In mijn recensie van Kravtsiv’s PCO schreef ik al over de eigenaardige invloed van de computer op het spelen van een opening in de voorhand. Want zeg nou zelf: de Najdorf of een Blumenfeld met wit, dat moet toch winnen?
Zelf lokte ik 7 jaar geleden op 14 februari in de bekerwedstrijd Paul Keres-HWP Haarlem Bart Gijswijt triomfantelijk in een Benoni in de voorhand (wacht eens even,
Lees meer >Een paar jaar geleden speelde ik in de meesterklasse een potje tegen Merijn van Delft en belandde na een exf6 Caro-Kann in een moeizaam middenspel. Merijn had met wit de mooiere structuur en het loperpaar, ik zat met zwaktes, een dubbelpion op de f-lijn (tja, dat krijg je ervan) en P+L. Merijn had zijn dag niet en wist het voordeel niet te verzilveren. In de analyse achteraf bleek pas hoe groot zijn voordeel wel niet was,
Intro – nog weer een eindspelboek?
John Nunn’s Understanding Chess Endgames is een boek dat het midden houdt tussen twee klassiekers: 100 Endgames You Must Know (100EYMK) van Jesús de la Villa en Dvoretsky’s Endgame Manual (DEM). Het is duidelijk geen beginnersboek, maar ook niet zo technisch en veeleisend als Dvoretsky. Ideaal voor de ambitieuze clubspeler die een solide basis wil leggen én verdieping zoekt.
Wat bedoel ik met het midden houden tussen?
Lees meer >
How I Learned to Stop Worrying and Love Main Line Chess
(vrij naar Merkwürdigliebe aka Dr. Strangelove)
Toen Peter Leko in 2004 als 25-jarige de WK-match tegen Vladimir Kramnik speelde, stond hij na 13 partijen met 7–6 voor. In de allesbeslissende 14e partij (Kramnik had als titelverdediger genoeg aan gelijkspel) koos hij met zwart voor de solide Caro-Kann, maar verloor. De manier waarop Leko zich probeerde te in te metselen en verschansen in een fortachtige stelling (22…Kd8?) deed mij denken aan de woorden van de vader van Bart Michiels,
Lees meer >
Zlotnik’s Middlegame Manual is en blijft een standaardwerk in de schaakliteratuur. Deze vernieuwde editie, uitgegeven door New In Chess in 2020, bevestigt zijn status als klassieker: een boek dat generaties schakers heeft geholpen, en zal blijven helpen, om strategisch inzicht te ontwikkelen aan de hand van herkenbare pionnenstructuren en heldere uitleg. Ondanks enkele kanttekeningen bij de invloed van het rekenapparaat (waarover later meer), blijft het een onmisbare gids voor wie het middenspel écht wil begrijpen.
Lees meer >
Dit is het soort openingsboek dat ik fijn vind: heldere uitleg van plannen en ideeën voor zowel wit als zwart en gestoeld op begrip van typische (pion)structuren. In plaats van zo’n repertoireboek waarbij je met een nieuwtje op zet 13 zwart toch wel dwingt om een paar nauwkeurige te doen, jajaja! (Of, zoals dat in de moderne tijd gaat: een flitsend YouTubefilmpje dat bewijst dat de Jobava Londen ATLIJD BINNEN 6 ZETTEN WINT.) Het is een boek in de geest van Sokolov’s Winning [getver,
Lees meer >
Dit boek is geschreven door een liefhebber en staat bomvol mooie voorbeelden van bekende klassiekers tot minder bekende. Er is serieus werk van gemaakt om originele voorbeelden te vinden uit echte partijen (Hertan heeft 14 jaar lang 650 diverse tactische stellingen verzameld, geselecteerd en geclassificeerd) en aandacht te besteden aan de manier van presenteren, waaronder een prettig ludieke schrijfwijze. Dit boek is zeer zorgvuldig samengesteld en een plezier om door te nemen.
