Uren zwoegen om een winnende stelling te bereiken. Snel nog even een zetje doen om de tijdcontrole te halen. Om vervolgens een paar zetten later in te zien dat dat snel gespeelde 40e zetje funest blijkt te zijn. Als ik nou maar wat beter op het tegenspel van mijn tegenstander had gelet! Dit gebeurt me niet voor het eerst en vermoedelijk ook niet voor het laatst. Hier moet toch wat aan te doen zijn?
Lees meer >
Vrijdagavond, de avond voor de volgende ronde van de KNSB-competitie. Eindelijk tijd om een paar uurtjes te oefenen. Welke tegenstander zou ik morgen treffen? Moet ik me specifiek op hem of haar voorbereiden? Wat nu als ik tegen een invaller moet spelen? Eigenlijk moet ik nog werken aan mijn eindspel. Rekenen gaat de laatste tijd ook moeizaam, misschien kan ik beter nog een paar tactische opgaven doen.
Lees meer >
Hoe kan het toch dat een grootmeester zoveel sterker is dan een gewone clubspeler? Ziet een grootmeester meer mogelijkheden? Kan een grootmeester accurater of sneller rekenen? Kent een grootmeester meer openingen? Tot op zekere hoogte is het allemaal waar. Op elk vlak schiet een clubspeler tekort tegen een grootmeester. Het grootste verschil wordt volgens auteur Jan Markos gemaakt doordat een grootmeester dieper kijkt dan een clubspeler. Een clubspeler kijkt veel te oppervlakkig naar een stelling.
Lees meer >
Titelhouder, wie droomt er niet van? Een hoge rating is voor veel schakers belangrijk, maar echte erkenning begint pas bij het behalen van een titel. Het ultieme doel in schaken is uiteraard de grootmeestertitel. Zeker als talentvolle jongere is dit waar je naar streeft. Velen van ons komen vroeg of laat tot de conclusie dat zo’n titel net te hoog gegrepen is. Als grootmeester worden er niet in zit,
Lees meer >
Aanvallen alsof het er niet toe doet hoe veilig je koning staat. Stukken offeren alsof materiaal geen rol speelt. Correct of niet correct, dat is van ondergeschikt belang. Alles om de vijandelijke koning mat te zetten. Dit is schaken zoals bijna elke schaker zou willen spelen.
Wellicht klinkt dit als het spel van de achtste wereldkampioen, Mikhail Tal. Dat klopt. Met zijn spel heeft hij velen geïnspireerd,
Lees meer >
Stukken ruilen, hoe moeilijk kan het zijn? In materieel opzicht kun je er toch niet minder van worden? Bovendien, als je een pion voor staat, kan het vast geen kwaad om met stukkenruil een stapje dichter bij een winnend eindspel te komen.
Maar dan het eeuwige dilemma, is het nu wel of niet een goed idee om het paard tegen de loper te ruilen? Is dit een eindspel uit de categorie goed paard tegen slechte loper?
Lees meer >
1.e4 Gelukkig, vandaag geen slaapverwekkend Londen-systeem. Laten we wit eens goed aanpakken met het Siciliaans.
1…c5 2.c3 Oh nee, niet wéér de Alapin-variant. Al mijn voorbereiding op een spannende Siciliaan kan weer de prullenbak in…
Komt dit scenario u bekend voor? U hebt de nodige uren besteed aan het bestuderen van alle scherpe voortzettingen die in bijvoorbeeld de Najdorf-variant kunnen ontstaan en dan komt wit met de zoveelste anti-Siciliaan op de proppen.
Lees meer >
Openingsboeken, ze zijn er in vele soorten en maten. Van korte en bondige introducties over wat te spelen na 1.e4, tot vuistdikke exemplaren over obscure varianten met talloze bijbehorende zijvarianten. Voor de een zijn ze een verschrikking, voor de ander een uitgelezen mogelijkheid om zijn of haar tegenstander te verrassen met een diepzinnig nieuwtje. Op clubniveau wordt spelers veelal aangeraden om niet teveel tijd aan openingen te besteden.
Lees meer >
Vasyl Ivanchuk, wie kent zijn naam niet? Alleen de jongste generatie spelers zal zich misschien afvragen over wie we het hebben. Daarom een kleine introductie, wellicht ten overvloede. Deze Oekraïense grootmeester behoort sinds begin jaren 90 bij de wereldtop, waarbij hij zelfs kortstondig de tweede plaats op de wereldranglijst bezette. In 2002 verloor hij een tweekamp om de wereldtitel van Ponomariov, maar in 2016 wist hij nog het wereldkampioenschap rapid op zijn naam te zetten,
Lees meer >
