Schakers Groningen nipt over de knie bij BSV Bennekom

BENNEKOM – In de landelijke derde klasse A heeft het schaakteam van BSV Bennekom zaterdag een nipte 4,5-3,5 zege geboekt op Groninger Combinatie 3. En die twee matchpunten kwamen moeizaam tot stand. Wel hield BSV Bennekom door de winst aansluiting bij de top. ,,In theorie kan het nog een mooi slot worden’’, denkt teamcaptain Rini Kreeft.

Het strijdtoneel afgelopen zaterdag in Denksportcentrum De Commanderij.

BSV Bennekom miste op het laatste moment Rembrandt Bruil wegens griep. Noël Bovens werd de vervanger. En het team onderging daardoor toch weer een verandering. Ed de Beule kwam op bord 4 en Noël Bovens op bord 8.

 

Martijn Bakker (blauwe trui) laat zien hoe Benno van der Veen het beter had kunnen doen.

Domper

Het begin was sterk. Martijn Bakker overspeelde zijn tegenspeler Russell Spears vanuit de opening. Binnen twee uur was de Groninger er af. En weer met de zwarte stukken. Domper op de feestvreugde was het verlies van Martijn Pauw. Zijn sterke tegenstander Robbert de Boer leek in de opening de zwarte stukken en pionnen van Pauw te ontregelen. En blijkbaar ging het in het middenspel ook ergens fout. Pauw kon opgeven.

 

 

Hotze Tette Hofstra (links) vooraf in gesprek met Henk Bosveld.

Volgende klap was het verlies van Noël Bovens. En ook nog tegen het jeugdig talent Loek van de Hagen. Deze bestookte twee keer de stelling van Bovens  met de zwarte paarden.. En met gedurfd en creatief spel werd hij weggetikt. Het betekende 1-2 achter voor BSV Bennekom.  En het werd er niet beter op. Kopman Hotze Tette Hofstra kwam tegen Henk Bosveld beter uit de opening. Over en weer verdwenen ook pionnen. Bosveld kwam er beter mee voor de dag. Hofstra loodste die stelling gelukkig wel vakkundig naar remise.

 

 

Lees meer >

Schaakgeschiedenis in vogelvlucht 19: Mikhael Tal

Omdat het schaakspel een eeuwenoud spel is, dat naar schatting al 3000 jaar oud is, lijkt het mij gepast om een serie korte artikelen te presenteren, waarin de schaak¬geschiedenis voor het voetlicht wordt gebracht. In de vorige aflevering hebben we het gehad over Vassily Smyslov. In deze nieuwe aflevering zullen we het hebben over Mikhail Tal (1936 – 1992).

In een van de vorige afleveringen van deze serie over de schaakgeschiedenis hebben we het gehad over de Rus Mikhael Botwinnik (1911 – 1995) die, nadat hij de wereldtitel had veroverd, deze driemaal kwijtraakte aan een landgenoot.

Mikhail Tal (foto Jos Sutmuller)

Dat was in 1960 tegen de briljante en onberekenbare Mikhael Tal (1936 – 1992). Maar voor de tweede maal in zijn carrière bleek de verslagen wereldkampioen de meester van de voorbereiding want in de revanchematch slaagde hij er opnieuw in om zijn eigen zwaktes te lokaliseren en die van de tegenstander bloot te leggen. Voor de derde maal in zijn carrière werd Botwinnik tot wereldkampioen gekroond.
Ondertussen had Tal wel geschiedenis geschreven door als 24-jarige volkomen onverwacht wereldkampioen te worden. De “Tovenaar van Riga” zoals zijn bijnaam was, bleek een meester te zijn in het combinatiespel en door op het scherp van de snede te spelen bracht hij Botwinnik aan het wankelen. De correctheid van de offers werd achteraf wel eens ter discussie gesteld, maar tijdens een praktische partij bleek het voor veel spelers (te) moeilijk om adequaat te reageren op zijn wervelende aanvalsspel.
Heel fameus is het volgende dubieuze paardoffer dat hij bracht tegen Botwinnik, maar waarmee hij de solide wereldkampioen aan het wankelen bracht en de partij zelfs wist te winnen. Het geeft aan dat het Tal niet aan de nodige moed ontbrak om in zo’n belangrijke match op het scherp van de snede durfde te spelen.

