Aanstaande landskampioen op de koffie in Tilburg
Het moet wel heel gek lopen wil Schaakstad/Apeldoorn dit seizoen geen kampioen van de Meesterklasse wordt. Nadat wij van De Stukkenjagers ons in de vorige ronde (bijna) van de degradatienood meenden te hebben ontdaan, kwam afgelopen zaterdag de aanstaande landskampioen op bezoek. Die had vorig jaar geen goed seizoen en zelfs de gedoodverfde degradatiekandidaat Stukkenjagers slaagde erin om de Apeldoorners met maar liefst 7½ – 2½ te verslaan. Zoals te lezen was in het verslag vanuit Tilburgs perspectief: “Rating gap? No problem! Stukkenjagers deliver a 7.5-2.5 Masterclass”
De partij op het eerste bord tussen Nick Bijlsma (links) en Tommy Grooten (Foto Karel van Delft)
We kregen dus een getergde koploper in de Meesterklasse op bezoek. In de gemoderniseerde bioscoop Cinecitta is er tegenwoordig werk aan de winkel voor onze clubleden. Voordat er überhaupt geschaakt kan worden, moet de zaal – die doorgaans voor bioscoopbezoek of vergaderruimte wordt gebruikt, voor een wedstrijd speelklaar gemaakt te worden en daartoe zijn er gelukkig de nodige vrijwilligers aanwezig om dat voor elkaar te krijgen. Na afloop mag hetzelfde kunstje, maar dan in omgekeerde richting, gedaan worden. Dat verklaart het vroege tijdstip waarop De Stukkenjagers zijn externe wedstrijden begint. Met de nodige problemen op de weg en op het spoor, slaagde Schaakstad/Apeldoorn er toch in een Braziliaanse grootmeester (letterlijk) in te vliegen, want hij werd op Schiphol verwelkomd door een paar van zijn teamgenoten. Alexander Fier – een echte bohemien zoals Jan Timman het graag gezien had – kwam netjes op tijd om de minuut stilte in acht te nemen die voor de vorige week overleden “Best of the West” was ingeruimd.
Lees meer >
Jarenlang gaf ik les aan clubschakers. Het waren cursussen die ik zelf organiseerde in mijn toenmalige woonplaats Eindhoven. Een zaaltje was zo geregeld, maar vervolgens begon de werving en dat was – dacht ik – niet zo eenvoudig. Achteraf bleek dat, zeker in het begin, mee te vallen omdat er juist bij veel clubschakers een grote behoefte bestaat aan het krijgen van schaaktraining. Dus toen ik de aankondiging voor een schaaktraining op een paar websites had gezet en er ook in geslaagd was om flyers bij de grote verenigingen te verspreiden, bleken er snel zo’n 20-25 schakers bereid te zijn om naar Eindhoven te komen voor een doordeweekse trainingsavond van 2½ uur waarin uiteraard de nodige interactie en diverse oefenvormen op het menu stonden. Voordat ik mijn leerplan voor acht avonden en de specifieke invulling (inclusief werkvormen) begon uit te werken, nam ik contact op met de KNSB om er eens achter te komen wat nou de gemiddelde rating was van de bij de bond aangesloten leden. Normaal delen zij dit soort gegevens niet (en terecht!) maar er kon mij meegedeeld worden dat de speelsterkte tussen 1500 en 1600 zat. Ik had daar al zo’n vermoeden van, maar het was een duidelijk signaal dat veel trainers veel te moeilijke stof aanbieden aan het gros van de mensen. Dat ging ik anders doen! Moeilijke onderwerpen makkelijker maken en uiteraard differentiëren in de oefeningen. Voor de betere schakers tijdens dit soort cursussen had ik aparte kaartjes of bladen met oefeningen klaarliggen. De intentie was wel om de groep op de gemiddelde speelsterkte te bedienen tijdens de instructie. Deze cursussen heb ik zo’n 20 jaar volgehouden met afwisselende bezettingen.
Vorig jaar tijdens het toernooi van Hoogeveen stapte er voorafgaande aan een ronde ineens een heer op mij af, stelde zich voor, vertelde dat hij een kleine serie schaakboeken in eigen beheer aan het ontwikkelen was, of ik een recensie wilde schrijven over (of meer) van deze boeken. Hij had al een eerste boek 
Wanneer wordt het schaken een volkssport? Dat vroeg ik me serieus af na de afgelopen zondag (25 januari) toen zich een gedenkwaardig moment voordeed bij de Masters. Ondanks een zeer matige start was onze ‘overgrootmeester’ (zoals we Anish Giri zo langzamerhand wel mogen noemen) bezig aan een comeback. In de ronde ervoor had hij de wereldkampioen, Dommaraju Gukesh aan zijn zegekar gebonden en in de achtste ronde speelde Giri – wederom met zwart – een uitstekende partij tegen de Oezbeekse topspeler Nodirbek Abdusattorov.
