Radjabov wint World Cup!
Als we spreken over een wonderkind uit Bakoe denken we in eerste instantie aan Garry Kasparov. Maar er is nog een tweede wonderkind: Teimour Radjabov! Op zijn zestiende won hij in Linares al in een gewone partij van zijn illustere voorganger en er werd hem een gouden toekomst voorspeld. Toch kwam dat niet helemaal uit. Hij bereikte niet wat hij misschien had verwacht en op een of andere manier raakte hij gedemotiveerd. Maar vandaag, op dierendag, heeft Radjabov het grootste succes in zijn loopbaan weten te behalen. In de tiebreak met de doorgaans onverstoorbare Liren Ding, sloeg hij in de laatste twee vluggertjes genadeloos toe. De eerste vier rapidpartijen waren allemaal in remise geëindigd hoewel er voor beide spelers soms wat meer te halen viel.
Maar in partij negen van deze tweekamp, ging de Chinees met weinig tijd op de klok in het verre eindspel lelijk de fout in. Een eindspel van loper tegen paard met een paar pionnen aan weerskansen, verprutste hij terwijl hij op verschillende manieren remise kon forceren. Radjabov liet niet meer los en tikte het resterende eindspel met een zwart paard tegen een machteloze witte loper kundig uit. Dat betekende dat Ding nu met zwart zou moeten winnen om nog gelijk te maken. Minutenlang zat hij in de kleine pauze die de spelers altijd krijgen, al aan het bord voor zich uit te staren om te bedenken hoe hij zich uit deze netelige situatie zou kunnen redden.

Vianen/DVP was de ploeg die vorig jaar in 1B in de laatste ronde het vonnis voltrok over Oud Zuylen Utrecht, dat door een nederlaag net geen kampioen werd. De Brabanders ontsnapten daardoor zelf nipt aan degradatie. In de andere eerste klasse eindigde DSC Delft op 9 punten. De overwinning van DSC nu op Vianen is dus ongeveer volgens verwachting. Richard Oranje ziet parallellen met het EK Voetbal in 1988.
Moskalenko met wit! Daar hebben we even op moeten wachten. De aanvalvirtuoos heeft al meerdere boeken voor de zwarte stukken op zijn naam staan zoals “The flexible french” of “The fabulous Budapest gambit” waarover eerder al een recensie verscheen. Maar nu dus tijd voor een boek waarin de witte stukken de hoofdrol spelen. Zelf ben ik een groot fan van zijn boek “the flexible french” (inmiddels uitgebreid naar “the even more flexible french”), dat een grote invloed had op mijn visie op die (voor mij toen nog) zo verschrikkelijke opening. Maar hoe brengt dit boek het er vanaf?
In de jaren vijftig en zestig was het heel gewoon dat bezoekende sporters of leden van andere verenigingen ondergebracht werden bij gastgezinnen. Er waren nog geen campings. Stacaravans en campers waren er ook niet, althans niet in ons land. Men was aangewezen op pensions en hotels.