21…Pf4?!
Deze stelling is talloze keren afgedrukt. Tal gooit er pardoes een paard tegenaan. Nog wel tegen de wereldkampioen, die bekend stond als een uiterst solide speler. Maar de complicaties van dit offer werden Botwinnik, die ook niet al te veel tijd meer had, snel te veel.

Lees meer >

Een Braziliaan ‘fier’ aan de leiding

 

De jubileumeditie van het bekende Amsterdamse schaakcafé Batavia, het ‘10de dMP Batavia Amsterdam Chess Tournament’ kent een mooie bezetting. Naast de grootmeesters Ivan Sokolov (!), Friso Nijboer is ook de Braziliaan Alexandr Fier van de partij. Nadat Fier eerder al het snelschaaktoernooi, voorafgaand aan deze tienkamp overtuigend op zijn naam had gezet, schoot hij met 2 uit 2 uit de startblokken.

Manuel Bosboom (foto Lennart Ootes)

Pas in de derde ronde moest hij een halfje afgeven aan de Nederlandse IM, Manuel Bosboom, die op zijn beurt de sterren van de hemel speelde door in de eerste ronde op fraaie wijze met zwart van ratingfavoriet Ivan Sokolov te winnen. Naast deze drie GM’s worden de Nederlandse IM’s Thomas Beerdsen, Robby Kevlishvili en de hierboven al genoemde Manuel Bosboom in de gelegenheid gesteld om een grootmeesterresultaat te halen. Ook FM Liam Vrolijk (die binnenkort tot IM zal worden benoemd) mag zich verheugen op deze kans.

Alexandr Fier (foto Lennart Ootes)

Een toernooi waar Bosboom aan deelneemt, is per definitie niet saai. De columnist van de Volkskrant, Gert Ligterink, schreef ooit iets in de trant van “als er ergens een partij van Bosboom verschijnt, ga ik op het puntje van mijn stoel zitten om die partij na te spelen”.
Dan moet de Groningse meester in zijn nopjes geweest zijn toen hij de partij in de eerste ronde van Bosboom tegen Sokolov aan het naspelen was. De man uit Zaandam offerde er in zijn vertrouwde Konings-Indiër weer lustig op los. Eerst een pionnetje op de damevleugel om in ruil daarvoor de zwartveldige witte loper tegen een zwart paard te kunnen ruilen. Het gevolg was dat hij met geweld de zwarte velden openbrak met …d6-d5 om de monsterlijke zwartveldige loper via veld c5 tegen de witte koning in te zetten. Toen Sokolov met Pc3-a4 dit monster op c5 aan de tand wilde voelen, gooide Bosboom er een kwaliteit tegenaan met …Ta8xa4 om hoe dan ook die geweldenaar op c5 te kunnen handhaven. Het leidde tot een geweldige koningsaanval die in stijl afgerond had kunnen worden, maar zoals de Zaandammer het nu deed, bleek het ook ruim voldoende voor de winst. Sokolov zal zich hetzelfde gevoeld hebben als de Hongaar Peter Leko (voormalig topspeler) toen die ook kennis maakte met het spierballenschaak van deze kunstenaar.

Over de fantasierijke offers van Bosboom heb ik ooit het verhaal “Manuel Bosboom en het dame-offer” over geschreven.

Lees meer >

BSV Bennekom worstelt met moeilijke eindspelen

BENNEKOM – Ook dit schaakseizoen komt Internationaal Meester Herman Grooten weer op bezoek bij BSV Bennekom. Doel: de leden wijze lessen geven.

Berucht

Vorig seizoen werden de kwaliteiten geofferd, overigens zonder dat dit ten koste van de kwaliteit van de lessen ging. Ditmaal ging het in de eerste sessie afgelopen maandag om stellingen, waar de torens juist op het bord bleven. Oftewel: de beruchte toreneindspelen.

Meester Herman Grooten kreeg bij BSV Bennekom te maken met een volle klas

Een gevleugelde uitspraak is dat toreneindspelen altijd remise zijn, maar dat beeld werd door Herman Grooten vakkundig genuanceerd. Na eerst weer wat pittige opgaven te hebben voorgeschoteld, werden een aantal belangwekkende thema’s uitgelegd. En dat aan de hand van studies, die al eeuwen oud zijn.

Philidor

Lees meer >

Schaakgeschiedenis in vogelvlucht 18: Vassily Smyslov

Deze rubriek is gemaakt voor schaaksite.nl en is terug te vinden onder het kopje ‘Schaakhistorie’.

 

Omdat het schaakspel een eeuwenoud spel is, dat naar schatting al 3000 jaar oud is, lijkt het mij gepast om een serie korte artikelen te presenteren, waarin de schaak­geschiedenis voor het voetlicht wordt gebracht. In de vorige aflevering hebben we het gehad over David Bronstein. In deze nieuwe aflevering zullen we het hebben over Vassily Smyslov (1921 – 2010).

 

In een eerdere aflevering van deze serie over de schaakgeschiedenis hebben we het gehad over de Rus Mikhael Botwinnik (1911 – 1995) die, nadat hij de wereldtitel had veroverd, deze driemaal kwijtraakte aan een landgenoot.

Vassily Smyslov tijdens het Interpolistoernooi 1992 (foto Jos Sutmuller)

Nadat Botwinnik met grote moeite zijn titel tegen Bronstein had weten te behouden, overkwam hem twee jaar later hetzelfde tegen Vassily Smyslov (geboren in 1921). Opnieuw eindigde de tweekamp onbeslist. In 1957 lukte het Smyslov wel om het grootste succes in zijn leven te behalen. Hij slaagde er in deze match in om de onverslaanbaar geachte Botwinnik maar liefst zes maal te kloppen tegenover drie verliespartijen. Omdat de wereldkampioen recht had op een revanchetweekamp die binnen een jaar gespeeld werd, was Smyslov zijn titel al binnen het jaar weer kwijt.

Naar verluidt had hij deze derde onderlinge confrontatie te lichtzinnig opgevat. Desalniettemin had Smyslov, die bekend staat als misschien wel de meest sympathieke wereldkampioen aller tijden, zijn naam gevestigd. De Moskoviet was een veelzijdig man, die zich niet alleen op het schaken heeft toegelegd. Zo is bekend dat hij een meer dan respectabele operazanger is. Dat bracht het organisatiecomité van het Interpolisschaaktoernooi ertoe om een plaat met hem op te nemen toen hij ooit in Tilburg aan het toernooi deelnam.

Zijn speelstijl is op een strategische leest geschoeid, maar gelardeerd met de meest onverwachte en fraaie tactische wendingen. Door zijn heldere en logische stijl zijn de partijen van hem goed te begrijpen. Als je partijen van Smyslov naspeelt, denk je dat het schaken heel gemakkelijk is. Van hem is ook de uitspraak afkomstig: “Chess is a simple game”. Daar bedoelt hij uiteraard mee dat je het spel niet moeilijker moet maken dan het is en het vooral voor je zelf begrijpelijk moet houden. Ik heb in 1992 de eer gehad om een korte tweekamp van twee partijen tegen deze geweldenaar te mogen spelen. In mijn artikel ‘Smyslov, innemende persoonlijkheid” ga ik in op de partijen uit deze minimatch. Het lukt mij om een verloren toreneindspel in remise te laten eindigen. En dat terwijl Smyslov erom bekend stond een groot eindspelkenner te zijn. Zijn boek met Löwenfisch over toreneindspelen is wereldberoemd. Uiteraard mag niet onvermeld blijven dat Smyslov in de eerste partij een lopereindspel op formidabele wijze had weten te winnen en dus genoeg had aan remise om een ronde verder te komen.

