wijk aan Zee herkende ik het bijna niet. Geen grote tenten met gezellige groepen schakers, maar een vrijwel lege sporthal wat toch een apart gevoel geeft.
