Balen bij Batavia 1: een vlot begin
In het vijfde Bataviatoernooi was het remisepercentage laag: maar zestien van de vijfenveertig partijen eindigden in remise. Er werd dus slecht geschaakt en er werden veel fouten gemaakt, dit ongetwijfeld tot groot genoegen van het publiek. Ook in de stand had dat zijn weerslag, zo’n beetje dagelijks wisselde de koppositie en niemand stak boven de anderen uit. Precies iets wat je als ratingfavoriet niet wilt hebben natuurlijk. Een correct toernooi, met saaie partijen, weinig fouten, die meestal door de sterkste gewonnen worden, dat wil je hebben. Het werd dan ook niet mijn toernooi, vooral door een slecht slot. Vele rekenfouten maakte ik, niet alleen in de partijen die ik verloor, zelfs in mijn winstpartijen. En dan nog bijna het toernooi winnen!
Mijn toernooi viel in vier stukken te verdelen. De eerste twee ronden was er niets aan de hand. Ik hoorde op rating die partijen te winnen en dat gebeurde ook. Daarna kwam de klad erin: met wit verloor ik van Riemersma en de ronden erop kwam ik met remise goed weg. De rustdag deed me echter goed en ik had het gevoel heel goede partijen gespeeld te hebben tegen Ringoir en Greenfeld (pas thuis kwam ik erachter dat dat wel tegenviel). Als ongedeelde koploper ging ik de laatste twee ronden in: als gedeeld derde ging ik ze weer uit, en er was in de tussentijd dus heel wat misgegaan.
In de eerste ronde speelde ik tegen de jonge Engelsman Yang-Fan Zhou, die in huize Stam/Van Kampen logeerde. De partij ging precies zoals ik vooraf gehoopt had.
