Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar diverse schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend. Wij proberen de besproken partijen in een viewer te tonen.
Lees meer >
Deze rubriek is primair geschreven voor minder geoefende clubschakers, waarin de beginselen van het combinatiespel centraal worden gezet. Aan de hand van enkele instructieve voorbeelden wordt benoemd waar men op kan letten tijdens een partij. Dit alles met een knipoog naar de Stappenmethode, waar grotendeels de terminologie en andere aspecten aan ontleend zijn. En uiteraard kan men meteen wat gaan oefenen. Veel plezier!
Lees meer >
Dit is de eerste recensie van de nieuwe recensent Barry Braeken. Barry schaakt al tientallen jaren recreatief. Hij speelt momenteel voor Voerendaal (en in het verleden voor Brunssum, HSV en Philidor Leiden). Zijn rating is al jaren stabiel tussen 1900-1950. Hij wil zijn recensies vooral toespitsen op de clubschaker die graag wat bijleert maar daar maar weinig tijd voor heeft. Klik voor een korte cv op ‘onze recensenten‘.
Aangezien ik al jarenlang behoorlijk goed ben in het door lelijk spel verliezen van partijen was ik erg nieuwsgierig naar het boek “Winning ugly in chess: playing badly is no excuse for losing”. We weten allemaal dat schaken een spel van imperfecties is en dat, om met Tartakower te spreke,n de speler die de één na laatste fout maakt, wint. Het is zeker de moeite waard om je niet steeds te laten betoveren door prachtige partijen van topspelers maar te leren hoe je in de strijd der mindere goden je punten kunt pakken.
Daarnaast heeft de schrijver van het boek, Cyrus Lakdawala, een goede reputatie. Hij heeft al een twintigtal boeken op zijn naam staan waaronder een paar goede openingsboeken en partijverzamelingen van onder andere Capablanca en Botwinnik. De laatste jaren schreef hij ook goed ontvangen leerboeken, zoals Clinch it!en How Ulf beats black. Vertrouwenwekkend dus.
Toch valt dat bij lezing ietwat tegen. De schrijver geeft in de inleiding al een (onbedoelde) waarschuwing af: “When I began this book, I didn’t intend it to be one full of contradictory/anomalous games, which merely amuse the reader, yet don’t teach anything”. Dat is echter precies wat het boek wel is. Lakdawala probeert daar nog een mouw aan te passen door aan elke partij opgaves en ‘Moments of contemplation’ toe te voegen, maar buiten het feit dat heel onpraktisch de oplossingen meteen onder de opgave staan, hebben ze ook niet de diepgang om echt tot een leereffect te leiden. De vijftien lessen die de schrijver vervolgens belooft in de inleiding worden helaas niet waargemaakt. Daarvoor is het boek te zeer een verzameling “contradictory/ anomalous games”.
Lees meer >
Het zou aardig zijn om te stellen dat Manuel Bosboom zo goed op dreef is in de tienkamp in Remedios omdat zijn voornaam op Cuba onafgekort én met veel meer passie dan in Nederland wordt uitgesproken. Na zes ronden staat hij met 5 punten op de tweede plaats achter de Cubaanse grootmeester Miranda die nog een half punt meer heeft.
Maar dat is natuurlijk onzin. Bosboom was het afgelopen jaar in Nederland ook al goed bezig en is in de casa aan de Independencia met 2425 de derde ratinghouder na Miranda (2472) en Robert Ris (2453). Op zaterdag boekte hij eenvoudige zeges op André Duivesteijn en de auteur van dit artikel.
Zondag was een rustdag waarna er maandag en dinsdag nog drie ronden volgen. De topper tussen Bosboom en Miranda staat tijdens de negende en laatste ronde op het programma.
Op de rustdag vertrok een flink deel van de deelnemers naar het beroemde strand van Santa Maria.
Zij troffen het met het weer. Zondag was de enige mooie dag na een week vol stort- en onweersbuien die in de zesde ronde het spelen zelfs enige tijd onmogelijk maakten toen de speelzaal blank kwam te staan. Maandagochtend begon het weer te regenen op Cuba.
Aan het NK Bedrijvenschaak 2019, georganiseerd door het jubilerende LBV in het Topsportcentrum Rotterdam, deden 65 teams mee met in totaal ca. 280 deelnemers. Hieronder volgens opgave 15 dames. LBV had alles prima geregeld. De deelnemers kwamen deze dag werkelijk niets te kort. Dit jaar was er naast een verrassing ook een kwestie.
