1B: HWP Sas van Gent-UVS 6-4
We hadden gehoopt eens flink aan de bordpunten te kunnen werken, maar kwamen bedrogen uit. De 6-4 overwinning op UVS was misschien wel meer dan waar we recht op hadden. Onze tegenstanders verschenen met slechts negen man. Daardoor begonnen we met een 1-0 voorsprong en kon Helmut onverrichter zake naar huis. Paul voegde er een halfje aan toe tegen een tegenstander die veel sterker speelde dan zijn rating. Een flinke meevaller verscheen aan het bord van Glen. Die had lange tijd een structureel voordeeltje, maar dat liet hij glippen en hij moest vervolgens zwaar in de verdediging. Een welkome blunder van zijn tegenstander bracht een onverwacht punt. Dat was niet het geval bij Simon. In de opening was er iets mis gegaan en dat bleek niet meer geheel te repareren. Zo stond het 2½-1½. Tijd voor een nieuwe meevaller. Zowel Johan als zijn tegenstander kwamen er pas na enige tijd achter dat de vlag van de Nijmegenaar gevallen was. Dat was een punt meer voor Johan dan de stelling beloofde. UVS deed weer iets terug. Frederic verloor tamelijk kansloos: 3½-2½.
Helaas stond MuConsult Apeldoorn na een uur spelen met 1-0 achter, omdat het treinverkeer vanuit Osnabrück volledig plat lag en Alexander Kabatianski niet meer op tijd in Rotterdam kon komen. Daarna bleef het urenlang spannend en waren met ingang van de tijdnoodfase alle partijen nog bezig. Op vrijwel alle borden was een scherpe strijd gaande met kansen voor beide partijen. Arthur van de Oudeweetering tegen Martin Martens was de enige partij waarin niet veel gebeurde en eindigde in een zetherhaling.
De tweede ronde van de KNSB-competitie leverde de voor mij altijd gezellige ontmoeting Stukkenjagers-Venlo op. De voorpret begon al op tijd deze keer, toen mijn ouders belden dat ze nog enkele oude dozen met schaakbekers gevonden hadden. Een korte blik werpt je dan met gemak terug in de tijd, toen ik als klein Venlonaerke deze trofeeën met een grote grijns mee naar huis mocht nemen. Later heb ik met vele mensen uit het stedje van lol en plezeer de degens mogen kruisen, totdat ik in 2006 besloot in Tilburg te gaan studeren. Inmiddels heeft Venlo zich, na enkele jaren gejojood te hebben tussen de 1e en 2e klasse, weten te ontwikkelen tot een sterk team met een mix van Venloos talent en Duitse degelijkheid. Maar al te goed herinnerden we ons de gevoelige nederlaag die dit team ons vorig jaar toe wist te brengen. En toen deed mijn broer niet eens mee! We waren dus gewaarschuwd.

