Jan Smeets
Schaakrubriek uit het weekblad Brabants Centrum
Lees meer >website
E-mail:
Hierbij de 27ste eindspelstudie voor de Schaaksite uit mijn database.
In aflevering 24 liet ik u een aantal “nieuwe” klassiekers zien. Daarvan was er één incorrect:
Sovjetskaja Rossija 31-3-1957
De bedoeling was: 1.Pb5 d2 2.Kc8 Tf5 3.Pc7+ Ka7 4.Lb4 d1D 5.Lc5+ Txc5 pat! Maar 4…d1L! en zwart wint volgens de databases.
Lees meer >
Schaaksite.nl is een site voor iedere geïnteresseerde in het schaken. Daarom mag aandacht voor de schaakrubrieken in de landelijke bladen niet ontbreken. Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar deze schaakrubrieken.
Hans Ree
Zijn rubriek ‘Pokerschaak ’ begint met:
‘Tegen succes valt niet te redeneren, maar het was wel een bijzonder vreemde manier waarop Alexander Grisjtjoek de halve finale van de kandidatenmatches won van Vladimir Kramnik. Hij weigerde consequent om met wit te spelen. In de twee klassieke partijen waarin hij wit had gaf hij na 16 zetten en na 25 zetten remise. In de rapidpartijen was het nog erger;remise na 14 en 8 zetten. Wit begint en biedt zo snel mogelijk remise aan.
Lees meer >
Hans Böhm
De afvalrace gaat verder. Van de acht kandidaten die begin deze maand moesten uitmaken wie wereldkampioen Viswanathan Anand in 2012 mag uitdagen zijn er nog twee over: Boris Gelfand (Isr) en Alexander Gritsjoek (Rus). Zij begonnen afgelopen donderdag aan een tweekamp over zes partijen. Daarover volgende week, nu de halve finale zelf. Gelfand was gepaard aan Gata Kamsky (USA); in de vier reguliere partijen werd alles remise en was maar een enkel vonkje te signaleren.
Lees meer >
Schaakrubriek © Nederlands Dagblad website ND
DRS. B.H. WILDERS
KONING NOBELPAD 24 3813 KK AMERSFOORT
E-MAIL: WILDERS.IJLST@WXS.NLl
Een stroom , nee,niet van ongerechtigheden maar van openingsboeken komt van de persen in alle soorten van omvang en kwaliteit zowel qua inhoud als qua uitgave voor de bibliofiel, tenslotte,het oog wil ook wat. Tot de toppers op dit gebied behoren de boeken van “onze” New In Chess uit het mooie Alkmaar. ( www.newinchess.com ) Aan alle kwaliteitseisen bovengenoemd voldoet het boek van de heren Wahls ,Müller en Langrock over de Moderne Scandinaviër (978-90-5691-344-1 ).
Lees meer >Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders.
In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen.
Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.
Een van de meest creatieve schakers die ik ken, is de Engelsman Julian Hodgson. Helaas heeft hij het schaakbord in de ijskast gezet, hij laat zich niet meer zien in de actieve arena. In zijn goede tijd is hij kampioen van Engeland geweest, ik meen zelfs tweemaal. Zijn rating fluctueerde een tijdlang tussen 2550 en 2650 en dat was in een periode dat je met 2650 wat hoger op de wereldranglijst stond, dan nu het geval is.
Grootmeester Julian Hodgson (bron onbekend)
Ooit was Hodgson aanwezig in een supertoernooi dat in Groningen werd gespeeld. Het was gesponsord door de PCA, de Professional Chess Assocation van Kasparov en Short, de wilde bond, die zich had afgescheiden van de wereldschaakbond.
In Groningen werd een kwalificatietoernooi gespeeld, waarbij de beste uitdager van de (alternatieve) wereldkampioen zou worden. Samen met IM Erik Hoeksema was ik benaderd om mee te helpen aan het toernooiboek.
Ik kan me herinneren dat ik met hem naar het demonstratiebord (ja, er waren nog geen liveborden…) stond te kijken, waarop de volgende stelling stond.
Lees meer >Maatregelen tegen vals spelen: vijftien minuten vertraging bij uitzending
De opvatting van Frederic Friedel
Het digitale tijdperk is nog maar net begonnen. De technische ontwikkelingen gaan zo razend snel. Hoe de wereld er over vijf jaar uitziet weten we niet, maar wel dat de mogelijkheden om te kunnen vals spelen schrikbarend zullen zijn toegenomen.
De schaakwereld – en vooral arbiters die in de frontlinie de eerste klappen moeten opvangen – zal daarover moeten nadenken en daarop moeten zijn voorbereid. Een juridisch en financieel drama zoals zich momenteel in Parijs voltrekt, moet worden voorkomen, vgl. mijn artikelen over de Franse soap (delen 1, 2 en 3). Dat neemt niet weg dat scheidsrechters veel lessen kunnen leren van die Franse zaak. Het is m.i. verplichte kost voor alle (inter)nationaal arbiters. Een nieuwe zaak zal zich altijd anders aandienen, maar de arbiters moeten op het moment waarop zij handelen wel verder kunnen kijken dan hun eigen handelwijze. Zij moeten het overzicht kennen en begrijpen. Scheidsrechters moeten zich afvragen wat zij gaan doen als hun tussenkomst wordt ingeroepen wegens vals spel. Dan is er geen tijd meer om na te denken, dan moet er direct worden opgetreden en op juiste wijze. Daarbij moet ook gelet worden op het recht van privacy van de schaker.
Lees meer >Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders.
In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen.
Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.
Combinaties zijn als de ‘glimlach van een kind’, las ik ooit ergens. Wat mooi is en wat niet, is puur subjectief. Een stille zet wordt door sommigen als het summum gezien van esthetiek, anderen houden het liever op een serie offers die leidt tot mat. Een bijzonder motief is de zogenaamde magneetcombinatie. Het gaat hier om een offer (soms zelfs ook een serie offers) met als doel om de vijandelijke koning letterlijk uit zijn beschermde koningsstelling te lokken. Lokken is zelfs niet het goede woord: de koning wordt liefst naar voren gedwongen, waar hij ten prooi moet vallen aan de vijandelijke stukken. Een van de fraaiste magneetcombinaties werd ooit op het bord gebracht door Edward Lasker, verre familie van de beroemde wereldkampioen schaken, Emanuel Lasker.
Lees meer >
Het eerste Nederlands kampioenschap werd gespeeld in 1909. Voor die tijd werden wedstrijden gespeeld die later zijn omgedoopt tot ‘onofficiële kampioenschappen van Nederland’. De Nederlandse Schaakbond (later koninklijk) werd in 1873 opgericht met als voornaamste doel jaarlijks zo’n wedstrijd te organiseren. Fameuze winnaars waren Christiaan Messemaker (drie keer) en Adolf Olland, die ook drie keer won en bovendien in 1909 de eerste officiële kampioen werd.
Erbovenuit sprong jonkheer Dirk van Foreest (1862-1956). Hij werd niet alleen beschouwd als de sterkste Nederlandse schaker van de negentiende eeuw, maar zelfs als de eerste echt sterke schaker. Voor hem hadden schakers eenvoudige stijlen en konden ze zich niet meten met de internationale grootheden.
Lees meer >