Lees meer >Corry Vreeken heeft gisteren een onderscheiding ontvangen uit handen van KNSB-voorzitter Marleen van Amerongen. Dat gebeurde in Rotterdam bij het Nederlands Kampioenschap Bedrijfsschaak.
De ‘grand old lady’ van het Nederlandse schaak, inmiddels 90 jaar, doorbrak bij het Nederlands kampioenschap voor vrouwen in 1960 de hegemonie van Fenny Heemskerk. Tot en met 1970 werd ze vijf van de zeven keer kampioen van Nederland. De FIDE benoemde haar later tot ‘Honorary Woman Grandmaster’.
Lees meer >In Remedios stond lang de tijd stil sinds het gebouwd werd door Spaanse veroveraars maar onlangs werden daar toch ook de klokken aangezet. De verkeersborden die het paard en wagen verbiedt om in het centrum te komen bewijzen er nog altijd hun nut maar er wordt tegenwoordig betere kibbeling dan in Nederland gebakken en de cocktails kosten in Café El Louvre inmiddels $ 3,50. Dat is een flinke prijsverhoging ten opzichte van 6 jaar geleden; ook op Cuba valt de vooruitgang niet te stoppen.
Een paar straten verderop vindt in een casa een tienkamp met 6 Nederlanders onder wie Manuel Bosboom, Robert Ris en Harmen Jonkman plaats. Onder de andere deelnemers bevindt zich de Cubaanse grootmeester Miranda (2472). Zij zijn de opgeraapte restanten van een groter open toernooi in het nabijgelegen Santa Clara dat op het laatste moment geen doorgang kon vinden.
Schaken op Cuba
Dat had alles te maken met een tijdelijke energiecrisis op Cuba. Havana koopt zijn olie het liefst van bondgenoot Venezuela maar door maatregelen van de Amerikaanse president Trump zou die aanvoerroute af en toe geblokkeerd zijn. Geen olie betekent geen elektriciteit en dus geen open toernooi want de regering in Havana verbiedt dan alle officiële evenementen.
Frans en Harmen
Een behoorlijke klap voor organisator Frans Vreugdenhil die veel tijd en geld in het evenement had geïnvesteerd. Hij bleef echter niet lang bij de pakken neerzitten en stampte in no-time een niet-officieel evenement onder leiding van arbiter Jan van de Ende uit de grond. Die was in verband met het toernooi in Santa Clara toch al in de buurt.
Lees meer >
De zomermaanden zijn typisch de maanden waarin schakers van allerlei sterkte hun krachten willen meten in binnen- en buitenlandse toernooien. Zo ook bij mijn schaakclub, Promotie. Niet langer serieus te nemen figuren als ikzelf spelen in het seniorentoernooi in Dieren. Maar een viertal op eer en roem beluste figuren toog naar de hoofdstad van Oostenrijk, enkele Vlissingen-verslaafden togen naar Zeeland en in het schilderachtige Brugge maakten de voorzitter van onze vereniging en een andere beminnelijke schurk de boel onveilig.
Het team bestaat uit: Loek van Wely, Thierry Baudet, Kees Eldering en Olaf Ephraim.
De snelste link voor alle indelingen, uitslagen en standen is: www.livechess.nl
Of ChessResults als je wil: http://chess-results.com/tnr472186.aspx?lan=17
Lucas van Foreest speelt niet mee bij FvD maar is teamcaptain. Hij zal ’s avonds ook de prijzen uitreiken. Zie verder het volgende gepubliceerde artikel.
Lees meer >
Anish Giri moest in de World Cup te Khanty-Mansiysk weer op herhaling. Het lukte hem niet om de jonge Amerikaan met Chinese roots, Jefferey Xiong, in de reguliere partijen op de knieën te krijgen. Beide partijen ging redelijk gelijk op, hoewel we mogen zeggen dat Giri wel aan het roer stond.
In de eerste partij, waarin onze landgenoot wit had, kwam er al snel na de opening een eindspel op het bord. Daarin gaf wit het loperpaar op in ruil voor een dubbelpion bij de tegenstander. Het leverde hem een klein maar duurzaam voordeeltje op. Zeker toen de zwartveldige lopers werden geruild en Giri een paard tegen een loper overhield, zag het er even naar uit dat hij hier wel zaken mee kon doen. Maar Xiong bleek uit het goede hout gesneden, hij verdedigde zeer taai en ondanks verwoede pogingen kon wit geen enkele progressie boeken. Toen Giri eindelijk een pluspion had, kwam hij in een eeuwige penning terecht en kon daarom zijn winstaspiraties meteen in de ijskast zetten. Remise bleek onoverkomelijk.
Ook in de tweede partij – na de Berlijnse muur – vrij snel een eindspel waarin Giri de betere loper had met ieder een paard. Desondanks zat er niet meer in dan een paardeindspel waarin zwart een pionnetje voorkwam. Maar de Amerikaan had goed ingeschat dat hij snel een vrije g-pion kon creëren die zo lastig bleek te zijn dat zwart daar zijn paard voor moest offeren. Omdat even daarna vrijwel alles van het bord ging, was ook hier de remise onvermijdelijk.
Komende zaterdag komen de schaakteams van ruim 60 bedrijven en instellingen uit heel Nederland naar Rotterdam om uit te maken wie er kampioen van Nederland wordt. In 2017 organiseerde Capgemini het kampioenschap en werd automatiseerder DSE kampioen, in 2018 was het de beurt aan de Belastingdienst in Apeldoorn en ging Capgemini er met de beker vandoor. Nu in 2019 mag het jubilerende LBV de organisatie verzorgen.
LBV
LBV staat voor Landelijke Belangen Vereniging. Zij maken zich iedere dag sterk voor de belangen van werkenden, zelfstandigen, werkzoekenden en mensen die hun hele leven hebben gewerkt. Naast het onderhandelen en afsluiten van CAO’s verlenen zij aan hun leden (juridische) ondersteuning en advies op het gebied van arbeidsrecht, fiscaal recht, sociaal zekerheidsrecht, huur en woonrecht alsmede consumentenrecht.
“In de pauzes wordt op kantoor bij LBV door Ger IJzermans (rechts) dagelijks geschaakt.”
Lees meer >
Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders. In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen. Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.
Op 26 augustus van dit jaar is de beroemde grootmeester en eindspelcomponist Pal Benko overleden. Hij werd 91 jaar. Oorspronkelijk werd zijn naam zo geschreven: Pál Benkő maar in de lange tijd dat hij in de Amerika woonde heeft hij het accentje en trema maar laten vallen en dat doe ik dan ook maar.
Benko werd op 14 juli 1928 geboren in Amiens (Frankrijk) waar zijn Hongaarse ouders op vakantie waren, maar hij groeide op in Hongarije. Hij probeerde zijn geboorteland in 1952 (dat toen Communistisch was) te ontvluchten maar hij werd gevangen genomen en zat maar liefst 16 maanden vast. Uiteindelijk lukte het wel om in 1958 naar de Verenigde Staten te vluchten. Datzelfde jaar werd hij door de Fide benoemd tot grootmeester. Zijn grootste prestatie was om zich te kwalificeren voor het Kandidatentoernooi in 1959 en 1962, waarin acht van ’s werelds beste spelers deelnamen. Hij gaf zijn plaats op in 1971 om Bobby Fischer toe te kunnen laten in dat Interzonale toernooi. Zoals bekend won Fischer dat met grote overmacht en liep hij daarna in de Kandidatenmatches ook over Mark Taimanov (6-0), Bent Larsen (6-0) en Tigran Petrosian (5,5-2,5) heen om daarna in de WK-tweekamp de regerend wereldkampioen Boris Spassky ook ruim te verslaan en zo de wereldtitel te veroveren. Benko kreeg zijn naam verbonden aan een opening die wij in het Nederlands kennen als het Wolgagambiet.
1. d4 Pf6 2. c4 c5 3. d5 b5
Mocht het u interesseren. Ik heb daar drie artikelen over geschreven in Schaakmagazine die u via Schaaksite kunt bekijken:
Toen hij op latere leeftijd terugkeerde naar Hongarije werd hij trainer van spelers uit dit land die later ook zeer bekend werden zoals de Polgar zusjes en Peter Leko. De opening is tot op de dag van vandaag zeer populair en wordt door sterke grootmeesters gespeeld.
