Maandag was er nog een laatste hectische dag in Chennai: de prijsuitreiking. Deze keer niet met 7.000 mensen in een stadion, maar lekker knus in de speelzaal. Het hotel was dan ook extra streng beveiligd, er lagen bloemstukken op de grond en de zaal was omgetoverd voor de ceremonie. De zaal zat helemaal vol. Sommige genodigden moesten staan. De meeste fotografen en camera’s moesten naar achteren. Susan Polgar had haar nieuwe jurk aan.
Magnus Carlsen heeft in de 9e ronde van het Wereldkampioenschap opnieuw gewonnen van Wereldkampioen Viswanathan Anand. De 22-jarige Noor sloeg met knap rekenwerk een gevaarlijke aanval van de Indiër af en won de partij na een blunder van Anand op de 28e zet. Door deze overwinning staat Carlsen met 6-3 voor en heeft een remise uit een van de volgende drie partijen nodig om de 16e Wereldkampioen schaken te worden.
De partij
Anand – Carlsen, 9e matchpartij, Chennai, 21 november 2013
Een paar dagen terug plaatste ik hier op Schaaksite een stukje over mijn eerste dag in Chennai, waar ik als schaaktoeristische verslaggever de match bijwoon. Omdat ik een vaste verslaggever ben voor het Engelstalige zusje van Schaaksite, heb ik daar mijn daaropvolgende stukjes geplaatst. Neem dus gerust een kijkje op newsaboutchess.com, want ik vertaal ze niet naar het Nederlands.
The Big Match. Match of the Century. In de Noorse en Indiase media zijn de verwachtingen hooggespannen voor de match om het wereldkampioenschap tussen Viswanathan Anand en Magnus Carlsen. En toegegeven, ieder evenement waar het Noorse wonderkind aan meedoet krijgt altijd iets meer cachet, zo ook het WK dat aankomende zaterdag begint in het Indiase Chennai.
Aankomst Magnus Carlsen in het Hyatt Regency, eerder vandaag.
Waar Wereldkampioen Anand afgelopen maandag geruisloos intrek nam in het hotel, stonden de internationale media woensdag klaar om Magnus Carlsen op te vangen. Het is altijd grappig om te zien hoe Carlsen zich overvallen voelt door alle aandacht, zoals te zien in de video die ik ervan maakte.
Ook ik heb de Magnusmania te pakken. In maart bezocht ik het kandidatentoernooi in Londen en in juni toog ik naar de Tal Memorial in Moskou om Carlsen te zien winnen van Anand – het was hun laatste ontmoeting voor de match. Het is dan ook een logische stap om ook India te bezoeken. Voor €1000 kocht ik een retourtje Chennai plus drie weken hotelovernachting, regelde een toeristenvisum en vroeg een perspas aan. Afgelopen maandag stapte ik het vliegtuig in, het onbekende tegemoet.
De snelschaakafsluiting kon hem niet van zijn stuk brengen: Dimitri Reinderman won het 28e BSG-Pinkstertoernooi. Verliezend finalist Robin Swinkels werd SGS-kampioen. De B-groep werd door David Rutten, Seth van der Vegt, Kevin van Brummelen en Wayne Welch gewonnen.
Het was een vreemd gezicht: terwijl de partijen in de bovengroep waren begonnen, werden acht spelers door de organisatie apart genomen. Het regende buiten, dus werd in de hal de toernooiopzet uitgelegd aan de finalisten, waarna de loting om kleur plaatsvond. De finale was een dubbelrondig knock-outtoernooi en de indeling voor de eerste ronde zag er als volgt uit:
Dimitri Reinderman heeft het 28e BSG Pinkstertoernooi gewonnen. De Amsterdammer was op tiebreak eerste na 6 ronden Zwiters. In de Knock-outfase wist de Grootmeester achtereenvolgens Peter Ypma, Lars Ootes en in de finale Robin Swinkels.
Swinkels won het SGS Persoonlijk Kampioenschap.
Een uitgebreider verslag van Jesper de Groote volgt.
De slotdag is alweer aangebroken en dus wordt de spanning voelbaar. Hoe zou de nieuwe toernooivorm het houden? De koplopers in de A-groep hadden hun rekenmachines alvast paraat, want met welk resultaat zouden ze in de finale komen? Voor hen was de zesde ronde tevens de laatste van het toernooi. Gelukkig leidde dat niet tot een hoop salonremises: op de meeste borden werd om het scherpst van de snede gevochten.
Jarenlang leidde het SGS-kampioenschap een wegkwijnend bestaan. Door het schrappen van de Halve Finales stond er weinig meer op het spel en dus hadden weinig spelers trek om in een of ander bejaardencentrum hun schaakkusten te vertonen. Het toernooi integreren met een traditioneel weekendtoernooi bleek een gouden zet: beide toernooien werden er een stuk interessanter door. De strijd om de beide kampioenschappen ligt nog volledig open – al is dat ook de verdienste van de experimentele toernooiformule.
De vierde ronde was vooral een grote Bosboom-verering: nu vielen er bonuspunten te verdienen met de opstoot g2-g4 of …g7-g5. De spelers hadden dat goed in hun oren geknoopt.
Zo troffen de koplopers, Lars Ootes en Dimitri Reinderman, elkaar aan het kopbord. Reinderman koos ditmaal voor een Scandinaviër, waarna Ootes met een Bosboom-actie kwam:
Het was allemaal zo leuk bedacht: in de derde ronde zou het paardenpaar centraal moeten staan. Helaas kwam dat in de partijen nauwelijks tot uitdrukking. Robert Klomp deed een leuke poging tegen Lars Ootes, maar helaas was zijn paardenpaar geen lang leven beschoren: