Chessfestival Groningen ronde 9: de ontknoping
Toen ik 14 jaar was speelde ik mee met 9-daagse toernooien. Ik speelde in Hoogeveen en Dieren, elk toernooi daarnaast was een extraatje. Dat was al heel wat, zeker als je er over nadenkt dat mijn schaakschema best invloed had op de vakantieritmes van mijn familie. Oké, mijn vader schaakte vaak ook mee, dus die had er ook plezier van. En soms, heel soms, zat er een daverend succes bij. Zowel in Hoogeveen als in Dieren heb ik prijzen gepakt. Heerlijk, om als jeugdspeler tussen de (naar mijn beeld toen) grijze 30-jarige oude mannen een geldprijs mee te snoepen. Mijn rating toen? Zeker een dikke 6 à 700 punten lager dan Elias Ruzhansky nu. Mijn leeftijd nu? 32. Voor een 14-jarige ben ik oud, (nu nog) niet grijs, en als ik had meegespeeld had Elias een geldprijs gepakt, terwijl ik waarschijnlijk in de onderste regionen had meegedraaid.
Enfin, terug naar het toernooi. 14 jaar dus, die Elias. En met het ingaan van de laatste ronde met 6,5 een halve punt los van twee directe concurrenten, te weten GM’s Bernadskiy (Oekraïne) en Kazakouski (Litouwen). Alleen is eerstgenoemde oud (31-jaar), de ander is slechts 11 jaar ouder dan Ruzhansky. Na deze twee heren komt er een groep van zeven spelers die op 5,5 een hele punt achter Ruzhansky nog kunnen dromen van een gedeelde titel. Onderaan die groep, op weerstandspunten dan, staat IM David Martins uit Portugal. Hij werd aangewezen om de jonge Belg te stoppen.
Elias Ruzhansky (foto: Bart Beijer)
Lees meer >
De finale! Broer en zus(je) Van Foreest tegen Loek van Wely en Robin Duson. Wat mij betreft een mooi affiche. Qua rating beginnen broer en zus als favoriet aan de eindstrijd, maar uiteindelijk hoeft dat niet veel te zeggen. Veel meer regels aan een algemene introductie ga ik ook maar niet vuil maken, ik zal verslag doen van de herenpartij.
(Koneru, Humpy (2523) vs. Khademalsharieh, Sarasadat (2458), Monaco, 25-02-2025)
Na een lange pot pakt GM Narayanan de leiding in Groningen nog steviger vast, door als enige van de topgroep te winnen (van GM Hagen Poetsch). Het was een lange zit voor de Indiër, maar laten we eerst even beginnen met twee potjes die wat sneller klaar waren. Eerst die tussen WIM Machteld van Foreest en GM Thomas Beerdsen. Hun eindstelling had -op een rimpel tussen de toren na- een niet vaak geziene symmetrie:
Weer een heerlijke ronde om verslag over te mogen schrijven. Zowel in de opengroep als bij de vrouwen werden meerdere goede tot gewonnen stellingen uit handen gegeven. Wellicht beginnen de zenuwen een rol te spelen, en vermoeidheid vast ook wel. Strijdlust sleepte veel punten uit het vuur, samen met een (soms) flinke dosis geluk. In ieder geval ligt de strijd in de open groep nog helemaal open na deze ronde, met maar liefst 6 spelers op een punt afstand van elkaar. Bij de vrouwen kwam de uitdager van vorig jaar, Lei, langs zij. De twee Chinese dames Tan en Lei lijken het daar opnieuw uit te gaan maken wie hun landgenoot Ju Wenjun mag gaan uitdagen voor de wereldtitel.
Een lastige ronde om verslag over te doen. Gisteren veel geweld en veel beslissingen bij de Masters, vandaag wat meer nuance en kleine verschillen. Ik vond de partijen van de Nederlanders eigenlijk wel goed, al is er minder om echt bij stil te staan. Hoewel, het was weer Max Warmerdam die de Nederlandse fans op het puntje van de stoel liet zitten. In weer een lange partij kreeg hij onder andere deze stelling op het bord, lekker complex.