Lees meer >

Stukkenjagers wint topper tegen DSC Delft

De zesde ronde alweer. Met het topduel tussen de koplopers Stukkenjagers en DSC Delft op het programma.  Vorige ronde hadden we ons al herpakt en nu moesten we laten zien dat we weer op volle toeren draaien. Waarbij winst belangrijk was om in het spoor van de andere titelkandidaat HWP Sas van Gent te blijven. Op bord 10 speelde Lars Vereggen tegen Erik Biemans. Na een vreemde opening leek Lars er beter uit te komen, maar toch was het niet duidelijk. Gaandeweg kwam de koning van de tegenstander echter op tocht te staan. Er kwam een witte dame binnenvallen. Lars wist dit voordeel goed uit te bouwen en noteerde een vol punt. Hieronder een fragment:

 

Vereggen,Lars – Biemans,Erik

Lees meer >

Begrijp wat u doet: De Pirc (deel 2)

Bij de opening die we nu behandelen, heb ik wel eens iemand het volgende horen zeggen: “Ik speel Konings-Indisch tegen 1. e4”. De vorige keer zijn de witte varianten met A) 4.Le3 en B) 4.Lc4 aan bod gekomen. Ditmaal zullen we drie systemen onder de loep nemen, die hun weg in het topschaak hebben gevonden. Dat zijn de varianten:

 

 

C) 4.Pf3
D) 4.Lg5
E) 4.f4

De vorige keer hebben we gezien dat de uitgangsstelling van de Pirc ontstaat na
1. e4 d6 2. d4 Pf6 3. Pc3 g6

A) 4.Pf3
Mensen die de voorkeur geven aan een rustiger speltype kiezen veelal voor de normale paardontwikkeling naar f3 (zie diagram)

Vasja Pirc (bron foto onbekend)

Hiermee kiest wit ervoor om zijn ontwikkeling zo snel mogelijk te voltooien waarbij hij zijn paarden naar de natuurlijke velden speelt.
4…Lg7
Vanaf dit moment kan wit op elk moment h2-h3 spelen en zwart op elk moment …c7-c6.  De subtiele verschillen tussen de timing waarop beide zetten gespeeld kunnen worden, brengt weliswaar specifieke kenmerken met zich mee, maar komen toch vaak op hetzelfde neer.
5. Le2
Wit kiest voor de meest normale manier om zijn stukken verder te ontwikkelen. [Het inlassen van 5. h3 om te verhinderen dat er een zwart stuk naar g4 kan, is – zoals hierboven al even aangegeven – een serieus alternatief.]

5…O-O 6. O-O c6
Op het moment dat zwart deze pionzet speelt en wit heeft kort gerokeerd, is het raadzaam voor wit om een actie met … b7-b5 te gaan verhinderen. Daarom gaat men meestal verder met

7. a4
Er zijn witspelers die deze dreiging negeren met bijvoorbeeld 7. h3 b5 8. e5 Pe8 Deze stelling ontstond in een oude partij Karpov-Hort, 1974. Het lijkt erop dat zwart niet zoveel problemen had hoewel hij later in de partij toch ten onder ging.7…Pbd7 8. Le3

Lees meer >

Aronian wint Gibraltar Chess Festival

Het Tradewise Gibraltar Chess Festival is dit jaar gewonnen door Levon Aronian die, als eerste geplaatst, zijn reputatie volledig waarmaakte. Het is alweer de zoveelste overwinning die de Armeniër in een topevenement boekte. Met spelers op de deelnemerslijst, zoals Vachier-Lagrave, Nakamura, Navara, Harikrishna, Le Quang, Vitiugov en Ivanchuk, om maar niet te spreken over de Engelse topspelers Adams en Short, kon met recht gesproken worden van het sterkste Open toernooi ter wereld. Het is jammer dat dit prachtige toernooi een overlap heeft met het Tata Steel toernooi in Wijk aan Zee. Daar zaten andere wereldtoppers, waaronder wereldkampioen Magnus Carlsen, die gelukkig steevast kiest voor de Nederlandse badplaats, te spelen.

Rechts de trotse winnaar, Levon Aronian (foto John Saunders op de toernooisite)

Lees meer >

Gespot 90: Analogieën

Bij het grasduinen in schaakboeken, het doorbladeren van schaaktijdschriften, het surfen op het internet, het bekijken van schaakfilmpjes valt het oog wel eens op interessante stellingen, bijzondere voorvallen, geniale zetten en grappige blunders. In deze rubriek wil ik u die graag voorleggen. Bent u ook iets tegengekomen? Laat het ons weten.