Benko kreeg ook op een andere wijze naamsbekendheid, omdat hij zich intensief bezighield met het componeren van eindspelstudies en schaakproblemen. Van die laatste discipline zijn de meeste partijspelers niet zo gecharmeerd (wat heeft het voor zin om mat in drie op te lossen als je het halve bord aan materiaal voorstaat) maar toch blijken deze problemen in een behoefte te voorzien. Zo is er een beroemde anekdote bekend waarbij Benko zelf het volgende zegt:
“Toen ik begon met het componeren van schaakproblemen, was mijn interesse vooral gericht op composities die drie zetten diep of langer waren. Een van hen was het volgende probleem dat ik als tiener componeerde. Het werd vele malen gepubliceerd, omdat de oorspronkelijke opzet zowel probleemoplossers als toernooispelers aansprak. Tijdens de Olympiade (in Lugano 1968), waar Bobby Fischer aanwezig was, heb ik met hem gewed dat hij het probleem niet binnen 30 minuten kon oplossen. Na verloop van tijd raakte Fischer geïrriteerd en eiste het antwoord te zien. Toen ik het hem liet zien, stond hij erop dat er andere oplossingen moesten bestaan. Dit leidde natuurlijk tot een nieuwe weddenschap! Na meer tijd werd hij gedwongen om beide verloren weddenschappen te betalen. Het ging om de volgende stelling:
Pal Benko, Chess Life 1968 – Mat in drie
Wekelijks publiceren of verwijzen wij naar diverse schaakrubrieken. Wij streven naar publicatie op de woensdag na het voorgaande weekend. Wij proberen de besproken partijen in een viewer te tonen.
Lees meer >Een boek van Gerard Welling! Dat wekt bij mij meteen interesse. Samen met Steve Giddins heeft de Eindhovense IM Side-Stepping Mainline Theory geschreven. Een onderwerp dat Welling op het lijf geschreven is. Hij staat bekend als een creatieve speler, met (volgens Wikipedia) een voorliefde voor ongebruikelijke openingen als 1.b3. Daar gaat het boek overigens niet over. Hoewel de cover misschien anders doet vermoeden, is Side-Stepping Mainline Theory een repertoireboek, voor zwart én wit! Centraal staan het Oud-Indisch (tegen 1.d4) en de Philidor (tegen 1.e4). Met wit wordt ervoor gekozen deze opstelling in de voorhand te spelen, enkele uitzonderingen (Pirc/Scandinavisch) daargelaten.
Een opvallende combinatie, Gerard Welling en Steve Giddins. Welling is een bekend gezicht in de Nederlandse schaakwereld, en in Engeland geldt waarschijnlijk hetzelfde voor Giddins. Laatstgenoemde heeft meer dan een dozijn schaakboeken uitgebracht, voornamelijk gericht op de fanatieke clubschaker. Daarnaast is hij een verdienstelijke speler met de FM-titel, die (volgens ratings.fide.com) de laatste jaren nauwelijks meer achter het schaakbord te vinden is.
Lees meer >Een dag nadat we Hans Ree in het zonnetje zetten vanwege zijn 75e verjaardag, bereikte een andere icoon van het Nederlandse schaken een kroonjaar. Hans Bouwmeester werd maandag 90 jaar. In de Top-40 en de Canon hier op Schaaksite kunt u lezen hoe ik het schaakleven van Bouwmeester heb samengevat.
In de Top-40 had ik Bouwmeester op plaats 21 gezet. Toen de serie klaar was, kreeg ik een mail van Coen Zuidema, Nederlands kampioen in 1972. Hij had geen commentaar op de volgorde die ik had gekozen, behalve op de positie van Bouwmeester. Die moest in de top tien staan. Belangrijkste overwegingen van Zuidema waren dat Bouwmeester in de jaren vijftig en zestig de onbetwiste nummer drie was achter Euwe en Donner en bovendien dat hij een van onze allergrootste Olympiadespelers was, wat nota bene in mijn verhaal stond.
Nou was Bouwmeester tijdens het WK-jeugd van 1961 in Den Haag secondant van Zuidema, die daar verrassend vierde werd. Sindsdien zijn ze altijd bevriend gebleven. Dat doet echter niets af aan Zuidema’s argumenten. Sterker nog, ik kan me goed voorstellen dat er schakers zijn die zeggen: Bouwmeester was toch groter dan zijn tijdgenoten Van Scheltinga en Cortlever, die hoger staan in de Top-40? Mogelijk was hij sterker, maar jammer is dat hij dat niet liet zien waar hij dat moest laten zien, namelijk bij de Nederlandse kampioenschappen. Daar werden Van Scheltinga en Cortlever vaak tweede of derde achter Euwe. En Bouwmeester? Die deed bijna nooit mee. In 1952 debuteerde hij met een gedeelde vijfde plaats, maar bracht hij wel Euwe zijn eerste nederlaag op een NK toe sinds 1924. In 1957 werd Bouwmeester gedeeld tweede achter Donner. Pas in 1967 speelde hij zijn derde en laatste NK. Bouwmeester werd samen met Ree eerste, maar verloor de barragematch met 2½-1½.
Lees meer >
