Schaaksite

Timman wint twee keer

Timman slaapt goed, zo kunnen we concluderen uit de tussenstand na vier partijen. Zowel de derde als vierde partij werd door de veteraan gewonnen. Vooral in de derde partij was het eenrichtingsverkeer: nooit heeft Van Foreest (ondanks dat hij met wit speelde) enig tegenspel gehad. In de vierde partij was het spannender en verloor Van Foreest door een tactische fout. De tussenstand in de match is nu 3-1 voor Timman met nog twee partijen te gaan.

Bij de analyse van de derde partij heb ik geen engine hoeven te gebruiken. Normaal gebruik ik die wel, voor je het weet schrijf je anders ‘wit wint’ terwijl zwart mat in twaalf kan geven of zo, maar bij deze partij was alles overduidelijk.

Jorden van Foreest – Jan Timman

1.e4 c6 2.d4 d5 3.e5 Lf5 4.Pf3 e6 5.Le2 Pd7 6.0-0 Pe7 7.Pbd2 h6 8.c3 Dc7

Hier wijkt Timman af van de eerste matchpartij, waarin hij na 8…Pg6 9. g3 f6?! 10.Pe1! slecht kwam te staan.

9.Te1 c5

Nieuw maar logisch.

10.Pf1 Pc6 11.Pg3 Lg6

Voor het publiek legde ik uit dat vroeger, voordat de Short-variant de Short-variant heette, men de witte opstelling niets vond, zwart heeft immers Frans met de loper buiten de keten. Precies dat heeft zwart hier, en hij kan tevreden zijn.

Jan Werle alleen aan kop

Grootmeester Jan Werle heeft in Hoogeveen vrij verrassend de leiding genomen met 5 uit 6. Na zijn nederlaag tegen Erwin l’Ami in de derde ronde, heeft hij alles gewonnen.

Vandaag wacht hem de vuurproef als hij het met zwart moet opnemen tegen de op papier sterkste speler, de Indiër Gupta. Het is overigens dringen geblazen want maar liefst negen achtervolgers met een halfje minder hebben de jacht op hem geopend. Daaronder ook drie Nederlandse grootmeesters: Erwin l’Ami, Benjamin Bok en Sipke Ernst. De twee laatstgenoemden spelen tegen elkaar.

Werle versloeg de Indiër Sengupta, die tot dan toe sterk meedraaide in de top van het klassement. Het spreekwoord ‘zonder geluk vaart niemand wel’, was een beetje van toepassing op de partij. Zwart kwam comfortabel uit de opening en na een wat onhandig damezetje van wit had zwart zomaar het initiatief naar zich toe kunnen trekken. In plaats daarvan begon de Indiër wat te aarzelen. Dat leidde ertoe dat Werle zich heel geschikt kon hergroeperen, waarna hij zelf ineens een tactisch grapje in de stelling had gevlochten. De Sengupta liep met open ogen in de val en hij moest er na een aantal zetten achter komen dat hij inderdaad vreselijk gefopt was.