 

De tachtigste editie van het Tata Steel toernooi zit er weer op. Het was een prachtig evenement met een Nederlander (Anish Giri) als co-winnaar. Het verhaal van de laatste ronde kunt u hier lezen.

Giri bleef in elk geval drie oud-wereldkampioenen, die ook deelnamen in de Mastersgroep voor. Hij won de onderlinge partij van Vladimir Kramnik, tegen Viswanathan Anand, speelde hij remise en hij won van ex-dameswereldkampioene Yifan Hou. Beide algemene wereldkampioenen stonden dit toernooi een beetje in de schaduw van het trio dat de dienst uitmaakte: wereldkampioen Magnus Carlsen, Anish Giri en Shakhriyar Mamedyarov. Laatstgenoemde haakte pas aan het eind af voor de eindzege die door de laatste twee in een barrage werd beslist.

Tegenwoordig is het kijken naar livepartijen met commentaar van gerenommeerde spelers een lust voor het oog. Veel beter dan televisie kijken… In de elfde ronde viel mijn oog op een stelling die mij heel bekend voorkwam.

Tigran Petrosian (foto bron onbekend)

Viswanathan Anand (foto Jos Sutmuller)

Petrosian – Kortchnoi, Il Ciocco 1977

Anand – Hou

 

Lees meer >

Carlsen klopt Giri in tiebreak voor de titel

“Wat een fiasco! Wat een succes!” Dan had ook de titel boven dit stuk kunnen zijn, om met de woorden van Jan Hein Donner te spreken. De 80ste editie van het Tata Steel schaaktoernooi is een groot succes geworden voor Anish Giri. Hij eindigde ongeslagen samen met wereldkampioen Magnus Carlsen bovenaan maar hij moest na een tiebreak over twee partijen toch buigen voor de Noor.

Niettemin had Giri ons land even in de ban gebracht van het schaken, want hij kon de opvolger worden van Jan Timman (die in 1985 het toernooi won) om dit loodzware toernooi met diverse wereldtoppers zomaar op zijn naam schrijven. Dat het net niet lukte, zij hem vergeven. Als gedeeld winnaar zal zijn naam in de annalen worden bijgeschreven. Carlsen gaf in een kort interview voor de toegestroomde pers aan “dat Giri de verdiende winnaar van dit toernooi was, omdat hij zo prachtig gespeeld had”. Maar dat Carlsen, wereldkampioen snelschaken, het toch weer geflikt had om de zoveelste toernooizege aan zijn erelijst toe te voegen, daar kunnen we niet omheen. Carlsen zelf bleef daar heel bescheiden over en dat siert hem.

De handen worden geschud, ten teken dat met deze remise de overwinning naar Carlsen gaat.

Dat de tweestrijd om de titel van dit schitterende 80ste Tata Steel schaaktoernooi, tussen onze landgenoot Anish Giri en wereldkampioen Magnus Carlsen, vandaag beslist moest worden in een tiebreak over twee partijen, was nieuw. Beide spelers waren samen bovenaan geëindigd met de fantastische score van 9 uit 13. Maar de wereldkampioen, die dus toevallig ook nog wereldkampioen snelschaken is, sloeg toe in de eerste vluggertje. Giri moest dus de tweede blitzpartij winnen en hoewel hij nog even deze hoop mocht koesteren, ging het bijna helemaal mis. Een genereus remise-aanbod van Carlsen maakte een einde aan alle spanning.

Op voorhand werd verwacht dat zowel Carlsen als Giri, die beide met zwart moesten aantreden tegen respectievelijk Karjakin en Wei, niet op een ‘alles of niets’-gevecht zouden gaan spelen. Carlsen wist natuurlijk dat zijn laatste tegenstander uit de WK-match niet genegen zou zijn voor hem aan de kant te gaan en Giri op zijn beurt zou aan de jonge talentvolle Chinees een hele kluif krijgen. Wei staat bekend als een gevaarlijk tacticus en een ongeluk zit dus in een klein hoekje. Dus pakten beide rivalen de opening rustig aan, waardoor er niet meer dan een ‘kabbelend begin’ ontstond.

Lees meer >